5642 resultaten.
Bijleren creëren
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.140 Waar zoete klanken troosten
En woorden werkelijk zijn
Geen spielerei geen fratsen
Geen ongeremde woordenbrij
Geen schelden gokken patsen
Maar dichtkunst voor jou en mij
Gedichten om op te toasten
Springend lam in de wei
Een kalfje net geboren
Voorbeeld voor jou en mij
Liefde via woorden strofen
De ellende in het echt verdoven
De dichter…
Vieren
netgedicht
4.5 met 24 stemmen
858 Ik weet het niet, krijg graag de reden:
dan wordt er pas oprecht gestreden
en niet zo heimelijk vooral
want al die vieren zonder tal,
ze maken me wel ongerust
want wie is hier op wraak belust
en gunt een ander niet een negen,
gaat enkel maar verkeerde wegen
en doet de dichters heel diep zuchten
om toch op die manier te luchten
wat hen…
een waas van blauwe lucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
866 dadelijk de zon misschien
ineens was er het huis
het raam met een gezicht
dat wegdook in ontmoeten
alsof het niet van mensen wist
nog ging je arm omhoog
in een vertwijfeld groeten
je voelt ogen in de rug
en zucht, springt over stralen
van de zon die weer een
nieuwe dag begon en weet
je nu alleen en trekt wat
schaduw dichter…
De bank in het park
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
697 in herfst gewaaide
lege straten
ademt de wind
diep en vermoeid
kristallen woorden
ik kijk er doorheen en zie
de dichter
zijn lied schreeuwen
nog harder dan vogels
die langs jonge bruiden
en oude zondes
breken met de lichte val
van de zomer
hij draagt zijn pijn
in verstilde akkoorden
en zoekt troost bij
allen die willen…
Een plaag
netgedicht
4.1 met 31 stemmen
2.303 De luis in jouw pels
heeft zich ingevreten
Waarom nu juist bij jou
zullen wij wel nooit weten
Maar het vermoeden is bekend
en wel omdat je nu eenmaal
de betere dichter bent
Er zijn luizen die akelig blijven plakken
En die zelfs met een tang niet zijn aan te pakken
Dus zullen wij hen met minachting bezien
En gaan zijn vieren-delen te…
Waarom begint de nacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
538 Is het voor een verloren vriendschap
door een hart van goud verkracht
of sluimerend verlangen
flarden maanlicht bij nacht
is het een dichter in het duister
of uren vertraagd door pijn
vrome woorden, diep gefluister
over het liever niet schrijver willen zijn
is het een waarheid
klaarblijkelijk duister en droef
van vergeten verdriet
laag…
ZO KAN HET ECHT NIET MEER
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.174 Respect voor leven en voor liefde
brengt je vaak dichter tot jezelf:
wat in jou zingt in jouw gewelf
lijkt op wat iemand van je diefde.
Dan vraagt de geest die levend maakt
om veel geduld en dat vertrouwen
waarop je levenslang mag bouwen:
je droom was even losgeraakt.…
Verspreking
gedicht
2.4 met 36 stemmen
14.790 Ik wist dat mijn status van dichter vebood
het mee te nemen, de taal in naar boven.
Daar hingen intussen, bezorgd, de genoten
en trokken mij aan mijn tong weer omhoog.
----------------------------
uit: 'Naar de aarde', 1998.…
Gedoopt in dauw
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
858 mijn mooiste woorden stop ik in je zak
waar ze elkaar kunnen minnen
goed gevormd worden het zinnen
die openheid schetsen op dichterlijk vlak
klankbeelden fluister ik in je oor
hoop dat ze de woorden bereiken
elkaar voetstoots zullen verrijken
tot een sprekende metafoor
het schilderen laat ik over aan jou
jij mag ze laten samenvloeien
door…
Wat nadert is stilte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 Zij droomde mooiere dromen
dan in dromen noodzakelijk was
jij dichter bij haar
dan in een zomerfilm
in heimweejeugd verloren
zij zag je ten onder gaan
achter een horizon verdwijnen
in droombeelden zonder graan
hijskranen die zand verplaatsten
ik zag je met illusies schijnen
tegenwerpen, argumenten slijten
begon geen woordloze discussie…
Winternacht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.786 Weet je nog de stilte bij de boom,
Kerima
de dag van mijn eerste nominatie
die jij mij gaf in beloofde stilte
omdat ik zweeg als een dichter
die zijn ziel niet verdoemde
sindsdien veranderde er veel
woorden bleven niet hetzelfde
jij werd beroemd, ik bleef achter
bij die boom in een droom
er waren mensen
die mij konden verhangen…
mens
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
850 haar naam
heilig het liefst
een vrouw van de stam
zonder troon geboren
ongekroond voor het oog
bewust in dit leven
een aura als de regenboog
omringd door woorden diep uit de kosmos geboren
de essentie zoeken voor wonden
wat duidt op een spiegelbeeld
inspirerende gewaarwordingen in de lucht geschreeuwd
laat het maar simpel zijn
een dichter…
Gevecht in de woestijn [sonnet]
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
942 De zonnesteek verdwaast je niet, je focus denkt aan later
Want met iedere gekropen meter
Ben je dichter bij het water…
Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord
netgedicht
4.9 met 42 stemmen
1.072 Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord
waarin bestaan valt te verdragen
ik ben geen antwoord, stel geen vragen
ik ben slechts warmte die bekoort
zo naakt zijn wij en ongestoord
tussen het hunkeren en jagen
wat warmte in te koude dagen
en dichter, bij elk verzwegen woord
we voelen dat het toch bestaat
geborgenheid, ons veilig weten…
Gelaakte grond
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
616 was ik ooit langs die brute bergen omhoog geklommen
had ik dan geweten waar wolken overgaan in water
steeds breder de baan makend naar beneden
waarom wilde ik hoger waar de grond harder wordt
dichter bij god of goud van aardse zaken
kon ik niet geraken, edoch die gedachte zal ik laken
hoog en machtig striemt de kou, slaat ranselende wind…
dichten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
583 Het is een dichter verkleed als vogel die
een aantal regels kwijt wil zonder diepe zin.
Meer voor het plezier en de magie ervan.
Want vliegen is een klein wonder en vlieg-
en is leuk en als het vogeltje zingt wordt je
vanzelf vrolijk. Misschien bekijk ik het wat
simpel maar ik ben ook een simpel mens!…
Het eiland
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
773 op een eiland
Stil en verlaten
Omgeven door golven
Tranend nat
Door isolatie
Niets in de gaten
Alleen met je medicijn
Pil van bittere smart
Als ineens op
Een zondagmorgen
Het zon dag licht
Aan jou laat zien
Voel jij je verbonden
Helen de wonden
De bron geeft
Het vergezicht bovendien
Langzaam aan
Begin je te beseffen
Komt het dichter…
de zee roept
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 breek ik boven mijn enkels af
blijft mijn sokkel achter
dat is wat er rest
van mijn betonnen blok
hoelang mijmeren wij dichters al niet?
waarom ben ik op aard?
wat laat ik na, behalve schulden?
hoe dat te schrijven wat al geschreven is?
mijn anker ligt in zee
waar anders?…
Dichtersdans
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
944 Voor alle dichters
Kom, dans met mij de tanka
beklim de haiku
speel een triolet
vorm in de maat
van een kwatrijn
sierlijk een pirouette
wie begeleidt ons
op een harp,
piano, fluit of klarinet
beleef ook eens een elfje,
rondeel, zing een sonnet
en als je niet meer dansen kunt
verzin een nieuw couplet
want als je schrijft in vreugde…
kortademig
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
739 je mag me naar de hel sturen
mijn ogen vullen met vuur
me murw slaan
tussen de anderen
die nog ademhalen
in hun dood
hoe gemakkelijk zal het gaan
omdat ik het lieven nooit leefde
het leven niet liefde
liefhebben nooit leerde
het kind dat iedere dag
bewoog op lege bladzijden
nooit dichter bij een aai of een plekje
in de zon
gewoon…
Meer dan een gezicht
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
841 achterblijft
op een gezicht, soms verward
en veel meer dan een zoektocht
in ogen
expressie als pure poëzie
die hij doorgeeft aan hen die het gelaat
van kunst willen vinden
binnendringen in zijn droom;
waar hij doolt langs twijgenlicht,
als bomen ruist, blauw
dan weer regenzwaar
in een stroom van melancholie
meanderend door de dichterlijkheid…
Illusie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 Helaas
moet ik wederom machteloos
en zoveel pogingen verder in de tijd
erkennen, dat geen echte dichter in mij woont,
maar wel een wens, een hunkering,
illusie.…
- stilstaan -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
558 maar brengen niets meer dichterbij
de tijd gaat weg en zwijgt
noemt geen naam of plaats
aanzien moet ik volgens hem
stilstaan met mijn armen open
zegt, hierzijn brengt je dichterbij
de tijd laat mij te wankel achter
ik heb geen houvast aan mezelf
mijn lichaam jankt en roept en reikt
onbeweeglijk snijdt het niet bewegen
en komt nog dichter…
CultuurCafé
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
689 , de dichter zijn poëzie
Muziek, tekst, wij gaan ervoor...…
Misverstand
gedicht
3.0 met 1 stemmen
20.204 Mijn vrouw is getrouwd met een dichter,
al had zij de zaak heel anders gepland.
Zij dacht aan een vader, een minnaar, een man.
Hij schrijft. Verder zijn er geen plichten.
En zelden is meer dan zijn lijf in bed,
mager en bleek in zijn eenzaam verlangen.…
Diafragma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 haarscherp raak je het beeld,
uitgelicht in ieder tegengesteld
contrast en elk detail wordt geëtst
in de realiteit van de waan
die dichters last verscherpt in
schijn ontspoort over de buitengrens
in de diaspora van zijn domein, waar…
Paniek
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.095 Dan zie je dichters wijze dingen schrijven
Over de dood, de Ander en meer kwalen,
Over de liefde en dat soort spookverhalen -
Maar niets daarvan komt bij jou bovendrijven.
Misschien is daar die schim van onderlijven
Of trekt een lichte geur van slijm voorbij -
Maar daar lijkt het dan toch wel bij te blijven.…
In de huid van de dag?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 , een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein
de waarheidskern wordt troebel
in een populistisch contrast,elk
detail moet kritisch of in tegenwaarde
worden getoetst in een wisselend
decor of religie die de dichters…
Werd diepte gewaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
473 weer
maar ik voelde
geen tegenwind
dreef logeslagen rond
als een stuurloos kind
liet me gaan
zonder houvast
verbaasd door de
kracht die mijn geest
op het lichaam had
keek met ogen
die mij zittend zagen
verdwaasd op de bank
met een chaotisch
hart vol vragen
de verte lokte
door het vrije glas
ik voelde hoe tocht
mij steeds dichter…
Te hooi en te gras
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Ik ben een te hooi en te gras dichter
na voltooiing is mijn hoofd veel lichter
weet nooit wat er komen gaat
voordat het ineens "ga schrijven" slaat
ik ben dan vol verwondering
het is zeker geen uitzondering
dat ik ademloos ga lezen
niet weet wat de titel zal wezen
dat noemen de realisten inspiratie
zeker is, het gaat zonder transpiratie…