6828 resultaten.
Dwaalde in herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 ik dwaalde in herinnering
waar donker dreigend
en schaduw tastbaar was
weer hoorde ik de stap
en vage woorden alsof
er iemand naar beneden ging
het kraken van de trap
verraadde hoe ver hij
van mij verwijderd was
er viel een gat van ongewis
gevuld met beelden
waarvan ik het bestaan niet wist
zij raakten mij met
klamme vingers van…
Mijn rusteloze en zwarte ziel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
725 De dag is zo donker als de nacht
Geen licht aan het einde van mijn weg
Liefde ketst af op mijn pantser
Een muur van zelfbescherming vormt zich
Vluchten uit de werkelijkheid
Van mijn alledaags bestaan
Ik wil dit niet maar het is de wil
Van mijn rusteloze en zwarte ziel.…
Nachtwandelaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
721 Werd je in het donker ergens opgewacht?
Man of vrouw, wie zal het zeggen?
Je blijft een raadsel.
Nooit zal ik je stap herkennen en
al weten wij van elkaar niets
toch hadden wij één ding gemeen:
We waren beide rusteloos.…
In vleugjes tocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
588 het raam is donker
maar de deur staat aan
in vleugjes tocht laat
het huis zijn adem gaan
vertelt in geur
de kleur van bewoners
in een subtiel onderscheid
geeft zij hun geheimen prijs
het ongewassen raam
oogt weinig openheid en orde
de deurmat is versleten
door generaties voeten vegen
toch bel ik aan
laat het verleden staan
het zo…
In perspectief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 ik ben de schepper niet
als ik de golven zie in
perspectief met hoge luchten
en mijn kleinheid
me doet vluchten
met zand in mijn hand
als verbondenheid
met strand aarde en
het uitgestrekte groene land
het donkere blauw
van eenzaamheid en stilte
mij trekt naar het verre heelal
waar het woord verstomt
licht gevangen zit in gaten…
Konijn met het glazen oog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Storm die door het brein raast,
Bij vlagen alles wegvaagt
Dat het geweten als licht
Protest nog op wil werpen -
De nacht is lang en koud,
Licht en warmte zo ver weg,
En aan het eind van deze nacht,
Van elke nacht, waar de donkere
Tunnel ophoudt, staat zoals altijd
Het konijn met het glazen oog,
Dat mij opwacht aan het eind
Van deze…
De tijd mist troostigheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
556 er groeit
geen stilte om me heen
in de neerslag van geluiden
verdrink ik moederziel alleen
waar schaduw
dagen met donker kort
schort het aan licht
voor nog enig perspectief
de tijd mist
troostigheid als zij
met lange slagen
de uren gaat vertragen
chaos tocht
in gure vlagen
gaat zwart land het
witte doek nog dragen
ik heb ineens…
In zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 het donker geeft onzichtbaarheid
de rode draad ten spijt verdwenen
zielen uit ketens van het lijf
in zinsbegoocheling
verbraken zij de banden
die hen bonden aan het aards bestaan
transformeerden snel
van driedimensionaal naar energie
vervlakten in materie tot onmeetbaar niets
kozen ruimte zonder tijd maar
verloren zich in communiceren…
Heart of Darkness 1899
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Luister naar de stem
die het verhaal vertelt
Het verhaal heet
Heart of Darkness
donker hart van Afrika
hallucinerende ritmes
van drums in het oerwoud
en daar dan de zieke blanke
die ongenadig ver heen was gegaan
voor wat macht en ivoor maar hij vond
z'n psychotische onbewuste en de dood
dat vertelde Marlow aan boord van het schip…
Een veeg licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
506 ik mozaïekte
met stukjes leven
om ze harmonisch
te passen in het bestaan
het leek goed te gaan
tot de lijm verdroogde
het cement verpulverde
waarin ze waren gegoten
heb met alles gebroken
toen ik jouw ogen zag
een veeg licht in een
donkere straat bij nacht
je lach parelde tanden
in witte aanstekelijkheid
handen speelden met schaduw…
Eros leeft
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 Soms klimt haar Chanel 5-geur
heel sluipend in mijn slaapkamer,
dan denk ik, heel bizar, nú
wil ik haar wezen zijn
of die herinnering
maar er gebeurt weer niets
alleen in mijn erotische dromen
glijd ik langs je hunkerende lichaam,
als een koningscobra in het donker,
dronken, stoned en zwaar giftig,
kan ik bijna breken
want ik wil zo…
In wulpse bogen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
449 ik speel
met je schaduw
boetseer in donker
en licht je gezicht
en profiel
scherpt lijnen
die ik met liefde en
geduld zal verzachten
rondingen
laten ondanks
zwart wit hun
kleuren verschijnen
vlak voor het drogen
heb ik wimper en oog
lichtelijk aangezet
het neusje omhoog
lippen welven
in wulpse bogen
de mond in
glimlach…
Scherp afgetekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 het is mijn keuze niet
waar in het donker
scherp afgetekend
de vleermuis vliegt
waar spinrag hangt
en zompige aarde
vol groene varens
mijn voetstap vangt
een zuigend contact
dat iedere pas
moeizamer maakt
naar het inktzwarte ven
dat spiegelend
laat zien wie ik ben
stilte doet rimpelen
in golfjes schrik
van die plek word ik gek…
donderteken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 donder wentelt het mes
op de wetsteen flikkert
de wolk gedrenkt in
voorgevoel van wat
wordt voorgeschreven
onder het soepel buigend
lemmet keert een witte
siddering runentekens
heet staal ritst aan
de donkere hemel
voorteken dat de aarde
moet lezen
het brengt een kentering
aan de lauwe adem van
de avond het schrift
scheurt…
feest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
911 van peutergroot tot moederoud
zijn ze present
klein - groot
dik en dun
samen
in groot en klein verband
tonen zij
van veel - heel veel inspanning
het resultaat
altijd in stijl
pril nog - soms
wervelen zij passioneel
door muziek gedreven
in regenbooglicht
zoveel kleuren
door ruimte hen gegeven
het mystieke en normale
licht en donker…
Periodiciteit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
445 Leven en dood
ziekte en lijden
hebben hun plaats
binnen de periodiciteit
zoveel wat we ervaren
heeft twee polen
zoals dag en nacht
donker en licht
hitte en kou
zo raakt eb de vloed
ook nooit kwijt
we kunnen het
eenvoudigweg
niet verklaren
het ligt verscholen
in wat wij steeds
waarnemen als
het keren van het tij…
Het is vandaag zo'n dag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
628 Te donker was het vanmorgen, toen 'k m'n bed uit moest
te somber was het ook, eigenlijk was dat al genoeg
maar plichten riepen, dus vooruit maar weer
alleen hoop 'k oprecht dat morgen de donkerte verdwenen is.…
Een dieper gouden zon verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Sneeuwklokjes luiden in, tussen het donker
groene gras; een nieuwe vrije wereld,
die voorheen gesloten was.…
Mijn thuis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Luchten trokken donker
en over, oceanen landden
hun roerige golven
tegen de vensters
van ons bestaan.
Dit domein torenhoog
bergt zoveel liefde,
doorstond fier de jaren,
in de stenen schreef
ik haar naam.
Mijn muze, jonkvrouwe
van het lage land
en heerser van mijn hart,
slechts om haar alleen
vul ik de maan.…
Ode aan Barbara Hepworth
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Yves
met zekere hand bewerkt zij steen
rank het lijf, sterk, de spieren gespannen
haar beitel baant een weg naar
geen terug meer mogelijk
hout donker, hard, gesneden tot
oervrouw gevormde rondingen
transparant en zacht na dagen
schuren, schaven en polijsten
beeld met uitzicht op oneindig water
ogen starend naar de horizon
waar lucht…
In halfduister stijl
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
464 speelden met licht
dat langzaam doofde
alleen nog weerkaatste
in een schitterend vergezicht
schaduwen kropen
uit krochten vervlochten
de woekerende schemering
terend op jaren herinnering
geluiden verflauwden
in hun scherpe tonen
stilte bouwde al dromen
in halfduister stijl
ik zag je gelaat
tot in de kleinste maat
vervlakken omdat
donker…
Opkroppingen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 lekker belangrijk
opklaringen, kippenbuien
op- en neer-quark
oppervlakkig, op termijn, op
de lange baan, het eeuwige
alles, alles is bedekt onder
een deken van beschutte
eindkleuren, alles neigt tot alles
'streetview spot naakte man'
temidden van aangeslibte
baardgroei ervaar ik kaalheid
als een beladen leegte
donkere manen verdwijnen…
ijle lucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
495 jouw ijle lucht
remt mijn ademhaling
ik sla op de vlucht
na de zoveelste dwaling
verschuil ik mij
in de donkere nacht
genoeg van razernij
echt teveel verbale macht
zachtjes bonst mijn hart
op het ritme van eenzaamheid
dit had ik niet verwacht
ik raak jouw liefde kwijt
toch blijf ik stilletjes hopen
misschien maak ik mezelf…
Stervend meisje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
984 Kind van wonden,
Dat één stonde
Nog als bleke sterre beeft,
Voor wier luister
's Werelds duister
Gene nacht meer olie heeft;
Kind van vrezen,
Teder wezen,
Kind van louter liefde en leed,
Wier geflonker
Uit het donker
In dit droeve dagen gleed;
Kind van zorgen,
Met de morgen
Van uw leven 't leven moe,
Gaan…
Een bleek zonnetje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
486 jij oogt storm
in met vlagen
hyperactief bewegen
ik kwam je tegen
tussen de buien door
gelukkig geen regen
jij voer uit
tegen mij zonder
een bekende reden
ik liet je razen
trachtte een evaluatie
te maken van jouw averij
pas later in
rustiger vaarwater
kwamen de tranen
het mooi weer spelen
is gedaan donkere wolken
kunnen je…
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 kom wandel
met mij mee
de lege bossen in
en vind jezelf terug
fluister met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie…
Schaduwwereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Tevoorschijn zijn ze weer gekomen
als insluipers in een donkere nacht
zoekend naar alle zwakke plekken
in kostbaarheden van het vertrouwde
o machteloos de naderende stormen
onheilbrengend in een lange nacht
duistere denksels over de dood
die almaar dichterbij lijkt te komen
langer dan de dag duurt deze nacht
bekende wegen allen doodgelopen…
In ochtenddauw gerijpt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
590 parels
in ochtenddauw gerijpt
ik kijk tevreden
naar mijn vele draden
die zeshoekig zijn gespreid
heb mijn vriend
de wind gevraagd uit
welke hoek hij vlaagt vandaag
dit samenspel bepaalt de
plaats en grootte van het web
waar ik mijn trekdraad heb gezet
ik lach naar de eerste
zonnestralen die mijn juwelen
laten flonkeren na het donkeren…
Vurig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 het is in mijn hart gegrift
vraag me niet te blussen
net nu de vlammen likken
de as al vlammend gloeit
alle hitte ons verwarmt
laten wij elkander lezen
nu het vuur ons verlicht
de toekomst nog donker is
het verleden al weer koud…
kat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 hooghartig als een gigolo
langs benen strijkend
verleidt hij kopjes gevend
laatdunkend het voetvolk
zijn stokpaard rijdend
tot aandachtig kroelen
eens de schoot veroverd
nestelt baarden likkend
hij tevreden snorrend
zolang het hem bevalt
hautain vertrekkend weer
omdat het hem verveelt
de mens verwijtend kijkend
met donker felle ogen…