4766 resultaten.
Ik danste met jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
657 elkaar ziende
Zonder iets te weten
Ik danste met jou
Kijkend naar de sterren
Wensend dat die iets konden vertellen
Over deze verre reis
Over dwaallichten
Over dat wat vrede kan ontwrichten
Ik danste met jou
Om wat er nooit zal komen
Om het uitkomen van dromen
Dromen
Die lucht geven
Zonder dromen geen leven
Ik danste met jou
Naast het vuur…
dromen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
583 als ik jou zie,
begint mijn hart te bonken,
als ik jou zie,
schijn voor mij de zon,
als ik jou zie,
voel ik hevige vonken,
als ik jou zie,
wou ik dat ik even bij je blijven kon,
oh het vuur in mij,
wordt heter en heter,
maar jij bent niet vrij,
nee ik weet wel beter,
maar dromen mag,
dromen doet niemand kwaad,
dromen zo midden op…
steekspel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
497 Uit elke vrouw wordt een man gebaard
met week vlees en bloed in de mond
gespeend met melk en zorgen bezwaard
schuift hij zijn klamme buik naar de afgrond
En wanneer het ebben komt na de vloed
liggen ze op een hoop benen en bekkens
gewis komt de koude wind tussen ’t wasgoed
het venijn met vuur de adem in de kwintessens
Waarna veel napraat…
Godvergeten bang
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
527 alles zal vergaan
ik weet niet eens
je naam maar
lees gruwelijkheden
in je ogen
we houden
elkaar vast in
een laatste greep
op ons bestaan
maar het is gedaan
het hete licht dat
ons omringt heeft
geen goddelijke allure
we schroeien door
hitte van de vuren
geen engelengezang
wel godvergeten bang
om te sterven door
de chaos die…
De oude zwerver
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
931 Toen ik er stond
In het vuur
De arena
Was mijn vriendschap duur
Ik kon vrienden krijgen bij de vleet
We proostten met elkaar
Op het succes
Maar toen kwam de les
Ik viel naar beneden
Wat heb ik geleden
Ik dacht dat ik vrienden had
Maar ze waren me zat
Zagen me niet meer staan
Wezen me de laan
Ik was weer alleen
Ik moest er doorheen
De…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Eergisteravond, na drie keer een volle maan
ononderbroken continentaal, was de wind
opeens gedraaid in zijn normale richting;
de adem van de zee stoof over het land
en ik snoof het zout dat ik gemist had en de geur
van vuur in hout. Eindelijk tijd voor westerstormen
brekende takken, krakende bomen, dwarrelsneeuw
van blad.…
Onweer
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.360 Maar ik maak
haar niet bang met het vuur
dat opstijgt rond de zondaars.…
Torens bouwen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 we bouwden ons een toren van Babel
om over de wereld uit te kunnen zien
toen hij klaar was en we elkaar
wilden vertellen wat we zagen
verstonden we elkaar niet meer
zoals voordien
toen bouwden we een toren van vuur
om uit te kunnen zien – zelfs in het donker
toen hij klaar was vertelden we elkaar
wat we zagen
alleen zagen we elkaar niet…
De rode zee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
489 zijn grijze chaos
in de rode zee
van de chinese rol
het dauwt en
waar je stapt plakt
het restant van
kleuren en illusie
aan je schoenen vast
de honden trekken
in hun angst om weg te
komen van deze voor
mensen toch wat bizarre
restanten uit hun dromen
donker heeft
oudjaar een barmhartig
ogend gezicht gegeven
het was gedaan in vuur…
Zelfportret?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 Slijp de nachten
in ieder uur, wet
de tijd en pennen op
slijpers steen, omvat
het lopend vuur op
papier, verhult weer
een vergeten dag
die lijkt gesluierd
door zelfbedrog en wat
de afvalbak niet vrat
inkt in associaties
gedoopt, des schrijvers
avontuur wordt niet in
ongeduld gedoogd
als de zon zich schijnen
laat, zijn de…
Het licht schijnt in de duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 terwijl zij hier het werk doen
in de delta, waar ze zich thuis voelen
in de verhalen
van de oude god die de wereld schiep
met gedachten uit zijn hart, levende
woorden uit zijn mond, de Pottenbakker
die de mens boetseerde
verhalen
die hun ziel kneden, nog wat licht geven
wanneer het donker is in hun hart
vol oude as waarin nog gloeit
het vuur…
Ondeelbare tijd?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Berusting zucht
uit de geur van
vers gedolven aarde,
houdt het verstilde hart
omhoog, onophoudelijk
stroomt bloed door
de navelstreng
van onze kindertijd,
gedragen door een
fakkel van verdriet
als lopend vuur in
een kinderhand ontstak,
blijft gloeien in de as,
wind en regen, daar
zijn schuilplaats vindt,
pijnlijk lang verzwegen…
bestierend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 hoe de wanhoop ook wordt
aangehinkt, bestierd met radeloze
verschijn-woorden die uit het niets
op de filmrol wordt versneld al ware
het een opname uit de jaren dertig
het hakken in het ijs dat nog bevroren
dient te worden, het zoeken naar de bijl
die nog bij de smidse in het vuur wacht
op het modelleren, het kruid tegen alle
gewassen die…
Anders wit
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
436 ik heb te lang
op de sleep
van je jurk gestaan
bijna onmerkbaar
trekt het je hoofd
iets naar beneden
waar wij eerder
trots waren vol
verliefde gebaren
brengen tijd
en bedachtzaamheid
dat vuur tot bedaren
worden obstakels
zichtbaar op paden
die er eerst niet waren
aanpassen en
gedogen houdt de
relatie niet lang open
gaan…
Nog tien sextiljoen jaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 tuin waar zwarte letters groeien
Vorm gevend aan het menselijk bestaan
Tot Moeder Aarde ronduit is vergaan
Charon niet langer heen en weer zal roeien
Dag witte tuin waar trieste zinnen bloeien
Straks is het met mij- gardenier gedaan
Ik zal je nogmaals innig gadeslaan
Je tot die tijd met printerinkt besproeien
Totdat ik met je opga in het vuur…
Vrucht in as?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Slijp mijn nachten met
de pennen van ieder uur
in ongeduld, aangescherpt
door slijpers ziel, omvat
het lopend vuur op verguld
papier, waarop de verzonnen
tranen van een verjaarde zon
terugvloeien in de literaire pot
waaruit alles al is gedoopt, die
inkt nimmer drogen zal, opnieuw
z’n vrucht vindt in opgewaaide as.…
God is rood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Een roodborstje zingt Zijn hoogste lied op een scheefgezakte grafsteen
om zo te verfraaien wat vergeten lijkt
Hij is de fragiele klaproos in de berm
die geduldig wacht
om geplukt te worden door een kind
waarmee Hij Zijn jeugdigheid kan delen
Hij is het avondrood die het hemelgewelf in het westen als een vuur doet oplaaien
Totdat de schemer…
Van hemelse allure
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
438 je vormen in herkenbaar
verband ondanks
fluctuerende variaties
in eigentijdse
momenten spreidden
jouw talenten je
specifieke subtiliteiten
ruim tentoon
verrassing golfde
door de groep
men wist goed van
van de hoed maar ook
de rand bleek interessant
het stukje schoon
van hemelse allure
stond ademloos met
de mens voor hetere vuren…
Als tieners
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 onze vrije avond in
Mijn haren dansen
In de boot aan het eind
van de steiger kussen we
als tieners, het water klotst
en de hemel kleurt oranje
Ik zie met eigen ogen
haarscherp de zon ondergaan
en kan alleen maar denken
dat de aarde daar ophoudt
als een wereldwijde schijf
met een rand, een afgrond
waarin de roodgloeiende zon
het vuur…
Twinkle Twinkle
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
613 (Zijn streken houdt een oude vos)
En liet hem in het donker staan
De man dacht zeker stroom is duur
En hij ging over pijn en pret
Maar langzaam groeide het verzet
In Evergreen laaide een vuur
Hij nam een kloek en wijs besluit
Heeft zich van deze 'Scrooge' bevrijd
Hij redde zich nog net op tijd
Zijn naalden vielen al wat uit
De schraalhans…
ONVOORSPELBAAR?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Wie eens sterk was bij misdadig oproer,
dan de wil van de Hemelse Vader vindt,
verspreidt druk het Woord, vol vuur en krachtvoer.
Het teruggetrokken, bedeesde kind
is als volwassen denker een sterke vloer,
waar verdieping in 't geloof zich op bevindt.…
't Paradepaardje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 machtswellust van Pu-
tin in de kiem gesmoord
Het NAVO-lidmaatschap van bei-
de landen
Hieraan kan slechts Rusland zijn vin-
gers branden
Terwijl, feit, het pronkstuk
van de Russische ma-
rine is gezonken
het vlaggenschip van de
Russische Zwarte Zeevloot, het
oorlogsschip
'MOSKOU', het Russische parade-
paardje dat door Oekraiens vuur…
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Door de levendige Oceaan
kronkelt een onmetelijke slinger
van gebeden naar God gewend
al deze kleine eilanden
zijn ondanks hun hechte broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar…
Immer wakend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
416 Hermans
En weet ik breek nu impliciet
een lans
Voor 'Nooit meer slapen' - 't was mij niet ontschoten
Een schijnsel rond het middernachtelijk uur
Het alziend oog - een immer wakend vuur…
z.o.z.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
611 Zie ommezijde zei de Zon, en Maan
Zei zie mij in de zonneweide staan
De zomerzon neigt tot de zonnewende
Niet meteorologisch, astronomisch
Zowat de derde dinsdag van september
Zie zomer's zotheid, droog zijn eik en linde
De zonderlinge wijsgeleerde Zeno
Zocht nooit de zon in schemeravonduur
Hij mengde zevenkruid met zengend vuur
Door…
Braderie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
596 POES
Het schaap ziet eruit als
een poes
Die verlangt naar een heel
krolse kater
Die voor haar groot genoeg is
geschapen
Teun brandt vuur, Gijs braadt bok voor zijn does
In de weide loopt Wim met
zus Jet
Naar het hok met zijn duif...
wat een pret!…
Heksensabbat
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
472 van chloroform
uit jouw odeur
je ogen loensden
alle kleuren en de
oren waren wit
getipt op deze toch
weer aparte outfit
op de heksensabbat
die in zwart en glinster
paars een aardig stel
gaat vormen met de
lang gebaarde tovenaar
ik zag je staan
de nieuwe bezem
leunde lief tegen
een halve maan
rond je voeten
speelde vlam met
vuur…
Confrontatie
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
547 Zijn vlammende geestdrift verandert
in zacht smeulend vuur, dat langzaam dooft,
en vloekend van frustratie en woede,
vernietigt hij waar hij niet meer in gelooft.…
Op Canvas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 ik vermijd het
oranje rood
weg dat verzengende vuur
het onheilspellend geluid
van bommen en granaten
impressies van de dood
mocht ik jouw land willen
vastleggen op canvas
nee dat wat is zal ik dan weglaten
zodat men kan zeggen
hij legt alleen vast
wat ooit van waarde was
en waarnaar men altijd
weer zal blijven verlangen
op den…
Pamflet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 Het pamflet dat van schande spreekt
Prijkt daar ergens op het internet
Men moeten weten dat de leek
Het vuur gestolen heeft, en het doorgeeft
Het pamflet, het is de wond
Waaruit dagelijks pikt de adelaar
Voor altijd hangt het daar
Om het kind terug naar zijn kamer te sturen
Maar in de late donkere uren
Waarin het voorbeeld voorbeeld is…