inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 73368):

Nog tien sextiljoen jaar

Dag witte tuin waar zwarte letters groeien
Vorm gevend aan het menselijk bestaan
Tot Moeder Aarde ronduit is vergaan
Charon niet langer heen en weer zal roeien

Dag witte tuin waar trieste zinnen bloeien
Straks is het met mij- gardenier gedaan
Ik zal je nogmaals innig gadeslaan
Je tot die tijd met printerinkt besproeien

Totdat ik met je opga in het vuur
En ijs, tot levenloos gereduceerd
Bevroren deeltjes; ooit een klompje cellen

Zo zal het zijn, niet langer meer natuur
De kosmos zelf zal sterven, uitgeteerd
Grif afstand nemen van zijn kleimodellen

... afbeelding Mona Deutschmann ...

Schrijver: Anneke Haasnoot, 16 jul. 2020


Geplaatst in de categorie: wereld

3,0 met 2 stemmen 22



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)