7704 resultaten.
als de zon mij roept
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.493 geloof mij
als ik spreek over
mijn gelopen ronde
denk maar
dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel
vooraan…
Tussen avondrood en morgengroen
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
788 de nacht wacht niet
kust slechts de randen
van het avondrood
om blozend aan
te vangen
langs die randen loop ik
de dag nog wat te rekken
tot onverbiddelijk het licht
tot schemering zal doven
kleuren verzoenen zich
met elkaar, rode klaprozen
verkleden zich in het zwart
en nestelen zich in het
grijsblauwe decor
ik zie de vergrijzing…
Zonnekind
netgedicht
4.4 met 102 stemmen
3.657 tussen tierende woekertongen
met zwarte gal doorspekt
kiemt soms het reinste zaad
van onweerstaanbaar pretgewas
opgewekt gaat dit een lichter pad
weet waar het omarmt en vat
teloorgaande kelken te binden
in een veelkleurig veldboeket
nu maar hopen dat de hovenier
dit warme groen op waarde schat
mocht hij zo’n mirakel vinden
en het…
Schaakmat
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.028 Hij was altijd een levende legende
De sterkste schaker ooit wordt wel gezegd
Maar dit genie beleefde in het echt
Naast roem vooral geweldig veel ellende
Het denken in zwart-wit tijdens zijn leven
Heeft hij na vierenzestig jaren opgegeven
------------------------------------------
....Ex wereldkampioen schaken Bobby Fischer – de koning…
maar eens zal ik breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.401 wie maakt uit
hoe wolken zich plooien
hoe wind licht zal
verstrooien in jagende gang
mij maakt het bang
bang voor hun schaduw
voor het zwart van de bui
en de stortvloed van regen
ik kan er niet tegen
dat onbestemde gevoel
te zijn zonder doel, te zijn
om voor niet te leven
geven lijkt de moraal
opgevoed met dat ideaal
voel ik me…
Bloemen op je kist
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
2.214 Die ene zwarte roos op je kist
deed me denken aan je leed,
aan die vreselijke pijn,
de verloren strijd die je streed...…
miauw...
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
1.685 jouw ogen kijken mij dan aan,
alsof ze die van mij verstaan,
zo kijken we rustig naar elkaar,
ik streel je zachte zwarte haar...
ik voel je warmte in mijn zij,
ik hoor je adem heel dichtbij,
dan zeg je even zachtjes... miauw...
en fluister ik... ik ook van jou...…
Beeldspraak
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.353 Waar de taal doodstil
van de daken rolt
de woorden mijn tong
niet kunnen bereiken
een hakkelende klank
met mijn kaken dolt
golven getemd geluid
achter wallen en dijken
daar wordt het zwart
in het wit gebeiteld
wellen niet eerder
verschenen beelden
daar krimpt de één
terwijl een ander bijtelt
voor vrijgesprokenen
en veroordeelden…
Rendez-vous
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
715 aan mijn raam voorbij
voorover gebogen
armen op de rug
misschien morgen, mompelt hij
met een oude hand
en versmalt langzaam de stilte
wanneer hij me te vroeg
verontschuldigend aankijkt
hij klimt weer verder
daalt op en af
breekt de wijzers
van een vermoeide dag
misschien morgen, mompelt hij
en steekt de tijd
terug onder zijn zwarte…
takken ieder eigen lente
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
766 wij twijgen samen
aan een boom
maar takken ieder
eigen lente
jij bloemt
terwijl ik groen
als jij je vruchten geeft
bloei ik hoogzomer
we drinken uit
dezelfde stam omdat
die ons bekend voorkwam
wortelen in zwarte aarde
dat wat wij vergaarden
gaan we oogsten in de
mooiste herfst van ons leven
in buigzaamheid zijn wij…
Nachtrit
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.238 zeg het aan niemand
dat morgen dit blad
onbeschreven zal zijn
de dood komt immers
mijn handen binden
aan ‘t hoefgetrappel
in de nacht
waar zweepslagende
doden stormen over
natte straten en
lichamen verraden,
naamloos geketend
aan de zwarte adem
van de stad
zeg het aan niemand
dat ik morgen
onbewoond zal zijn
wanneer een…
ik zwijg
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.249 ik zwijg
dat is mijn part
slik slechts even
als jouw ogen schouwen
en je lijf schokt
in een bevende smart
al heb ik weet
van diepe dode grachten
en luchten
zo zwart als roet
mijn ziel kent nimmer
het verstild smachten
dat jou
vereenzamen doet
maar ik zie ook
jong lente groen
in alles ontstaan
als een aardse zoen
die jou uiteindelijk…
als de zon mij roept
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.628 geloof mij
als ik spreek over
mijn gelopen ronde
denk maar
dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel…
Departure
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.633 Zwart op geel staat daar te lezen:
Departure of vertrek
Jij vliegt weg, ik sta hier
als aan de grond vastgespijkerd.
Mijn hoofd te vol en dan te leeg;
het tochtig schiphol maakt me gek.
Koffers afgeladen, handbagage
en was je tas te zwaar, hij mocht toch mee.
Ik werd te licht bevonden.…
ja
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
811 Ja waar moet ik nu weer heen
de moed weer in de schoenen gezakt
de wereld heeft me weer eens hard
aangepakt
waar moet men zoeken
voor wat liefde op de lippen
toch weer op de rotsen
uiteengespat
ben ik het al zat
nee mensen
zo gaat dat
zweven in het zwarte gat
geen traan gelaten
kan ook niet haten
alleen maar denken
aan de momenten
van…
Anekdote
gedicht
2.9 met 27 stemmen
14.222 Zwarte krul als monocle
omringt rond oog.
Trein valt langzaam
stil.
Vrouw - vrouw? -
stapt op, verdwijnt. Weg.
Twee rode stippen -twee!-
zweven duister van ruimte in.
Trein aarzelt
- wat nu te doen?
Zet zich
naar vreemd signaal
weer in beweging.…
Meesterwerk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
699 Haar zwarte, lange haren
Met gesloten ogen en
Dichte mond
Haar mooie, ronde borsten
Geshowd vol overgave
Heup en kont
De andere onzichtbaar
Misschien helemaal niet bloot
Niet te aanschouwen, te zien
DE MADONNA* gaat echter nooít dood
De lijnen van een schoonheid
A propos.…
de laagste tonen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
689 mijn hoofd bloedt
dieper dan ik kan verdragen
en in de morgen
wanneer de nacht is uitgeademd
verwekt mijn lichaam de schimmen van schuld
zo machteloos en ongezien
de smaak van dood
spuugt metaforen, bekende stemmen
doorheen het veld van zwarte dromen
buiten leeft de dag
en ergens, ik weet niet waar,
omspant het lot mijn ziel…
Golft de zee finale
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
737 jouw slanke
vingers spelen strelen
met fluweel de toetsen
je tipt in pianissimo
het zwart en wit
een lach op je gezicht
slaat aan
om temperamentvol
in adagio op te gaan
stuurt de klanken
van de bron langs
beek en waterval
laat ze rivieren
en meanderen hun
melodieën klinken overal
uitbundig golft de zee finale
als slanke…
Groen is geel van sterven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
720 ik breek bloemen
die uit muren groeien
waar jij ooit gelopen hebt
zie het pad
weer warm bloeden
het helle rood wordt zwart
waar eens de gouden zon
mijn wanhoop overscheen
is nu de tijd met mij alleen
nog draagt een roos
het donkerrood haar
groen is geel van sterven
ze droogt tot dood
omdat geen hand haar krijgt
zij zal nooit…
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 treed naar voren
in het licht
in duisternis
krijgt ontvangenis
de diepe schaduw
van uiteindelijkheid
en in het niets
kan je ook zonder
ben je enig
ongebonden
laat je wimpers vallen
over je schaamte
de mens is geboren
uit de schande
die de onderbuik bezit
het is het dragen
van alles wat is
op zwarte vleugels
zonder hoop
ooit…
mijn hart kan buigen, zal niet gauw breken
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.398 jij hebt mij verlaten
verdriet prikt in mijn ogen
die alleen nog maar zwart zien
ik stort in de afgrond
van het randje van jouw hart
een eindeloze diepte in
met grote snelheid verlaat ik jouw lichaam
ik val uit jouw verlangens
om plaats te maken voor een ander
maar jij verlaat mijn lichaam niet
ik houd jou gevangen
voor onbepaalde…
Nomen est omen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
744 niet de plicht ontwricht mijn denken
het zijn de barsten in het beeld
de afgebladderde verf van zijn gezicht
ik schuif het loden gordijn opzij
vervloek mijn duivels werk
marmer, zwart en wit geaderd
zerk, na zerk, na zerk
mijn handen glijden langs de groeven
van geboorte en sterven
terwijl mijn hoofd door doden bladert
kerf ik in de diepste…
Sergey Khachatryan
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
589 Een man in het zwart
voor het plaatselijke Sinfonietta
is één en al stilte
net zoals het publiek
Hij kust
zijn Stradivarius
uit 1702
Zijn liefde in zijn nek
Pernambuk in zijn hand
Het woeste geweld op de snaren
doet paardenharen knappen
Met zijn viool is hij één
Een grootse emotie
Hij komt in mijn ziel
Ben niet meer dezelfde
Hij…
Wolkenland
hartenkreet
4.6 met 55 stemmen
2.132 De ochtend ontwaakt
door nevelig licht ben ik aangeraakt
mijn blik is gericht op het wolkenland
waarachter ik mijn schepen verbrand
kleine deeltjes as,door de wind verjaagd,
stukjes verleden verdwijnen vertraagd,
tot zwarte stipjes... aan de horizon
als in een film die langzaam vervaagd nu
ik zie ze nog staan
maar kom ze denk ik nooit meer…
Emotieloos vragen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 Je duldde geen horizon
geen weg uit ’t verdriet
een glimlach of de zon
je zag ze beiden niet
je kwam bij me terug
in emotieloos vragen
het eten was bedorven
de rugzak niet te dragen
je kon niet tegen tegenslag
jouw moeder was gestorven
in een akelig zwart verleden
je hield niet van ’t heden
vond al mijn woorden laf
de strijd werd…
Boezemde ondeugend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
569 de felle tik
van hakken klakte
haar verschijnen ver vooruit
het stralend spijkerwit
slankte lange benen
elegante laarsjes tot de schenen
een mouwloos shirt
in zwart boezemde
ondeugend licht ontzag
de wind spon
krullen in het blond
rood sierde haar volle mond
ze keek me aan ik wachtte
op haar blik maar ze kwam
niet achter de zonnebril…
Een moeder zonder kind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
551 bleek en stil
het zwarte steile haar
iets voor haar ogen
zit daar
een moeder zonder kind
wat in elkaar gedoken
haar trein
dendert maar door
met onverlichte ramen
zonder namen
schokken vier coupés voorbij
terwijl de regen spat
geen uitspraak over schuld
kan haar nog deren want
in haar hoofd rijdt weer de trein
de seinen staan…
waar is mijn hartje?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 kom toch terug,ik mis je zo erg
waarom, als ik in liefde denk,
zie ik alles zwart?
ik kijk naar de lachende maan
ik zie jou lach verschijnen
jij ben terug naar het zuiden gegaan
ik ben in het noorden gebleven
mijn wensen zijn met jou mee
want ik wens
dat jij gelukkig ben,
zoo gelukkig en mooi
als de vrije zee…
De avond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Alles wordt in 't zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…