7546 resultaten.
cowboys in de stad
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
625 ach ja de vijftiger jaren
het grote grijs en tóch ook
het zwart/wit van de foto waarvan
ik het bestaan al bijna was vergeten…
Kaalde ruim voor herfsttij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 er zitten
diepe scheuren in de bast
met zwart contrast
door regenval getekend
zijn kruin
heeft hoog gestoken
in het zomers blauw
de groene waas viel gauw
hij kaalde
ruim voor herfsttij
al in de lente stak dood hout
het nieuwe blad voorbij
zijn ringen worden dun
de diepe wortels weker
hoeveel lentes hij nog heeft
dat weet alleen…
orgeltrappen op zondag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
546 niet uit verveling maar een onheus
verlangen om de muziek te splijten
die me heeft verwond, de hoogte
van het celibaat ketst tegen trage muren
zonder vrees, want hij die vreest
is niet almachtig
zwart wit, de ivoren toetsen met bloed ingelegd
hadden de eerste dood met stokken
en pijlen diep gekwetst, geen soldij maar
gratis navelstaren achter…
Thuiskomen 1
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
776 In de herinnering
Het natte wasgoed
welk mijn moeder in de woonkamer had opgehangen
op een driedelig houten wasrek
Vlak vóór en om de haard geplaatst
De glimmende, zwarte kolenhaard
met mica ruitjes in de venstertjes
Als ik de beslagen ramen van ons huis
al halverwege de straat kon zien,
als ik uit school kwam,
besloot ik steevast…
een zoen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
651 mooi ben jij, zegt hij
een beetje moe, zeg ik
(onlogisch)
je leunt tegen me aan
ik voel je warmte
zijn woonkamer warm verlicht
straalt veiligheid uit
alleen hij in deze ruimte
soms zo voelbaar alleen
zo ver weg
landen die onveilig zijn
ik kijk in het zwart buiten
voel hoe hij me zoekt
houden van is zo groot, zegt hij
maar…
wachttijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
415 nu ik me verberg in rode wijn
helpt het niet, verdooft ook niet
maar mijn denken keert zich tegen kou
een “hou van jou” is niet genoeg vandaag
en ik wil meer in vingers over huid
elk geschreeuw is mijn geluid
en elke zucht verwoordt mijn hart
in duizend
snelle slagen
angst bekruipt de zwarte kragen
waar een witte woede brandt
mijn…
naamloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
577 ik kan niet wennen
aan poëten met een liefdesgedicht
in hun hand
het zachte geluid aan het slot
dat je haast niet kan horen
alsof ze het verhaal maar één keer
vertellen kunnen
en enkele minuten later beweren
dat ze niet van liefde houden
weet je wel
zo'n zwarte dag waar de ware toedracht
verborgen blijft in een monoloogvers
en…
Zij laten zich vermaken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
716 een zaal die
nog weerbarstig lacht
en wacht met warm applaus
ik het enig lichtpunt
in het zwart die met
klam zweet de sof afwacht
ik knip de wilde haren weg
breek zacht met wat ik zeg
hun weerspannig ik
tot zij met honger blik
alles uit mijn handen eten
hun eigen egootjes vergeten
ik herder weer en hoed
de kudde met mijn schapen…
zomernachten in Juli ( 2013 )
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
563 beloftes werden gedaan
op windstille dagen
gepassioneerde nachten
laten ons nu geeuwen
steden betraden we met
gretige nieuwsgierigheid
ik herinner me de dame met
een zwarte hoofddoek
bijna ongepast in de felle zon
ze verkocht rozen in een mandje
jij kocht ze gul
strooide ze over mijn lichaam in de
nacht die kwam
ach, ze waren…
Casper Yuri
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
929 Daar was je dan
twee handjes en
twee voetjes:
je keek verbaasd
de wereld rond
een mooie zoon
ook heel gezond
en ook nog
bijna zeven pond
't liet wonderen gebeuren:
Jij bracht voor ons
de lente terug,
na alle zwarte dagen,
Je kreeg de allermooiste naam
die je voor ons kon dragen
Casper Yuri wel te verstaan
Dus:…
In kentering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
788 ik zie ze nog zwieren
hun feesten vieren
met een uitgelaten lach
ooms en tantes dansen
nichten en neven nog
onhandig in bewegen
waar zijn ze gebleven
de samenkomsten bij
geboortes en verjaardagen
bij een verscheiden
zie je de familie vaak compleet
alleen het zwarte schaap ontbreekt
die vond het te ver rijden
zo gaan tradities nu…
Vulkaaneiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 Neerslag voert het mee
door uitgesleten kloven
en het bezinkt, laag na laag,
tot zwart strand ontstaat.
Ik sta op het strand
en tuur omhoog naar
de uitgedoofde vulkaan,
bedekt met nevelwoud.…
Onweer
gedicht
3.6 met 14 stemmen
9.059 In nachten van zinledigheid
toont god zijn pinksterdrift
de hand van zijn aanwezigheid:
vurige vingers in het zwart gegrift
De wind slaat in de tuin, papieren
waaien weg, waarheden vervallen
De geest, in hart en nieren
vuur, brandt in ons allen
Hij dringt door in keel en hand
Daden lichten op bij het spreken
Harten zullen zinvol breken…
Hemellicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
696 duisternis
dageraad en schemering
die tijd en ruimte bereist
in oneindige voorspoed
doorkruist het universum
van hart en ziel
tot leven en dood
begin en einde
zoektocht naar meer
gedragen in eindigheid
lichtjaren ver geboren
schitterend firmament
sterrenpracht in nacht
als wonder aanschouwt
gedragen door de ruimte
verstopt in zwarte…
Kleine regenbogen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 ik bladerde door
wat bladmuziek
zag in herkenning je lach
wist waar je aan dacht
die liefelijke herfstsonate
vol rust en serene pracht
ik bespeelde zwart wit
in een nog zomers begin
liet bloemen bloeien
pas later kwamen
de vruchten en oogst
groeiden bladertapijten in rood
in die volheid van tonen
zag ik de tranen komen met
in je…
Aaibaarder dan ik dacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 hij had
ogen aan touwtjes
maar kon toch alles zien
de echte
bruine berenvacht was
aaibaarder dan ik dacht
een zwarte neus
zonder gaten
die frunnikte ik pas later
hij was mijn
knuffelbeest en beste vriend
die ereplaats heeft hij verdiend
nog kijkt hij
mij vragend aan als
ik kom en hem zie staan
na een kroel
tussen de kapotte…
Schikten godinnen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
798 beleefd
in feeërieke
regenboogkleuren
schikten godinnen hun
verleidelijkste geuren
goden bedienden
in puur naturel
het wel en wee van
hun waardige gasten
het orkest deed
zijn hemelse best
iedereen te fêteren
met zijn geliefde muziek
als onverwachte apotheose
begon het plotseling te hozen
wij zijn in allerijl gevlucht
voor de zwarte…
laatste handen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen
dan…
Marietta
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 Opgesloten in je net
Van lange, zwarte haren
Je staart in je gedachten
Zomaar wat vooruit
Op volle kracht probeert
Mijn geheugen te bewaren
Wij, verkleed als twee prinsesjes
In een zorgeloze tijd
Even nam naïviteit
Ons nog onder haar vleugels
Een glazen schild voor even,
Maar de last werd toch te zwaar
Het brak, ook jij, ook ik, ook…
On-vrede
gedicht
3.4 met 5 stemmen
7.755 Ik zong een liedje voor de zon
van licht en warme tijden
maar door de zwarte oorlogsrook
kwam het niet heen, waardoor het nooit
de zon bereiken kon.
Een kerstboom straalt
is er soms feest?
Ik kan echt niet geloven
dat er, met de ellende hier,
nog sterren zijn daarboven.
--------------------
uit: 'Kerst 2016'.…
Padde
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.248 Een pad misschien, hij is zo oud
zijn vleugels zijn vergaan, een plant
als steen teruggevonden, zwart
altaar, hij denkt, hij denkt erover na.
---------------------------------------
uit: 'Dingen die niet overgaan', 1985.…
Proloog 15 maart 2017
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
627 Zwart, wit, zijn geen kleuren, een tweedeling.
Alleen zij die geen stem hebben,
zij volgen…
Van de dagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 Vandaag ben ik onvervuld,
de lichte meisjes van het vroege uur
en de zwarte wijnen van Cahors,
ze dragen noch ze schragen.
Met eeltloze handen zwoeg ik verder
aan de kuil, mijn misantrope opus.
Waar het schrijnt als zomerjeuk,
hoor ik het lome ruisen van de populier.…
Voorrecht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 De contouren zijn grijs en zwart
Ze doen denken aan de sluier rondom mijn geest
aan de afgrond waarin ik ben geweest
Maar deze donkere kleuren ontleden alle smart
Zij ontsluiten het zuiverste licht
Haar gedeeltelijk verschijnen
Alle pijn gaat verdwijnen
Door haar vage gestalte een nieuw leven gesticht
Raden naar hoe zij is in het echt
heeft…
Een koortsige gloed
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
530 de kaft voelde
in vreemd ervaren
buitenissig aan
pagina’s ademden
stilte in een sterk
verschraalde lucht
hoeken waren
met zwarte duimen
viezig bedrukt
nog las ik niet
letters glansden
een koortsige gloed
de sfeer voelde
totaal niet goed
in zwaar beladen zijn
kanttekeningen
kruisten rood gevlekt
onleesbaar schrift
weerhielden…
Nonnen....waar?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
739 Ze maakten
al geen stennis
geen herrie, geen leven
Deze ingetogen vrouwen
die de stilte
van klooster en hof zoeken
Ze staan nu
slechts afgebeeld
in zwart-wit fotoboeken
Staan niet...
op m'n boekenplank
of in de boekenkast
Zelfs
op dit pad
heb ik hen moeten missen:
De nonnen
nonnen met hun kappen
gaan we wissen...?…
Hollandse bloemen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
543 ik heb de
hollandse bloemen
in de wei zien verschralen
het speelse palet
van vroeger kunnen zij
al lang niet meer halen
ook in de sloten
zijn vele exoten bezig
aan hun vraatzuchtige mars
het lokale leven wordt
door import uit subtropische
streken ernstig verzwakt
diversiteit in mensen leek
ooit een winst die je ook
op zwarte…
Zonder franjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 bijna fluisterend
hoorde ik zacht
stilte spreken
een vreemde stem
die ik toch ergens
uit verleden kende
hij intoneerde
met bekende klank
dat schiep een band
ik voelde hoe
hij mijn herinneringen
vluchtig passeerde
probeerde de echte
waarheden zonder
franjes te etaleren
ik wist het
zwarte gat dat ik
altijd verborgen had…
Eine Kleine Nachtmusik
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.213 Terwijl hij onder de vleugel sliep
alsof geen morgen hem meer riep,
begonnen zacht op 't wit en zwart
van 't doodstil glanzend mechaniek
de snelle maten van het lied
dat in zichzelf verdronken sliep,
dat in zichzelf verzonken zag
naar wie het riep
met klare, jubelende kracht.…
Elke seconde leeft voort
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
583 Daarmee zie ik van jou
de zorgvuldige handen,
bedachtzame gebaren,
de flits van een vraag
in ontvangende ogen,
elk onstuimig moment,
waaier van zwarte wimpers
op onschuld als je slaapt.
En jouw stem hoor ik nog
aftastend constateren,
mij op iets attenderen
dat jou bevreemdt of raakt.
Tijd heb jij in mij vertraagd.…