177287 resultaten.
Bewakers van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Onze media zijn sociaal geworden.
De buitenwereld dringt zich op.
Nieuws regeert ons nieuws.
Politici draaien dol.
In onze binnenwereld heerst rust.
Dezelfde rust die onrustig heerst
in het oog van orkanen.
En wie zijn wij?
Wij zijn de meerderheid die zwijgt.
Wij zijn waarnemers en ge...
Vlammende pracht
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
404 ooit zal jij
in de compositie
van ieder schilderij
de dagen van
je leven lezen
kleuren bekijken
die de zon aan
jouw doeken in
vorm en combinatie
heeft meegegeven
weer in de
stemming raken die
het mogelijk maakte
om in hoog tempo zoveel
moois neer te zetten
ook toen
heeft jouw
...
Ik kwam laatst een steen tegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 Ik kwam laatst een steen tegen
en die zei
“Ik ben rots, ik ben steen
ik ben de onverzettelijkheid”
Ik werd bang en vluchtte
Ik keek nog achterom
maar ik zag hem gelukkig
niet meer
Er lag een blad op mijn pad
Eens was ie met velen
Genietend in de zon
Maar het licht dimde
De wa...
Ik kan niet anders...
poëzie
3.5 met 21 stemmen
4.126 Ik kan niet anders dan mijzelf belijden,
Wanneer ik spreek, spreek ik mijzelve uit,
Dan zoek ik soms, zo heimlijk mijn verblijden
En smart te zingen, dat de oningewijden
Niets horen dan een lieflijk geluid...
Ik kan niet anders dan mijzelf belijden,
Ik spreek mijzelf in al mijn liederen uit.
...
Ik ben niet hier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Ik ben niet hier
Niet eens in de buurt
van ergens daar in de wereld
waar ik wil
Waar jij bent
Ik ben ik in mezelf
Ik ben ik in ergens daar
In de wereld
In de buurt van
Ergens
AFGANG
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 Kakmadam genaamd Maaike uit Made,
wurmde zich altijd overal tussen,
om hooggeplaatsten hun kont te kussen,
en sloeg ze als een parasiet gade.
Op een dag is het verkeerd uitgepakt,
en hoorden we een vreselijke schreeuw,
ze bevond zich in het hol van de leeuw,
en werd met grote snelheid uitge...
In een gedicht ben ik het veiligst
gedicht
3.6 met 53 stemmen
18.562 In een gedicht ben ik het veiligst
hier zullen mijn dagelijkse vervolgers
me niet kunnen vinden.
Hier ben ik als Adam
in mijn eigen woud:
elk woord een toevluchtsoord,
een scherpe bijl,
een kogel,
een trouwe, gehoorzame hond.
En ik hun meester
en pleegkind.
Hoewel verwond
en getroffe...
Jouw hand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Jouw fraaie hand op die van mij
tovert een waar sprookjeshof,
met een schone prinses aan mijn zij
speelt het elfenorkest ons lof,
hun klanken wensen het paar geluk:
de tonen dartelen in jouw gezicht,
lieverd, dit beeld valt nooit meer stuk,
vlij je tegen mij aan, heel dicht.
Thierrytweets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 Op twitter trachtte Thierry
twee voor twaalf
Ten einde raad wel twintig
tweets te sturen
Na tweeëntwintig keren
twinkeleren
Wist hij tien tongtwisters
te kwinkeleren
Maar toen het Twintig Twintig
werd om twaalven
Riep hij vertwijfeld 'twitter,
da twort niets!'
Leven met oudere broer, zussen: moeilijk.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
935 Beatrix in “88 in een tv interview sprak
“het is moeilijk om met oude ouders te leven"
ik, Jan Jacob, bij de gratie van mijn bestaan 2020
“het is moeilijk met oudere zussen, broer te leven
want ergens blijven ze het altijd beter weten
en voelen ze zich ver boven je verheven
wat je ook...
MORGENWENS
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
396 Vrolijk ontwaken:
dit is weer een nieuwe dag,
die God gemaakt heeft
en een dag waar wij mensen
veel van mogen gaan maken.
Wonderdokter
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
530 'Magie komt van een doekoen, een mwandishi,
Een paragnost, een ziener of sjamaan
Maar 'n medicus die orthodox geneest
Is meer met lab en apotheek begaan
Schrijft een recept voor en hij injecteert
En houdt zich bij z'n eed en bij z'n leest
Hij prevelt niet, maar diagnosticeert,'
...
TERUGBLIKKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 ik noemde wat mij
zoals was overkomen
in het verleden de tijd
dat we elkaar uit het oog
waren verloren
dus je hebt veel
geluk gehad
een terechte opmerking
die precies vertelde
wie en wat hij was
geworden
wat ik gezien zijn
verleden niet had
...
Witte morgen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
399 Een witte morgen
onder het zonnerijzen
vorstelijk bekleed.
Bij het circus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Langzaam luidt de klok
langzaam stappen de ezels voort
onder zwarte dekkleden
Hoog is de dichte koets
Boven is Boven en Onder is Onder
Huilend dragen we de lange sleep
het circus door, we wisselen
van hoed, rollen het testament uit
en staan stil voor een groepsportret
Het leven gaat doo...
Het wonder van gezondheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
687 Wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Artsen kunnen wonden helpen helen.
Geen arts heeft wonderen geleerd.
Het feit dat liefde ziekte helen kan
is een onbegrepen wonder.
Een wonder dat gezondheid heet.
Laten we ons tot slot verwonderen
over het allergrootste wonder,
dat leven wordt genoe...
Stilzwijgend ja
netgedicht
4.7 met 24 stemmen
503 als jij mij
de hand geeft
voel ik de
sterke arm
hoe krachten
samen gaan
in fysieke
omstrengeling
geesten zich
samensmeltend
richten op hetgeen
waar zij voor zwichten
zo kunnen wij
power genereren
om ook het nieuwste
uit te proberen
met een
stilzwijgend ja
de wegen te gaan
...
Stofkop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 Stof heeft zich opgehoopt
in mijn hersenspinsels.
Fossiele gedachten zijn het,
die uit een ver verleden komen.
Het zijn eigenwijze meningen,
die ik niet langer nodig heb.
Aandachtig open ik mijn oren.
Het begint te waaien.
Een storm steekt op.
Frisse gedachten komen binnen.
Stof waai...
In het diepst van mijn ego
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Spelonkologen
vonden zeer onvertogen
mijn onvermogen
Elisa's magie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
371 Haar ziel flitste door
mijn ziel en zij legde haar
diepste geheim bloot...
De 'O' van snob
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Het voorhoofd rimpelt
rond zijn kokette mondje
vormt zich verachting
In een oogopslag?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
376 In een blik als je mij met je ogen
raakt wordt ik als kristal doorzichtig,
transparant, tranen licht die hun
oorsprong vinden in het moment
van evenwicht,
ze meanderen langs de hals en in
de welvingen van de ziel, het voedt
bloedbanen in een herontdekt
gevoelsgebied, mondt uit in de
...
vanaf het eerste moment
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 vanaf het moment van geboorte
huilen tranen het geluk
om de onmiddellijke verbinding
die ons de ogen opent weer
voor wat liefde brengen kan
zoals ooit de eerste en de tweede
zul jij ons mama en papa noemen
onbeschrijfelijk is de vreugde
die ons jou koesteren laten
nu jij klein broos en ...
De verwachting
poëzie
2.9 met 11 stemmen
3.390 Zo ver van mijn alles,
Gans teder verlangen
Naar woorden der liefde,
Verheugt mij dit uur.
Ik zit aan mijn venster,
En tuur op de landweg,
Mijn ogen zo moede
Dat alles mij schemert.
Nu zie ik een briefpost
In ieder verschijnsel;
Mijn hart klopt reeds sneller,
Het ijlt hem al te...
De Maas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 Ze doet het
keer op keer
doet ze het
gaat schaamteloos
al haar oevers te buiten
tilt zichzelf onverschrokken
naar een hoger niveau
tot aan velden en weiden
likt aan deuren en ruiten
verdrinkt het landschap
in haar kolkende golfslag
geen meanderende stroom
zoals ik haar ken
wel een los...
vrijheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 het lijkt zo gewoon
in vrijheid slapen
in vrijheid eten
in vrijheid gapen
in vrijheid weten
het voelt zo gewoon
in vrijheid ontwaken
in vrijheid denken
in vrijheid praten
in vrijheid laten
maar het is niet gewoon
te ademen in een lucht vol vrijheid
te zwemmen in een zee van vri...
Allergrootste zorg
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
542 Als ik jou maar overleef.
Dat is mijn allergrootste zorg.
Want wie zorgt er anders voor je,
met dezelfde toewijding,
liefde, tijd en aandacht?
Wie anders zal dat doen,
als ik er niet meer ben?
Dus moet ik ervoor zorgen,
tussen alle zorgen door,
lang genoeg te blijven leven
...
Rimpelloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 Rimpelloos staart het
Lange brede water langs
Grazige weide
Mannetje
snelsonnet
3.9 met 9 stemmen
625 Het is met mijn pc een hoop geploeter,
Hij loopt vaak vast en doet dan verder niks.
En denk nou niet dat ik dat zelf dan fiks,
Ik heb een mannetje voor mijn computer.
Op één punt na bevalt dat joch mij zeer,
(Want hij zegt steeds: “Tot binnenkort maar weer.”)
DE TIKTAKMAN
gedicht
2.7 met 10 stemmen
7.163 Je opkomst en je ondergang verstreken
in enkele eeuwen (nee, dagen). Je opdracht was
de optelling van alles.
Je was geen boom vergeten, geen sloot
(of oceaan)
(behalve de kleine oceaan
waar iemand stiekem voor ging staan,
alsof je een stel arme sloebers
hun o...