5764 resultaten.
Daglicht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.909 De nachten zonder jou,
daar komt geen einde aan en
thuis, daar hou ik het niet uit.
In de middag sigaretten
koppen koffie.
Bij de bakker zijn
de broodjes vaak al op.
Als de mensen vanaf
hun werk naar huis gaan,
trekt bij mij de mist pas op.
Nu je bij me weg bent
staat heel mijn leven op zijn kop.…
eindeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
816 ‘t kind mijmerend over vage verten
daar achter de rode zonsondergang
het einde van zijn eigen wereld
die draait in een beperkt heelal
kennis maakt de einder onbereikbaar
lichtjaren reizen door ’t universum
door sterrenstelsels zwarte gaten
oneindigheid door ons geschapen
ik droomde over mijn geliefde doden
visioenen in hemels licht en…
Waar is de rust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
703 je haalt echt alles door elkaar
en voelt je heel alleen
Is er dan niemand die je helpen wil
zodat het allemaal wat lichter wordt
ja, sta dan toch even stil
en denk dan aan God
Hij wil er voor je zijn
je hoeft het maar te vragen
ook al is je gebed maar klein
Hij zal je zeker dragen
Aan het einde van de dag
denk dan aan alle zegeningen…
voorbij de dood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 dit huis met haar lege kamers
en jij, met je vele vervlogen dromen
jullie passen niet bij elkaar
jij erin en het huis rondom jou
gevloek is wat ik zie
dit einde werd voorspeld
zoals zovele anderen
nam je het niet ernstig
teveel bezig met morgen
was er altijd het verval
een brokkelmuurtje meer of minder
dank de bouwer maar
nu is er niets…
Haagse droefenis
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.236 het tunneltrauma knaagde almaar door
diep treurig waren slapeloze nachten
de ziel was aan het einde van z’n krachten
zijn leven raakte kermend op dood spoor
de zinnen werden lange jammerklachten
de blik verstrakte en het hart bevroor
z'n Haagse trots ging met de lach teloor
het hoofd was zwaar van sombere gedachten
het lijden werd de eiberzoon…
DE WITTE RAAF
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
913 Wij hoorden om het overschot geschaard
dat onder de bloemen op daalbanden deinde:
mijn tranen hebt G' in Uwe fles vergaard,
we zijn wel stof, maar dit is niet het einde
alsof een Paradijzenaar mij seinde
op een aftandse wijzertelegraaf
dat niets uiteindelijk meer schrijnde
dank zij de wiekslag van de witte raaf.…
De dag van het gedicht
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
2.402 De dag wordt door iedereen anders beleefd,
vreugdevol binnengehaald en genietend volop,
tot de dag het einde geeft
en we een vol jaar moeten wachten op,
De dag van het gedicht.…
Weer een week
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
2.226 Ben je mal
Eind van de week
Het is nu voorbij
Vertrouwend op jou
Dan weer verdrietig en dan weer blij
Eén ding weet ik zeker
Het is wat je zei
Kijkend in mij ogen
Ik hou van jou
Dat maakt mij blij…
aan Pamela
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
927 dikwijls hebben de dingen een eind
maar missen een begin, zoals het leven zelf
dat doorgaat – en dat slaapt in mijn bed
---------------------------------------------------------------
(31 augustus 1994; uit het Frans vertaald op 23 mei 2004)…
Levensgenieter
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
5.014 De luie stoel waarin opa zat
die kon je helemaal verstellen
en hij wist altijd te vertellen
dat hij hem niet echt nodig had
Mijn opa had in zijn levensjas
de kreukels van vergane jaren
maar zei zelf in verwonderd staren
dat de buur bejaard geworden was
Mijn opa leefde en genoot
tot hij drieëntachtig jaren telde
en toen op ‘t eind de zeis…
De mensen van voorbij
gedicht
3.9 met 52 stemmen
70.806 Zo vlinderen zij binnen
in woorden en in zinnen
en zijn wij even bij elkaar
aan ‘t einde van het jaar.
De mensen van voorbij
zij blijven met ons leven.
De mensen van voorbij
ze zijn met ons verweven
in liefde, in verhalen,
die wij zo graag herhalen,
in bloemengeuren, in een lied
dat opklinkt uit verdriet.…
STANK VOOR DANK
hartenkreet
2.2 met 11 stemmen
1.826 Nu ben je aan het eind van je latijn
je kunt nu helemaal niks meer
en de mensen die jou nodig hadden
zie je ook nooit of te nimmer weer.
Ze hebben je laten barsten
toen jij hen eens nodig had
nu zit je eenzaam op je flatje
alleen daar in die grote stad.…
Afstand
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.089 De kosmos is een grap
bij een mensenleven
neem haar verhalen
onder de lange wimpers
zover als begin en einde
zullen ze niet komen
maar enkele passen
en ze zijn al dieper
met enkele passen
zijn ze nagenoeg thuis
aan hun eigen oever
waar andere sterren
hun licht dompelen
in de binnenste stilte,
meer zo je wilt,
verborgen voor…
ze bazuinen schaduwen rond
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.747 tot bliksem hun gezicht verlicht
de lucht is dreigend heet
draagt vleugels in thermiek
maar als de donder klapt
verschieten ze paniek
ze zweven, weven
regensluiers in hun vlucht
dragen de bazuinen op de rug
en aarden met een diepe zucht
ze wachten op de regenboog
klimmen sneller dan het licht
omhoog, de potten goud aan ieder
einde…
januari
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.057 over de aarde
Zij verwarmt nog niet
nog bleek is haar licht
Licht zo oorverdovend stil
en kleurloos bleek
stil als het lied van de doven
bleek als de schaduw van de dood
Er zijn sporen van eeuwig lijden
een heldere bestemming ontbreekt
in het niemandsland tussen dood en leven
tegendraads gedoogd nooit echt geliefd
Maar ook brug tussen einde…
MAMA
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.361 Wat was het dat jou naar het einde dreef,
Waar geen terugkeer meer mogelijk was?
Was het de angst, de pijn of het verdriet?
En ik, die blij ben dat ik adem, dat ik leef,
Was ziende blind voor wat ik in je ogen las.
De wanhoop in je oude ogen zag ik niet.
Natuurlijk, het besef komt pas later,
En de eenzaamheid: Het weegt zwaar.…
lijf -het witte kruis en zuider kruis-
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.936 tijdverdrijf dat leven op wil sieren
er is niets meer te doen met de nood zo hoog
ik voel me als een aasgier nee een condor
leef van lijken ben zelf bijna uitgestorven
o bedenk tijd laat me alsjeblieft voorlopig
geen elegiën meer schrijven elke keer ga
ook ik weerom een beetje dood hoe dichter
en hoe minder er over blijft van het woord
aan het eind…
als rozenknoppen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
753 fluister zacht tegen de nacht dat
ik je teder in mijn naaktheid wil leggen
als wind die nooit het einde van de lente kent
en hunkerend vrije dromen laat ontluiken
boven de rode gloed van rozenvelden
daal langzaam met je handen op mijn schouders
als je bloemblaadjes tot hemelbogen zaait
ik zal je haren betranen met het maanlicht…
licht valt gelig op je huid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
586 geloken ogen je mond is dicht
jouw vingers heeft iemand gebogen
je lijkt wat somber bij dit licht
je hoort ze praten mild van toon
een hand een traan ze raakt je aan
ze zeggen waarheid zonder schroom
je bent voor hen al weggegaan
toch ben je bang die laatste gang
zou dat nou echt het einde zijn
het lied is uit de stoet is lang
ik blijf…
Ziek ?
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
3.427 De stilte lijkt gevallen
Het einde van mijn geloof
Hoe hard ik ook om hulp roep
iedereen lijkt doof
Blijkbaar spreek ik verwarrende taal
niemand die me kan begrijpen
Geen mens die zijn hand uitreikt
Ik ga hier geheel alleen aan bezwijken
Gebroken tranen slenteren over mijn wangen
Mijn geloofwaardigheid volledig verloren
Mijn lijf boeit…
dieveneinde
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
686 voor de hoofse trappen
van een nieuw paleis
waar Vrouwe Justitia huist
en grijsgewolkte beelden
over zijn koegedachten dwalen
staart een man verslagen
naar het einde van de rit
een leven vol van nemen
graaien en begaaien van
slachtoffer na geslacht offer
aan zijn handen kleeft meer bloed
dan zijn vrekkige aderen kunnen vatten
zelfs de…
knipoog
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
817 Het kwartje valt
om te begrijpen
in ons land
weten van geluk
en
trammelant
pak het beet
mijn hand
pak het beet
hoe men heet
niet van belang
men weet
aan het einde
van
de gang
men weet
van landen
zoals dit
zoals jij
ik
wie
niemandsland
kom
en geef
kom
beleef
doe
neem
geef
het licht door
you and me
and so much
more
under…
ZO PIJNLIJK - - - (stappenteller 6)
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.071 Tijd voor een goed verantwoord
dus goed doordacht gedicht
dat volgens kenners pijnlijk
en tegelijkertijd verheffend is
Over het strompelen in de tijd
de kou in al mijn botten
streeds strammer gaat mijn pas
en donker is de weg
Nee, 't moet nog pijnlijker:
de "rugzak" wordt nu ook te zwaar
en trager wordt het lopen
aan het eind mijzelf…
de wegen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
672 al de wegen leiden naar rome
en op de weg terug weer naar huis
al de geheimen onzichtbaar
terug in de kluis
veilig achter slot en grendel
diep onder de harde grond
slilte
je mond
vinden doen we nooit
maar je weet het al lang
kijk diep in je ziel
en in je hart
we wachten al te lang
hier heb je een beetje
x
licht
aan het einde
van een…
Zwijgen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.808 na niks meer te durfen zeggen,
al deze weken zwijgen
moet ik het toch echt
uit me krijgen
er moet een einde aan komen
het kan niet langer zo doorgaan
want zo ben ik niet,
ik heb me als iemand anders voorgedaan
ik wou alles doen
om je van me te laten houden
ik heb alles gedaan wat je wou,
ik heb mezelf nooit tegengehouden
je had me…
Naar bed toe gaan
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.726 erg lang meer
Mijn moeder zal een poging wagen
Ze probeert het elke dag weer
Uiteindelijk trek ik aan het kortste end
Ik leg me erbij neer
Vandaag ben ik genoeg verwend
Probeer ik het toch gewoon morgen weer
Mijn hemd gaat over mijn hoofd
Ik mag nog even in bad
Dat had ze me beloofd
Ik was bang dat ze haar belofte vergat
Het is het einde…
Zoethout
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
521 Doorluchtig door de regen getemd,
ben ik gelaten, maar vooral alleen,
misschien wil ik het zo laten,
mijn kijk geremd, door met waas
beslagen ramen, zie de lege straten,
scheen licht uit met kaars verlichte huizen
in schemer, het donkert om mij heen
met het potlood, waarmee ik schrijf,
kauw ik me naar het einde, herken
de smaak van zoethout…
Emotionele chantage
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.002 teleurstelling
verwerkt hebben
Na je begrog door
je escapade met m’n vrouw
bleven we vrienden-
ik klaag niet over
de pijn door het ongeluk
toen jij de BOB was-
altijd ben ik er
voor je als je hulp behoeft
zoals ik nu
Ik weet dat je op
grond van onze vriendschap
juist gaat beslissen-
zorgeloos kijk ik
naar onze ontmoeting uit
eind…
Terugblik
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
872 De dag dat ik terug zal blikken
aan het einde van 'de lijn',
al mijn daden zal rangschikken
en mijn levensfilm kan bekijken,
zal ik dan tevreden zijn?
Zal ik zelfgenoegzaam stellen:
''k Heb van weinig dingen spijt'.
Zal ik zonder schroom vertellen:
'Voor natuur en simpele dingen,
daarvoor had ik echt geen tijd'.…
Voortgang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 is het dan voorbij
ligt de klim nu achter mij
gaat het verder bergaf
richting een grijs dal
een open graf
waarin leven slechts wacht
op het verlossende eind
nee
het is nog lang
geen eeuwige nacht
voor ik ga kwijnen
verdwijnen als in een dikke mist
ontvlamt mijn haard en baart mijn brein
verstilde wolken van verwondering
word…