9250 resultaten.
Deinend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
151 ja dag en nacht werk ik, al dan niet slapend,
aan mijn innerlijke boom,
zoals ik meld, die blijkt al jaren,
deels als van zelve,
door een naamloze overgang gestuurd
.
het uitzicht kent weer een traag deinende zoom…
4 mei (postscriptum)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
758 ik heb de oorlog niet meegemaakt
(mag mij gelukkig prijzen)
maar heb mijn vader er over
horen vertellen na verzwegen jaren
met een snik in zijn stem
hoe hij verplicht tewerkgesteld
in Duitsland naar zijn jongere broer
Theo heeft lopen zoeken
en na de bevrijding met lood
in de schoenen huiswaarts moest...
die leemte heeft zijn sporen…
Kantoorvis
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
778 Om op kantoor het stresspeil te verlagen
nam management de toevlucht tot een hond.
Die kreeg al gauw gezelschap, want men vond
dat ook een kat kalmeert op drukke dagen.
Voor meditatie kocht men toen een vis.
Nu nog een paard dat weet wat werken is.…
PIJPEN eindelijk uit de taboesfeer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Pijpen
ik duid niet
op orgelpijpen
doedelzakpijpen
Maar het pijpen
van de penis
van de heer Ali B. te A.
in en buitenshuis
Pijpen, pijpen
geen piep volgt
of het wegfilteren
van deze schuttingstaal
Pijpen, pijpen, pijpen
eindelijk uit de taboesfeer
dankzij de rapper, de rukker
Ali B. te A.…
Elke stap telt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
75 Het is vallen en weer rusten,
het is proberen, ademen,
en opnieuw beginnen
zonder jezelf te verliezen.
Je bent niet alleen wat je is overkomen.
Je bent ook je kracht,
je herinneringen, je liefde,
je humor en je hoop.
Je bent zoveel meer
dan de grenzen die vandaag zichtbaar zijn.…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 2
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
774 uw woorden zijn morgen lucht
door verdamping aangetast
uw kritieken uitgedoofd
uw gedichten zoveel lichter
het moge duidelijk zijn
ik orden mijn gedachten,
schep een beeld
van gister en daarvoor
ik strijk dan door mijn haren
en frons mijn gebrild aangezicht
ik ben een slenteraar
een dromer op straat
door innerlijk staren
zo schep ik…
De tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Vele leeftijden geleden
ik vond
de tijd
ergens op de bodem
van mijn stille oceaan
Zwemmend naar beneden
ik nam
de tijd
Zij gaf me weer wat adem
Ik besloot toen door te gaan
Daar in het verleden
ik vergat
de tijd
Zij bleef er stilstaan, stiekem
Ik moest zonder haar voortaan…
Avonden in Limburg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Een avond valt in Limburg.
Gebeurtenissen gebeuren,
die niet toevallig zijn,
in en rondom ons heen.
Ik zie en luister.
Bomen zie ik elkaar vinden.
Een vlucht vogels hoor ik,
die niet vluchten willen,
maar rustig vliegen.
Oneindige sterren verschijnen,
die door de schemer breken.
Ik hoor geluiden fluisteren,
die niet van onze wereld…
TANDARTS KIJKT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Gereinigd: korte rust mag behagen,
terwijl de boor raast met eerzuchtige pit.
Weldra zal volgende plicht opdagen.…
rode draad
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
964 ik lees
boeken en handen
aan lange tafels
in stille zalen
en verloren ruimtes
volg ik
aders en lijnen,
gesprokkelde letters
tot zinnen gevormd
kan ik waarzeggen,
toekomst voorspellen
in alle rust
het einde dromen
of blijf ik hangen
in sprookjes,
het schrijven
in stilte
van een eigen verhaal…
Afscheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
3.038 Hij rust'in vree".
Zachtjes weende ze aan het graf
om hem, om wie ze zoveel gaf.…
herboren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.079 ik vul de kuip tot aan de rand
schuif schoorvoetend in
het hete water
zoek in mijn hoofd het laatste
woord van een moeizaam
gedicht
laat mijn gedachten stilaan
varen, dobber en drijf weer
als een golvend schip
geniet van het pure moment
waarin het spelend kind
met rust wordt gelaten…
Weemoed en Hope
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.095 Op den bodem van het leven,
In de diepte van het hart
Rust de Weemoed
En de smart;
Maar de hope rijst er neven,
In 't geslingerd mensenhart.
Tussen weemoed, strijd en hope
Vliedt het leven snel voorbij:
Waakzaam, werkzaam
Wachten wij
Dat het Raadsel zich ontknoope
Wat ons korte leven zij.…
de vlucht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.059 vogels spreiden vleugels
blazen krachtig wind
voortstuwend uiteen
warme luchtstromen
strelen woelige vrijheid
in snelle ogenblikken
wolken groeten ogen
waarin rust weerspiegelt
in diepte van hun kleuren
zo schrijdt de vlucht
vol passie en harmonie
naar ondergaande zon…
het blauw dat gele koren zingt
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.033 handen klauwen
naar houvast
groevenloos voelt steen
nog zachter dan de dood
in uitzichtloos verglijden
het blauw dat
gele koren zingt in het
glooien van de hellingen
verblinkt als stilte in de
samenkomst van dalen
is wit het graf dat
sterven heeft gebaard
rust die neerdaalt
in de laatste strohalm
die als roos geworpen is…
De Natuur
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
863 In een prachtig bos
geniet ik van de natuur
liggend op het zachte mos
kom ik tot rust, hier is het puur
Ik hoor de vogels fluiten
neem de geluiden in me op
de bladeren die zachtjes ruisen
hiervan geniet ik volop
De natuur het mooiste wat er is
om eindeloos in te dwalen
voor mij van grote betekenis
ik voel hier positieve signalen…
soms
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.055 Soms heb ik
niets te denken
Zonlicht in het hoofd
Bij duistere gedachten
zwijg ik soms
in ongeloof
Soms geen geld
slechts handen in de zakken
of koud op bed
Soms meer dan ik aankan
Soms rust soms pret
Maar soms. Heel soms.
Voel ik dat verlangen
Op zo'n somse dag in mij…
de dood mijn honger krijgt
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.569 het stormt
maar binnenin
is het windstil
wolken stuiven
stervend door de lucht
gejaagd en zonder wil
het is de rust die
aan me vreet terwijl
ik buiten chaos weet
niets kan me meer beroeren
ik kan alleen het leven voeren
tot de dood mijn honger krijgt
en mij dan prijst in alles
wat er is gebeurd, ga liggen wind
je hebt nu lang…
Bereik
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.250 Het is nu niet echt anders
en toch ook weer wel
Alsof ik nu pas praat over
wat ik net vertel:
In rust zijn
Bezig, druk
Alleen zijn
Met geluk
Kunnen, doen en weten
Voelen wat ik wil
Willen reiken naar wat
mijn vingers grijpen
Blij zijn,
Vreugdevol verdrietig
Groot zijn en nietig
Groeien en rijpen
Ervaren als hetzelfde…
Zachte huid
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
2.172 Terwijl ik slaap en in mijn rust
droom dat jij me wakker kust.
Een vingerstreling
over mijn zachte huid
een kriebel die me bekruipt
en zegt dat het goed is
Deze morgen is het geopenbaard
ik heb mijn liefde voor jou verklaard
zachtjes slapen we weer in
in mijn droomwereld heb ik het erg naar mijn zin…
Ouder
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.740 Ouder worden is niet erg
ook al zie je er tegen op als een berg
weer een rimpel er bij
de zoveelste op een rij
allemaal grijze haren
dat komt zo met de jaren
het is voor mij geen hinder
een walletje meer of minder
ouder worden heeft ook zijn charme
op je schouders rust een paar armen
en je zegt tegen elkaar
hopelijk mogen wij samen nog een…
de supermarkt voorbij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.401 ik had er even
geen boodschap aan
direct links, C1000
Volendamlaan recht
doorfietsen
richting Ockenburg, want
mijn ouders liggen daar
mijn moeder voor de eerste keer bovenop
eindelijk zijn zij klaar
en ik vind rust in visite
mag de stilte genieten
op de weg terug
waar ik node koop
om te overleven…
Fantasie
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.556 In haar dromen heeft
haar beschermengel echte vleugels
omdat hij rust kan brengen
in haar klein meisjeshoofd
daarom blijft ze
dromend fantasie maken
op haar pad vindt ze genoeg
om zelf liefde uit te delen
toch verlaat ze
af en toe zijn hoofd
om zijn hart te raken
heel eventjes maar
hij blijft steeds
niet begrijpend achter…
Heldin
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
2.268 het meisje in de kamer naast
slaapt naakt onder een witte deken
haar borst gaat op en neer
de tepels in rust bewegen
haar hand kruipt onder haar kussen door
ontspannen vuist kruipt naar buiten
zakt omlaag en de rand van het laken
vlecht zich tussen de vingers uit
dat meisje maakt geluid…
Je koude lijf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
711 je rotst
en brandingt
veel te vroeg
je koude lijf golft
al de warme kusten
zag het schuim
waarin je overslagen
rusten toen zij de
hete stranden kusten
met de afgelopen winterkou
de onverlaat die
nog een pootje baadt
trekt zich snel weer terug
de kilte is door tijdgebrek
van lentes zon nog niet gevlucht…
Riviervogel
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
696 Laat mij rusten
in het land naast de rivier
waar liefde leven schonk
niet ooit of overmorgen
nu lijkt me wel goed
hoe moe denk je
dat lamme vleugels
kunnen zijn
waar nog dalen als zelfs
de zon geen dag meer halen kan
enkel hier
strijk ik de veren
oeverloos
naast mijn rivier…
Uitgesproken
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.067 ze raadt de dagen nog in vlagen
ziet geen licht of donker meer
levend heeft ze zich begraven
en daar leg ik me bij neer
heel lang heeft ze zich verzet
ging niet voor, maar achteruit
het te strak knellende korset
werd steeds meer eigen huid
nu haar ogen uitgekeken zijn
kan ze het leven laten rusten
vertrouwend op een duisternis
die níet…
grafschrift
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
590 op het gezicht
hij springt, hij richt
zijn woede op de wereld
die hem nooit begrepen heeft
het geluid van de stilte
stuurt hem door het leven
de wijn en ander venijn
achter hem de rust
dagen worden maanden
jaren en decades
hij heeft alles gewist
doods tot in de kist
er staat te lezen
hier ligt het wezen
eindelijk geveld
door eigen…
ik kan je pijn niet voelen
hartenkreet
3.4 met 85 stemmen
17.782 Ik kan je pijn niet voelen
Ik kan je pijn niet dragen
Als dat kon dan zou ik het van je pakken
Om je een moment van rust te geven
Zodat je je weer op kunt laden
Ik kan je alleen maar blijven steunen
Je een luisterend oor geven
Een moment van stilte om
samen aan hem te denken
Een anekdote over hem
daar we samen om moeten lachen
want hij…
Verbinding
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.819 Nee
Net op tijd,
schuil ik voor de wind
en vind rust bij jou
pfffff
mag ik leegstromen?…