5803 resultaten.
Waar is mijn speer (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
734 Mijn mannelijke wortels, ondervoed,
Die leefden in Noord-Israël weer op
Een cursus vechten kreeg ze uit het slop
Ze werden stevig en ik had weer moed
In Frankrijk zag je vroeger het duel
De pub was een arena voor de Britten
Als je in de VS het niet ziet zitten
Dan schiet je; zet je levens op het spel
Waarmee kon je de jager in je temmen…
Vruchtgenot
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 O goddelijke gij smaakt zacht, zoet
en zuur, zaadjes die in de mond
zich tussen tanden laten vermalen
opnieuw smaken zich losmaken
verhalen, u smaakt naar meer
Helaas mijn lichaam of is het
mijn geest of beide samen
kan u niet verdragen en ik
betaal het zuur met rillingen
rood aangeslagen delen
maag en darmen spelen op
in woeste doorloop…
Mijn gevoelens in woorden gieten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
899 Ik aai de letters van A naar Z,
speel met woorden.
Ik gebruik die gave die ik bezit.…
Bedauwde vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
614 Je geeft me niet meer wat er nodig is
eenzaamheid speelt het wrede spel
met de tijd voor wat het waard blijkt
er staan ook geen aantekeningen meer
in het dagboek dat ik maakte over vriendschap
verleden tijd is verdwenen in de sleet
iedere ochtend wanneer ik wakker word
aanschouw ik nieuwe dauwdruppels
het lijkt alsof er iemand moest wenen…
Danst de glimlach
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 jij maakt
zachte muziek
alleen anderen
horen dat vaak niet
in je ritmisch
bewegen zit de
basis van je melodie
je stem zingt het lied
ik zie hoe jij de
ruimte aangenaam vult
met speelse stromen in
de kleuren uit je dromen
jij wervelt soms
vibreert dan traag
alsof ook je adem zich
over jouw geluid verbaast
jij danst de glimlach…
Big Brother Cruelty
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Het is een spel van haat door botte boeren.
Ogen vermijden ogen en beeldschermen verlammen
de humaniteit, de tederheid en de oprechtheid.
Alle intimiteit wordt in kerkers opgesloten,
aanrakingen zijn opeens taboe en het uitkammen
van doorgeschoten wreedheden is leeggegoten.…
Inzicht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
574 Als je ouder wordt,
wil je soms doen
wat je toen je jong was deed
reizen, dansen, spelen nog
met leuke partners,
yoga, wandelen..
vooral geen uitvallend gebit
haar dat grijswit
niet doof, kaal,
rollators, scooters mobiel
alsjeblieft, hoef ik die allemaal niet
geen krakkemikkig bewegen!
Leven!…
O dat weer toch
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
442 1 mei
ik kijk uit het raam
bomen zwiepen
regen vlagen
hoeveel trieste dagen
hebben we als deze
nog in de wachtrij staan
heel voorzichtig
zie ik toch iets gloren
wolkenvliezen breken
het eerste teken
dat er weer mooi weer
wordt geboren
met dit vooruitzicht
heb ik het spel eens goed bekeken
waaruit mij is gebleken
dat die bomen die…
Carolien
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 Onze M.P. leek onthand
Zat even om een antwoord verlegen
Redde zich natuurlijk wel
En dit was uiteraard maar goed ook
Anders meteen lik-op-stuk gekregen
De politiek is beslist een hard spel
Lees de kranten er maar eens op na
In principe wordt niemand gespaard
Oog om oog, tand om tand
-om kiezers te overtuigen
Van het eigen gelijk of…
Sporen van zaagsel ( Senryu’s)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 Kind onthult zijn naam
essentie in volle betekenis
onthuld z’n bestaan
Houten speel ratels
kleppende kinderdromen
witte seringen.
Zaagsel sporen van
teddyberen uit onze tijd,
nu misvormd in strijd
Schooljongen met tas,
droomde dat hij kroonprins was,
toen hij Shakespeare las.…
De kluis van Dagobert McDuck
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Ik had de meeste knikkers
bewaarde ze in een emmer op zolder
Bonken in alle kleuren metaal
en zeldzame marmeren
Niemand wilde van mij verliezen
dus speelde ik maar alleen
Een klasgenoot had een ivoren knikker
maar ivoor is verboden, en ik houd me
aan de regels, dat is het mooiste spel
Mensen hebben geen idee
hoe het werkt en wat ze verspillen…
Hippopotamus
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
514 ik denk dat ik het speel via mijn zus
normaal sta ik niet met de bek vol tanden
en praat toch ook niet echt de haut en bas
ik wond haar om één vinger van m'n handen
als zij niet zo kort afgemeten was
om nu dan maar eens to the point te komen
ze blijft bij elke tak wel twee uur staan
ze houdt niet zo van doorzakken en bomen
zo'n saaie…
Aanwezigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 Wel is Uw aanwezigheid voelbaar,
wanneer bezielde organisten,
in oude kerken spelen.…
De bomen vallen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
413 Geef ze maar thee
.....Luister, de bomen vallen
.....Heerlijk, het geluid van bijlen
.....die de boomgaard kappen
.....De tijden veranderen
.....Speel! Ik wil het vieren!
.....Dan kunnen jullie daarna vertrekken
Ik weet het niet, ik wil weg
Waarom zijn we zo oud geworden?…
Allerheiligendag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 de letters
haar naam een
lach op de dag
ogen die
kleuren beloven
rond gouden bergen
vol intens verdriet
het carpe diem
is altijd haar
seizoen geweest
vol liefde en feest
samen hebben we
uren vol tranen
kunnen sparen voor
dagen vol zomer en zon
waar het bestaan
zich eindeloos koesterde
in een zorgen vrij spelen…
Ogen grijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 je blonde haren
wuiven op het
zingen van de wind
weerbarstig licht
hoogblond het kuifje
boven alles uit
je voorhoofd
glanst de diep
bruine zomer kleur
samen met het zwart
omrande ogen grijs
geef jij je schoonheid prijs
je rankt nog steeds
als het speelse kind
dat alles prachtig vindt
lacht jeugdig blij
op een eindeloos strand…
Zeeman
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Ik zou dolgraag weer eens gaan varen
en dan uitkijken over de immense zee,
de wind weer vrij spel door mijn haren,
neemt al mijn droefheid met zich mee.
De grote leegte van de grauwgroene oceaan
reduceert je leven tot alleen dat moment,
dat je op de brug als ijswacht moet staan,
je plots zonder familie of vrienden bent.…
Klanken van de van de vroege ochtend
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
508 uitverkoren uur
want buiten is het leven
dan even van de natuur
Ik slenter tussen struiken,
bomen, bloemen, groen,
zie vogels zingend de straat gebruiken
en huppen in ieder plantsoen
Ook het achtergrond gezoem
van menig gevleugeld insect,
brommend geluid van bloem tot bloem,
wordt nog niet door menselijk lawaai bedekt
Klanken van de speelse…
Ritselend blad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
433 ik voel en
zie je altijd
geniet van je
speelse gedrag
als wij beneden
in het koesterend
zomerse zonnetje
van boven lopen
jij tikt
iedereen aan
licht blonde
krullen op
laat zomerjurken
benen opleuken
in ondeugende
zwierige vlagen
maar deel
ook je rust
tussen van
droogte en zon
ritselend blad
dat in de luwte
wel even alles…
Zinderende warmte
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
465 De wolken de zee de zon en de zwoele wind
ze spelen haasje over gelijk een kind.
Met de kleuren en geuren en felle zon,
te weinig regen waar ook nu droogte mee begon.
Het is een geluk dat de boomrijke plekken
voor ons passanten nog wat schaduw en luwte lekken.…
Osmotische oases
netgedicht
3.9 met 201 stemmen
412 smaller naar hoog
breder naar beneden
waar zij het warm
pulseren van
leven voelden
in de cryptische
communicatie
kon ik jouw taal
nog verstaan maar
voor antwoorden
zou ik eerst de weg
naar haar roots
moeten volgen
om dan via
osmotische oases
langzaam omhoog
te geraken in een
steeds soepelere
bast waar wind
en hemel spelen…
Ballade voor mijn vrouw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
709 Ik ben opmerkzaam voor de zwerm
wervelende en dansende insecten op de polderdijk,
de oude, opgehoogde eksternesten,
de essen, abelen en platanen,
een fazant die parmantig trippelt op de spoorwegberm,
maar ook voor alles wat jij voor mij doet:
koken, wassen, sokken stoppen,
schuren, schrobben, dweilen, gastvrouw spelen,
samen met mij naar de…
Dankbaar
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
691 Het spelen van een kind,
het laat je hart weer leven.
De neiging om te zingen.
Barstens vol herinneringen.
Hoe heerlijk dit gevoel,
dat zich ieder jaar opnieuw onthuld,
het leven doet ontspruiten.
Met nieuwe moed vervult.
Blijheid, goedheid, vrede.…
Wil je een keer komen kijken...in de Jordaan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Dan zal ik ook voor je spelen
Op de piano
En zingen met mijn stem
Natuurlijk een Jordaan-Kraker!!…
Jonge benen
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
430 elkaar in
blijde euforie van
samenzijn na jaren
de tonen dragen
meer bagage dan
voorheen en ook
de uithalen weten
zich nooit alleen
woorden stemmen
overeen geboren
in hetzelfde licht en
streekeigen accent
dat weer snel went
de jaren zijn
verdwenen en
herinneringen krijgen
jonge benen als
de muziek weer als
vanouds gaat spelen…
Het spirituele
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 ik wist dat jij
nog altijd contact
had met boven
door wat restanten
van hoop en geloven
als je soms afwezig
in het kaarsvlammetje
zat weg te dromen
voor jezelf
even de wereld
vergat en een
paar woorden
wijdde aan een
engel waarvan
je geen duidelijk
antwoord kreeg
ik wist dat jij
in het spirituele
geen spelletjes
aan het spelen…
Jongensdromen [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Mannen blijven jongens, bange jongens
Met een vragend gezicht pak je hen
bij hun dikke vinger
Die is gauw geknakt
Maar soms gaan ze teveel op in hun spel
Dan slapen ze slecht en schrikken ze
wakker uit de dromen waarin ze oefenen
wat ze van plan zijn
Overdag kan er geen lachje af
Ze zijn druk of afwezig
en bij het weggaan roepen ze
dat…
MEI in Oostvoorne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
421 Zo licht de klanken van het carillon
Maria vol genade spreidt haar mantel
Over de aarde uit waardoor ik kantel
Vanuit het donker reik ik naar de zon
Kitesurfers stoeien wild met zee en wind
Zo dierbaar is het brede autostrand
Ik duik door golven, blij en bruinverbrand
Ben weer een speels, onwetend mensenkind
Het is de tijd van 's Heren…
Exhibitionistisch genot
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
479 je handen
zijn eigenzinnig
vingers lang
vol speels talent
dat de kleine
kneepjes al
snel herkent
het lijkt je
allemaal vlot
af te gaan maar
jij als perfectionist
is het je eer te na
om zomaar wat
te broddelen
gelikt is je werk
wat jij met pen
en zinnen doet
raakt emoties van
de ziel verschuift
werkelijkheid naar
volmaakte…
De straatjes van mijn jeugd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
436 straatjes van mijn jeugd
ik liep er nooit te kniezen
ik had ze voor het kiezen
dat was een ware deugd
de straatjes van mijn jeugd
daar trok ik aan de bellen
dan vlug de pas versnellen
soms was ik een ondeugd
de straatjes van mijn jeugd
waar ik met vuurtjes speelde
waar mij geen spel…