8730 resultaten.
ijspegels
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
1.568 voor jou bevond ik me op een plaats
waar het zo koud was dat het mijn hart deed bevriezen
jij bezat zoveel warmte dat je me hebt kunnen bereiken
je worp mij een blik vol vuur
en deed de ijspegels rond mijn hartsmelten
een hart eens zo koud
nu wild brandend van overtuiging
de kou nooit weer mijn hart toe te laten…
Kerstmis
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
2.854 In het zilveren hart van de winter
hervind je een blij geheim
het klopt aan bevroren ramen
zingt in dennewouden
roept met de stem van wilde zwanen
en warmt zich in je bloed
In het zilveren hart van de winter
bedenk je een nieuw verhaal
je brengt alle woorden samen
vreemde en vertrouwde
nieuwe en oude
zolang je beweegt…
Kristal in dwarrelwoord
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
482 je sneeuwde
in het afscheid nemen
vlokte kristal
in dwarrelwoord
stapelde in
wit bedekken
wat onze oren iets
te vaak hadden gehoord
in vlagen vervaagden
je stappen naar de trein
de sporen dubbelden
omdat ik bij jou wilde zijn
de laatste kus
smolt op je lippen
jij vertrok en ik bleef buiten
zwaaide naar besneeuwde ruiten…
Enkele andere overwegingen
gedicht
3.7 met 26 stemmen
21.652 Laten we de tijd laten gaan
waarheen hij wil,
en zie dan hoe weiden hun vee vinden,
wouden hun wild, luchten hun vogels,
uitzichten onze ogen
en ach, hoe eenvoud zijn raadsel vindt.
Zo andersom is alles, misschien.
Ik zal dit uitleggen.
----------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2006.…
Onvoorwaardelijke liefde...ook dan..?
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.507 Neem je me dan mee
...uit die wilde onrustige zee
naar het land van liefdevolle rust
...waarin je mij weer wakker kust?
Wanneer je daartoe in staat bent..
zal jij mijn man zijn...voor eeuwig, ongekend....…
Dagmenu
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 een tijger ontploft in mijn hoofd
klauwen grauwen in het denken
katrollen worden aangetrokken
hersenspinsels rafelen uiteen
wilde spinazie wordt geserveerd
met dwarsgebakken frietknispers
het vuur brandt eeuwenlang
in het zwartgeblakerd fornuis
knekels en schedels glanzen
op het vierkante aanrechtkastje
de tijd verpulvert mensenlevens…
Gangen van Duister
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 dromend
in zenuwachtige wind
dwaalde ik zwevend langs
gangen van duister
door hoge poorten en
openstaande deuren
langs plafonds en randen
van verstikking
mijn beklemmend hart
angstig zoekend naar de uitgang
in wilde achtervolging
van het naderend onheil
paniekerig en met bonzend hoofd
hoorde ik in ademnood
plotseling
de kwinkelerende…
Huizen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
757 Huizen ademen begrip,
koesteren geheimen en
dragen vrede en rust
of worden wild van verlangen:
woon in me, wees geborgen,
ik draag je, voed je tot morgen.…
Vlucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
621 Oude tijden herleven
In beginsel beschreven
Onontkoombaar heden
Geraakt en geleden
Gegaan en gezondigd
Wist niet wat we konden
Wat wij doorgaans deden
Wilde het niet weten
Het afscheid genomen
Gezien en ook geroemd
Grinnikend genoten
Gewend door pijn groter
Gelaten en bedroefd
Maakt heden gesloten…
Een enkele lijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 langzaam werden
de gezichten grijs
kleuren zachter in vervagen
een enkele lijn
geboren in het zijn
bleef nog herinneringen dragen
de horizon kon
ik al raken in het
zo tastbare dichtbij
het licht ging uit
zelfs de helderste dromen
wilden niet meer komen
met stok en hond
ga ik op pad
voor mijn andere zintuigen
begint het echte…
OP DE TONGE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 Vanuit mist, intense stilte
Duikt het weer op, hunkerend
Is het er nog altijd
Nadat jij dat van jou tot stilstand
Bracht, was daar goddank de dichter
Die het mijne in leven wilde houden
Het bonzen, bonzen liet in lichterlaaie
Zonder hem had het mijn bloed al lang
Niet meer rondgepompt
Daarom, hulde aan hem, mijn bezielde
Defibrillator…
Mijn circus
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
718 ik jongleer
met liefde maar
grijp weleens mis
spuw vuur
met arrogantie
verbrand vaak mijn gezicht
zwaai aan de trapeze
over de grenzen van leven
door het net word ik gered
tem wilde leeuwen
als ik kom te vallen is er
de zweep die nog kan knallen
ben in mijn circus ook de clown
die hoef ik niet te spelen
uw traan en lach komen…
Stilte voor de storm
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.444 Géén wilde bewogenheid,
Géén hand zich welvend boven de ogen,
Of stem die opgetogen
Om nieuwe morgens schreit;
Maar slechts een dromend turen
Naar heengevloden uren.
Wellicht is hun ontgleden,
Bij ’t traag teruggetreden,
Iets schoons, dat wij ons kozen. –
Wij rapen twijgen, vruchten, rozen.…
Cressogno, 1981
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
591 meer
waar je zelf nooit was
Ik zocht de rimpels
van je voorouders
van verre verwanten
de sporen van ooit
In een boerenvrouw
zag ik je daar staan
warm in de middagzon
liep ik er te zwijgen
Al in Napoleons tijd
schikte het lot
dat je geen Italiaanse
maar een Utrechtse werd
Toch, hier kom je vandaan
hier scheen je licht
hier wilde…
Het decor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 heb de mooiste
momenten verzameld
uit de kunstschatten der natuur
een onweersslag
wat schuimende golven
door zee aan land gebracht
regensluiers en het
vallen van de eerste sneeuw
zonsondergangen met verdwaalde meeuw
wilde ze delen
met een groter publiek
maar in poseren ontviel steeds de ziel
ik had het decor
van bewegen vergeten…
Geboorte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.249 Kijkend in jouw nieuwe oogjes
wilde ik winnen jouw vertrouwen
en je het gevoel gaan geven,
dat jij altijd op mij kan bouwen.
Jij volmaakt nieuw mensje,
door god aan mij gegeven....
Die dag was ik doordrongen,
van het wonder van het leven.…
bekentenis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
829 er was niets beter om het weekend te beginnen
dan haar hartstochtelijk en innig te beminnen
zo startte bijna elk weekend extatisch
maar tegenwoordig nogal problematisch
geen passie is er die nog ontwaakt in mij
wild verlangen breekt zich niet meer vrij:
als zij last heeft van een kater
kreunt ze slechts om water...…
Tot het tij keerde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik schepte zand
maar het bleef niet kleven
in mijn hand
wilde details uit
het leven vorm geven
zij rulden weg op het strand
heb met de zee gesproken
zij heeft haar water vergoten
rijk aan herinnering
in een vloeiend decor
onder zon en wind
kreeg mijn visioen zijn gestalte
tot het tij keerde
de golven zich weerden
de creaties wisten…
Bestemming bereikt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 -
Niet ontvankelijk
Meer voor kleur
Of schoonheid
Zoekend naar een weg
Die lijkt te bestaan,
Het doel dat ik
Wil vinden -
Zie zijwegen om me
Heen, te veel om te
Tellen, toch blijft mijn
Doel onbereikbaar ver -
Onverrichterzake besluit
Ik om te keren, en neem
In een seconde waar
Dat ik er allang was,
Daar waar ik wilde…
Het was in mei
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
858 Het uitzicht, vrij gemaakt in luttele seconden
bestreek niet meer dan een wild begroeide muur
Het was in mei
Dat laatste verweer van vogels.
Het vreemde vuur dat meer dan die muur verteerde
in luttele minuten, ontbeerde de stad
alles wat zij liefhad.
Het was in mei
Dat het brandend hart duizend doden stierf.…
Pas op! Geen ijsjes voeren aan kinderen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
651 Zij wilden koste wat kost, verhinderen
Dat een vriendelijke man, iets normaals deed
voor een groepje kroost!
En dat is nou de hedendaagse moraal,
je kunt je niets meer permitteren zelfs verbaal,
moet je op je tellen passen,maar eigenlijk,
zou iedereen hetzelfde doen, toch?…
doorleefde herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 ik dompel me onder in ‘n natte
herfst waarin het bos nu des te
feller geurt en blinkt
waar mijn gemoed wat meer
naar binnen keert, een oude
herinnering nog altijd huist
waar ik in ‘n bosrijk landschap
struin nog ongerept door de tijd
met rust gelaten
over het met wilde cantharellen
bezaaide pad, weer aan mijn
vaders hand…
De hogere sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
520 ik heb je lach
geboren zien worden in
een adembenemend moment
de kleine krul
waarop ik surfde groeide uit
tot hoog bruisend schuim
dat mij overdonderend
meesleurde toen jouw intens
plezier aanstekelijk oversloeg
ik ben geland maar
met voeten op los zand
om het nog eens te proberen
omdat jij zo lief
bleef stralen wilde ik
ook…
Het isolement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 ik zie het laatste ijs
van de ruiten glijden
een groot stuk
wilde nog even betijen
de dooi was onherroepelijk
waar vorst ons het
uitzicht ontnomen had
schoonde de zon
het geblokkeerde contact
met alles van buiten
natuurlijk was het
binnen warm en knus
maar het isolement kwam
door de vroeg intredende
lente heel snel aan zijn end…
Tango
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
948 Één van de leukste dingen was
dat je muziek zocht,
danste in de kamer,
draaide en danste
en mij toen vastpakte,
kijken wou of ik
iets was voor de tango
en je met mij
in mijn grote wandelschoenen
de strakke pasjes wilde doen
ik wou mijn schuivers uit,
maar met jouw "joh, maakt niet uit"
ging het als een fluit met ons beiden
zowaar,…
geluidloos verdriet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 ik vroeg maar
je antwoordde niet
keek me aan
iets in je blik riep
wanhopig mijn naam
jij draaide om
wilde gaan
ik pakte je handen
je twijfelde
bleef even staan
zag tranen
in ogen
een mond met
geluidloos verdriet
je vertrok zonder iets
ik heb je nooit
meer gezien
de tijd was op slot
wij gingen in liefde
samen kapot…
hemel noch hel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 verborgen onder een vernis
van zoekgeraakte woorden
staken we wat we zeggen wilden
in een nieuwe eenvoudige jas
we vergoten geen bloed
haalden niets overhoop
hemel en hel bleven ongemoeid
er was strijd noch gewoed
in de ontembare stroom van
die ingeblikte taal verloren
we de vurige woordenstrijden
van weleer…
Sprakeloos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 De mond verbiedt het spreken
kostbaar licht het niet verdraagt
de pijnboom waakt over de stam
ontkiemen wordt geweigerd
emoties strelen het gevaar
dwaling zoekt de warme corpus
hoogtepunten dag en nacht
stroomt de hars het wilde kleven
zaad verspilt op droge grond
waar Onan’s scepter heerst.…
stukjes geluk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
519 ik heb mijn
blokken gepakt
zij waren netjes gelakt
na een speeltijd
vol butsen en krassen
vroeger wilde ik
groter en hoger
stapelen en meer
tot het fout ging
die laatste keer
het bouwen
was afgelopen
ongebreidelde
groei uitgesloten
het spelen voorbij
tijd voor echt leven
belangrijke zaken maar
ik kan het niet laten
blokken zijn…
Anonieme vriendschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 Er is een Russisch landschap in mijn droomwereld
met huilende wolven die een gedicht achterna zitten
ik ben voor de laatste keer terug bij het zwarte schaap
in het donker van mijn diepste verlangen
en ik draai mijn hoofd naar het maanlicht
we zullen de brieven zonder nachtmerries vergeten
onzichtbare letters in het wilde landschap
verlangen…