9928 resultaten.
NATUUR SPREEKT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 De ochtend rekt zich uit
haar bed licht omwoeld
tussen de lakens is het nat
zij zucht
vol verwachting
door stromende spanning
weer een plas gedaan
te laat
door inrollen en klagen
volgt er geen warmte
even knikt de zon
wacht af
wolken drijven door
lente heeft geen zin
de zomer popelt samen
naar de herfst
het groen verzuipt…
Paarse hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
565 De lentehemel is eenzaam
als de kalme zee.
Op slome golven
drijft de enige zwaluw mee,
die bij afgaand tij
de avond trotseert.
Want een hemel is zo kalm,
als hij elk geruis ontbeert.
De vroege avond
houdt de adem in schijnbaar.
Tot de nacht verblindt,
in de kleur van glanzend haar.…
zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.679 hagel en sneeuw
onweer wind en regen
deren ons niet
wij kunnen er wel tegen
lach er maar om
en stap er flink doorheen
't is pech
maar zeg
als nou de zon eens scheen
èèn ding staat vast
morren helpt geen steek
want als de zon
eens door de wolken keek
en jou daar ziet
al met een droef gezicht
dan blijft het niet lang licht
maak er wat…
C. MONET, DE JAPANSE BRUG
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.511 Een lentemiddag. Ik heb rondgereden
en kom zo onbedoeld terecht in Zeist:
nog steeds een dorp door dartel loof omlijst,
net zoals drieëntwintig jaar geleden.
Wanneer zij lachend opendoet herrijst
mijn jeugd in mij en wat wij samen deden.
Er is, terwijl wij wederwaardigheden
bespreken, niets dat op vervreemding wijst.
En bij het heengaan…
Verweesd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
412 verweesd
verdwalen kale takken
in de ijle lucht
het feest
van lommerrijke lange dagen
is al geweest
langzaam
stromen sappen
door de winterklare bast
die wacht en rust
in regen sneeuw en kou trotseren
tot het tij alles zal keren…
Het stille lied
poëzie
5.0 met 4 stemmen
3.806 Doch niet meer een roes is thans de Lente die van mij gaat,
niet meer het zwak geloof: dit is zich geven.…
Een lentedag in januari
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Een frisse bries tegen mijn vingertoppen.
Rondom fluiten vogels hun victorie.
De bloesems schitteren hun kleur.
Het is een lentedag in januari.
Onder een uitgestrekte grijze deken.
Denken mijn gedachten in euforie
Geen uitglijders in deze winter.
Het is een lentedag in januari.
Een zonsondergang tijdens het diner.
Dat verlicht de onhebbelijke…
Wij verwazen de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 langs lentegroene stroken lopen
waar jij van zegt tegen mij
het lijkt wel of jij erin huist
okay ik geef mijn zwakte toe
dat ik jou in pastelkleuren herken
waar jij mij telkens inluist
als kwestie van zien en gewen
dan geef ik mij aan minnen over
als ik jou in voorbodes zie
van opgaande lente in perken
van prille voorjaarsbloemen
ik krokus…
Nog onbeschut
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
502 zie ze staan
onder de boom
nog onbeschut
onze lentedroom
het hoge blauw
strakt ijzig koud
maar roze ochtendlicht
kust al warm je gezicht
je lach ontwaakt
op het moment
dat ik vol liefde
jouw lippen raak
eindelijk voorjaar
in eerste kleur
en nieuwe geur
na de lange wintertijd…
De winter is in ’t groen gekleed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 de winter waait alleen
wat kil achter groene voile
herfst vertrapt door lentetijd
haar strijd heeft aangezet
gewassen jaarlijks sterven
nu zomaar overleven waar
niet altijd het zonlicht straalt
naar buiten snel ter been
groetend naar de bijna kale
wilgen waar al een liaan gedijt
boven gekrokust bloemenbed
wie wil zo’n beeld niet erven…
Een pijnlijk raken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 zacht wiegen
de boompjes dicht
naast jouw stam
jij hebt ze
jarenlang
luwte gegeven
jonge spruiten
markeren de liefde
van samen leven
toch schuurt
af en toe nog hun bast
in een pijnlijk raken
is het licht
even zoek dat hen
gelukkig moet maken
hopelijk kan jouw steun
hun lente doen groeien
naar een warm zomers bloeien…
Kom schemer met mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 ik wist je
te wonen
in je glazen huis
lente bracht
haar eerste bloemen
op de wind bij je thuis
je decoreerde en schikte
de kleuren van zon die
in jouw vazen zijn voorjaar vond
op het wiegen
van de eerste madelieven
danste je het prille groen
rustte de middag
in een spiegelende tuin
op het zwart van de aarde
waar het leven dit…
Ons kouwe kankerlandje
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
845 De vroege warmte pleegt ons blij te maken
Maar als het met die zon zo door blijft gaan
Dan zullen we dat zeker wijten aan
De aardkorst en daarmee verwante zaken
Genot en achterdocht gaan hand in hand
Zo is het D.N.A. van Nederland…
PAS ONTLOKEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 We spreken van bloei;
op de pianotoetsen
valt een tulpenblad.
Deftig, fier pronkend
wandelt de fazant door stank
van het uienveld.
Tussen dorre beuken
geurt allerlei jonge bloei.…
Triomferend in je lach
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 je ademt bloemen
terwijl het groent en
plotseling hoog grast
het heeft
mijn schuchterheid
en jou compleet verrast
zo uit het paradijs
van onvoorspelbaarheid
nemen wij nu alle tijd
ik zie het
in je ogen
triomferend in je lach
jij weet mij
weer onverwacht
heel zacht te raken
het is magie
die langs de vingers speelt
verleidelijk…
Altijd weer Francesca
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 Hoe jij je tanden wit houdt
ondanks het roken, mij oproept
verlangend jou te kussen en dan
heel voorzichtig tussen wimpers
kijken of je nieuwe blaadjes
krijgt op onverwachte plekken.
Je hand pakken en die strelen
tot je blos van kruin naar beneden gaat
weer zichtbaar wordt bij de naakte voeten
Bloot het verhaal van de aarde vertellen
de…
Zijn lichtend gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 heb de wolken zien kleuren
tot een buiig geheel
de frontale wind zette hen
het mes op de keel
de zomer school
achter sluiers met regen
frivool doken nog vogels
de omslag hield ze niet tegen
het zwart is verwaaid
tot het rafelige wit
zij geven oplossend de zon
weer zijn lichtend gezicht…
Van duizend madelieven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 ieder jaar weer
word ik verliefd
op jouw lentemuziek
die klinkt in je stem
waarvan de kristallen tonen
verwaaien in warme wind
speels fonkelt
de melodie van je ogen
in kleuren die alles beloven
zacht dirigeert lichaamstaal
het bloeien van onze bloemen
naar de voorjaarsfinale
weer luidt het geel wit
van duizend madelieven
jou in…
LENTEMENU
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
765 cocktail met zeevruchten
heldere kervelsoep
Texelse lamslapjes
au naturel
luciferaardappels
super-de-luxe-sla
raapsteeltjes worteltjes
crème caramel…
Raadselden een lente lang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
450 zacht vallen
als druppels in mei
gedachten op hun plaats
zij raadselden een lente lang
de puzzel in mij
tot de regen kwam
droogte verwees
naar een lager plan en
eindelijk de bloesem deed komen
in dromen was jij al
voorbij het diepst van mijn ziel
de bloemenkoningin waar ik voor viel
de kleur van zon
op je fluweelzachte lach
is…
Mei
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.260 Nu juichen de vogels met vrolijk gefluit
Om het lentewonder,
En boven de bomen, met donker geluid,
Gromt de verre donder.
Ik ruik al seringen - een geitje blaat
En de dromers dolen.
Een venter roemt, langs de grauwe straat,
Zijn mooie violen.
Een kindje springt touwtje, met blij gezicht,
In haar rozeklêeren.
De bomen verroeren hun twijgen…
Rosep in Oisterwijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Het beekje Rosep
stroomt tussen uitbundig groen.
Libellen dansen.…
Paradijs
gedicht
2.5 met 2 stemmen
3.963 Lente voor altijd en wat nog rest van de liefde.
------------------------------------------------
uit: 'De luwte van het late middaguur', 2002.…
Vingers vol lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 zij streelde het blad
kleurde de knop
bad om zon
voor een mooie bloei
deelde het groen
met vingers vol lente
maakte haar rondgang
langs iedere bloem
hing kwistig de dauw
aan het eerste licht
terwijl mist haar kleedde
als onzichtbare vrouw
heb haar ontmoet
toen ik me boog
boven de beek en in
haar spiegelende ogen keek…
Er is geen graf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 je valt als herfstblad
de mooiste kleuren dwarrelen
langzaam in het natte gras
er is geen wind of storm
die jouw rust op komt jagen
om jezelf behoedzaam los te maken
de vruchten zijn geoogst
voordat jij de nazomer genoot
in een eindeloos afscheid nemen
en weet er is geen graf
wel hoop om in het composteren
weer naar het lenteleven…
Casper Yuri
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
929 Daar was je dan
twee handjes en
twee voetjes:
je keek verbaasd
de wereld rond
een mooie zoon
ook heel gezond
en ook nog
bijna zeven pond
't liet wonderen gebeuren:
Jij bracht voor ons
de lente terug,
na alle zwarte dagen,
Je kreeg de allermooiste naam
die je voor ons kon dragen
Casper Yuri wel te verstaan
Dus:…
De tijd mist troostigheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
556 er groeit
geen stilte om me heen
in de neerslag van geluiden
verdrink ik moederziel alleen
waar schaduw
dagen met donker kort
schort het aan licht
voor nog enig perspectief
de tijd mist
troostigheid als zij
met lange slagen
de uren gaat vertragen
chaos tocht
in gure vlagen
gaat zwart land het
witte doek nog dragen
ik heb ineens…
Dwarrelt zacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 kijk verbaasd
naar het eind van de nacht
iets dwarrelt zacht
in eerste blik
raakt glinsterend het licht
kaatst en zet vaart
verdwijnt abrupt
flitst even later weer terug
waar het speelt langs
muren en grachten naast mensen
die verrast op de tram staan te wachten
het proeft en ruikt
naar anders en nieuw
vandaag is eindelijk lente…
Vruchtbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
502 diep in mij sluimert
een gedachte, een wortel
bezeten van ongeremde groei
nog vormeloos
ontwaak je
vanuit een onzichtbare wens
naar een zichtbare drang
sneeuw en ijs
houden mij niet tegen
ik stroom
ik adem
ik leef…
Toe maar...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 Hoe teer uw sneeuwklokje beweegt
bij het trager zuchten van de wind
zwak zonlicht haar kracht hervindt
waar het lentezicht erachter leeft
plots dagen krokkussende kleuren
narcissen ontpoppen wit en geel
bij de bosjes treurt geen gekrakeel
zoiets zal hier vast niet gebeuren
tussen bloemen heerst altijd blijheid
staat in natuurwetten beschreven…