6019 resultaten.
Tevergeefs
hartenkreet
2.3 met 29 stemmen
1.633 Ik wacht , kijk , kom dan naast je staan
Al ben ik mezelf niet
Ik denk, bezwijk , verloren door je glimlach
Geboren, getogen in m’n gedachtengebied
Ik wil, ik kan, maar mag niet van wie
Wie heeft het recht mij jou te verbieden
Ik zou als ik mocht maar jij hebt de macht
Jouw wil zal en moet geschieden
Verdomme gedaan ik kan’t niet meer aan…
Zeeland
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.634 Huizenhoge golven kwamen
Zij namen namen mee
Soms hele gezinnen samen
Zeeland in de zee
Mensen, koeien en honden
Zij verdronken op het land
Zoveel doden en gewonden
In zee, in Zeeland
Ook echte helden gingen
Zij namen namen mee
Zoveel afgrijselijke dingen
Zeeland, land van zee
Op het verloren land
Bij dreigende westenwind
Op een…
danste tussen de blikken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.214 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms-te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen de blikken
het decor voor je lijf…
De wandeling
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.045 verwaterd
Knisperend grind schoot om mij heen
Ik liep maar door, op zoek naar later
Want dat kwam toch wel zometeen
Bij de rand van hei en bomen
Zag ik daar jouw schim toen staan
Die speciaal uit niets was langsgekomen
Om nooit meer bij mij weg te gaan
Samen doolden wij zo door
De regen vulde ons met zwijgen
Mijn hart wist toen dat het verloor…
Landgoed
netgedicht
3.0 met 28 stemmen
3.235 Een klok staat verloren in de gang,
triest en kaal, alom bladderend stuc.
Overal woekert het wilde groen,
door geen snoeimes meer te bedwingen.
En verscholen in 't hoge gras bedekt,
Venus, kuis, met gespreide hand
haar achttiende-eeuwse borst…
Te diep geraakt
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
2.141 Ik zoek een nieuwe weg
De juiste wel te verstaan
Voel me zo intens verdrietig
Maar moet wel verder gaan
Verdwaalde telkens weer
Door verwachtingen misleid
Verloren in jouw liefde
Raakte mezelf volledig kwijt
Het leven lijkt soms zo oneerlijk
Vertrouwen stuk gemaakt
Geloofde zo onvoorwaardelijk in jou
Jij hebt me te diep geraakt………
Adam en Eva
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.600 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij toverslag…
Brandende akker
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.006 We waren gelukkig in die tijden
nog nooit hadden we oorlog gekend
we waren kinderen zonder lijden
zelf waren we koning, keizer of regent
De sloten waren onze zeeën
we verloren geen enkele slag
pepermunt braken we in tweeën
veroverden de wereld met een lach
Nu de helmen door de halmen glijden
de korenbloemen sterven in het vuur
en het bloed…
Voor mijn Mariëlle
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
902 de weg
nog zo lang te gaan
het snijdt mijn adem af
als ik besef hoe lang ik nog te gaan heb
ik moet vechten voor mezelf
om opnieuw op te bouwen
wat verloren is gegaan
de tijd strijkt voorbij
telkens kijk ik naar de klok
om de tijd terug te draaien
want ik ben bang
niet wetend wat er komen gaat
minuten, uren, dagen strijken voorbij
ik…
vastgesteld
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
731 afwezigheid vastgesteld
ontkenning van 't bestaan
niet zomaar de overgave
aan 't zinloos mensengeweld
tussen koffie en koek kijken
naar 't vergaan van alweer leven
in een smalle Gazastrook
met kinderen achter vurige lopen
huilt hij met elke letter
zo hartstochtelijk neergezet
om de vele vaders reeds
op het kerkhof bijgezet
naast de verloren…
irisdame
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
658 nog steeds verborgen
achter de thans woekerende iris
aanschouwt zij de rimpelstroken
rond haar geloken ogen
in het spiegelglas van haar serviceflat
de handschoen over haar knoken
tegen 't jichtig reumavuur
herinnert haar het verloren uur
dat zij nog het mes hanteerde
voor het avondeten
vlak voor hij thuis zou komen
de straten stromen…
Toen alles Vergetel bleek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
923 haren kraakten web brak verbleekte
hangende kruinen van zee-anemonen
oprukkende grijstonen in
tranen in kastanjehulzen
mijn kromgetrokken handen
tussen je krachteloze tanden
het slotaccoord van onze inspanning
klonk als een verloren kroniek
de bergen lagen geestesziek en comateus
als lakens in ons verlaten bed
we zaten aan weerszijden…
Wacht .....
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.152 Dansend in woeste golven
trek je mij zachtjes aan
het voelt weer als een tweede huid
ik wil me laten gaan
droomloos drijven zonder pijn
blikken verzand in niet meer weten
hoe koud en kil kan leven zijn
hoe langzaam het vergeten
mijn glimlach omhelst jouw zijn
verwarmt de naakte sporen
weer doen zeearmen pijn
ik voel mij verzopen verloren…
Vrije Val
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.024 Niet beogend nog te winnen
wat bij voorbaat al verloren gaat
houd ik mijn emoties binnen
en wil 'k mij zelfs niet bezinnen
op wat mij wacht en weer verlaat.
Zo hoop ik elke dag te klaren
vrij van avondgrijs en -grauw
en dat de nacht mij weer zal sparen
voor zinloos in het donker staren
tot een nieuwe ochtenddauw.…
De lange weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 De weg verloren, maar zonder zorgen
Een uitweg leek een plaag
Je lijk net niet geborgen
Het verdiende nooit gekregen pak slaag
De angst van weer een morgen
Geen voedsel in de maag
Wanneer je van minuut tot minuut leeft is het leven traag
De vechtlust niet langer zichtbaar, te verborgen
Het duister is als een deken om je heen
Kan de maatschappij…
Laat mij
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
983 troost nergens laten
Laat mij één keer onverhinderd zijn
van overdenken en heroverdenken
schaamteloos alle intieme nederlagen
verdragen zonder ontkennen
Laat mij één keer verkwistend zijn
met je lichaam je alles lichaam
liefde en schoonheid de lichtval
vuur en sneeuw intens omhelzen
Laat mij één keer oneindig zijn
vergeten verdwaald verloren…
Tover
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
997 ik leg
witte bloemen
op je schouders
kijk met ogen
die nooit hebben
liefgehad
zoveel
moet ik nog
leren over het
prille fluister van
sterrenbogen
het teder voelen
van een dromer
je geeft me
nachten
in feeënblauw
ademt
mijn adem
in wolkendauw
je spreekt me
over verloren
tover
en ruikers
vol rozen
over het nevellied…
Het bestaan
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.745 Met een staart van diamanten;
voor elk verloren jaar een diamant.
De perkamenten van mijn ziel
kerfde ik in het goud
zoals onze namen ooit zo kort vereeuwigd
in een stuk vernield schroot.
Ik wou hem doen vliegen,
die vlieger,
op de dag van onze dood,
maar hij woog gewoon te zwaar
en viel als de maan weer omlaag.…
zelfmoord..
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
2.644 gebasseerd op angst en verdriet
hij zou zo zijn leven willen geven
want loskomen van zijn angsten kan hij niet
Zijn ziel zoekend naar een greintje rust
maar de spoken slapen niet
zijn lichaam volkomen uit geblust
Hij verdrinkt verder in 'stil' verdriet
lichaam en ziel compleet bevroren
zijn enige uitweg slechts de dood
deze strijd puur verloren…
Om de tuin
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
798 Het was in de achtertuin dat ik het zag
Een van de katten nam de tijd
Keek even en een insect verloor de strijd
Nutteloos achtergelaten op zijn laatste dag
Het beestje even ter hand genomen
Tot in detail perfect
Dat het dit prachtige schepsel moest overkomen
Er is toevallig veel schoonheid die de schepping dekt
Zijn wetenschappers dan toch…
Krullend haar
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.245 het zit echt vreselijk, ja ik voel me verloren
in de zomer is het drie keer zo groot
vette wortels en de puntjes zijn dood
ik bedacht een oplossing...daarbij hoorde een schaar
na een kwartier had ik kort haar
nog steeds was ik niet tevreden,
ik had al die tijd de waarheid vermeden
ik keek in de spiegel en zag de lelijke achtergrond,…
nog gehoord
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
4.469 acht en een kwart
de avond aangekomen
sluit de deur van het kantoor
met een aluminium klik kil
de volwassen dag binnen
en hij eindelijk buiten
door de straten verdoofd
een man met zijn hoofd verloren
in de jaren van al wat geleden
door zijn neus plots die geur
van versgebakken haring
pleisters op de knieën
en weer veel te laat thuis…
Diep verlangen....
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
2.471 Een perfect stel, in een
verkeerde tijd,
we vullen elkaar aan,
voel me leeg in jouw
afwezigheid,
verloren, verlaten,
aangedaan...
Ik mis je zo, ja telkens
weer
en verlang naar één moment met jou,
missen doe je mij
ook evenzeer,
dus weet
dat ik onvoorwaardelijk
van je hou......…
Kind in de storm
gedicht
3.7 met 24 stemmen
12.597 Het waait onder haar vliesdun kleed;
ze vangt, verkleumd, een nieuw gezicht
en spreekt ertegen: lief
is klein en klein is
overboord voorgoed verloren.
Wat ze heeft dat mag ze houden:
mager haar
en wit gezicht van louter wind;
een vuist zo rond
of daar een angst begint.…
plekske opschuiven astemblief !
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.462 nikske poëzie, maar wat snel
bij elkaar bedachte thema's
gekleurd door teveel emoties
verkeerde jaloezie en strijd
die gij toch niet kunt winnen
ook al is uw plekske opgeschoven
kwaliteit bekoort de lezer meer
de jacht op goud hebt ge verloren
hoe onnozel is de dichter
verward en verstrikt in de tijd
amai zeg, hoe zeg ik dat in Duits…
kom op..
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.401 Je pijn, angst en onzekerheid
het rot gevoel waar jij onder lijdt,
Weer van de depressie verloren.
Dit alles door mensen uit het verleden,
jezelf snijden, pijn doen.. kapot maken..
Die dingen, blijven mij elke keer weer hard raken.
Jongen, jij hebt te veel geleden.
Maar toch, geef je leven niet op.…
op één oor
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
635 ik was scheerslags plat gegaan
en besefte gestrekt op één oor
dat ik mijn gezicht verloor
en voelde eenmaal opgestaan
van voren alleen een open wond
daarbij viel ik ook op mijn mond
met droge ogen en lange bloedneus
water stijgend tot aan de lippen
geen kies over om mee te bijten
geen baard om aan te plukken
ja wat je noemt zwaar flippen…
Eenzaamheid en vertwijfeling
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.262 Je liep weer door, je schouders licht gebogen en
kijkend alsof je je laatste duppie had verloren.
Opgelucht ging ik weer verder met niets doen,
maar ik voelde me schuldig, omdat ik wist hoe eenzaam
je was. Toen ik later in de straat keek was je weg
en je naam roepen zou geen enkele zin meer hebben.…
nieuw
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
622 als de wolken
waar liefde zal spreken
in vertaling gezongen
door tolken van ver
iedereen is welkom
bij de oplevering van het kasteel
de weg is lang
maar als u goed kijkt
heel ver daar aan de horizon
ziet de toren al blinken in het zonlicht
de toren van kasteel de torendroom
waar sprookjes lopen
naast de werkelijkheid
strijd nog niet verloren…
Nu komt de tijd
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
959 Ik ken het antwoord niet, kan enkel maar verhopen
dat velen vinden wat ze zoeken, niet verloren lopen,
en dat er tederheid in overvloed
het hart van velen leven doet.…