9413 resultaten.
Meandert door het land
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
629 het rad schept
zwart door oplichtend
water van de beek
die na de sluis
met veel geruis
meandert door het land
woordloos is de kracht
van het donkere schoepenwiel
grote stenen malen graan
geheimzinnige verhalen gaan
over bewoners van het huis
zij persen ook de boeren uit
het landelijk tafereel
heeft iets mystieks maar
de eeuwenoude…
Aan mijn lief Afra Maria
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.053 Zoals het is,
is:
De zon vol vuur
de zee vol water
de moeder vol kind
de liefde vol geven
het kind vol leven
het leven vol spelen
het geven vol delen
Afra vol Maria
Maria vol licht:
Ik hou van jou
zonder gewicht…
Een weekje Utopia
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
726 In een bos met naaldbomengeur gevuld
verlies ik al mijn spanning en ongeduld
Een kabbelend beekje met koel helder water
legt mijn zorgen opzij voor een weekje later
Geen stadse herrie of verbouwende buur
maar de simpele geluiden van moeder natuur
even leven als in een utopische droom
door een weekje vakantie op de Veluwezoom…
Liefde is
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
661 liefde is hard
liefde is sterk
overwinnen is wat het doet
liefde is meedogenloos
liefde is meeleven
een groot mysterie noem je dat
liefde is onvoorwaardelijk
liefde is water en vuur
het is een gewonnen oorlog
liefde is houden van
liefde is toelaten
genegenheid tonen is wat je doet
En het mooiste is,
liefde is voor ieder wils…
Als ik
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
561 Als ik langs het strand loop
mijn ogen het spel zien
van wind en water, gaan
gedachten terug in de tijd.
Denk ik aan de mensen om
mij heen die zijn heengegaan
naar een andere wereld, van
warmte en het eeuwige licht.
Daar mogen ze nu wonen
vrij van alle zorgen en pijn.
Draag mijn herinnering aan
hen dan verder met me mee.…
Zee zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
626 Wil ik mij
als de maan naar het leven
rennen, het heelal opschudden
Een klaproos, toeschouwer in de wind
pluisjes in ogen die het water
willen veranderen, de zon aanhoren
Sterren stelen in de nacht
bloemen in mijn hoofd
ze zwijgen en tellen mijn gedachten
Zoveel te kiezen
en de ruimte om te dromen
als niets anders wil ik zee zijn,…
Mijn Wad,
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
526 Mijn Wad, kon jij mij maar dromen
me kleuren aan de horizon
met mij ontwaken
telkens wanneer de vloed
me overspoelt
kon ik maar jouw water wezen
het opgedroogde zand
of gewoon zoals jij wilt;
een beetje golf
draag mij in het boeket van het heden
speel de liefde al was het echt
spreek niet van zonden
laat me de winnaar zijn…
tranendal
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
894 de dag triest open
een zwaan richt zich op
en slaat de vijver wakker
de wilg kijkt
in de al dan niet gestegen spiegel
en lijkt steeds dieper te treuren
haar lange haren laten het water niet onberoerd
* geplaatst in de bundel "reuring in de tent"
die onlangs is uitgekomen n.a.v. het stoppen van
de site van Dichttalent…
Hoop
hartenkreet
4.9 met 12 stemmen
935 Het water kabbelt...rustig!
Meeuwen scharrelen
op het bijna lege dek.
Een dakloze verkleumde man
wacht rustig af...
Straks, later misschien
lukt het hem...een slaapplaats te scoren,
al is het voor één nacht.
De boot...hij deint nog steeds.
De man... hij wacht...hoopvol!…
Mijn Wad.
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
615 Langzaam sterft het Wad
een stille dood waar het
eerst slagvelden overwon van
het wassende water ligt
het sluisje er verslagen bij
waar eerst vissersboten
aanmeerden drijft nu een
leeg flesje bier
toch kom ik iedere keer
terug naar mijn Wad
en kom ik tot conclusie
dat ik hier mijn jeugd verloor…
Slot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
616 Slot,
uit steen en rotsblok opgetrokken,
verborgen achter water en weg,
vandaag
zomaar weer
op slot gezet.
Oude stenen
onder
een nieuw dak gemetseld,
zuilen als pilaren
in de hal geplaatst.
Spiegels die
de tijd weerkaatsen
als echo in
een slapende stad.
Verdwaald tussen haar muren.…
Verbonden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
529 De afstand
het fysiek
de hand die er niet is
Afhankelijk
kwetsbaar
Die ander
een stuk van mij
al die anderen
stukken van mij
Van mijn zelf
Ik snij ze niet los
van me af
Ik zou dood bloeden
Eén rivier
vele takken in de delta
naar de zee van het
één zijn
Water draagt de kern van onze ziel
Verbonden zijn in de pijn van…
Asscheid
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.537 As verzandt langzaam tot sediment
Als hij wegzakt in het sentiment
Van een golvende herinnering
Onderweg naar de Noordpierbranding
In het deinen op duinen van woelig water
Valt het nu samen met later
En spiegelt de zon zich als zilver aan de oppervlak
Waaronder een zee van stilte zich stelt op zijn gemak.…
Kleurt leugens rood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 kom van die troon
en laat het
voetenkussen achterwege
je deelt
de gaten in je handen
met zovelen
het aureool
is ook hier bekend
wereldwonderen kunnen we delen
wat water bij de wijn
de vissen en het brood
het laatste avondmaal kleurt leugens rood
want iedereen is god
in het diepst van zijn gedachten
in samen aarden kan de…
even
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
824 even al is het maar even
hoeft niet lang te duren maar
even wil ik je nog horen
al was het maar over
fietsbanden of de schilderijen
van Vermeer of noem nog eens wat
of bloembolvelden die je onder water zet
blijkbaar doen ze dat ergens voor
we hadden het verder over wind en tegenwind
we namen een tomatensoep
zo zeker van onszelf…
Ideetje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
496 Groen Links heeft nú een punt, zet u maar schrap
Een geniaal idee in crisistijd
En absoluut een tópprioriteit
Een monsterscore wordt dat straks voor Sap
Wat is de grootste schande in dit land
Geen gratis water in het restaurant!
Groen links wil wettelijk vast laten leggen dat elk restaurant gratis kraanwater moet schenken.…
goed te pas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 ik sta hier in de duinen
die in wolkenlucht verstuiven
windvlagen die wuiven
met handpalmen van gras
zie de manen van ruinen
langs briesende paarden
die niet meer bedaarden
toen het éénmaal zo ver was
zij nemen de benen
het strand op naar zee
langs het water gaat het in rengalop
goed te pas ga ik er even helemaal in mee…
Zachte hand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 De wind fluisterde
dat de sneeuw snel zal komen,
regen droop af
Mijn water
ging stromen…
Blue
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 Alweer de derde maandag van de maand
Uw hypotheek zakt langzaam onder water
De trein waarop u wacht komt uren later
En als u al kunt zitten is het staand
U was gestopt, maar bent er zó aan toe
Dit lijkt een witte dag, maar hij is blue.
Het is vandaag blue monday, de depressiefste dag van het jaar.…
Ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 Mijn mond proeft het zoute water van de zee,
daar, waar alle leven begon.…
standvastig (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 Het tandenknarsen van de tijd
het wassende water
de tartende zeewind
weten niet van wijken
ze maken je gestaalde hoofd
koppen kleiner.
Een albatros landt zwijgend
op je hoofd.
Niets en alles beroert je.…
Een donkere streep
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
514 heb op de klif gestaan
zag in de diepte
het water schurend
langs rotsen gaan
het trok me aan
overwoog om te springen
de woeste stroming op
eigen kracht te verslaan
zag de horizon
als een donkere streep
iets in me zei dwingend
maak je gereed
heb me omgedraaid
naar het licht van de zon
haar warmte verhinderde
dat ik toen sprong…
Soms
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
784 een boodschap in wijnfles
in golvend water gooien,
hopend dat ik iemands
vlinders kan laten ontdooien.
soms
heb ik van die dagen,
dan wil
ik antwoord op mijn vragen.
ik zing dan een liefdeslied
meegenomen door de wind,
laat het landen zonder dat
iemand het ziet,
in een hart voor hen die het
bemind.
soms heb ik van die dagen!…
BODEMLOZE PUT.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
646 Als je ergens in blijft hangen
als je in de put blijf zitten
blijk je slechts te hangen
beneden brak water
boven nog wat lucht
hol klinkend
vies stinkend
alleen je stinkende best
laat je weer boven komen
want als je loslaat, toegeeft
wacht slechts een bodemloze put!…
koude voeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
802 (eerst dan trok ik mijn kousen uit)
een dubbele buurt met alle ramen open
samenlopend langs de weg
waar ooit het water van een polder liep
torent steengroei bovenuit: een wirwar onder daken
maar daar onder schuilt nog, wat
mijn hart wil raken
zachte bloei
en tenen in het gras
een eindeloze zwaluw en het witte
van de was…
oeverloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
467 als dan de brug geen voortgang biedt
en slechts het water kan
beschutten…
er drijft een simpel blad
zijn sterven kleurt naar dode huizen
ieder raam weerstaat de glans
van hemelsluizen
daar blinkt nog de dans van
duizend kleine bloemen
als ik ze wil noemen
zwevend, boven buigend gras
zie ik
de wolken kruisen…
koud versterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 nu de herfst zijn intrek neemt
in huid, mijn haar en langgerekte adem…
*
op het laatste moment kwam er nog
de glans van ganzentrek
hoog en ver
gevleugeld onder licht
verschafte het een vergezicht dat
water overwon
de zon vertelde van haar kracht
reeds tanend, tussen winterkou
ze kleurde roder op een boom en blad
haar avondbad…
saillant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 ach
het bouwsel werkt op
eigen kracht
bijeengegaard in stapelingen
lijkt een muur slechts op zichzelf
van boven lichter
dan -daar laag, waar
water optrekt tot onaangenaam
te donker
en het dak voelt saai, rechttoe rechtaan
de schoorsteen schoort slechts damp
maar daar
in de lichtkring van een lamp
toch nog
een detail…
Geest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
660 Door mijn waterige ogen zag ik jou.
Terwijl jij verder reist naar jouw rust
Zag ik door de spiegeldeur de mooiste vrouw.…
Ompoling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 nog glinstert een tegenstromende rivier
de enige die implodeert naar het brongebied
bevangen door water dat lotsbezegeling wist
met wassende dunheid en afnemend debiet
golvend door diepten van laag naar hoog
jij, zuivere eigenheid die geboren wederkeert
in het oeverzand staat geschreven wie je bent
de zoekende rivier die het onmogelijke…