29229 resultaten.
Ont moeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Ik gaf me over,
liet me bebeuken,
me meestromen met haar kracht,
er was geen verzet
en veilig spoelden ze me het ondiepe op,
'terug' leken ze te zeggen,
'te gevaarlijk,
blijf mens'.…
Door de hel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
511 jij hebt
de marges verlegd
grenzen geslecht
maar vond
in niemandsland
geen uitgestrekte hand
wel ogen vol
achterdochtige vragen
geen mens om mee te praten
jij moest zo nodig
de wereld verkennen
op eigen benen staan
die klap kwam
onverwacht hard aan
toch veroverde jij een plaats
in door de hel te gaan
bereikte jij de hemel…
Dichten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
513 Woorden vinden
voor wat niet gezegd kan zijn:
geur van lente, kracht van winden,
iets van vreugde of van pijn;
Alles wat een mens kan raken:
levensmoed of dankbaarheid,
doelloosheid of lichtend baken,
juichen soms om wat verblijdt.
Wat is dichten?…
Klaaglied
gedicht
3.5 met 15 stemmen
8.242 Wel hebben wij elkander op het laatst
bedonderd en constant te veel gezopen,
dus dat het heel ellendig af zou lopen
lag voor de hand en heeft geen mens verbaasd.…
Ik wil geen koning zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Nee, laat mij maar gewoon mens zijn
op sloffen en met eieren op brood,
en die geen last heeft van de media,
want Koning zijn weegt zwaar als lood!…
Tweeling?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Horen, hopen of er woorden,
het vangen kunnen.
...alsof we samen in een buik
arm om arm, been om been
mond op mond,
dezelfde geur uit mond,
een vluchten uit elkaar
en zo ontmand voelen zonder,
zo half mens.…
Het patina van tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 ik heb geen plaats meer
voor indrukken met grof geweld
waarbij mensen om zinloze
redenen beestachtig worden geveld
ooit ging het paradijs op slot
het kostte de mens zijn kop
die in hoogmoed dacht
nog beter te zijn dan god
het patina van tijd
doet de geschiedenis weer
glimmen in de mooiste dingen
die er in al die eeuwen zijn gemaakt…
Vileine frustraties
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
434 ze deinden
hotsten en klotsten
in een spastisch bewegen
er klonk oerwoud gegrom
uit kelen die geen
vocalen ooit hebben gelezen
in het luchtledige boven
de menigte schreeuwden
dwazen hun vileine frustraties
in stilte stikten
de slikkers in hun
onuitgesproken agressie
ik heb dit vaker gezien
psychopaten die een gewoon
mens niet…
Heelal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 Het heelal is een grote toverbal
daar
waar het stof van de geest
in de sterren overgaat
daar waar het onbekende
deel van het bestaan van de reis van de mens bestaat
daar waar het begin en en einde van het leven
ontstaat
in de kosmos
vanuit het diepe begin
de zin is het
gezoek en het gevecht
erin
het lijden
is de schaduw
die als een donkere…
Knisperend ritselend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 Ook dit jaar is het uw tapijt
Weer dat verrast en zeer verblijdt
Al kan het nat zijn van uw tranen
U plengt die samen met de wolken
Ontroert mij, raakt mijn weemoed aan
Straks humus, zal het blad vergaan
Jong groen zal u daarna bevolken
De levenskracht die in u schuilt
Die zie ik aan met winterogen
Ik leef als u met jaargetijden
De mens…
Het verzoenende voorstellingsvermogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Een verzoening, omdat een mens ook
morgen niet graag met de knopen uit
zijn verleden wordt verward.
Een verzoening uit het licht
geborgen, die het voorstellings-
vermogen opnieuw start.
Die een kans neemt niet langer
verborgen, die het voorheen niet meer had.
Oude zorgen die niet langer meer
tarten.…
Gegroet jij die dit leest
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 Gegroet in deze wintertijd
nu wij verlangen naar het Licht
en zo weer mens gaan worden.…
Moreel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
503 De kerk is de grote speler
In plaats van de grote heler
Haar plek is altijd onbetwist
De politiek hult met haar
Zet haar niet buitenspel
Maar vind genade
Gaat bij het instituut ten rade
Steeds minder mensen vullen de zalen
Maar de macht is aanwezig
In iedere kiem
Dat is het regime
Bij onvoorspelbare nood
Is zij degene die de mens
Voorziet…
Vespers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 en als we dan het huis verlaten
tegen het avondtij
meen ik tussen de golven
een gezicht te zien
zonder naschrift, peilloos
als kleurenblinde as
deze droom houdt adem
wakker, verweesd, beducht
maar soms beklijft
's ochtends een druppel
tot ijs zolang het duurt, tot
mos op een stenen zuil
een ontscheepte maaltijd, een
stempel…
Haar tranen
netgedicht
4.1 met 155 stemmen
669 Verdriet zo intens,
verdient echt geen mens!…
Het doven van het licht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
866 De katten aan onze voeten
ik schop ze noch streel ze
zie de kraaien zitten, soeverein
in de toppen van schurftige platanen
ik weet, geen mens zal ze verjagen..
Ik heb de herfst geroken, vanmorgen
zag ik de stekelige vuurdoorn in bloei
omhels me thans teder en treur met mij
om het trage doven van het licht.…
Is er nog hoop?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 Zo vergaat het de mens, het dier,
zo vergaat het de wereld………
retorisch?
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
712 wat is er vreemder
dan een mens die de kleur
van een boom met bloesems beladen
onbegroet voorbij gaat
zich vastklampt aan het knappen
van takken, het kraken en dwalen
van de stilte
en halverwege
de hoop verdrinkt
in een vijver, net naast het lelieblad
dat witter dan sneeuw wordt
in een winters vers
jij, antwoord je
want jij trekt…
voetbal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
691 Hij rent ook altijd naar mens of staketsel toe
alsof hij een bosbrand aan de broek heeft.…
De slang
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.291 Een slang
Is niet heel dik, maar naar proportie te lang;
Schoon sommige slangen, die van Amerika komen,
Bijna zo dik zijn als eikenbomen:
En menige Leidse diender maakt een mens niet half zo bang,
Als zulk een Amerikaanse slang.
Over het geheel wordt een slang zelden geprezen
Of het moet zijn bij het Brandspuitwezen.…
de zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
591 Alles luistert mee
De wind
De vogels
De mens
In het duister
Het zwart
En het licht
Gewicht
Dat moet worden gedragen
Want je kan een ander niks vragen
Geven en nemen
Is het eerste gebod
Het dragen van het lot
Schouders onder het gewicht
En toch een lachend gezicht
Want het leven moet voort
Anders pleeg je maar
Luister
werk en denk mee…
Unieke laureaten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
471 Een mens die loskomt van eigen
luchtspiegelingen of dagdroomwensen.
Tweeënveertig kilometer vlak
of vier kilometer berghelling op.
Een weg naar beneden gaat eerst
over de top. Een weg die weet geeft
van wat men er voor moet laten;
Een loper, een klimmer op zoek naar
unieke laureaten.…
Wortels van het kwaad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
556 Hoe groter stallen zijn,
hoe beter, menen boeren.
Hoe groter stallen worden,
hoe beter voor het dier.
Dierwelzijn en betaalbaar vlees.
Dat is het, waar het ons om gaat.
Dieren als wortels kweken.
Wortels van het kwaad.…
Onzekerheden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
492 Een mens
die in zijn goede voornemens
niet verstrikt behoeft te raken.
Laat de onzekerheid iets van
de sterren zijn. Als een slecht
gesternte dat over ons waakt
in onze slechte dagen.
Die als wij de moed hebben in
een betere zin ons om betere
kansen doen vragen.…
Filosofie
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
603 Als er in een bos o zo verlaten
een blad dwarrelt van de bomen
Niemand heeft het in de gaten
Er geen mens is langsgekomen
Als er in een bos o zo verlaten
een takje knispert of verbuigt
maar er is geen sterveling
die hiervan getuigt
Als er in een bos o zo verlaten
een geluid voortkomt uit de natuur
niet eens heel bijzonder
tijdens het…
Een depressief winterlied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
587 van de mens die ik nooit bejegen
als mijn zuster of mijn broer
Samenleven is geen zegen
liever sta ik zelf aan het roer.
Laat me leven, mateloos
zonder rem en zonder wetten
tracht toch niet dat te beletten
anders word ik radeloos.…
Niets is oneindig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 dieper dan diep
in pijn en verdriet
zo intens
voor een mens
een hart bonkt
een raam lonkt
open is hopen
hoger dan hoog
zweef erheen
ontstijg en
stijg omhoog
de pijn en
verdriet
verdwijnen
maar niet
als vlinder
dartelend
verder dan ver
naar het buiten
bij het sluiten
van deze dag
in het rood
van de horizon
ontvouwt…
Cirkelvormig schilderstuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Alsof ze vastgenageld zijn
De mensen bij de grote zilte
Een meeuw hangt roerloos in de stilte
Weet niet van weduwen en pijn
De golfslag is zowaar gestold
De vissersvloot ligt op het strand
Een ruiterstoet draaft elegant
Het schouwspel in dat zich ontrolt
Vanaf het allerhoogste duin
Zie ik bevroren, dorpse vlijt
De mens van toen is er niet…
De grenzen van de moedigheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Hun bekendheid kregen
zij postuum, omdat wij nu pas snappen
dat zij duidelijk maakten dat de daden
van een gewoon mens in oorlogstijd groots
kan zijn.…
Terugkeer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Haar gouden humor
Haar schijnende ogen
Haar opwindende lijf
Haar meeslepende vertellingen
Haar precieze uitdrukkingen
Zij is terug
In mijn geheugen
In mijn leven
In mijn toekomst
Zij reist mee
Door jullie kunst
Heb ik verbeelding
Komen de ideeën
Kan ik beleven
Kan ik voelen
Ben ik trots
Zelfs op mijzelf
Sterf ik morgen
Dan als mens…