4149 resultaten.
Open voor de wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
199 Wij zijn geen eilanden
geen losse kusten in een stille zee,
maar lichamen die trillen op elkaars nabijheid,
stemmen die antwoorden zoeken in het geluid van de ander.
Wij worden gevormd
in de aanraking van de wereld,
in het zachte duwen en trekken van wat ons bereikt.…
Nabijheid van het bos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
146 De natuur herovert stil haar bedding;
ik laat de kramp los en ik kijk slechts toe.
Waar het diepe groen de zilte branding kust,
smelten de getijden samen met de bomen.
De zee spoelt de laatste menselijke angst terug aan land,
terwijl het bos de adem van de aarde bewaakt.…
De stille terugkeer
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
732 Dor blad op de grond
stil sterft de oude zomer
tijd neemt alles mee
Bladeren lossen zich los
en vallen als trage gedachten naar
een aarde die hen ontvangt, waar elke beweging
vertraagt en het seizoen nog draagt wat al begint te verdwijnen.…
De liefde op het ijs
poëzie
3.5 met 4 stemmen
3.923 Maar 't schaatsje van 't meisje glipt los van haar been:
zij struikelt en stuift als een sneeuwvlokje heen;
de knaap ijlt haar na, en heft ze op met een til,
en zoent, waar het zeer doet, de pijn wel weer stil.…
Buitengewoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.360 Buiten malende gedachten te kunnen staan
Vrij en los van het vergruizende stenenrad
Zo in niet vermoede sferen naar binnen gaan
Binnen in de wind en boven de lage stad
Als een vogel vliegend boven het perspectief
Met een overzicht gelijk aan een hoge vlucht
Boven stille muren zwevend, beproefd massief
Uitgesproken haat verwekkende ijverzucht…
Eendendons
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.137 Ofschoon ik had geweten dat als ik beetpak,
Er toch geen warmte los zou komen.
Eens weefde ik van strengen nevelen
Simpeltjes een zacht donzen kussen!
Nu betast ik mistroostig als velen
De aarde, maar vind er geen veer meer tussen….
Eens kwaakte ik, vloog in zoete vaart
Floot feilloos, achteloos een felle liefdesdeun!…
DANSEN OP JE GRAF
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.065 vinden
een filmfragment met Gene Kelly en Stanley Donen
schuift traag voorbij: Singing in the Rain
als ik mij ’s avonds tegen zonsondergang
naar het kerkhof begeef zien donderkoppen toe
de regenjas hangt onberispelijk over mijn arm
de paraplu wijst de weg naar jouw tombe
juist als ik stijlvol de uitgangspositie inneem
barst het onweer los…
lente
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
856 wanneer het jonge groen ontspruit
het gras begint te groeien
voel ik de kriebels in mijn buik
begint de lente ook in mij te bloeien
de lijster in de conifeer
die mij 's ochtends doet ontwaken
weet ieder jaar steeds weer
de lente in mij los te maken
het lammetje in de wei
dat vrolijk staat te springen
maakt mij van binnen blij
't zijn allemaal…
Liefde
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
2.205 stiekeme bezoek
De spannende plannen
De mooie momenten
Leven als in een romantisch boek
Weekenden in een hotel
Concerten en romantische etentjes
Samen genieten van de dingen
Niemand die ons kon stoppen, wij wisten het wel
De werkelijkheid kwam terug
De spijt, de schuldgevoelens
Ineens was daar de drempel
Het ging allemaal te vlug
Elkaar los…
een behouden vaart
hartenkreet
4.2 met 43 stemmen
13.351 Hijs het anker, trossen los, het is tijd nu om te gaan
Niemand weet hoe lang het duurt en waar het einde is.
De grote vaart, een laatste groet, de stilte het gemis.
De boot vertrekt, de vlag in top, niemand zegt een woord.
Wij roepen nog, je hoort het niet, de wind die draagt het voort.…
Ze bloeien nog
gedicht
4.0 met 27 stemmen
34.309 En mij Uw hand oplegde, de doorboorde,
een lichte, maar een eind'loos zware druk.
O Heer, vergeef mij, dat ik Uwe woorden
voorbijging voor een beetje broos geluk.
Thans sta ik voor U met een hand vol bloemen,
de welke bloemen van mijn dank, en toch:
Nu waag ik eindelijk Uw Naam te noemen
en zie, ze bloeien nog... ze bloeien nog!…
Het meisje in de bus
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
918 meisje in de bus
Je zou zo op haar kunnen lijken
Ookal zwijg je als het graf
Mijn handen gaan niet door je haren
Toch liepen we ooit door die stad
Hand in hand, maar tussen “over” en “afscheid”
Stond ineens het woordje “dus”
Witte sneeuw, zwarte kerst
Het meisje in de bus
De bus die stopt, ze stapt uit
Ze lacht en gooit haar haren los…
geheugenverlies
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.507 bocht en vindt pas
aan het einde van zijn
korte leventje het
vrije water, waarnaar
vergeefs werd gezocht
wanhopig klampt zijn
brein zich vast aan iets
maar letters vallen uit
de woorden en na een
uur weet hij niet meer
of het wel waar was
wat hij zag en hoorde
net als de vis draait
hij zinloos in 't rond,
voorbij de angst om
los…
Vamp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.561 Waar zij verzuurt en gist
Tot ik me op blote voeten waag
Over sintels, distels, grint
Pijn is waan, een beetje boeten
En wie bloed en koud zweet verdraagt, bezint
Zal nooit meer naar de honden moeten
Want ook de hel is waan
Want hun muil gaapt, de tanden jeuken
En bezeten door de wilde maan
Grijp ik een colablik, laat het verkreuken
En los…
Boze droom
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.203 de Mini blijft staan op het bordes
bij paleis 't Loo de portieren open
ik zelf zit gehelmd op de racefiets
een slang komt uit de auto gekropen
een arend met grijpgrage klauwen
tilt de Mini op en neemt hem mee
ik trap wild de pedalen rond
maar kom niet verder o nee
boven mijn hoofd laat de arend
de Mini los die suist naar benee
juist als…
Ingrediënten voor de dag
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.922 was het een grasspriet
tegen een strak gebonden trommelvel
Je lach die bevrijdt, me gelukkig maakt
en mij doet lachen van de weeromstuit
Er blaft een hond, men haast zich naar huis
voor de regen, die harder klettert op de straten
in plassen komen belletjes omhoog
De kat miauwt, klinkt verontwaardigd
de poten in de draad verward, bijt zich los…
metamorfose
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
825 in die zijden witte cocon
kan niemand meer aan me komen
kan me dan geheel bij zinnen
andermaal gaan bezinnen
kan mezelf daar aan gaan leren
een waardevol leven te leven
het zal wel keihard werken zijn
zo komt er een eind aan de pijn
ik hoef mijn lijf niet te haten
kan deze schuilplaats verlaten
ik spreid onwennig mijn vleugels
kom los…
Beroerte
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
4.593 Ik scheur me los
en laat haar achter
met pijn in mijn hart,
zoals elke week.…
WIJ BOMEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.023 aan mij te rukken en te trekken
dan draait hij onverhoeds
voor een aanval in de rug
zeiknat en ijskoud doorsta ik zijn geraas en getier
gelaten berustend in mijn lot weet ik
dat zij weten dat ik weet dat ooit
ooit ik dit gevecht verliezen zal dat ik vallen zal
als regen met zijn water grond onder mij en
de vaste ankers die mijn wortels waren los…
zoveel moois
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.226 zoveel moois op deze wereld
ik verbaas me erover
als ik die beelden zie op tv
luxe schepen doorklieven golven
dieprode kleuren van zeilen
het prachtig blauw van de zee
de snelheid van het leven
een vliegtuig komt los van de grond
verdwijnt achter wolkenmassa's
het blauwe heelal verblindt
haar schoonheid stilt mijn stem
een vrouw rekent…
Het letterkerkhof en de reïncarnatie van het woord
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
868 Woorden heb ik er begraven
Met blote handen, een heel verhaal
Lange zinnen er heengebracht
Vol sprankelende taal
Hersenspinsels voorgedragen
Aan de maan verlichte nacht
Gedichten er naar toe gedragen
En dromen daar bedacht
Ook deze woorden gaan er heen
Ik beitel stukjes datum alvast in een koude steen
Op dit kerkhof van losse letters
Komen…
IJsland
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.581 mensen gewend aan de kou
Open en sociaal voelt zo vertrouwd
Gletsjers sprookjesachtig prachtig
Ontroerend wonder natuurschoon
Hagelwit ogen de oneindige vlaktes
Alsof er niets anders bestaat gewoon
IJspegels bekleden donkere grotten
Midden in een landschap groen mos
Bevroren bergen gouden regenbogen
Serene rust maakt allerlei emoties los…
hallo
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
880 waarom hij mij niet kende
een gemis van hier tot daar
aangezien ik duidelijk zo beroemd was
hier nam het gesprek
een onverwachte wending
ik stamelde dat ik wel dichtte
maar dan als amateur
niet in druk maar meer internet
terwijl ik verlegen naar hem lachte
toen sprak hij streng en boos
alle dichters zijn amateurs
dat staat volslagen los…
Spring voordat je kijkt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
871 Het bed waarop wij liggen, lieveling
Drijft op een duizend vadem eenzaamheid;
Al houd ik van je, maak je los en spring:
Verdrijf de droom van onze veiligheid.
Naar W H. Auden, Leap before you look…
De Schemering.
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.028 "Het is tijd om los te laten" fluistert zij mij in.
Plechtig beloof ik om morgen terug te komen, zij is immers mijn vriendin.
Zachtjes, bijna ongemerkt verlaat de schemering met de rust en stilte deze mooie plek.
De plek waar we altijd samen zullen zijn.…
Tijd
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.150 Zo groot en eindeloos, een plek, los van de tijd.
Door het gras waait een aangenaam koel briesje.
Het stille schouwspel, geeft mij het gevoel een onmisbaar stukje te zijn, in een wereld van dromen en realiteit.
Door dit korte moment buiten de tijd, voel ik me verbonden met de wereld om mij heen.
Niet zozeer de mensen, of de dieren.…
indringen(d)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.747 enkel jou
zodat ik jou niet verwijderen kon
jij drong binnen in mijn huid
vulde elke fluistering met jouw zijn
verbleef in elke porie
en vond jezelf terug
in elke wetende zucht
indringend als jij in me leeft
kan ik je niet vergeten
kan ik je niet laten verdwijnen
jouw hand bereikt nog steeds de mijne
al laat ik heel af en toe je vingers los…
In wijsheid bezeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
673 hoedanigheid zich ontplooit
Rosa zijn mam die daarvan vernam
haalde meteen voor zoon haar gram
vroeg de wijsgeer zich te verpaarden
op vier voeten zijn rug te ontbloten
om hem opzwepend te doen versnellen
breeduit te bezitten tot fors in galop
en samen een rondje paleis te rijden
hij met rood hoofd en zij d’r bovenop
Moe bebloed onder de losse…
Graven
gedicht
3.0 met 39 stemmen
67.249 Je houdt nog vast aan een naam
tot je meent te horen: Laat me los,
en je loslaat. In oktober zijn de nauwe straten leeg
in Begur. De vrouwen doven hun fakkels
warmen zich bij brandend hout uit de heuvels
en zingen zich schor. Tot je teruggaat, alleen
met woorden.…
Het pronkstuk
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.297 Het ding heb ik op jouw verzoek bewaard
als aandenken aan je mannelijkheid
Glanzend gepoetst pronkt 't in de kamer
je geest huist erin, je bent niet dood
Vrouwelijke kennissen strelen z'n vormen
dat maakt nogal wat gevoelens bij ze los
Ze hebben je blijkbaar erg goed gekend
ze giechelen; niet voor mijn oren bestemd
halen ze fluisterend herinneringen…