Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.750):

Open voor de wereld

Wij zijn geen eilanden
geen losse kusten in een stille zee,
maar lichamen die trillen op elkaars nabijheid,
stemmen die antwoorden zoeken in het geluid van de ander.

Wij worden gevormd
in de aanraking van de wereld,
in het zachte duwen en trekken van wat ons bereikt.
Wie zich afsluit,
verliest niet alleen de ander -
maar ook een deel van zichzelf.

Laat je raken
door het lichte dat langs je huid strijkt,
door het sprankelende dat onverwacht oplicht:
een blad in de wind,
een zin uit een lied,
de blik van iemand die even blijft hangen.

Want dansen ontstaat niet in afzondering,
en verliefdheid kent geen muren.
Genieten vraagt om overgave,
om het toelaten van wat buiten je ligt
en toch in je binnenkomt.

Jezelf zijn
is geen gesloten vorm,
maar een keuze in openheid:
door wie, door wat
laat jij je bewegen?

Hoe wijder de deur,
hoe rijker de ruimte.

Open dus je hart, je ziel -
laat binnen wat je voedt,
wat je optilt, wat je draagt.
En wees niet bang
om te sluiten wat niet voor jou bedoeld is.

... Open voor de wereld

We denken vaak dat ‘jezelf zijn’ iets is wat alleen van binnen komt. Maar wat als het juist begint bij wat je toelaat van buiten?

We zijn geen eilanden. We groeien in wat ons raakt, in wat ons beweegt, in wat we binnenlaten.

Waar stel jij je voor open? ...

Zie ook: http://www.deoverkant.wordpress.com/

Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
8 juli 2026