Netgedichten

netgedicht (nr. 89.751):

SsMm

Ik zie mensen uit dwang
en gemakzucht vervallen
in oude, simpele patronen

waarin ze klem lijken te zitten
en ik vraag me af of ikzelf vrij ben
- geen afhankelijke meester

van drogidealen
geen bedillende slaaf
van eigenbelang

en ook geen buitenstaander
die moeilijke mogelijkheden bedenkt
- schemas en patronen

die alles klem zetten
maar het lukt me niet om te schreeuwen
Mijn borst ontploft, ik word wakker

en ik denk aan jou, zou ik jou
hebben moeten willen kussen?
Zal ik het voortaan anders doen

en niet langer een verhaal maken
van de losse ontmoetingen
waarin ik niet vrij heb durven zijn?