8758 resultaten.
Schrijnend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
624 winters
en in mijn brein sprokkelde ik ideeën voor een eeuw
maar mijn leven is een kluwen , een spinrag
met te strak gespannen draden
de ragebol kijkt lijdzaam toe
het is nu wachten op bevrijding
hoe kom ik los uit dit bizarre labyrint
van onvervulde dromen
zal ik stiekem over het muurtje kijken
en om hulp smeken
of liever hier stil…
Leegte - ruimte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 Weidse leegte boven me
voor – achter – links - rechts
vreet me op
zuigt me leeg
angst overheerst
een boom zonder wortels
de stam zweeft als de meeuw op het strand
voor hij landt
zich nestelt
een bolletje veren op het zand
kop in de wind
staat hij stil
roerloos verankerd
zo licht
zonder wortels
ik schrijd de ruimte in
wandelende…
bewinterde aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 bewinterde aarde
je versteent alle wereldse geluiden
slechts hier en daar
vallen scherven gekraai
her en der
en woorden vervriezen in de mond
je hardheid
mildert plots het bestaan
er rest nu geen lawaai
als is het leven van overtolligheid ontdaan
stil als steen
zacht het kristallen gras
en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren
de ochtenden…
Alles beter dan...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
775 En zo is November aangebroken is de kou ons land ingetrokken
regen wind hagel alles wat bij de herfst hoort worden over ons uitgestrooid,
maar alles is beter dan wat men in Amerika voor de kiezen kreeg,
in de vorm van Sandy, die huisgehouden heeft op een afgrijselijke wijze,
nee laat ons dan maar stil zijn als het weer eens regent, waait en…
Dan bruist het leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 heb het mooiste linnen genomen
de fijnste penselen gekozen
mijn verf met liefde verdund
de lijst met goud verguld
om de lente in je gezicht
met zomer vast te leggen
jij vangt me met je ogen
als ik even stil sta te dromen
lacht zacht als ik weer ga
dan bruist het leven
als ziel in het schilderij en zegt
je mond zachtjes jij bent van…
een doodstille schelp
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 toen ik nog kind was
tilde ik de zee op
alles lag stil, alles was groots
de mooiste kleuren bogen hun rug
naar de overkant; daar ergens lag Engeland,
Ivanhoe en een leeuwenhart
ik sleepte rivieren mee, legde me neer
tussen kussentjes van duinen en koortsachtige
jongens
hoorde het klapwiekend lichaamgeklater
van de horizon, klaarwakkere…
Optijd gered?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
764 In een web gevangen
van boosheid en verdriet
doch met stil verlangen
dat iemand je tóch ziet.
Je doffe ogen staren
je voelt je machteloos
niks is te verklaren
alles lijkt zo troosteloos.
In de steek gelaten
sta je langs het spoor
je wilt je leven laten
niemand geeft gehoor.…
De minuten tellend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Het brengt wat wanhoop
Als je weg bent
Voel wat leegte
Zonder jou
Ook al weet ik
Dat het kort is
Het maakt onzeker
Geeft wat kou
Het is niet de afstand
Die het rot maakt
Het is ook geen afgunst
Die ik voel
Ik wil oprecht
Dat je het fijn hebt
Ik gun je alles
Een heleboel
Het is gezond
Om je te missen
De minuten tellend
Van de dag
Stil…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 Daar in de verte
nog wat schemerend stil
gevormd door water en wind
spoelt de zee haar uitzicht schoon..…
Grafschriften...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zagemeel al vissenvoer
verzonken in vale vijvers
doorboorde eksternesten,
onttroonde kruinen,
verlaten lijsterplaatsen
alleen kraaien krassen
de ziel met grafschriften
anderen dan ik vergeet je niet
landman gaat stil voorbij
hier rust een leven
totaal vergeten
laat me zonder vergeven
vergroenen door regen
en ontij
mijn naam…
Glijdende schaal
gedicht
5.0 met 3 stemmen
17.252 Hij ademt uit, is stil
en ademt dan weer in. Hij is er nog.
Ik houd even mijn mond, zegt hij.
--------------------------------------------
uit: Meander Magazine, maart 2014.…
Het pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Samen met jou aan mijn zij,
ik hoef niet meer stil te staan.
Mijn volgende stap kan ik weer zetten,
mijn volgende stap naar nog meer geluk.
Voor mijn verleden hoef ik geen stap meer terug te zetten,
want dat pad is stuk.
Nare gevoelens zijn heen gegaan,
dat pad is gesloten.
Ik kan opgelucht adem halen en weer verder gaan.…
herhaald
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 in de keuken buigt
haar grijze hoofd zich
over de krant
haar rimpelige hand strijkt
over een foto van het gezicht
van een opgejaagd kind
zacht streelt ze,
bezweert ze de angst
van het bange kind
ze sluit de ogen
het is zo stil geworden
in de stinkende goederenwagon
in de duisternis tast ze
tevergeefs naar de hand
van haar moeder…
ZICHT EN TOCHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 Hoge appelbloesems
wiegen losjes
in wijde bolle kruinen
waaronder
kleine krentenbomen
luchtig ademen
uit hun stil vlammend wit
de grote gaard vol zuchtjes
is een kluwen flamingo's
die op wil vliegen
maar steeds laag boven de grond
door zich heen blijft zweven
blije verwondering geeft
met opwekkende vragen
en antwoord naar ieders zin.…
Nachtgedicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
470 Je bent tussen mijn vingers gekropen
daar zit je veilig en goed
's nachts kruip jij heel zoet
naar mijn kussenslopen
dan liggen we toch weer samen
gezicht naar gezicht
ik zoek je lippen
en zie ze duidelijk in het licht van de maan
jij baantje dan weer naar mijn hand
we schrijven dan,
als had de tijd stil gestaan,
het mooiste gedicht.…
Laatste dans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Ik denk aan het zelfde lied
introvert maar voor altijd gedragen
neuriën we stil afzonderlijk in het brein
instrumentaal ervaar ik onze reis
tot de climax naar het outro
geleidt tot de laatste dans in het refrein.…
Werd de ogen geopend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 er waren weer
edelstenen gestrooid
op het pad dat ik liep
ik was verblind
maar het kind in mij
werd de ogen geopend
het kraaide en
graaide naar het
onverwachte plezier
speelde met licht
van de zon en kleuren
uit het scheppingsgebeuren
ik bleef stil door de schat
die tweedeling bracht
besefte op tijd mijn ongelijk
voelde me…
Brood
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.381 Ik zie het brood en lach maar stil
en snuif héél langzaam aan de goede geur.
Ik ruik het hart en de gebakken schil
ieder voor zich en in zij eigen kleur.
Ik keer het om en voel naar zijn gewicht
en tast 't relief af met een tere hand.
heeft ieder brood niet een eigen gezicht,
als kwamen er geen twee broden van één land?…
'S AVONDS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.021 Soms nog als de avond is gevallen
en alles in stad reeds stil,
draagt mij mijn voet voor 't huis waar zij woonde,
ofschoon ik het zelf niet wil.
O bloemeken van mijn eenzaam leven,
mijn liefde, mijn lust, mijn vreugd!
Een andre geniet nu uw geuren en kleuren
en doet zich deugd aan uw jeugd.…
Apathisch
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
523 Mijn emoties staan stil maar het gevoel cirkelt rond
apathisch in de tunnel van het surround systeem
bevangen door de warmte dat stroomt door mij
leef jij op in het kunstwerk waar ik nu in deelneem.…
Lofdicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.419 zit jij
aan jouw
feestmaaltijd van
harte gegund
hoor
maar zie
je in
de lucht
de helikopter
politiebewaking hun
respectabel werk
gaat altijd
door
tuur even
naar boven
bid of
sta een
momentje stil
dank hiervoor
charmant
brandweerlieden chirurgen/mens/dier
verpleegkundigen en
meerderen grote
waardering van
ons allen
wonend…
Gedrieën
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Het is
de kalmerende stem
van zee
die wij aanhoren
Een stem
die ons
vrouwen
doet bekoren
Wij zwijgen
soms stil
voeren
ons intiem gesprek
Ons huilen
weleens verloren
in de bariton
...van vloed
Waarin
meer
te horen
dan spreken
Voelt aan
als tweede huid
een mantel
warme deken
Aan zee
waait
bij tijd en wijle…
Buddha
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Buddha zegt te verdragen
Onguur weer, lauwe groente
Tegenwind en de grote woeste
Vlakte van gematigdheid
Buddha zegt te bestaan
Als een twijg in lente
De mieren voelen lopen
Buigen voor de vogel
En vooral zon aanbiddend zitten
De buddha zegt stil
Nu maar
Troostrijk zijn de waterdruppels
De vingers roeren, ontroeren
En duizend vogels…
In een vreemde lucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 ik voelde hoe
de tijd verschoof
hoorde paarden
rook de geur van
omgeploegde aarde
in het schimmige
voorbijgaan proefde
ik hun angst en pijn
zag de aftocht in het
bloedige verslagen zijn
vanuit mijn ooghoek
werd het langzaam stil
het zonlicht straalde
helder als voorheen
ik was moederziel alleen
maar de sporen
waren warm en vers…
vlinder
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
487 je fladdert
vrij en
elegant
in pracht van kleuren
je kust
de bloemen
op de hei
in al hun geuren
je vliegt
gezwind
doorheen de wijde
blauwe lucht
je gaat
voor bijna alles
wat niet stil is
op de vlucht
je spreidt
je vleugels en
begint sensueel
te zweven
je laat me
dromen en
mooie momenten
beleven…
tijd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 mijn kinderjaren
ik ken ze nog zo goed
jaren van speurend staren
er was alleen de tijd
die leek bevroren,
of gewoon stil te staan
door het opgroeien
in moeilijke jaren
leerde ik te aanvaarden
dat de klok van het leven
vele dingen zal bepalen
zelfs oud worden
is een waarheid,
een voldongen feit
waarbij ik hoopte
dat die…
Zielsdiep
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
878 je raakt me
en vraag me niet
waarom
ik heb geen idee
hoe het antwoord te vinden
je raakt me diep
niet alleen tot in mijn hart
of tot in mijn tenen
maar tot ver in moeder aarde
waar mijn ziel veilig schuilt
met een stil verlangen
uit een ver bewogen leven
en ik heb geen idee
wie jij was
of wie ik was
of waar we zijn…
Vogelveertje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Bomen stil als marmerbeelden
trekken theatraal de wangen strak,
aan hun enkels gevallen seizoenspruiken
en boomvruchten als oudejassenknopen.
Welk een stilte kan de aardkloot regeren
als de drempelwacht de koningszaal ontruimt,
terugbrengt tot een museum van afgeworpen affectie,
vervallen kamer met een vogelveertje als afscheid.…
Vele lagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
687 Het leven heeft vele lagen
Met weinig antwoorden
en zoveel vragen
Je kunt je natuurlijk blind staren
en met elke nutteloze gedachte meevaren
Maar ik besluit om verder te gaan
En niet te lang stil te staan
Bij elk moment
Of ogenblik
Elke traan
Elke snik
Ik ga verder, elke dag
onbewust bewust
met een gebroken,
maar kloppend hart…
Mijn gedicht
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
602 niet over de liefde
het is niet eenvoudig
om over liefde te schrijven
ik ben er te verlegen voor
en vermoedelijk ook te oud
ik ken geen fladderende vlinders
die me op een zomerochtend
als een prinses wakker kussen
er dwalen geen rupsen
onder het strakke korset
van mijn bevallige onderbuik
de vogels in de tuin
vallen doorgaans stil…