8214 resultaten.
Nebula
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 schimmen
flitsen aan het oog voorbij
gaan voor zon
noch schaduw opzij
- als de mist, die licht doorlaat
maar niet helemaal
- als de bomen van het bos
en het schijnsel van een plek
open en kaal
- als een geheugen
dat herinnert en vergeet
zoals een bekend gezicht
waarvan je de naam niet weet
- als een zonnescherm
dat filtert en afwendt…
reizen (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 het trage tikken van de klok
benadrukt statig de gestolde stilte
op zondagmiddag is mijn venster
op de wereld de doodse eindeloze
straat waarin zelfs de hond
zwijgt en slaapt
het hart kan de oppervlakte
niet bereiken om op de tong
te liggen
in deze onbeweeglijke uren
glijden mijn ogen voorbij
de horizon naar de eindeloze
sterrenregen…
tegemoet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
595 morgen
nog voor duinen aarde worden
treurt de dageraad
langs grijze wangen
vederloos en onafwendbaar
met om mij heen
de lage stilte van een dichtgegroeide dag
hou me vast
in het voorbijgaan
en draag het ruisen naar verlangen
avondblauw, naar wie ik ben
de zee zal warm zijn
zo ook de wind
hou me vast
maar ga niet verder
dan voorbij…
Zij waren altijd samen
poëzie
5.0 met 4 stemmen
22.730 Zij waren altijd samen
als zij het verkeerd gedaan hadden
in de herfst
als zij in de lente lagen
als zij fietsten
want de zomer gaat voorbij
en de winter is niet eenzaam
als hij ziek was en in zijn hand
lag als een geschenk de ander
als zij ziek in bed lagen
en het bed de huifkar was
van hun vrees
als het bed de vallei was van hun…
Carpe Diem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
634 zing, dans, bemin
ontdek, durf, begin
heb lief en vermijd
verspil geen tijd aan strijd
leef en beleef
schreeuw, huil goed uit
pak op waar je was
vergeet wat goed genas
kijk uit naar morgen
houd geheimen verborgen
zeg dank voor elk geschenk
want in een oogwenk
waarin niemand wordt ontzien
is het voorbij
Carpe Diem…
Papa
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.137 Papa lieve papa
jouw leven is geëindigd
en jouw zijn voorbij
Papa lieve papa
opgewacht door wit licht
woon je voor altijd dicht bij mij
Papa lieve papa
dank voor al je hebt gedaan
blijvend verbonden door 't lot
Papa lieve papa
omringd met liefde laat ik je gaan
leg je terug in de handen van God…
Droom of waak.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 als de nacht aan mij voorbij raast
en het licht in de ramen mijn
ogen tot ontwaken dwingen
droom ik nog van de ogen
die mij dwongen lief te hebben
droom ik nog van de natte lippen
die mij kusten en de
zachte vingertoppen
die mijn lichaam lieten
branden
en tot grote hitte
liet exploderen
tot een hemels genot
wat was het toch jammer…
Het rag is verwaaid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
496 wij sponnen een web
ieder met eigen draden
kwamen in het kruis samen
met vlechten en hechten
beschermden wij onze plek
zij aan zij de wereld voorbij
leken vrij in doen en laten
maar wat wij maakten
bond ons te veel aan elkaar
wij waren geen jagers
maar voelden ons prooi
met het web als bewaker
het rag is verwaaid
de spinsels herinnering…
Grafschriften...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zagemeel al vissenvoer
verzonken in vale vijvers
doorboorde eksternesten,
onttroonde kruinen,
verlaten lijsterplaatsen
alleen kraaien krassen
de ziel met grafschriften
anderen dan ik vergeet je niet
landman gaat stil voorbij
hier rust een leven
totaal vergeten
laat me zonder vergeven
vergroenen door regen
en ontij
mijn naam…
voorbeeld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 Hier
verplicht niemand ons
te schrijven
alsof het bloed van een mug
geplet staat op het net geschilderd stucwerk
je kent me door
en door muren spreken wij
samen een winter lange na
ieder uur van onzekerheid voorbij
Raadsels zonder enige vorm van genre
je draagt dezelfde ring als
mijn mededogen
geloven is niets anders dan
kracht vinden…
Ten geleide
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.717 Wij, die in weerwil van de tijd
het onverdraaglijkste verdroegen,
vanaf dat wij de weg insloegen
die naar voorbij de einder leidt,
beseffend dat wij, juist omdat
wij haakten naar het allerhoogste
wat is gezaaid niet zullen oogsten,
wij gaan het ongeweten pad
tot aan het ongeweten eind,
en vragen niet dan ten geleide
het licht dat soms…
IK ZAL ER ZIJN
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.152 Voel je niet
eenzaam of verlaten
weet dat het mij
altijd zal raken
uit zal maken
waar je ook gaat
weet
voel en herinner je
ik zal er zijn
liefste mijn
je laten lachen
om en naar
de wolken
die de hemel bevolken
ik zal er zijn
liefste mijn
wat je ook doet wanhopen
weet dat alles voorbij gaat
en morgen misschien
een nieuwe…
(s)ober
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
430 het zijn de gezichten die
je steeds weer ziet, ze kijken min of
meer voorbij
het jouwe glimlacht voordat je ’t weet
met soms een afgemeten groet die
roet in ’t eten gooit, je bent er lang
niet altijd op bedacht
iedere stoel bewaart zijn zitting voor
een welkome gast
tast toe en bedaar
bewaar de restjes voor de armoe
van het laatste…
Wankel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 op de brugleuning
van mijn leven
zie ik hoe de weg
achter mij is geplaveid
vol liefdevolle tranen
vragen over het waarom
zullen nooit meer
een antwoord vinden
op de brugleuning
van mijn leven
vervormen druppels
voortdurend
mijn spiegelbeeld
in het water dat langzaam
aan mij voorbij voert
op de brugleuning
van mijn leven
tuur…
Zuidschermer
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
580 De Zuidervaart vliet aan m’n oog voorbij
met aan haar overzij het jonge vee
dat uitgelaten dartelt in de wei.
Waar reigers roezemoezen tussen riet
een kievit waakzaam op zijn eega wacht
daar kweelt de karekiet een liefdeslied.…
Samen blijven?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
853 Een relatie bestaat uit liefde, vertrouwen en respect
Valt één van die drie dingen weg dan is de relatie voorbij het is over
Blijf niet te lang bij iemand hangen leef niet in een sleur
Want zodra je aan een relatie begint te twijfelen
Is het eigenlijk al gebeurd...…
Wei des levens
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
826 Als een veulen draaf ik door de wei,
Zowel los van geest als van zonden,
plots zak ik weg in een grond van klei,
Het leven was wat me vasthield,
De klei was mijn zonden vergeten,
De greep was sterk en zwaar,
De zonden die mij trokken hadden zich vastgebeten,
Zo ging het leven aan mij voorbij,
Nu ben ik alleen op het allergrootste land,…
Vlucht van de arend (psalm 121)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.542 Aarzelend
wild
benauwd,
reiken
zijn vleugels
omhoog;
happend naar
zuurstofrijke lucht;
verstikt
in
zijn voorbij
gevlogen vriend.
De zon bij dag,
de maan bij nacht,
wachten
dragen hem
het witte licht.
Hopen
op bescherming.
Werpt het
vogelvangersnet
zijn schaduw af.…
hoe stil het was
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 windbrekers van het eerste uur
verankerd in boerengrond
de eindeloze korenvelden
de kleine boerderij
de grote graanschuur erachter
uit het landschap gewist
de blaffende hond aan de ketting
de kakelende kippen op het erf
de altijd kraaiende haan
het getjilp van mussen
onder de dakpannen
de gewortelde boer op klompen
alles ging verstomd voorbij…
Leg hun vleugels af
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
494 hebben
vaak in
vervaarlijke scheervlucht
langs de werkelijkheid gaan
maar eenmaal geland
zien ze jou altijd in
paradijselijke glorie staan
met een lach op de
knipperende landingsbaan
ogen die van alles beloven
je naar binnen loodsen
in de zoete wereld
van weer samen mogen zijn
je kijkt me aan en zegt
de tijd van dromen is voorbij…
Apathisch
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
523 De twinkeling in jouw ogen schitteren van het doek
dagen en nachten gaan zonder tijd langs mij voorbij
ik voel rondom mij de rillingen van kilte in mijn nek
met windvlagen door de hectiek in de maatschappij.…
in ogenschouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 stram buigen we
voor de bewogen
stille reis in
een witte winter
beetje bij beetje
gesnoeid door de tijd
weigeren wonden zich
te laten overgroeien
in onze getekende lijven
de ingekerfde verhalen over
het korte bivakkeren op de
toppen van de ijsberg
van stramme buiging tot
knieval reizen we ongebroken
voorbij de bladerloze bomen…
Nog altijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 tel ik alle uren die voorbij kropen
tot een dag
toen werden het langzamerhand weken
de laatste keer dat ik jou zag
weken werden maanden voordat ik er erg in had
een half jaar
zomerjurken hangen geduldig te wachten
ook al ben jij niet meer daar
het on-begrip komt en gaat in vlagen
van sterrenhemel tot in het ochtendblauw
nog altijd tel ik…
Vinden zonder zoeken?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Voorbij bergen van vragen,
wacht een meer van waarheid.
Mijn rivier van onwetendheid,
stroomt naar een diepe oceaan.
Dichters blijven onvermoeibaar dichten.
Dolende zielen blijven zoeken naar wegen,
waarlangs geen zoekend mens kan gaan.
Op zoek naar innerlijke rust.
Naar ware liefde en naar vrede.
Rusteloos zoeken en op zoek.…
Aanleg voor het zoete duister
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
481 Tijd is het onderkomen van de nacht
als dat zo blijft, laat ze je niet meer los
laat ze je nooit meer gaan
omdat ze je mist
in de stille momenten
die voorbij zijn gegaan
nooit meer stoffig zwijgen
nooit meer afwachten
jullie zijn verloren wind
achter een melancholieke stem
vergankelijk en geest
tijd is haastig dromen
ze mist je…
Zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 Met nieuwtjes die de krant normaal niet halen;
‘Alcohol juist goed bij leverkwalen’
‘De wandelende tak steeds vaker kwijt’
Je las in zalig lome ledigheid;
‘Training voor faalangstige garnalen’
‘Timmermans zwijgt plots in alle talen’
‘Verbod op gillen voor de keukenmeid’
Nu dagelijks een nieuwe slachtpartij
Was deze droeve zomer maar voorbij…
tijd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 speurend staren
er was alleen de tijd
die leek bevroren,
of gewoon stil te staan
door het opgroeien
in moeilijke jaren
leerde ik te aanvaarden
dat de klok van het leven
vele dingen zal bepalen
zelfs oud worden
is een waarheid,
een voldongen feit
waarbij ik hoopte
dat die tijd
voor één keer
afremt
of toch traag
aan mij voorbij…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht…
eenhoorn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 in die woordeloze jaren
onthecht van plaats en tijd
projecteerden zij op de witte
plekken hun verlangens naar
een land voorbij de horizon
tussen beelden en werkelijkheid
vervaagden de lagen
de eenhoorn!…
Gevoelens
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
845 Soms vliegt de tijd voorbij
ben ik maar heel even blij
omdat ik druk in de weer ben
met mijn papier en een pen
om mijn gevoelens te beschrijven
hoe ik liefde zou omschrijven
niet alleen door één enkel woord
want door mij wordt het anders verwoord
dan slechts gevoelens alleen
de liefde is meer dan één
omschrijving over je gevoel
het heeft…