7704 resultaten.
de innerlijke schemer gevangen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
782 ik hoor een vogel
rondom de kruising
van mijn binnenveld
blauw geletterd
met rood doorstreept
lokken sporen, halfvergaan
tot aan de bosrand
in het windgebladerd ruisen
klinkt een verre stem
en in mijn lijf de dood
met ruwe wind
daalt de vogel naast mij neer
spreidt zijn veren over het zwarte stof
ik vlucht en op zijn vleugels…
Winter 06
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
2.156 ik overstuur en jij
vat vier seizoenen samen
winter over leven
ik vis lelies uit het donker
jij kneedt waanzinschetsen
metaforische zwaktes
het zwart van diepte
ontdaan zomervel
transparant bevend
nazuchtend
stomend
alle stilte stond verzameld in een hal
stromend dubbelloops verlangen
blies de herfst uiteen
gespleten keerpunten…
In strelend huiveren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
749 ik heb de nachten
opgerekt in zwart
ze sensueel kunnen vertragen
in verborgen wat zich geven kan
heb ik jouw aandacht willen vragen
ik donker je zo teder
gebruik de stilte van de nacht
in strelend huiveren
verleg ik alle grenzen
genoten van jouw kracht
je hebt me laten zien
dat kou ongrijpbaar is gebleven
hoe liefdevol het harde is…
Een vreemde pijn
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.363 Op een harmonika
bespeelt ze geesten en telt denkbeeldig geld,
verliest haar woorden, noemt het kind
een zwarte kat.
Met de dag brozer van gestalte,
is ze nauwelijks nog iemand te noemen;
het vocht vloeit gestadig weg.
Er rammelt een vreemde pijn
in haar hoofd. Al jaren een zekere
dood in de schoenen.…
Schilderde een opening
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
638 mag ik
de nacht verdoeken
nu jouw licht mijn
waarheid is gaan schijnen
ik was alleen
kon geen kant meer op
jij leek de weg te wijzen
schilderde een opening
volgde stil jouw pad
samen hebben we de wegen
afgelegd in kleuren omgezet
maar iets bleef onbesproken
de spoken van de nacht
in zwart zijn er nog steeds
elkaar geluk beloven…
overwinning
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.123 ergens
in het duister
onheilspellend honend
gefluister
zwarte wachter in de nacht
houdt onzichtbaar donker
de wacht
bij de mens
in doodsverlangen
die in bange wanhoop gevangen
zichzelf van het leven beroofd
verleid
door dwingende stemmen
in zijn hoofd
strijd
tegen gevallen zonen om de macht
verlaten, zwijgzaam
aan een kruis…
De laatste reis.
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.262 De zwarte wagen met
half gesloten gordijnen,
zal straks met de kist
de straat uit verdwijnen.
Het afscheid valt zwaar
voor hen die achter bleven,
maar kijken terug op
een wondermooi leven.
Een leven dat ze samen
in liefde hebben gedeeld,
het zal een poos duren
voordat de wonden zijn geheeld.…
Bewierookte ogen
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.037 Zwarte woorden worden
doorweekt in rood,
een paars gordijn verzacht
de stromende dood.
Geprevelde tranen knielen
gevonnist op mijn mond,
rozenbladeren bedekken
mijn adem op de grond.
Bedelend schuift mijn schaduw
in mijn ogen achteruit,
lichtloos bewierook ik
mijn dovende huid.…
Je bent meer mens
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.329 Ik breek het brood
in stukken geslagen
breng de kelk met wijn
aan volle lippen
je witte boord knelt zweetdruppels
vermengen het heilig water
als een samenzwering
in goddeloos perspectief
het gezang van Engelen verheven
smeek ik met zondige ogen
een hoogtepunt in heilig gevloek
mijn handen likken zwarte krullen
jij bent meer mens…
Uit steelse hoeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 waar draden
herfst spannen
dood en vergankelijkheid
loert uit steelse hoeken
schijnt een lage zon
kleur in de druppels
op het web in een verlate
oogst die ik altijd heb
gespannen tussen
dromen en verlangen
wandel ik langs je gezicht
in weer een laatst aanraken
de ogen nog gericht
in zwart en grijs de blik
op wit van winter maar…
Klaproos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
964 Zo teer met zacht fluwelen blaadjes
het frele aangezicht is uiterlijke schijn
Fier rechtop, slechts door de wind gebogen
het zwarte hart kloppend van leven
wendt ze zich naar de zon
De ranke stengel zet zich schrap
weet dat hij eens moet buigen
Een korte tijd is ze vol leven
bloeit in volle pracht
In de stilte van de natuur
sterft de klaproos…
Leven
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
703 vermijdt de tong de woorden
die in een verward geloof
het geluid verstoren
ijzig houd ik mijn vraag in
over het meer van verlangen
om aan de oevertreden
gekraste cirkels te laten drogen
waar blijf ik met
mijn sterrenbeelden
die ik schaats als
hagelwitte rozenstruiken
om zo mijn dromen te vergeten
waar raak ik de rand
van een zwarte…
Op haar graf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
710 Waarom ben ik gekomen
ben ik naar je toe gegaan
terwijl je voor altijd ligt te dromen
bleek je lichtje nog steeds aan
'k heb de dood op schoot genomen
haar gekoesterd en gewiegd
vliegensvlug was zij verdwenen
zie hoe schone schijn bedriegt
links van mij zat 'n vlinder
met de kleuren oranje zwart
mooi te pronken als geen ander
draag…
ik heb je naam geschreven
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
3.346 ik heb je naam geschreven
zilveren letters in zwart graniet
boven de dag die vroeg zomervol begon
met mensen naar hun werk
en jij op weg
een kalme strijd
gelukkig kort geleden
daarnaast die andere dag
later in de zomer
veel te kort geleden
er werd een andere strijd gestreden
daarom juist jouw naam
Jaweh is genadig
John
ik heb jouw naam…
Eindeloos gevecht
netgedicht
5.0 met 16 stemmen
777 Daglicht haalt uit, vermoeid en gehavend,
de rode handschoenen nèt iets te laag
een klap, een draai met rollende ogen
en plotseling wordt alles zwart.
Stilte valt over de ring,
licht verdwijnt door de touwen,
morgenochtend is er weer een ronde,
dan zal er een andere winnaar zijn.…
Ik wil dat je weg gaat....
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
946 zoals een vreemdeling in eigen land
met zwarte ogen en geil van binnen
zonder verschil tussen hoop en begeerte
één nacht in de schoot van het verlangen
klaar terwijl je wacht
om de stemmen in mijn hoofd te plezieren
ik kijk door het verleden
naar de gezichten die niet meer bewegen
en zie herinneringen bloeden om de verkeerde redenen…
De zeisenman
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
963 in het gemeentelijk groen
pal voor m'n huis
leunt magere Hein
op zijn zeis
in het zwart met capuchon
ik vrees dat
hij mij moet hebben
sluit ramen en luiken
volgende dag
leunt hij 'n meter verderop
de spanning wordt onhoudbaar
ik stap op hem af
trek aan z'n jas
en schreeuw
'wat moet je van me sukkelaar'
het bleke gezicht…
Service compris
gedicht
2.9 met 18 stemmen
7.754 Wit licht weerkaatste
in de glazen op de toog, waarachter
zwarte obers lachten: laatste ronde
maar bleven schenken, onbetaald.
------------------------
uit: 'Tweetaligheid'.…
nachtlezing
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
797 vaak
houd ik mijn ogen
gesloten
om de nacht te ervaren
wanneer hij aan mijn zijde slaapt
om te voelen wat hij voelt
zonder begrensde ruimte
of, opnieuw, een andere dag
mijn vingers aarzelen
willen overhellen naar het ongeschonden zwart
dichtbij de reis van vroegere dromen
de verbinding met een volle zee
en de vele onsterflijke…
ceremonie
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
687 laatste woorden scharrelen zich
rond weggeworpen
stof
alles houdt zich stil
in dit hartbrekend ogenblik
wanneer ik mijn naaktheid
in jouw zwarte handen
afleg
als een kleed van verlangen
om een rivier te worden
naar die oneindigheid
waar vlinders
de waarheid
aan geliefden hangen
leugens slechts een poëtische
haarwrong…
rood blijft rood
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.708 Het is rood
Rood betekent veel
In de liefde tot pijn
Maar rood blijft rood
Rozen op Valentijn
Rood als je verlegen bent,
Maar ook rood van binnen
Als je verliefd bent
Vroeger was het zwart,
Maar toen ik jouw ontmoette
Veranderde deze kleur
Naar mooi en fel rood
Het leven had weer kleur
De liefde gaf dit weer
Via de gebaren die we…
losgelaten
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
892 als ganzen boven 't taaie veen
in tomeloze vlucht
of glinster van het zonlicht
op het dreigend zwarte water
zo min kan ik nog hechten
aan dat wat mij beweegt
langs de immer saaie snelweg
als in een flits de heidevelden
en o, het late zomers zandpad
dat ons het vrijen geeft
de melodie die niet beklijven kan
verlangen in een fado die…
The bag I'm in
gedicht
2.3 met 58 stemmen
18.195 Je koffer
naast het opgemaakte bed,
je gezicht een zwarte spiegel.
Beneden in de neutrale bar
een vrouw die niet op je wacht.
En jij wacht op niemand.
Dan de nacht in, de straat over
die mateloos is. Nergens
een hoofd dat knikt, iedereen
zieltogend of aan de drank.…
blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
596 de donkerte vlindert
in onze schemering
donkerrood gekleurd
haar gefladder
zoetig gegeurd
maakt de duisternis op
donkerblauw en zwart
voor haar eindige nacht
ze geeft me onze droom
ik droom hem zacht
en wacht niet lang
laat mijmeringen
en herinneringen
dichter komen
tot de angst verschijnt
hij overvalt
te lang
het donkerrode,…
Ogen maken geen geluid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
481 ik schilder nog
in zwart en wit
maar weet niet goed
meer hoe het zit
ik ben contrastgestoord
jou kleur ik roze
op het rode doek
ik krijg je zo
niet uit de verf
wat ik ook doe
je lijnen zet ik neer
wat ik ook probeer
jij springt er
totaal niet uit
je ogen maken geen geluid
dimensieloos
vervlak jij op het linnen
ik penseel je hart…
Wonderdokter
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.099 In de trant van wie de schoen past
trapte hij zijn rooksignalen
voor zich uit als een beproeving
voor het jong gevallen groen
dat hij er raapte als de blaadjes
met de dood op apegapen
in het bos dat hij te branden hield
met dor hout nog van toen
Veel harder dat zijn mond kon blazen
grapte hij zijn declamaties
over zwart verschroeide aarde…
Zij wenst de wereld licht
hartenkreet
4.9 met 69 stemmen
3.193 balancerend tussen wit en zwart
wenst zij de wereld licht
in het hart van haar gedachten
bloeien witte rozen
de mooiste is gekozen
gedragen over de drempel
van een grijs verleden
waar meeuwen krijsen
in het stille sneeuwen
van pijn..…
Als de dag van heden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
812 de dag
sliep
geen licht
kwam binnen
ik rookte wel
en toetsen bewogen even
maar de ogen
en het denken
lieten mij
in een baarmoeder zweven
de viervoeter
bewaakte op mijn borst
ingeslopen hazenslaapjes
die aan elkander waren geregen
toen teneinde
het wakkere zich aandiende
scheen het zwart door mijn raam
was het nog een late ochtend…
Blauwbekken
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
725 twee verliefde blauwbekkende kauwtjes,
zachtjes pikkend in elkaars nekveren,
mooi, teder silhouet op ijle voorjaarstwijgen,
in een koude, vroege februarizon,
pienter glanzen de oogjes, zwarte pareltjes,
stilletjes keuvelend, kauwend, preuvelend,
niet bang meer voor grote broer de kraai,
nee, pril verliefd, heel verliefd zijn ze,
pril en verliefd…
Hermitage
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Zelfs de leegte verdwijnt in het zwart,
zwelt aan tot ontilbaar gemoed.
Huis van de versteende bewoner
en muren van vlees en bloed.…