8334 resultaten.
Dampkringelende ijswolken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
398 uit de band springt de hoge wolk
in het land zingt het gewone volk
in het ijs blinkt de zon die aan de hemel staat
in de dag klinkt de nacht die komen gaat
uit grijs groeit lichtend blauw
uit ijs bloeit het licht van de kou
in blauw broeit de kleur van de nacht
in de nacht vloeit de dag die wacht…
Hand over hand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Eeuwen geleden is
Het al dat je uit
Ons woordenboek verdween -
Samenleving, verouderd begrip
Dat alleen nog in verhalen
Uit de geschiedenis van
Dit koude land opgeld doet,
Begrippen die ooit van
Waarde waren voor hen
Die hier leefden, gingen
Hand over hand verloren -
En, mochten we je ooit nog tegenkomen,
Dan hooguit als verzameling…
Licht het tipje van de sluier op
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Jij kijkt toe
In de ruimte waar
Ooit chaos heerste en
Waarin nu langzamerhand
Weer wat orde
Zichtbaar wordt,
Licht dat niet meer
Zo hard en donker is
Maar eerder zijdezacht -
En terwijl Je klodders
Latex naast muur
En plafond ziet landen
Vraag ik Je
Of je voor mij
- Al is het maar even -
Een tipje op wil
Lichten…
ONDER VREEMDEN
gedicht
3.3 met 19 stemmen
13.564 Het speelt het liefste ver weg op het strand,
het kind dat nooit zijn eigen vader ziet,
die overzee is in dat andere land.
Het woont bij vreemden en het went er niet.
Zij fluisteren erover met elkaar.
Heimwee huist in zijn kleren en zijn haar.…
Stip aan de horizon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
613 Najagen van het
Hoogste, de knapste
Te willen zijn
Van allemaal
Dokter op een
Voetstuk, dat
Wil ik worden
'k Heb er zelfs
Mijn naam voor
Laten verdubbelen
Dat past wat beter
Bij een neuroloog
Dan dat simpele
Jansen, dat zou
Iedereen kunnen zijn -
Nu ik ontmaskerd
Ben, mijn status
Te grabbel heb gegooid
En heel het land…
ARGLISTIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 er is niets zo geraffineerd
doortrapt en gewiekst
als koel helder water
dat zich beweegt
en begeeft in de meest
lieflijk en listige gedaanten
bij water is niets later
het stijgt en het staat er
verkwikt en het gaat er
weg zinkend strand
zeeft zich door zand
verzuipt in het land
het is niet te derven
zonder water is het sterven…
Venster in de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 Ik zie het land van Avalon.
Onze tuin geurt naar bloemen.
Ik zie je rode appels plukken.
Verdrietig was ons afscheid.
De laatste kus.
Gelukkig bleef ons venster,
dat tijdloos open staat.…
tot ergens daar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
527 als ik over zestig dagen
jouw kleine hart herdenk, besprenkel ik
de dauw met extra zachte lagen, duizend maal…
duizend maal
dezelfde koele manen
boven steeds hetzelfde land
als jij ooit mijn hand zal pakken
die -ouder dan, standvastig aan mijn arm zijn beeft
zal ik niet langer meer verzwakken
maar beseffen,
dat je geeft…
Ontvangen...verlangen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
622 vanwaar de maan
haar stralen zendt
blikt mijn oog omhoog
milde prikkels
ik ontvang ze met
een open hand
breng ze op het land
naar een mooie bloem
die de vlinder boezemt
daar waar de zon
de aarde raakt
spreekt het verlangen
blijven woorden
op mijn lippen hangen
ik zal ze bewaren
eens misschien
zal mijn adem ze spellen…
Tentoonstelling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Het begint in het wonderlijke dorp
de vlucht van de vogel leidt de parade
Op de grond een processie van geel
weg naar het blauw van een vrouw
met gedachten aan Pisa en Siena
Maanstad wacht als een schip op het tij
tovenaarsleerlingen zwaaien uit
behouden vaart naar een vreemde stad
Ver weg door een onbekend land
varen zeilschepen mee met…
In gods naam
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
540 weer gooien
slang en appel
het paradijs te grabbel
is er crisis
tussen euphraat en tigris
in het mesopotamische land
verslaafd aan macht
claimen zij waarheid die
vrijheid dodelijk verkracht
in vroegere tuinen
vallen andersdenkenden
onder hun moordende hand
het paradijs was al vergaan
laat in gods naam die hel
niet naar onze wereld…
Doek 2
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.038 is het toen langzaam gaan vallen, het doek
of leerde het schrift dat het altijd al viel
niet tussen ons en het dierbare land
van wilgen, rivieren, rennende hazen
maar in de leegten van de letters zelf
het stuifsel dat het universum is
dat ons dichtte, bij het scheiden dwong
alleen te zeggen wat nog zichtbaar is:
de straathoek die ons…
Stormen veranderen niets
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
604 Hoe storm ons
land teistert,
geeft niks.
Parijs in rouw.
Zwiepende bomen
bij weer een
windvlaag
Parijs legt bloemen.
Hoe we ook denken
over het weer,
DAT kunnen de
slachtoffers
niet meer,
dus leggen WIJ
ons neer
bij de storm.
Parijs brandt kaarsjes…
De middelen
gedicht
3.4 met 11 stemmen
5.550 zintuig is ook een gunst
wat helpt is een tatoeage:
'liefde is de som van gemis'
wat helpt is de zin van een peer
die openscheurt in de pluk
wat helpt is een dwars kind,
het verandert, het begint
wat helpt is de gift van een vriend,
hij likt zijn schitterende hand
wat helpt is een buigende koning,
hij lekt een traan op zijn land…
Onthutst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 er was een klik
het onbestaanbare
gebeurde
onthutst zag ik
het land van melk
en honing in je ogen
niet het gewone
uit de doos met
alledaagse dromen
maar ik was daar in
de schoonheid van het
pas geschapen paradijs
jou aan mijn hand
en jij volmaakt op
een goudgeel strand
we spiegelden
in helder water
ik zag je klaterlach…
boem!!!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 op een podium
kun je soms heel even
meevliegen zonder vleugels
en wonen in 't kasteel
van de verbeelding
maar als jij de muze bent
die de maker dient
en de maker bepaalt
ben je onderdeel
van zijn decor en decorum
dan loop je het gevaar
vlak voor de gordijnen sluiten
vleugellam te landen op de planken
van zijn uitgespeelde spel
met…
Kerk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Ergens in het zuiden van het land.
Met de Kerst in aantocht bedacht ik mij:
Steden hebben een kerk midden in het hart.
Vestingsteden in het midden van,
hun stervormige en stevige muur
Over tweehonderdvijftig jaar ziet
men onze periode als een revolutie.
En snapt men niet meer, dat
ieder een kerk in het hart had.…
Een positief 2017
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Wees een beetje positief
dat kan de wereld kleuren
doe dit jaar niet negatief
er kan iets moois gebeuren
Praat flink naar de andere kant
kies niet de spiraal naar beneden
als we het doen in het hele land
kan het de horizon verbreden
De toon maakt de muziek
positief zijn wordt een nieuwe sport
het maakt iedereen energiek
doe mee, een jaar…
De mailbrief
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.166 XXI
Toch, als de tovervonk langs wonderdraad gevlogen,
- Snel als de Laster vliedt en ’t praatje van de Logen –
De tijding brengt in ’t land: de Mail, de Mail is aan!
Dan hoort men harten vaak als dichterboezems slaan,
Want elk, vol vreugd, vol vrees, wacht van zijn verre lieven
De levenstekenen, de lange, dierbre Brieven!…
Door engelen bijgestaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
792 wees niet bedroefd om mij
ik ben vredig heengegaan
door mijn engelen bijgestaan
die hymnen zongen aan mijn zij
verrezen ben ik aan de overkant
door een sluier van dichte mist
verscheen plots een hemels licht
kwam ik een zonovergoten land
hier heerst geen verdriet of pijn
alle lijden door de Liefde verzwolgen
onder 'n ijzige aardkorst…
De bonte koe
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 Na het weiden van de lammeren
en het werken op het land,
na het tellen van de centen
en het spellen van de krant…..
ligt hij beurs en uitgeteld
de benen morsig op de bank,
vergeet hij even vee en veld,
het mesten en de boerenstank.…
Waargenomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 verdenking
Natuurlijk, roept er iemand
Ze hebben een slecht geweten
Zo zitten we gevangen
mijn behoefte om te leven
opgesloten in een spelonk
van mijn gedachten
met samengeknepen ogen
moedeloos zoekend
naar een uitweg
uit de dichte netten
geknoopt van misverstanden
tenslotte wegzwevend
van de werkelijkheid
Nergens een plek
om te landen…
Toestand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 Een soort van verzadiging
zoals na de feestdagen,
een heerlijke maaltijd,
het weer zoals vandaag
in dit land met van alles volop:
fluitekruid langs de wegen
zovele honden op strandterrassen
die niet bijten of grommen,
hooguit een beetje blaffen,
bijna mens
maar meestal liggen ze onder de tafel
ik zag er één bovenop een tafel lopen
niemand…
Ontmoeting
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 Loopt door de goudversierde stad
Ze heeft haar wonden licht getooid
Danst door de schitterende neon nacht
De tranen als steentjes rond haar hals
Zaait ze kermis uit haar rok
En zwaait wat naar pages
Die duiden naar het hemelbed
Maar als de rust het doek
En alles valt
Kruipt ze in mijn schouder
En huilt de tranen
Van dit veel te zoute land…
Ludieke stappen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 ik weet dat
jij geen rood
sprookje bent
maar het kapje
staat je zo goed
past heerlijk
op je olijke snoet
brengt de wild
piekende haren
weer tot bedaren
speels dans je
door het land met
de ludieke stappen
van het bijdehandje
dat straalt wie ze is
ook zonder prins
en het witte paard
heb jij je eigen slot
de ophaalbrug is
nog…
Nog lang niet dood
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
591 De dood fluisterde zacht, kom neem mijn hand
Ik breng je naar de bergen of de zee
Of naar enig ander land.
Ik riep op luide toon
een tuinman verwacht je in Ispahaan.
ga weg dood, je kunt me niet bekoren
Oké, dan niet, zei de dood
Dit keer heb ik verloren
Ik wacht wel af,
je zult ooit nog van mij horen.…
Blues van alledag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Het kind is groot geworden
het komt als koning
met pracht en praal
en een bende aan land
in de haven van weemoed
en de blues van alledag
Omringd door soldaten
streelt hij het bont
van zijn mantel
hij is geen held
hij brengt geen gouden tijden
geen loon naar werken
geen bescherming tegen onrecht
hij geeft alleen een show
van zijn…
Zeg me wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Zeg me wie ik ben:
een boer die traag zijn land bewerkt
in elk seizoen zichzelf verliest
gebogen naar de grond
die ooit hem bergen zal ?
Zeg me wie ik ben:
een dichter die zijn woord verstaat
en in de klank zichzelve vindt,
een masker
dat de vraag herhaalt.…
Avondzon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 Het oranje oog kijkt over landen
naar het dampend tanend licht.
Ik zie de laatste schijn steeds lager,
hoe het zich een uitweg baant.
Tot de westenwind de ogen traant.
De kleuren worden langzaam trager.
Dan is er niets meer dan gedacht.
Een dromend staren over zee.
De schemer neemt me mee
en bereidt er zo mijn nacht.…
Zonsondergang
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
578 Het oranje oog kijkt over landen
naar het dampend tanend licht.
Ik zie de laatste schijn steeds lager
tot het zich een uitweg baant.
Tot westenwind de ogen traant.
De kleuren worden langzaam trager
Dan is er niets meer dan gedacht.
Een dromend staren over zee.
de schemer neemt me mee
en bereidt er zo mijn nacht.…