7913 resultaten.
de witte tornado
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
713 een windhoosje van niks
blaast nu volleerd zijn eigen partijtje
brengt grote beroering
onder het klootjesvolk
met zijn oorblazerij
blaast ie de angsthazen totaal omver
de onderbuik wordt gekieteld
de waan van de dag regeert
het vuil zal worden gescheiden
het oude beeld schoongeboend
schoongeblazen en wit gewassen
de oorspronkelijke kleur…
Memento
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
995 hoe groot toch het verlangen
naar zomernachten van weleer
toen wij ons onbevangen
laafden aan het boezemmeer
waar ik aan knoopjes prutste
jouw zoete geur opsnoof
zweet van onze lijven gutste
speelde een bloesje met het loof
een minnelied zo warm van kleur
dat in weemoed aan komt waaien
door de openstaande deur
wil ik lezen in het avondlicht…
Avondgeluk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.084 Niet verlaten door oude schaduwen die fluisteren
in de slapende stilte
heb ik liefde in woorden verloren,gedachten gevonden en kleuren verzameld om elk spoor van rouw
weg te tekenen in een droom
waar schimmen hun cocon verliezen
en geboren schaduwen blijven glimlachen
wannneer de avond mij omarmt als een
minnares die haar mijn liefde schenkt…
Witte magie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Zij schildert met penselen
van de eeuwige kleuren
op het palet van God.
Uit haar handen stroomt de balsem
voor de kinderharten
zij weert de angst uit schaduwen
met dunne lijnen
zoals orakels doen - mijn vacht
komt voort uit haar bescherming.
In hoeverre ik kan toveren weet ik niet -
Doornroosje weet het.…
Verhonger je dorst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
479 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
Verhonger je dorst
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
572 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
‘ Op een steen gewet ’
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
542 In de kleur van een
gevleugeld paard, vlecht ik
verlangen in een ponystaart.
Geluk op een steen gewet,
met messen achter prikkeldraad
tot lappenpoppen versneden.…
December in Tanger
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.888 Een man in een rode kaftan
tovert een gele paraplu tevoorschijn
en geeft zo nog meer kleur aan deze dag.…
Ogen maken geen geluid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
481 ik schilder nog
in zwart en wit
maar weet niet goed
meer hoe het zit
ik ben contrastgestoord
jou kleur ik roze
op het rode doek
ik krijg je zo
niet uit de verf
wat ik ook doe
je lijnen zet ik neer
wat ik ook probeer
jij springt er
totaal niet uit
je ogen maken geen geluid
dimensieloos
vervlak jij op het linnen
ik penseel je hart…
Segregatie Op Scholen (SOS)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Een kind wordt in de status quo geboren
van eeuwenlang gekoesterd standsverschil
(want klasse is het punt, niet ras of kleur:
volstrekt onhoudbaar en irrationeel,
maar goed genoeg om de verdachte geur
van onderbuikgerommel te maskeren)
Elk kind komt binnen door de toekomstdeur
om ons de laatste versie aan te leren
van wat we van de goden…
Mos
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
973 In de luwte van de boom
In schaduw van macht
Groeit het schuwe mos
Dat zonder schroom
Pretentieloos
Genoegen neemt
Met het minste licht
In staat
Om fris groen
Onbaatzuchtig zacht
Slechts daar te zijn
Om de donkerste plek
Van kleur
En warmte te voorzien
Zoals compassie
In kosmos
Fris groen, onbaatzuchtig zacht
Zorgt voor licht en liefde…
In het grijze circuit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 vandaag alle rouge
en schmink van
de wereld verwijderd
kostuums en
decors weggedaan
naturel aan het werk gegaan
maar ontmoette
slechts vreemden
in een onverstaanbare taal
gaf kussen op
gevoelloze wangen schudde
handen in weggooi gebaar
geen kleur te ontdekken
in het grijze circuit
dat uniek zijn ontkende
er is geen toneel
in…
Pril groen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
556 ik kus de krullen en hoor rauw klinkende stemmen
zonnestralen kietelen van grote hoogtes
banen zich 'n weg door langs tegen
omarmen de weelde van Moeder Aarde
bloemen kruipen voorzichtig uit hun schulp
kleuren de dag nog mooier dan dat ze begon
pril groen ontrolt zich zienderogen
dansen bolletjes wol bokkig in de wei
het wachten is op…
Stil vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Waar zijn naam en zijn ogenblik zouden overblijven
en ze onze stilte
nog steeds
kleuren.…
lentepartituur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 We hebben afscheid genomen van
crocussen en narcissen
Nu is het de beurt aan de bomen
die weelderig groen zullen kleuren
we genieten van de magnolia
die haar bloemen heerlijk laat geuren
en van het zonnige geel van de forsytia
dan gaan roze en witte bloesems
met overvloedige trossen weer bloeien
zo heeft alles in de natuur
z'n eigen tijd…
Voor even
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
952 Voorbij de streep van geluk dat niet wacht
dwaal ik naar je ogen en
weet ik dat je teder wilt ontwaken
en gebaren schilderen
met de kleuren die alles vergeven
wat langer duurt dan het volgende moment.…
vrijzinnig papier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 haar wezen zweeft rond ingerolde kleuren
uitgestrekt, of dansend, over warm geschept papier
als lintbebouwingen vol vuur
betreedt hun indruk open ogen, uitgekomen
rond dat ene uur vol wit
in elke nachtverwondering
bezit een pennenstreek haar kracht
en achter elk gezicht spreekt zacht
een werelddeel vol dromen
(naar: Sonja Reedijk…
Tuin der dichters
netgedicht
4.6 met 48 stemmen
1.602 Samen kwamen ze aan het pad
geen schaduw bracht hun doel uiteen
welke stappen welke richting gaan,
de aanzet, een beeldige verschijning
doet hun aanwezigheid kleuren.…
Als de dichter ontwaakt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
694 als warmte het hart verlicht
de geest zijn heugelijke ronden danst
de pauwenveer op het bed betoverend glanst
dan schrijft de poëet zijn lentedicht
bloesemzinnen schakeren
bij het ontwaken de dageraad
schetsen de hemel in goudbrokaat
een weerschijn laat de aarde floreren
de pauw waaiert haar kleuren rond
als een weelderige vlag
de dichter…
Nog onbekende muren
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
512 zij raken elkaar
associëren schijnbaar
zonder binding
in het grote spel
dat denken heet
gedachten en
herinnering samen
in een kronkeling
om afgevinkt te worden
bijna even snel als licht
kleur geluid
en smaak maken
hun belang iets groter
voor een snel bereik
van de eerste lijn
een hoofd vol
wederwaardigheden
die het denken…
Een gracieuze dans
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
517 een eerste schets
in ronde streken
op handgeschept papier
geen scherpe lijn
omdat pastel
moet vloeien zonder pijn
jouw reiken
naar het leven
is totale harmonie
bewegen is
een gracieuze dans
die ik in kleuren vang
je gezicht
bloeit open in het
licht van andere ogen
je stem zingt
in het koor als een
juweel voor het gehoor…
Hartenbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
550 een bloem weerspiegelt
in het water
gracieuze blaadjes
dansen in de luwte
op de stroming
ze kent geen tijd
enkel de jaargetijden
waarin ze droomt
van een lange lente
een bloeiende zonneglans
in het nu
ze verbergt, spaart
wat harmonieuze kleuren
want, ze wil er nog zijn
bij de mens, de zomer
waarin vlinders elkaar ontmoeten…
Een onverwachte lach
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
819 vroeger speelde
hij met blokken
alleen in de kleur rood
handjes pakten
nooit een ander
die waren blijkbaar dood
wilde niet met
kinderen praten
had ze nauwelijks in de gaten
zijn wereld kent
geen tijd of dag
ogen maken nooit contact
een eenling
op zijn eigen pad met
soms een onverwachte lach
die opening geeft
waarin de hoop…
De donkere tonen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 ik heb geprobeerd
de stukken te lijmen
van mijn bestaan
op kleur gesorteerd
maar het mozaïek
bleef chronisch ziek
in klank gecomponeerd
het lied klonk depressief
zonder licht in de donkere tonen
met letters beschreven
helaas wilde de ziel
in woorden en zinnen niet leven
tot ik in je ogen mocht kijken
de geboorte van liefde zag…
Overrompeld.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Daar sta ik in het holst
van de nacht het leven
stroomt vol met andere
kleuren ze negeren
heeft geen zin
de zomer blaast langzaam
zijn laatste adem uit
het gaf me zaad van vrede
dat in mij openbrak
overrompeld door gevoelens
probeer ik het negatieve
af te weren maar toch
brengt het een leegte
van oneindigheid
het donker…
Witte bloem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
483 Wit, is voor mij de geur
van de rustige
en kleur van
de eeuwige
witte, sterk ruikende bloem
waarvan zo'n krachtige uitstraling
in serene vrede bij benadering
uitgaat tot telkens
mijn grote verwonderde verbazing
die de bijzonder warme, tedere liefde
in eigen hart en ogen
via ziel en bloed
kloppen laat, zodat
Aard en Hemel zonder…
Dierbare stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
788 Waar je bent gebleven ademt
de tijd een
andere ritme
en vult hij teder elk licht
dat overblijft
als
mijn gedachten
je
weer zullen vinden
en laten kleuren
wat ik koester
zonder een aarzelend gebaar
of een
warme schaduw
die alles laat vervloeien
in een liefdevolle ontmoeting
met jouw
gevonden woorden
en wachtende…
Voelde nattigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 wereld met
beide handen aan
ik kon slechts staren
liet schoonheid
door mijn vingers gaan
jouw zeegezicht met strand
was mijn eindeloze strijden
van water met het land
in lieflijk glooien zag ik aan
daalse kant de snelle stromen
verwoestend over dijken komen
jij lachte om de regen
ik voelde nattigheid en keek omhoog
zag het kleuren…
Uit
gedicht
4.2 met 4 stemmen
8.057 De tafel voor het raam
de kast terug in de oude kleur.
Merkt hij al iets? Hij plant tulpenbollen
voor het voorjaar. Ze lacht als altijd,
zoekt vast de ruzies op in haar hoofd.
Gumt zijn naam van de verjaardagskalender.
-------------------------
uit: 'Zover' (2013).…
Een aangeschoten leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 je had de bloesem
hoger ingeschat
bij het loslaten
van jouw jongste tak
haar veerkracht groot
met volle kleur
van wit naar rood
tussen het prille groen
zij wiegde
op warme lentewind
keerde naar licht
en mooie ogen
gaf gevoeligheid
aan woorden
die haar vrouw-zijn
zomers wogen
dit onbezonnen zaad
gaat geen vruchten geven
realiteit…