15208 resultaten.
Gevraagd: Docent m/v
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 Ik zocht een vacature Oude Talen
Een waar ze mij met dankbaarheid onthalen
Een leraar voor 8/10 fte
Schaal D (maar slinks weer teruggeschroefd tot B)
Bij het Fornacius (FG nl)
Een eerbiedwaardig gym, u kent het wel
In Amsterdam, zowel Grieks als Latijn
Vervanging - want verschil moet er wel zijn
En nog wel voor de rest van het seizoen…
Nicolaasjournaal
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
620 Een streepjescodepiet uit
Siddeburen,
Wiens naam hier evenwel niet doet ter zake
Die hou ik stevig klem tussen
mijn kaken,
Kwam aan in Staphorst, maakte overuren
Waarom toch koos zijn baas niet
voor Stavoren
Enkhuizen, Hoorn of Medemblik, Blokzijl
Daar wordt zijn komst gepast gevierd, in stijl
Oud hoeft geen nieuw succes meer aan te boren…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
830 Het landschap is van craquelé oud,
bruine bomen kruimelen stofgoud.
In een diepe toonaard schept een weg
traag warm licht op de avond.
Een reiziger gaat in vormloze jas,
op de schouder een zwaar pak.
Hij wenst aan het eind van de reis
zich van het gewicht te ontlasten.
Het is al laat.…
Echo
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
726 Ik voel nog steeds de band met haar,
het oude vrouwtje met haar schort.
Het is zolang geleden,
maar ik besef…
ik hou nog steeds van haar
Een echo uit een ver verleden,
zo duidelijk en klaar,
geeft mij een blij gevoel.
Komt steeds mijn dagen kleuren,
brengt mij een levensdoel.…
Rome
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.134 In jou, mijn Rome,
oude geuren stijgen
op onder mijn voeten
tot verlangende tijden.
Je kleuren gebonden
tegen de horizon
omdat nu niet wil
doordringen in je rustig ademen.
Huizen van warmte gesierd
door zon en bomen
zoals ik Augustus zie wonen
kijkend over de Tiber.…
de diepte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
717 zo had ik verder moeten gaan
niet de sympathieke oude baas
aan moeten spreken
aan het water
waarin hij mij vastbesloten
mee nam
de diepte in
langs het groen van de lelie
tegen het zilver van de voorn
gleed ik steeds dieper
verder van de oever
totdat ik besloot dat het genoeg was
en naar zuurstof verlangde
als naar mijn vader…
Dit klein bestaan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
864 Woorden waarin we woonden
werden leeg en oud
enkel nog de daden
blijven ons behoud.
Ze zijn meerstemmig
en niet steeds van glas
en nooit komt er een morgen
zoals die gisteren was.…
Helastiek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
692 Lachend snoeit zij
verdroogde takken
terwijl de herfst
oogluikend toekijkt
hecht morgen zich in
reeds omwoelde grond
wanneer de laatste loten
buigen klinkt onverhoeds
als de halmen waai ik en
laat ogen stralen op vlagen
van aanstormende wind
haar laatste oude adem
geeft zacht veerkracht
aan een nieuw leven
stormenderhand…
Blij gezicht
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
932 Verlicht de pijn van oude mensen
Verlicht het verdriet ook van een kind
Doe wat je doen moet in dit leven
dan leef je niet voor niets
Verlicht hen die in 't duister zitten
verlicht hen met je licht
Doe wat je denkt te moeten doen
De dank is groot, je ziet een blij gezicht…
het erven van de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
823 zand brandt geel
op okermatte vlaktes
de hitte loeit in
as van vele dagen
myriaden zingen hoog
een droog geluid
vibrerend in de stekels
van verdorde distels
de laatste tranen
blinken in het zout van
witte meren, het verdriet
is hier al eeuwen oud
dit leven lijkt gedoemd
te sterven maar het erven van
de dood is weer herboren…
VEREEUWIGD
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
751 Vereeuwigd achter glas
staan moeder en vader
plechtstatig tentoongesteld
omrand door glanzend kader
Met haar mooiste kleding
zit zij met doffe oogopslag
het hoofd passief geheven
en met gedwongen lach
In zijn trots versleten
staat hij vlak naast haar
zijn arm om haar leuning
plechtig van gebaar
Oud en moe als zij waren
en met doorleefd…
De stroom wordt duur betaald
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
744 Eerst hebben zij de klanten binnen gehaald
Nu wordt de groene stroom toch duur betaald
Om weer de oude prijs te gaan betalen
Zullen wij de grijze stroom terug moeten gaan halen
Ik vraag mij af, is dit wel acceptabel
De beide stromen gaan toch door dezelfde kabel.…
In hun schaduw
gedicht
3.2 met 30 stemmen
13.084 De toekomst laat geen ouden van dagen
het verre verleden geen minderjarigen
en de rest geen doden toe.
Ze leven in elkaars schaduw.…
Een regenachtige dag
gedicht
2.5 met 83 stemmen
17.764 De wind, een oude wind van toen
de mensen die nu dood zijn leefden,
spreidt breed, aanvaardt
al wat hij aanraakt.
Laag hangt de lucht, is overal grijs,
de hemel woont bijna bij ons.
----------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.…
Martijn
gedicht
2.6 met 92 stemmen
40.006 hij heeft van zichzelf een dode gemaakt
zij het een milde dode
die weleens van zich laat horen
voor ons bestaat hij
sinds jaren uit een stem
zijn lichaam houdt hij voor zichzelf
het moet al oud zijn nu
hij heeft van ons een blinde familie gemaakt
we zijn getraind op zijn stem
horen precies hoe hij zich voelt
ook al blijft hij praten…
ouder worden
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.629 We zijn samen oud geworden
jij een beetje sneller dan ik.
Maar wil dit nu ook zeggen
dat we ons er zomaar bij neer moeten leggen.
Je hebt geen puf meer
en dat doet zo zeer
ik wil nog wel maar jij niet meer.…
Nero
gedicht
3.0 met 47 stemmen
16.548 Ik rook het oude beven.
Maar ik deed niets.
Doof en dronken strompelde ik naar buiten.
Stak niet eens het huis in brand.
----------------------------------------------
uit: 'Nachten van Beiroet', 1994.…
Illegaal gestrand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
740 Leeg, door blik ontzield
lig je stil op zompig asfalt
oude kleren, plastic slippers
naamloos lichaam in de nacht
Wie ben je
hoe kwam je hier terecht
wie verloor zich in je ogen, daar
waar nu slechts straatlicht valt,
- is er iemand die nog op je wacht?…
Verrijking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
854 Rijkdom van nu
een klopjacht op klatergoud
vorm van doelloos streven
naar het lijden van arm en oud
Koud en gevoelloos
versteend van hart
vormloos gebroken
levend met smart
Wijn in de verkeerde vaten
vermomd achter beschonken boeken
meer dan eens gedronken
weg gedept met vochtige doeken
Rijkdom voor later
het kijken naar het verleden
bestuderen…
verblindend licht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.046 ik verloor
de toekomst
bij het vinden
zocht het verleden
te vullen
om opnieuw mijn
oude ziel te binden
beloofde me gouden bergen
droomde van zuiver geluk
maar de waarheid wenste
mij vooral te tergen
mijn ogen te openen
met een dwingende druk
ik draag de leegte
onder mijn armen
als een onzichtbaar
bezwaard gewicht
maar neem mijn…
Bij de dood van slager Griffioen
gedicht
2.8 met 61 stemmen
43.040 Nu is de meesterknecht van dood
de weg van alle vlees gegaan,
gedenk zijn naam veelvuldig
De hogepriester van de slacht,
in zijn tempel heersten winter
en de wetten van het mes
De schepper van de blinde vink,
de hoeder van de varkenshaas;
grootmoedig in zijn offergaven
Gedenken wij de slager dus
maar bovenal zijn oude ziel
die los…
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 ik zal stranden
met de zeemeermin
en het water verdelen
in vier fonteinen
zodat de lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen…
Al jong geknoest
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
819 zag je staan
al jong geknoest
éénzijdig zijn
de takken uitgelopen
ze bogen voor de wind
die heersend waakte
over jonge loten
je wortelde zo diep
na winterslang te wachten
loopt in eerste lente
dan verrassend uit jouw prille
groen heeft niets van doen
met al die oude krachten
zij volgt het licht
in vrijheid door ontplooien
sluit…
'k Wierd wit van ouderdom
poëzie
3.6 met 11 stemmen
2.573 'k Wierd wit van ouderdom, en 't leven zat en stram,
In de oude woning, waar de wanhoop vaak kwam waren,
En joeg me doodschrik aan, en doopte in 't zweet mijn haren.
Hoe dikmaal keek ik uit, of Jezus nog niet kwam.
Maar allerwijste Heer, 't mag kort of lange duren,
Uw name zij geloofd, gij komt ter rechter ure.…
Blankenberge
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
777 badhokjes op het strand
ademen nog oud verleden
de Pier ligt fier te wachten
op nieuwe dagjesmensen
bewolkte lucht op maandag
met koude huiverlucht
ziet enkele grijze kuiven
en verkleumde kinderen
mosselen met frietjes
moeten de mensen warmen
een echtpaar lepelt verlekkerd
een advocaatje met slagroom
op een groen bewierde strekdam…
Sneeuw
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
2.982 Als de sneeuw weer smelt
ben ik weer een mens tegen de wereld
en het is Hij, die mijn menselijk lichaam langzaam pelt
en mij uiteindelijk als een oude boom velt.…
Parel van schoonheid
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.699 Parel van schoonheid uit de oudheid ontstaan
verblijd elke aanblik nieuwsgierig naar zijn cultuur
Vrede en wreedheid vermengt in één allegorie
dapperheid en angst gevangen in ieder figuur
Cultuur oh zo oud en verrassend vernieuwend
meer dan een vakantie onder de koperen zon
Leer mij zoveel je kan wat ik nog niet weet
zeg mij wat me pakt en…
Eenzame Kerk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
778 Het schip zucht op haar bogen
Een laatste gelovige legt zich biddend neer
Het binnenste niet langer opgetogen
Want God is dood en herrijst niet meer
Een laatste kiek wordt nog genomen
Door een toerist die het heilige niet raakt
Geen pelgrimstochten zijn er langsgekomen
De kerk is oud en zwartgeblaakt
En de dominee schuifelt voorzichtig…
Missie
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.197 Van mevrouw Herfkens valt nog veel te leren
De huurvergoeding, onterecht ontvangen
Mocht ze voor vrijwilligerswerk vervangen
En mag ook nog fors blijven declareren
Daar gaat onze ontwikkelingsmissionaris
En dan zeggen dat de dollar niets waard is
…Oud-minister Herfkens werkt voor het symbolische bedrag
van 1 dollar één jaar voor de UNDP…
het tocht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.065 muziek op het tapijt
een verdwaalde kat
bij het vaal geschijn
van een heilige kaars
het is zes in de avond
en buiten het duister
de straten verlaten
is het niet beter
gewoon binnen te zijn
een oude man vergeten
waarom hij ooit begon
en zelfs werd verwekt
schrijft zijn memoires
op geleend papier
een latere dag wel eens
zal hij…