Alle inzendingen over overlijden

4113 resultaten.

Sorteren op:

Ik mis je steeds meer!

hartenkreet
4.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 742
Het leven is mooi, liefde is fijn. Want als je het verliest, doet het ongelooflijk veel pijn. De dagen zijn dan donker, alles is somber en grauw. Dan moet ik huilen, als ik denk aan de momenten Dat we tegen elkaar zeiden; "Ik hou van jou!" Soms zijn er ook momenten dat ik moet lachen, als ik mezelf betrap dat ik onwijs veel lijk op…

Laatste fase

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Je was een optimist in hart en nieren, zong, altijd opgewekt, het hoogste lied, nu sta je voor de laatste brug, je bent er en je bent er niet. Al bijna uit het leven weggesneden door een ziekte die niemand ontziet, wat moet ik met die tegnstrijdige gevoelens, je bent er en je bent er niet. De plechtigheid is achter de rug, er komt ruimte…

Jellie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
vijandig brutaal recht in het gezicht midden in je verhaal het felle wrede licht verblindt het zicht verstoort je lieve leven slaat het zoete lezen dicht op de tast naar meer dan even vroege en latere verhalen allemaal nog-een-keer vieren alles nog-een-keer herhalen liedjes zingen nog-een-keer zwieren jij dacht: het kan niet waar…
J.Bakx18 juni 2023Lees meer >

het komt goed

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
nu jij bent waar ook wij ooit zullen komen zetten wij ons stil op de oever van de grens die als een rivier meandert tussen hier en daar om jou en wat jij ons blijft betekenen te genieten terwijl jouw ‘het komt goed’ ons omhelzen blijft onze picknickmand heb jij overvloedig gevuld met de royale proviand van jouw doen en laten de niet aflatende…

IM Willem Nijholt

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Elk hart beleeft zijn laatste bons Garuda krijgt weer kuikendons Nog smeult de schors en geurt het kruid Heilig Velijn is mensenhuid…

Roeping

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 742
de dood kan afschrikkend zijn soms toch wel enigszins verzachten enwel er staat een nare lijdensweg voor die persoon te wachten zeker niet onze Schepper als schuldige aanwijzen voor jou eindigt het verdere leven met een diepe wrok let op jouw omgeving vast noodlijdende mens of dieren tijdens het rustgevende tikken…
Antonia27 juni 2023Lees meer >

Alsof

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
het is een oefening te leven als ware men gestorven en elke dag de vrucht van eigen erfenis te plukken geen afscheid geen rouwende geliefden want enkel de bagage is verstuurd de dood waar anderen zo bang voor zijn bespelen als ware het een feest en als het dan in ’t echt gebeurt te kunnen zeggen hier ben ik al geweest…

[ Alles staat er nog ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 473
Alles staat er nog, maar het geeft me geen idee -- wat ik ermee moet.…
Zywa2 juli 2023Lees meer >

toen jij er was

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
alle stemmen zijn uit haar verdwenen achter de binnenste muren waken ze ze wassen haar ze schreeuwen snikken huilen en roepen leggen haar in het stenen veld van geesten en goden waar niemand zo licht zo stil kan leven in het oog van zon en maan een vaalwitte valk bidt in de lucht…
J.Bakx28 juli 2023Lees meer >

minder stil

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 517
zij laat zich niet meevoeren door de vertrouwde stroom van taal zij komt nog vaak langs in de stilte van een vlinder in verhalen en in dromen zij is er altijd bij in la petite bonté zij is minder stil dan je denkt je loopt met haar samen van achteruit naar voren…
J.Bakx30 juli 2023Lees meer >

Altijd aanwezig

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 573
Haar donkere strelende ogen hadden een diepte, waarin ik niet durfde af te dalen, uit angst mijzelf kwijt te raken, er voorgoed in te verdwalen. Ze loste op in wind en regen, maar bladerend door mijn geheugen kom ik haar toch steeds weer tegen, alsof ze leeft buiten de tijd, elke dag van mijn bestaan is vol van haar aanwezigheid.…

Voor M

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
nachtelijke gedachten kruipen onder de huid te veel om te bevatten te groot voor het gemoed de Zwitserse zwarte koeien brengen me op de koebellen geluid door vrienden uit de Alpen voor mijn dode broer het traditionele klingelen valt me zwaar hij heeft het vaak gehoord ik kan mijn broer nooit meer vinden we verloren elkaar uit het…
J.Bakx17 augustus 2023Lees meer >

In memoriam matris (1)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
Laat mij je kind nog eenmaal zijn gewiegd op je armen, de veiligheid voelen van je handen, ruw als de stof van je schort. Ze liggen nu naast je op het witte laken van het ziekenhuisbed of ze strijken, o zo moe, je grijze haren glad. Ik zie de blauwe aders en de bruine vlekken van de ouderdom. Je ogen van pijn en hoop, in de verte starend…

In memoriam matris (2)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Onze ogen nat van tranen zoeken een beeld uit onze kinderjaren waarin jij ons te leven leerde en met ons je vreugde deelde.…

In memoriam matris (3)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
16 juni 1972 ziekenhuiskamer 215 middag herken je mij ? noem mijn naam nog eenmaal moeder ik ga weer heen zie je ogen die reeds in andere werelden toeven 3.30 u. kom vlug je moeder sterft stram sta ik naast het bed de witte verpleegsters die mijn moeders polsen voelen haar gezicht beweegt nog even ik hoor de zwakke ademstootjes alles…

In memoriam matris (4)

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
Dit zijn de dagen dat velen ons verdriet helpen dragen. ‘s Avonds stromen de buren samen in de kapel van het oude gehucht, waar wij onze moeder ontgroeiden maar gevangen bleven in haar hart. Hier is het licht der vele kaarsen, de troost der 50 weesgegroeten gemompeld door de eenvoudigen. Hier is de liefde van ons volk.…

In memoriam matris (5)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Tegen de befloerste muren der rouwkapel staan wij gebogen, de zonen en de man, omheen de eikenhouten kist. De buren, de goede vrienden schuiven schuw, onwennig voorbij. Onhandig sprenkelen zij het gewijde water, dikke, glinsterende druppels, in het licht der lantaarns. De geluiden buiten zijn verstild en anders. Als schimmen wachten…

In memoriam matris (6)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Het oude kerkgebouw waar jij zovele malen kwam in diep geloof door weer en wind ondanks de kinderzorg. De priesters de gebeden de gezangen die ons de troost van eeuwen schenken. De hoop dat jij het leven hebt bereikt dat zin geeft aan ons aards bestaan. Maar desondanks de tranen van verdriet en diep in ons een wrange pijn een wonde in…

In memoriam matris (7)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
Moeder, wij zijn zo moe. De weg naar ‘t kerkhof is zo lang en wij zijn bang. Reik ons de hand nog eenmaal en help ons op uw laatste tocht. De open groeve wacht en dicht bijeen gedrumd, geeft elk van ons u nog een kruis. Het teken dat gij ons leerde in de blijde dagen van ons kind zijn.…

In memoriam matris (8)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
De nachten dat wij waakten en je angst in tederheid probeerden te verjagen, zijn lang voorbij, mijn moeder. De uren die wij telden en telkens weer je hijgend vragen “Hoe laat is ‘t kinderen?”, helaas, het komt niet weer. Nu ben jij tijdeloos geworden, en wij, verbijsterd, niet begrijpend, staren naar de klok. En in ons hoofd de blijde…

VAN LEVEN NAAR DE DOOD

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
Eindeloos grauw zwarte dagen, in een onmetelijk leed zwevend Kan ik geen enkel mens vragen houd ik de hoop op liefs levend In de stilte van 't stil verlangen dwaal ik in 't duister van de tijd Hoef ik geen pijn nog te vangen daar ik wandel in de eeuwigheid Hoor ik nu opeens zacht praten door het leven, zover achter mij Maar de tijd vertoont…
Ton Rijkers26 augustus 2023Lees meer >

In memoriam matris (9)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
De bloemen zijn verslenst, de tranen reeds gedroogd. Nu komt de droeve tijd dat plots de lege plek het hart beklemt. Of het verlangen naar de woorden die ik niet heb uitgesproken, de niet geschonken tederheid, een pijn verwekt die me merken zal mijn leven lang. Of soms verwacht ik in de zon, 't vertrouwde beeld van moeder op bezoek…

In memoriam matris (10)

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
Ik zit nu in mijn cel en hoor de regen op het dak mijn eenzaamheid verinnigen, zodat het plotse einde van de vlaag me schrikken doet en ik in de holle gangen van het huis een naam verklanken moet waarvan ik weet dat hij mijn hart zozeer beroert dat even maar de stilte draaglijk wordt. Maar ook een woord waarop nooit nog antwoord komt,…

VAN LEVEN NAAR DE DOOD

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 655
Eindeloos grauw zwarte dagen, in een onmetelijk leed zwevend Kan ik geen enkel mens vragen houd ik de hoop op liefs levend In de stilte van 't stil verlangen dwaal ik in 't duister van de tijd Hoef ik geen pijn nog te vangen daar ik wandel in de eeuwigheid Hoor ik nu opeens zacht praten door het leven, zover achter mij Maar de tijd…
Ton Rijkers28 augustus 2023Lees meer >

VAN LEVEN NAAR DE DOOD

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
Eindeloos grauw zwarte dagen, in een onmetelijk leed zwevend Kan ik geen enkel mens vragen houd ik de hoop op liefs levend In de stilte van 't stil verlangen dwaal ik in 't duister van de tijd Hoef ik geen pijn nog te vangen daar ik wandel in de eeuwigheid Hoor ik nu opeens zacht praten door het leven, zover achter mij Maar de tijd…
Ton Rijkers28 augustus 2023Lees meer >

In memoriam matris (11)

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Morgen ga ik naar het graf van mijn lieve moeder. Schreien kan ik niet meer en reeds vervagen haar trekken. De klank van haar woorden dringt nog amper tot me door. De streling van haar hand is van mijn huid verdwenen. De gang naar ‘t kerkhof wordt steeds moeilijker. Maar ik weet dat ik blijven komen zal. En telkens zal ‘t verdriet dieper…

In memoriam matris (12)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Toen in de nacht de regen viel, de julinacht, heb ik met nieuwe ogen jou weergezien. Een zomerwonder in de regen, die statig nederviel.…

In memoriam matris (13)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Je zei toch herfst? Ach ja, de mooie kleuren, het roestbruin en het geel, het donkerrood der eikenblaren, de wind, de mist, de plotse regenvlagen, de specifieke geuren van november, de innigheid der avonden. Je zegt het wel, maar sta me toe, verdomme toch, wat raakt het mij. Mijn moeder is niet meer, niet eens de zomer haalde zij…

In memoriam matris (14-slot)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Een iris bloeide toen je stierf. Je had ze zelf geplant. Dit simpel gebaar, een liefdedaad voor ons. Dat is een jaar geleden reeds. De bloemen bloeien talrijk nu. Ze dragen in zich de gedachte aan jou, een zachte, blanke weemoed.…

Gods beschermende hand

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
wees toch niet bang voor de hemelreis weg met de aardse traan je zult snel achter het unieke engelenorkest gaan een veelkleurige bloemenpracht nooit tevoren geëvenaard dit in ons voorbeschreven paradijs Oh spannend vooruitkijkend tijdens deze Goddelijke reis alle dieren knuffelen je zult versteld staan eeuwenoude…
Antonia2 september 2023Lees meer >