12372 resultaten.
Canvas
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
508 Mijn acryl trekt al twee jaar
duinen van helmgras
kleine meiden en hun opa
wind waait van het zandpad
vingertjes volgen de zee
vlak voor het licht
steeds vragen of ik het zie
zie dat het niet af is
ga er opnieuw over heen
zodat alles opgaat
in leven tussen fantasie
en werkelijkheid…
de spons
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 ervaringen,
geluk en verdriet
worden beetje bij beetje
opgezogen
in elke vezel
bij het ouder worden
wordt ze steeds
zwaarder en zwaarder
om uiteindelijk zachtjes
op de bodem te belanden
maar als de dood aanbreekt
wordt ze
opgetild uit het water
al het overbodige
stroomt vanzelf weg,
slechts nog maar
een natte spons…
in gesprek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
647 loze woorden zijn het
wijdlopig
dwalen we
steeds verder af
langdradig
komen we opnieuw tekort
veel liever waren we
kort van stof
breedsprakig maken we
schijnbewegingen
ontwijken we
de kern
maar ondertussen
brengt de dag mij
het stilzwijgend zoeken
van de merel
de vlinder en de bij…
Guitar man met extraatje Bob Dylan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
824 Guitar man
Hij zong in alle grote steden
en kickte zich van roes naar roes.
Hij stinkt naar lang verschaald verleden,
maar in zijn adem klinkt de blues.
I ain´t dead yet
Stembanden trillen
Zalen verstillen
Altijd weer willen
Move on, Bob Dylan!…
WATERLAND
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
842 Niet zeug of Hollandse big,
Steeds achterdochtig.
Hoogtepunten, veel?
Nooit nat uit Hollandse keel,
Onbesproeid prieel.
Lol in het leven?
Vermoedelijk heel even.
Als Sint Pieter belt.…
Met passend bloot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 er is geen verwelken
aan de kleuren van je bloem
in jouw hart bloeit leven
in de finale van een symfonie
klinkt ook nooit het einde
het is de weerklank van begin
jij zit er tussenin
je lach is jeugdig maar
in je ogen glanst herinnering
zo kom je over
tikje frivool met passend bloot
zo ontspring jij steeds de middenmoot…
buiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
836 buiten
troosteloos
grijs, nat en kil
binnen
een mooi beeld
in mijn hoofd
de zee,
stralende dag,
zon van vuur
een zeepbel
zweeft door een
diepblauwe lucht
op weg naar boven
steeds hoger en hoger
ze springt
ik ontwaak als
uit een droom
en luister lachend
naar het ritme
van regendruppels
buiten…
Allerzielen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 ze kijken mij aan
verdronken mensen in New York,
kapot geschoten kinderen
in steden van Syrië,
doodgevroren zwervers in portieken,
wanhopigen, die zelfmoord plegen
in mijn ontoereikendheid
wil ik hen gedenken
immers de sluier tussen
dood en leven is nu dun
bij een boeket witte lelies
brand ik een kaars voor zielenrust…
Newtown
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Het is de zwakste schakel die steeds faalt:
Diegene die de trekker overhaalt.…
de plek
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
707 door jaren heen op zoek
naar daar
waar 't goed is terug te keren
steeds weer opnieuw
maar met een andere blik
zijn het seizoenen
die verhalen kleuren?
mijn zwervend hart verlangt ernaar
als deze schilder
eens de plek te vinden
waar eindige verhalen
worden prijsgegeven
zodat mijn kleurend wereldbeeld
daar naadloos in kan passen…
La Plus Belle Langue Wèsslànss
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
943 Voor ik Frans sprak
zag ik
heel ver hier vandaan
op een tegel
in het raam
een tekst
onbegrijpelijk
wel krachtig
“””””””””””””””””
Soches En Savons
Sachies Belle
Se Nu Pas Jent
“””””””””””””””””
maar nu
zo vele
jaren later
nog steeds niet echt
het Frans machtig
gaat de schel
en
versta ik
de tekst wel…
dit weekend zonder ijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 het is weekend
en het ijs is weg
we drinken chocolade
in de kantine van de ijsbaan
en we praten
over vorig weekend
op natuurijs
met tegenwind
en zo zwaar
dat we steeds vielen
met al die scheuren
in het ijs maar wel echt
mochten we moeten kiezen
dan zeker dat ijs en niet de ijsbaan
tot onze verbazing…
de Val; (Trollenhoeden II)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 De rivier stroomt onverwijld
zonder uitstel, alsmaar door
Steeds meer. Soms sneller
net als destijds
onze woorden, tekens van
ware liefde zonder eind
De kracht van die stroom
met soms getij
De beklimming, met die val
leek toen wel vooropgezet
Trouw onzer harten
maakt liefde vrij…
Ik weet niet of ik van de zomer hou
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
644 Ik kan me betere dingen wensen
dan volle wegen, steden, strand.
En al het jongs dat hand in hand
of anderszins hun pril geluk wil tonen.
Het is of zomer, zon en zij mij honen:
‘Voorbij, voorgoed voorbij voor jou!’
Ik weet niet of ik van de zomer hou.…
Venus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
703 Je was in de rouw
van de vrouw
met je zwarte t-shirt en broek,
nooit was ontgoocheling zo diep
je kwam en kreeg
medeleven
ik ving je meer dan
moedig,
in mijn hart nog steeds
een plaatsje vrij
kan de vrouw je blijven boeien
na zoveel pijn
door het spel van
venus
die plaats vraagt
geneest als haar rol juist
is gespeeld…
Naar binnen gericht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 zie je ontwaken
uit de wanorde
van dromend slapen
ogen verschrikt
blikken nog steeds
naar binnen gericht
vingers ontspannen
in laten gaan van chaos
zonder aanwijsbare naam
tot je lach
alles breekt en jij
je weer bij de mensen weet
intens voelt het leven
na weggeëbde angst
de dag is nu op zijn langst…
De elementen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
481 Wind in vol element zweept wilde golven
die met hun witte haar woest in de war
zich storten op het weerloos strand
dat wegvlucht met veel stuivend zand
maar steeds meer wordt verzwolgen
ik loop langzaam
sluit mijn ogen
luister naar
het grof gebulder
lik het zilt
van mijn lippen
en voel me
slechts heel nietig…
Verloren eindigt niet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.200 Herinneringen verdrinken
in een oeverloze tranenzee,
littekens stromen langs de
wangen van het verleden,
in gedachten weerklinkt zachtjes je naam
te weten dat je nog steeds dichtbij bent.…
Gedoornde witte roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 eeuw na eeuw het gekrakeel
van de menselijke soort
hoeders van wijsheid
kijken onbewogen toe
de banen der planeten
het rijzen van de zon
het spel der sterrenstelsels
behoeft hun aandacht
verdreven uit de Hof van Eden
slaat Kaïn steeds nog Abel dood
de roos der wijzen
bloeit in het eigen hart…
Spiegelbeeld met pijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Spiegelbeeld ik heb een vraag
Een beetje minder pijn vandaag
En niet zo agressief
Iedereen is voor mij zo lief
Maar het maakt mij zo kwaad
Omdat het steeds nog niet gaat
Wanneer word ik weer de oude ik
Ik zit gevangen in mijn lichaam het gevoel dat ik stik
Spiegelbeeld dit wilde ik even aan je kwijt
Mijn geest woelt en ik zit met…
Drama-docu
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
1.150 ‘n Rauwe, hedendaagse streekroman
Rond zaken die bij woningbouwbuurt-buren
Al vele jaren wringen, schrijnen, schuren
Waarop dan steeds ‘n plan komt voor ‘n plan
‘n Docu vol oud zeer in arren moede
Ik spreek de taal niet, maar ik voel de woede…
Weerbarstige waarheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
467 Met de beste bril
Van de wereld kan ik
De diepste waarheid
Nog niet zien -
Werkelijkheid die te groot,
Te veel omvattend is,
Gezichtsveld dat uitdeint
Naar links en naar rechts,
En ik die daardoor nog steeds
Niets zie, hoe kan ik dan
Mijn blik vernauwen, immers
Dan pas krijg ik een helder beeld
Van de weerbarstige waarheid -…
Snorrestof
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
699 Ook wanneer ik me scheer,
moet ik steeds weer niezen.
Dat is ook een ramp, meneer.
Snorrestof is schadelijk.
Bijna niemand die dat weet.
Lijfstof is onbekend gebied.
Bekend zijn scheet en zweet.
Snorre- en schaamstof.
Okselstof en navelpluis.
Stop toch dat wilde scheren.
Ban lijfstof uit uw huis!…
doof of blind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
437 oude vraag uit onze kindertijd
toen we nog oefenden in denken
zoveel jaren later
zijn we het nog steeds niet eens
als ik kijk is het ondragelijk
wanneer ik hoor even onduldbaar
om niet te zien of te horen…
Een schone lei
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 ik wilde spelen
aan het strand met
een schepje schelpen
en wat zand
maar de zee
leek het spel
steeds te onderbreken
door nieuwe kansen te geven
golfde een schone lei
om weer te beginnen
ik werd kwaad maar
lachte toen van binnen
want spelen is
het iedere keer
net even anders proberen
niet het eenmalig presteren…
denken en dichten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
428 Er kan een gedachte zijn
zoals ik denk dus ik ben
of het is laat ik ga naar huis
waarom heb ik geen paraplu meegenomen
maar hoe hard je ook denkt
je weet nog steeds niet wie je bent
hoe boos je ook bent op jezelf
feit blijft dat je je paraplu vergat
en dan sta je buiten in de regen
denk je poezie als je eenmaal thuis
naar…
in een nieuw begin
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
489 raakte ooit
midden je bloei
verslingerd
driftte mee
deelde verhalen
geheimen
tijden van liefde
verlies
en verandering
tot ik verweerd
maar nog steeds
een glimlach rimpelend
in de holte van je stam
stil slapend
ging bedenken
dat als dit het einde was
ik er ons heel graag
in verdroom
met evenwel een nieuw begin…
liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 Zolang wij hopen en leven
mijn lieve schattebout
zal ik onwrikbaar trouw
steeds mijn liefde geven.
Nu steekt het bootje van wal,
veel liefde bevat het al.
Laat vreugde je doorstromen
laat mij je hartje bewonen.
Als een gladde waterspiegel,
als blinkende morgendauw,
met zorgen en ook geluk
wil ik altijd leven samen met jou.…
Waarom wolven huilen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
650 Maar opgefokte honden,
in bezit van laffe meesters,
lopen nog steeds geketend aan hun lijn.
Beseffen wij mensen eigenlijk wel,
waarom vrije wolven huilen?…
Waarom?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
607 Waarom opstaan
waarom steeds weer doorgaan?
Omdat er altijd iets is
altijd meer dan niets is
als alles is verloren
een nieuwe kans wordt geboren
daarom wil ik opstaan.
Omdat er altijd meer is
altijd weer een keer is
dat de lach het wint van de traan
daarom wil ik doorgaan.…