7969 resultaten.
Sporen vlammen op
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 lente brengend
na een zoektocht
vol miskenning en
afbrokkelend respect
door wegen die
zij hebben afgelegd
in de dorheid van
niet begrijpen na het
misoogsten van jeugd
hen is geen
deugd gedaan
maar hij heeft hart
en hand gegeven om
hen weer te laten leven
gewerkt gepraat
gelachen en gehuild
zo dat er toch in
iedere gekneusde ziel…
Ademden mystiek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 maar bezat de magie
om mensen te bevrijden
van de remmingen
waaraan zij vaak lijden
hij stal hun blikken
nam ze mee naar
onbekende plaatsen
liet ze warmte en dan
weer strenge kou ervaren
zij zaten op het
puntje van hun stoel
om als eerste zijn
emoties te voelen in
een hemels evenaren
zij ademden mystiek
toen hij heel diep
hun ziel…
Van de poëtische werkplek
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
1.077 Met van alles een beetje
raak je Poëtica in haar ziel.
Wacht je voor de overdrijving,
het rijmregime,
het succes van een grapje.
Realiseer je dat er
Iemand staat te bonken voor een noodgeval...,
een appèl dat je ijdelheid verdampt!
Laat die modieuze fratsen dus maar.…
zeeën bezeilen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
430 ik ruim mijn
oude dromen op
de ene verpulvert
in mijn handen
de andere valt
in duigen op
de grond
de broze droom
raakt mijn ziel
zacht zingend
voert de
verstilde droom
me mee
onderop liggen
gekreukelde blinde
dromen van
ongekende kwaliteit
in deinende dromen
bezeil ik de zeeën
de aarde is een
verre bleke stip
ik weet…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
695 Adem van de zee
streelt het lichaam en de ziel
je geeft je over in vervoering
de euforie van geluksontroering
heelt door haar macht de kracht
want zij haalt alles uit de bron
daar verdwijnt de grens die ik verzon
in oneindigheid
wenkt stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
hier aan de zee
vloeide onze liefde tomeloos…
Regen op mijn ramen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 Regen op mijn ramen
tranen in mijn ziel
mijn hart stelt vragen
een antwoord krijg ik niet
beneden veel doden
boven nog een heel leven
buiten jaagt een spook
mijn hoofd hangt uit het lood
ik kijk in de spiegel
er zit een deuk in mijn neus
mijn goudvis schiet in de lach
ik begrijp er niets meer van
iemand zou het me moeten uitleggen…
Is er nog hoop?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 De ziel verschroeit, als verloren in de hel.
Hoop is er niet meer, totaal uitgedroogd
omdat het lichaam en de geest niet meer
met elkaar kunnen opschieten.
Zo vergaat het de mens, het dier,
zo vergaat het de wereld………
Kracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
666 Als mijn dromen zijn vervlogen
en illusies zijn vergaan,
als de winter is gekomen
en het licht is uitgegaan,
als het leven me te druk is
en mijn lichaam te vermoeid,
als mijn vrijheid werd gevangen
en de wanhoop is gegroeid,
dan wil ik mezelf bevrijden
en gaan stappen in de wind,
wil ik net zolang gaan dwalen
tot mijn ziel de rust hervindt…
mama
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
968 Ik mis je elke dag mama
Je optimisme en je doorzettingsvermogen
Jij maakt alles mooier
de mensen en de dieren
Dat is wat mij raakt
Jouw aanwezigheid mis ik vaak
Maar je bent altijd bij me
En het is jou ziel dat over mij waakt
Soms voel ik mij eenzaam
Dan praat ik met je in gedachten
Want ik weet dat jij mij verstaat
Moeder en zoon
Nooit…
Je bent niet uit mijn gedachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
843 Je bent niet uit mijn gedachten
Niemand die de pijn kan verzachten
Ik mis mijn moeder nog steeds
Ik kan het moeilijk geloven
Dat haar ziel uit haar lichaam is gevlogen
De hemel in
In mijn dromen geef je tekens
Van leven
Maar op deze harde aarde zie ik je niet
Alleen op foto’s en video’s zie ik je bewegen en spreken
Ik huil om je,
en lach…
ogen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
695 Ogen zijn de spiegel van
onze ziel.
Ze kunnen lieflijk kijken,
als ons hart vol liefde is.
Verstart, als ze angst zien.
Schitteren, wanneer er een
complimentje volgt.
De pretlichtjes verraden een
addertje van ondeugendheid.
Onbeweeglijk blijven staan,
als er gevaar dreigt.
Opstandig bij onbegrip.
Nat bij verdriet.…
Uitgeblust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 De pastor bidt voor, maar de zielen
in de banken zijn leeg en oud.
Ze geven nog slechts een zwak signaal.
Het klinkt alsof het half van buiten komt,
waar het ongeloof zich danig roert,
en ook het dorp heeft doen keren.
Een teken kregen ze niet van boven
tijdens hun lange reis. Ze vonden niets
van wat hen was beloofd.…
Blauw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
518 De blauwe plek
op de ziel. De consequentie
van de blauwdruk van
een leven, waarmee niet
te spotten viel.
Blauw van de kou
verlangt naar de Insulinde.
De gordel van Smaragd
waar de zon altijd schijnt.
Een blauw gevoel van
gelukkig te beleven dat
voorbij is voor het kwijnt.
Het blauw te lopen kent
zijn voelen dat aan ademnood
lijdt.…
Van vreemde origine
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
461 gaan
plotseling stopte ze
draaide zich om
zonder gezicht
slechts de voering
verwaaide lichtjes
in excuserend gebaar
toch kende ik haar
had de voetstap gemeten
maar het gezicht vergeten
ze liep door
naar de gekozen verte
ik probeerde haar te bereiken
om tenminste eenmaal
in de diepte van haar
ogen te kunnen kijken
haar ziel…
Zonder ballast
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 ik ga binnenkort
de ultieme duik
in je ogen maken
om jou op de bodem
van je ziel te raken
in een totaal geven
zal ik mezelf vergeten
om zonder ballast
de diepte in jouw blik
voor het eerst te meten
heb veel los
moeten laten om
vaardig te worden
snelheid te maken om
ons ontmoeten te smaken
voel al de warmte
van je lach weet me…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
336 Uit de diepste ademtocht
van die tijdloze nacht,
wat naakt en onbevangen
haar droom de mijne
onderzocht, te lezen en
te schrijven in elke
liefdeszucht dat zalft
en koost het vuur van ziel,
en leed gesmeed, genezen
van rug tot aan het kussen
en weer terug, in dat gevoel
leek ik bevoorrecht, tevens
angstwekkend kwetsbaar,
wonderbaarlijk…
Met lichte ogen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 bij het
kleurenonderscheid
in paddenstoelentijd
haar handen vol
met draadjes wol uit
gebruikte nesten
voor hun nieuwe rol
zij kende stroom
en tegenstand in
de balans van het
natuurlijk gebeuren
schaafde bij
als er iets haperde
aan levensbelang ook
achter gesloten deuren
gebruikte magie
uit lang vergeten
boeken om de ziel…
Jules
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Alles was Jazz
Mensen grijpen mis
Vaak en tijd
Is geen obstakel
O kon ik maar
Was het
Maar
Nog steeds
Eindigt alles op ine
Geen coke geen
Benzine
Geen bezinning
Geen zielen
Wat zal men je missen
Klasse en bezinning
Zingen en de nacht
Jules
De nacht splijt open
Je bent nu dat licht
Waar duisternis waakt
Vandaag
Eren wij…
Kerststerren en iconen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 de melodie trilt in het
witte zonlicht van
de bloemen
zingend in extase
zuivere dauw hangt
boven blauwe
wierookwolken
kerststerren en iconen
rondom
vlammende kaarsen
en knielende mensen Gods
liefde die de ziel verwarmt
weerkaatst in
reine ogen van de ander
het brood gedeeld
de wijn is zoet
stroomt rood als bloed
als alles…
Sonderkommando
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Mijn ziel, al wezenlijk bevroren
Werd ook verast, ik was verloren…
Bevrijdingsdag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 langzamerhand worden
de dagen langer
rondom ons de
roze en witte bloesem
zichtbaar in de bomen
ik onthoud de kleur
en houd hem vast
bij de herinnering
aan koude winterdagen
de wereldse plagen
van dreiging en geweld
schommelen als ijs
klompen in de ziel
ik open de deur
naar de vrijheid
met een gevlochten ketting
van robijn…
Floralen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Hun schoonheid stootte op de leegte
van mijn afgematte ziel,
waardoor hun bonte kleurenveelte
op een dorre droogte viel.
Ik zag mezelf daar kijken
en vond mezelf wel lijken
op de bloemen aan de muur;
wel de fleurig felle kleuren,
maar plat en zonder geuren:
stilleven zonder vuur.…
Reis naar het donkerblauw van de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
649 Jouw ziel zit in een versteende stoel
de wereld angstig aan jouw voeten
reusachtig als een woest gebergte
jouw innerlijk ligt vredig verloren
samengekomen in tijd
herinneringen
deels onzichtbaar
voor de mensheid
in een oeverloos bed
zonder gedachten of dromen
witte rozen vergezellen
jouw laatste wens om stilte
reis naar het donkerblauw…
Erbarme dich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 het schelle licht drukt
het gewicht van uren
dagen en nachten
de tijd is het rotsblok
dat Sisyphus tegen de
berg duwen moet
de onbarmhartige zeis
snijdt links en rechts
in noodlottige levens
ze teistert het broze
weefsel zwaait grillig
de hemel dicht
maar dan brengt Bach
zeeën van licht voor een
rituele wedergeboorte
je ziel…
Dansen zoals ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Met handen en voeten spreken
...met mijn vuisten, met regen, en woedende storm
in paswoorden dicht ik wie ik ben
...met armslagen en gestamp, zonder na te denken
wie ik ben, wie als jij met mij vecht
...wanneer het stormt in ons bloed
en ook jij je dansend vrij huilt
...mijn ziel verbonden met jouw hart
de hemel gevonden in elkaars hand…
Marmer aftakeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 Waar eens overvloed trappen klom
Zich etste in glas-in-lood panelen
Waar haute cuisine door kelen zwom
Men lucht verbouwde tot kastelen
Werd schoonheid in Renoir gekocht
En pleister in bombastisch barok
Met prieel en vroomheid werd gepocht
En schulden rezen tot de nok
Die huisden zijn door de tijd genomen
Met ziel in zalig armoe vergaan…
Jiddische rapsodie & Hellemuziek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
417 rapsodie
hongerend gerijmd
dezelfde verzen
vierdelig en indringend
een lied zonder eind
over het leven
van alledag in het kamp
de pijn het gemis
Hellemuziek (3)
honderden malen
wordt elke maatslag een stap
buiten in de mist
van en naar het werk
hypnotiserend ritme
woordeloos stappen
denken noch willen
mars van de dode zielen…
LAIS CCXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 Het ziet haar lijf, de ziel kan er niet bij.
Heur haar streelt thans haar naakte schouders daar
waar handen ijlen naar zijn handen maar
het komt niet aan. Een hese klacht vertakt
zich in de snedigheid van zijn gebaar.
Bliksemschicht. Weelde. De angst blijft intact.…
De mise en scene trein
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 uit
stilstand komen
nog voor dromen
in wakker
worden tot
realiteiten
gaan behoren
jouw donkere
ogen hebben via
jouw brein
dat fotografisch
vermogen in
opslaan van data
verschillen aan
te geven in
stilstaan en leven
waar de
acties zijn focus
jij onmiddellijk
lichten je
kijkers op in
verwondering
springen lichaam en
ziel…
De vonk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 overspringt
uit de levendige
communicatie die
langzaam in debat
zijn lading vindt
argumenten kleuren
de toon die als een
droom gestalte krijgt
zichtbaar in gedeelde
werkelijkheid al aan
de oppervlakte drijft
nog zijn het
gedachtenspinsels
die haken naar de
echtheid van bestaan
in verder willen gaan
dan luchtkastelen
toch voel je de ziel…