7704 resultaten.
Padde
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.248 Een pad misschien, hij is zo oud
zijn vleugels zijn vergaan, een plant
als steen teruggevonden, zwart
altaar, hij denkt, hij denkt erover na.
---------------------------------------
uit: 'Dingen die niet overgaan', 1985.…
Proloog 15 maart 2017
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
627 Zwart, wit, zijn geen kleuren, een tweedeling.
Alleen zij die geen stem hebben,
zij volgen…
Van de dagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 Vandaag ben ik onvervuld,
de lichte meisjes van het vroege uur
en de zwarte wijnen van Cahors,
ze dragen noch ze schragen.
Met eeltloze handen zwoeg ik verder
aan de kuil, mijn misantrope opus.
Waar het schrijnt als zomerjeuk,
hoor ik het lome ruisen van de populier.…
Voorrecht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 De contouren zijn grijs en zwart
Ze doen denken aan de sluier rondom mijn geest
aan de afgrond waarin ik ben geweest
Maar deze donkere kleuren ontleden alle smart
Zij ontsluiten het zuiverste licht
Haar gedeeltelijk verschijnen
Alle pijn gaat verdwijnen
Door haar vage gestalte een nieuw leven gesticht
Raden naar hoe zij is in het echt
heeft…
Een koortsige gloed
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
530 de kaft voelde
in vreemd ervaren
buitenissig aan
pagina’s ademden
stilte in een sterk
verschraalde lucht
hoeken waren
met zwarte duimen
viezig bedrukt
nog las ik niet
letters glansden
een koortsige gloed
de sfeer voelde
totaal niet goed
in zwaar beladen zijn
kanttekeningen
kruisten rood gevlekt
onleesbaar schrift
weerhielden…
Nonnen....waar?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
739 Ze maakten
al geen stennis
geen herrie, geen leven
Deze ingetogen vrouwen
die de stilte
van klooster en hof zoeken
Ze staan nu
slechts afgebeeld
in zwart-wit fotoboeken
Staan niet...
op m'n boekenplank
of in de boekenkast
Zelfs
op dit pad
heb ik hen moeten missen:
De nonnen
nonnen met hun kappen
gaan we wissen...?…
Hollandse bloemen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
543 ik heb de
hollandse bloemen
in de wei zien verschralen
het speelse palet
van vroeger kunnen zij
al lang niet meer halen
ook in de sloten
zijn vele exoten bezig
aan hun vraatzuchtige mars
het lokale leven wordt
door import uit subtropische
streken ernstig verzwakt
diversiteit in mensen leek
ooit een winst die je ook
op zwarte…
Zonder franjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 bijna fluisterend
hoorde ik zacht
stilte spreken
een vreemde stem
die ik toch ergens
uit verleden kende
hij intoneerde
met bekende klank
dat schiep een band
ik voelde hoe
hij mijn herinneringen
vluchtig passeerde
probeerde de echte
waarheden zonder
franjes te etaleren
ik wist het
zwarte gat dat ik
altijd verborgen had…
Eine Kleine Nachtmusik
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.213 Terwijl hij onder de vleugel sliep
alsof geen morgen hem meer riep,
begonnen zacht op 't wit en zwart
van 't doodstil glanzend mechaniek
de snelle maten van het lied
dat in zichzelf verdronken sliep,
dat in zichzelf verzonken zag
naar wie het riep
met klare, jubelende kracht.…
Elke seconde leeft voort
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
583 Daarmee zie ik van jou
de zorgvuldige handen,
bedachtzame gebaren,
de flits van een vraag
in ontvangende ogen,
elk onstuimig moment,
waaier van zwarte wimpers
op onschuld als je slaapt.
En jouw stem hoor ik nog
aftastend constateren,
mij op iets attenderen
dat jou bevreemdt of raakt.
Tijd heb jij in mij vertraagd.…
Laat me vergeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 Donkere wolken in het avondrood
boven een onzichtbare dood
Ik loop tussen de flats van de stad
rondjes om een nieuw zwart gat
van geconcentreerde materie
Een vleugellam vliegtuig
sloeg vrienden van vrienden de bodem in
Na de klap is het stil
Ik wil horen wat ik niet weten wil
en daarna vrijen in de schemering
al is het met een vreemdeling…
Alleen stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 altijd is er
de massaliteit
die broeit
waar anonimiteit
de kiem is voor
kwaadaardig verzet
alleen stilte
en het persoonlijk
gebed laat onze
weerstand komen
tegen de dwazen die
op wereldmacht azen
zwarte schapen
worden als eerste
geliquideerd omdat
zij de kudde met onrust
omgeven in hun niet
gemanipuleerd leven
nog steeds restten…
Verlaten gevoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Tussen zwarte muren,
huist mijn bloeddoorlopen hart.
Gedoofd van alle vuur,
ten prooi aan pijn en smart.
Mijn geest,
een berg van stilte,
achter dichtbegroeide hagen,
die zich afsluit,
troost zoek
in vergetelheid.…
De kopie van de doodsrivier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
412 nu ruisen de
bomen in de lucht
van koeienstront
en apen in zacht
gedempte stralen
als je aan mij denkt
herinner mij
mijn woorden in
de schittering van
het zwaard
dat de draak
vermorzelde
de zwarte kopie
aan de andere
kant van de
doodsrivier
als je aan mij
denkt
herinner mij
mijn woorden
voor nu
en later…
Memento Mori
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Het eind van de tunnel:
een leeg zwart gat,
rust in onwetendheid,
eindelijk.…
Beslagen adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 drogend draaien
de laatste blaadjes
als gebedsmolentjes
aan hun steel
in groene zomer
mantra’s moe
geruizeld kleuren
zij met herfst mee
donkere vennen
weerspiegelen
nog strak de lage
zonnestand in zwart
het warmrijpe
is verdwenen ook
schraalhans heeft de
staart tussen de benen
dan tocht het bos
open plekken stralen
koude…
garnituur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
408 weerleggen
grijs in het gebied
overal ter plaatse
diep in het uur
dit is geen gouden vondst
dichter bij de kern
te verruilen met randverschijnsel
hoe later, hoe verder van nu
zowel volledig als desnoods
dit is de verblijfplaats
ongebonden aan toekomst
standvastig toekomend en ooit
wederkerend, het as van
verbrande schepen
zwarte…
LAIS CLXXXV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
358 Jouw adem met mijn adem in een lus,
jij zucht, ik word uit mij geheel ontheven:
jij bent het heetste zwart dat ik nu kus”.…
LAIS CCIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Haar ogen zijdelings die zwart in hun
verdoken blauw het git herhalen: schicht
der herkenning. Onmiskenbaar maar dun
en onzegbaar ziet het waar het voor zwicht.
En dan verdwijnt het weer in haar gezicht.
Geen traan sist weg met zoute bitterheid.…
LAIS CCVII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 LAIS, in zwart herboren schittering,
is git, haar lijf en lach negeert het licht:
het zijn is haar te min, belediging
van hoe het haar tot leesbaarheid verdicht,
virus in de waan van recht, schap en plicht.…
Ja, nu Ari-schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen medische netwerken.
Ganzen aan de horizon
haasten zich naar warmere oorden.
Al vloeit mijn inkt wat ongelijk,
beeldrijk laten patronen hier
de hemel op koud marmer lijken.
Later zal deze stemming-ets
met hagelwit passe-partout,
in een glimmend-gouden lijst
ons grijs en mauve in de ogen kijken...…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik beween,
nu hark ik hén die hel in míjn bestaan.…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
Zwartewater in zwaar weer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 Vloeibaar van licht
Blijven terechte vragen
Het antwoord schuldig
Het kind vraagt niet
Of burgemeester het verbiedt
Bij het zien van zijn geliefde
Nog vol van heldere dromen
Stromen tarten het Luctor
Van het soortelijk gewicht
Dan komt Emergo bovendrijven
Grenzend aan welke oever
Hoever kan zwaar weer
In zwart te water gaan…
Exquise kleuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 ik zag je
aura kleuren
tegen het mat
van universa
diepste zwart
jij kwam naderbij
en tegelijkertijd
interfereerde jij
onbedoeld oplichtend
in mijn spanningsveld
samen kwamen
wij tot exquise
kleuren die
schitterend verslag
deden van dit gebeuren
nog is ons fenomeen
kleinschalig maar
de uitgaande stroom
fotonen lichten al…
Het gevecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 het woord kwam uit t niets
zwart omsloten - ingekaderd
een verstikkende deken
zoekend naar contrast of
in ieder geval iets lichts -
iets wat mijn ongelijk bewijst
een knoop in mijn maag - baksteen
de ogen - ‘Vantablack’
lijken mij te hypnotiseren
doen vuren oplaaien
waarvan ik het bestaan niet kende
er worden geen woorden vuilgemaakt…
Gedicht voor Oekraïne
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 Ik zie de beelden vallen,
knallen
voor haar ogen,
zwart
Een vlag in vlammen,
geen as zichtbaar
De rook over en weer
een herhaling van gevechten
uit boeken vergeeld
De laffe zot schreeuwt
vanuit zijn stoel
De daad zo bruut en zinloos
Waar geen liefde
kan wonen
Hoe ze vallen,
de beelden,
zo sterk
levend geworden
De kracht van…
INVASIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Vurige hemel, zwarte lucht,
bange mensen op de vlucht.
Gewonden, tekort aan medicijnen,
zullen deze beelden ooit verdwijnen.
Steden en dorpen weggevaagd,
niemand heeft hier om gevraagd.
Alles dankzij een zieke geest,
zich voelend als het sterke beest.
De beschaafde wereld moet hem dwingen,
snel een toontje lager te zingen.…
Uit warme kelen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
486 ik heb voor jou
koren kleuren
laten zingen
daar waar aan
het prille groen
de mooiste
tonen ontloken
zo dirigeerde wind
als speels kind
de nieuwste loten
naar de schatkamer
van melodieën
waar zij op de knieën
zwarte aarde hurkten
later slagerden
de koren in volume
toen het kleurenlied
zijn specifiek klank
ritme kreeg in gezangen…
Portret van de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Portret van de avond, jouw ogen zijn zwart.…