Alle inzendingen over adem

5143 resultaten.

Sorteren op:

De Poortwachter van het Dodenrijk

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 675
“ Wat de Aarde breekt, zal de Hemel binden” Op de drempel van zijn laatste adem verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel en spelen sterren met de oneindige nacht Het leven wordt een onbuigzaam spel voor haar en drukt zijn stempel intens op de blauwdruk van haar wezen Zij reikt eindeloos naar hem en bidt voor hem naar niemandsland als…

Herfst en dan...

hartenkreet
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Bomen kalen Wolken jagen late zonnestralen De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw Een noord wind werpt zich tegen muur en dak rukt verstoord aan ieder blad en tak haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren krijst, wervelt, blaast zijn kille adem door alle holten, kieren, gaten heen, een kou die aan mijn botten knaagt.…

Als het blad nog groen kleurt

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 908
ziet men mij als oud vel Dat steeds dichter de aarde nadert Dan denk ik heimelijk doch opgelucht Wacht maar totdat de roest ook jullie betast En uw spannend vlees opzichtelijk adert Men mag de bloemen echter niet Te vroeg laten verleppen Het moet gezegd U ruikt nog immer naar meer; Opwindend zijn derhalve uw stappen Helaas kom ik adem…

Lustende liefde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Ik vreet je op Ik lust je rauw Ik bemin je Ik vereer je Man en vrouw ben ik Vrouw en man ben jij Man en vrouw zijn wij Je lichaam als de zee bij een kalme oostenwind Beweging van onder af Beweging van binnen uit Zachte golven wiegen op je adem Wiegen op je hartslag Je kreunt als een vluchtvogel Je zoekt je prooi met je handen…
Hans Nusink24 oktober 2011Lees meer >

Winternacht op Texel

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.184
In mij is ook die drang, dat geurig gisten Gelijk in de aarde en 't oude wilgenhout, Mijn adem mengt zich met de lichte misten: En 'k voel mij nieuw, ik voel mij eeuwenoud, 'k Weet niets én meer dan de allerwijsten wisten... De winter gloeit. Alléén de dood is koud.…

Enkels van integerheid

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Gunt zichzelf en mij een ruime adem en als deze niet meer bekwaam wordt en moet verliezen, de plaats en tijdstip van de dood, - dat voorrecht - te kiezen in waardigheid .…
pama17 januari 2012Lees meer >

Hoe een omelet te bakken zonder het ei te breken

gedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 9.031
Sluit dan bokaaltjes af, Adem niet langer Wees je eigen ruime graf. Wacht nog een dag of twee. Je eieren broeden met je mee. Open de ramen op de derde dag. Lees psalmen; onthaal je Weggelopen liefde op en Zorgeloze lach. Breek open, vingernagels, Ruk de ongedachte Dooier uit je dichtgeknepen palm. Warm de aarde met je hand.…

Alleen de winnaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
Het volk houdt de adem in en verdomd, het weet dat de leiders op hen letten. Er is geen keus, er wordt voor hen beslist, dure mannen in even dure pakken zeggen dat het goed zo is, ondanks de dikke mist, en nemen niet de moeite het uit te leggen. En het volk neemt het op de koop toe, het volk dat lijdt, het volk dat zwijgt.…

RUIMTESPEL

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.384
Reine adem daalt blij zuchtend uit een sneeuwhoofd van hoge Alpen neer over hun borstkas vol bloemengeur en harde buik met sparrenschaduw glijdt zacht langs een bewoonde voet geeft het ingetogen dorpsleven zingende herboren arbeidslust danst blozend door het ruime bergmeer vergezelt het vaartuig der Zwitserse weermacht dat ronddraait gelijk…

NACHTELIJK DUIN

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Loom verzadigd rusten de konijnen tussen hun hechte, vertrouwde holwanden, die steeds adem van de branding smaken.…

Dialoog met het licht

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
De wind kust jouw schaduw en kluistert diep de nacht Je vouwt ontloken vleugels en sluit de ogen zacht Het licht heeft alle schijn verteerd de oester in zichzelf gekeerd De held zit diep gevangen, hervindt z’n rust in adem en fluistert onverwacht: “ Je rouwt om dode teugels, om lang verloren kracht jouw toekomst…

LANDGOED OOSTERHEIDE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
Luchtig lover laat zijn adem stromen door graanvelden, die dieren vrij bezoeken. Ruige poelen, ogend als sprookjesboeken, verzinken binnen hun begroeide zomen. Schaarse voeding en lome rust geleiden bar getij om winterbestaan te stalen. Voorjaar zwijgt, zal het zingend verblijden.…
Han Messie19 augustus 2012Lees meer >

Najaar.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.219
De wind kreunt met een lang-gerekte zucht, Als deed het machtige ademen hem pijn, Gedoken zit het stomme vogelijn, En ’t laatste broze bloempje trilt geducht. Dof daalt de grauwte van de hemel neer, E brengt een weemoedsstemming over de aard’, De grijze leegte dringt in mijn gemoed.…
Edward Koster25 september 2012Lees meer >

DE DAG GAAT OPEN ALS EEN GOUDEN ROOS

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.125
De dag gaat open als een gouden roos; ik sta aan 't raam en zend mijn adem uit, het veld is stil, en nauwlijks éen geluid breekt naar het koepelblauw bij tussenpoos. En in mijn kamer, als een donkre doos, waarvoor de parels hangen aan de ruit, ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit en ik bij donkre wand stil peinzend poos.…

Als de dag van gister

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
om te zien of oud nieuws eens zal verjaren of het verleden een keer verzandt al was het maar dat zwarte inkt in een grijze tint op zou klaren als ik op mijn kussen de ogen open zoek ik als van zelve naar de verdreven echo weet inmiddels dat ik even na het waken de laatste bladzijde herinner om daarna gewichtloos met ademen…

Het anker in een zee van licht

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 908
* Voor Thomas * Elke druppel draagt zijn glinstering als een vloeibaar kleed der naaktheid De kille winterzon glijdt als een oogopslag over een koortsige Aarde die eens het droesem dronk uit de diepzee van haar verleden Haar huid ligt gevroren, bedekt onder een zware adem van ijs Ze slaapt haar roes uit in een bed van kristallen…

Als de vlinders dromen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 986
Als ik daar adem voor vond, een laatste bede op de hoogste trede van de lentestond, geënt op marmer perkament voor de uren waar de zon op scheen, wanneer je mij niet kent.…
Pama28 januari 2013Lees meer >

Herboren,

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
De Poëzie de winst opeist, het laatste woord verbindt in stervensweeën van ontroering en dit als ongrijpbare adem in het geheugen lijst.…
Pama17 februari 2013Lees meer >

JE BENT...

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.398
Niets doet ertoe, alles wat er in mijn leven gebeurt, mij overkomt of me wordt aangedaan is een futiliteit, een niet ter zake doende omstandigheid zolang mijn adem zich nog mag vermengen met de jouwe. Ik traan van geluk, geniet in stilte van jouw warme aanwezigheid hier én in mijn leven.…

Sprookje

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 943
Onverwachte verstoring; Laat de vrouw grond smakkend naar adem happen. Kinderen gillen dochtertje brult. Het wrattenmisbaksel vies van zijn braaksel sleept moeder richting put zonder end. Peutertje, peutertje. uit zicht verdwenen.…
Imiza9 maart 2013Lees meer >

Op het aambeeld van een gespleten geest

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Hier lacht een grijns zijn spiegelbeeld Hier knarst venijn zijn tanden bloot * * * Het leven houwt zijn beeltenis op het aambeeld van een gespleten geest * * * Om de wereld te omvatten heb ik het lijf met de ziel verruild De list heeft hier zijn loot gestekt langs de lat van de geest gelegd Hier stokt de adem…

jack in the bottle

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 764
ik heb de tijd in een fles gestopt mijn beloftes ook ik heb de klok eruit geschopt in mijn kussen zit een spook het behang krult van de muur terwijl de lijm de sterkste was mijn adem ruikt naar zwavelzuur en gedachtes zijn als een kompas het stuur zit stevig in mijn hand vertelt me nooit waarheen jack in the bottle op het…

Theater van het hart.

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
Een nieuwe act kruipt uit de hoge hoed, vroeg of laat ruik ik de adem van de soufleur het touw van het applaus hangt slap, maar de show gaat altijd door, in het voetlicht maak ik mijn eerste en tevens laatste stap. Illustratie: Wil Lof…
Pama11 oktober 2013Lees meer >

kermis

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
het lawaai van de autoscooter mengt met de metalige stem van een bokstent het zwaargewicht hangt loom om vuisten gewikkeld in bandages de boksmantel louche omgeslagen wagens van de achtbaan duiken in de lichte adem van elektrische sterren en als ze weer opgaan zweeft muziek tussen droom en daad hoog overstemd door getjingel van een…

bel haar eens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
de stenen zullen rollen in een hemels bed van zompig mos zachte vlokjes zullen dansen in haar hart haar adem gestold in de taal van de liefde haar lippen bereid trek draden uit haar huid en luid de klok waaronder ze zich schuilhoudt bij de poort bel haar eens in lieflijk zwijgen fluister je haar naam pluk gouden bloemen van de sterren…

euridice

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Haar adem strijkt koel langsover mijn rug. Ik proef haar boodschap in letters van zout op mijn lippen en spel het paswoord. Niet omkijken, denk ik, anders gaat ze - voor altijd -. Ik heb haar zang verstaan en de put lokt onweerstaanbaar als een draaikolk.…

sTrIJD

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 812
Tijd leert mij dat zijn hier een kwestie is van laten De wereld is van iedereen gedichten.nl voor hartstochtelijke fanaten Tijd leert mij dus te- gelijkertijd dat jij en ik van het leven moeten snoepen want laatste adem, voor dat je 't door hebt, als laatste zucht Tijd voor reflectie als begeerte de wereld in Tijd leert ons ook lief…

Verscholen in het feit

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
Bloemaert De zin van een leven mooi verscholen in het feit dat ademhaling per direct stopt als de deur naar de dood wijd-open staat De dood echter is grijs levenloos, gebrek aan kleur groei en bloei gestokt adem gepopt door verkregen rust opnieuw weer paraat Literair genre; de Oudheid met zich meezeulend herdersdichten van hoog…

Als een tafelblad glanzend

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.539
en knieën bijenwas in de vloer wrijven tot het hout was opgeeft terwijl we elkaar op bed liggen te bekijken op de vloer, glad as een tafelblad waarover dingen uit eigen beweging beginnen te schuiven tegen elkaar aan, van elkaar weg, traag over de was glijdend, het lijkt ze geen moeite te kosten, de magneet onder tafel onzichtbaar ademend…

Te gek voor woorden

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 667
de gegeselde en de gek hij haat hen, ze kennen zijn gebrek vanuit het raam ziet hij de rozentuin, de rotsen en het getraliede hek zijn hoofd staat niet naar strepen die schuinweg de tegels delen licht en donker hij tekent het op schaduwen die verder schuiven versnipperen het denken aan vrije vlucht, zijn borst gaat op en neer adem…