8622 resultaten.
Toma
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.366 Er bestaat geen verweer
tegen het meisje van de nacht
dat zich snijdt omdat ze slecht is
twijfelt of ze echt is
Geen eigen plek waar zij zich
veilig voelt en het koude sterrenlicht
maakt voor haar een huis
te groot, de deur gaat niet op slot
Zij verlangt naar haar gezel
dat hij eindelijk stoffelijk wordt
een kerkuil landt op een muis…
'Een momentopname'
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.161 De wind duwt wolken naar hun bestemming,
Want als het regent,
proef ik de sappen van de horizon,
bomen dansen,
schudden takken droog en gaan,
de wereld luistert
hoe vogels spreken
en smeken om verlichting
Het is zondag,
ik ben hier,
maar waar vandaan ?
Ik ben alleen
met de rest,
ons vroege hart
stuurt wegen afgelegen
Vlinders…
Om al die dingen IV
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.174 terug bij vroeger
bij de evengrote verlatenheid
onder twee ogen
en duizenden gedachten
dat mistroostige gevoel
met de wrange vrijheid
je erbij neer te leggen
als het zakdoekje
van niemand zeggen…
Een kille blik
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.470 Je kijkt even achterom
terwijl je fiets over de Wallen,
afgeleid door al dat rode licht
met hier en daar wat bloot.
De hobbel in de weg,
de bobbel in je broek
het gevoel van verlangen
op jouw leeftijd nog niet weg.
Muziek galmt uit kroegjes
en de pijn in je arm
van die spuit van vandaag
je hebt zin in een borrel.
Je kijkt even achterom…
LEVENSBOOM EN LEVENSSTROOM
poëzie
3.3 met 72 stemmen
17.381 En dáárom golft mijn donkre levensstroom
zo eenzaam, droef beschaduwd door zwartgroen
van pijnboom en cypres en doornstruweel.
En dáárom draagt mijn donkre levensboom
geen gouden appel in het ooftseizoen,
maar veel verdorde blaadren, bruin en geel.…
verdwaald in het licht..
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.491 ronddwalende zielen
op zoek naar kleur
wit vertekend
strompelend verder,
vastgeketend
in de mist der waanzin.
vervagen zonder tijd
in grauw stuifmeel...…
ontnuchtering
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.446 Het liefst van al zou hij
zich willen ontdoen van
het hart dat in
dit dronken lichaam klopt
De herinnering
die ’s ochtends pijnlijk
zijn slapen beroert
wanneer de fles
en het bed leeg zijn
Het besef dat ook
liefde verliezen is
op termijn…
Reiziger zonder trein
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.147 nu ik regelmatig ronddraai in een cirkel
als een stupide slang happend naar eigen
staart zie ik vaag vanuit een ooghoek
de rijdende trein in de verte verdwijnen
eens zat ik als een volleerde machinist
in het bestuurdershok en verkleedde mij
af en toe ook nog graag als conducteur
om op een fluitje te blazen dat is voorbij
ik vond mezelf…
Leven met mijzelf
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.344 heb jij even
aan de vrijheid geroken
je handboeien verbroken
gespoten: hoop doet leven
heb jij even
de speelruimte gezien
zuurstof gehapt voor tien
je gemoed lucht gegeven
heb jij even
de draagwijdte gevoeld
de ovenhitte gekoeld
de huid flink ingewreven
heb jij even
de vastberadenheid geproefd
de apathie afgetroefd
je hoofd bewuster…
WRANGHEID
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.641 Ik heb weer, tuk op de oude mijmeringen,
't bevallig kronkelende dal doorlopen,
waar eens mijn kinderlijke stappen gingen
in dartle levenslust en dwepend hopen;
bij d'ommezwaai der heimelijke paden,
weer eensklaps de onverwachte vergezichten
zien scheemren, die in blauwe dampen baden,
en eens, zó lokkend, voor mijn treden zwichtten.
Het…
Verloren
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.358 Verloren
Dwaal ik
Door de tijd
Ben ik
Ingekapseld
Door intens verdriet
Woordeloos
Omhels ik droefheid
Laat zakken
De moed
Om verder te gaan
Ik weet niet hoe
Of waarom ik leef
Weet niet als anderen
De onbevangenheid
Om open te staan
Onschuldig te zijn
Alleen maar te zijn
In mijn dromen
Zoek ik
Tastend in beelden
Naar antwoorden…
Rust
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.424 Had ik maar rust
Mijn leven geleefd in een roes
Nu verlang ik naar eerlijkheid
Het liefst de rust van het bos
Uren gedanst op de harde beats
Terug naar huis op de fiets
Met een of andere meid achterop
De wereld was te klein voor mij
Met de auto m'n brood verdienen
De boord gesteven en gestreken
Producten aansmeren voor erkenning
De zakenwereld…
Ik voel mijn leven...
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.607 Ik voel mijn leven door mijn vingren vlieten,
dat leven zonder liefde en zonder zegen,
en de allerlaatste hoop dit hart ontschieten,
zo afgebeuld langs alle martelwegen.
Geen trouwe borst zwelt ooit de mijne tegen;
geen milde hand zal mij genadig gieten
de zoete wijn des levens. - Kalm bewegen
in teer genegen zijn en zacht genieten! -
O…
Opvliegend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.006 Ik meende het niet,
mijn liefste
een aanraking
kan meerdere betekenissen
en toch
is er ruis
niet alleen in de verte
soms is irritatie
zo’n vorm van aandacht
als je wil
wacht ik
met open hand…
Al
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.705 Met tranen in de ogen
schil je mij, rok na rok
snijd je grove stukken
Je huilt er zachtjes bij
In de kern schuilt het geheim
je brengt het dichterbij
Ontdekt een vage schittering
verdwenen na de eerste blik
Je kijkt een tweede keer
Oogleden gaan op en neer
Een dikke traan zout mij
conserveert, jij bent weer vrij…
Douchegordijn
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.893 Haren sluik nat van het rein en
damp omgeeft als sluierbruid
strijkt voorbij aan warme huid
nee velt aan haar vast te lijnen
Stof devoot om middel heen
dagen tot langdradig strelen
los gedragen voile te delen
zo doortastend mooi zij scheen
Tot haar heupen zich ontfermen rond
-als, warm als, lokkend omgeven als nee als-
de wanhoopsflop…
Niemandsland
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.033 Nooit een hand gevoeld
die warmte straalt
of liefs ophaalt
maar liefde bedoelt
Nooit een passie gehad
die stralend bloeit
of eeuwig boeit
maar ben het zat
Nooit de goedheid weten
die overwint
of altijd zingt
maar ben versleten
Nooit de waarheid zeggen
die prachtig klinkt
of zachtjes zingt
maar verdraaid uitleggen
Nooit de luchten…
Stenen engel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.170 Een eind lopen
Even lucht happen
Zonder haast, zonder haat,
Glimlachen kopen.
Ik besta niet
Zeg ik hen
Heel serieus, heel duidelijk,
Onecht verdriet.
Bij beelden stilstaan
Stenen gezichten aanraken
Met passie, met ongeloof,
Vleugels uitslaan.
De mensen staren
Wijzen naar mij
Uit gewoonte, uit afschuw,
Uitgerold garen.
Genaaid…
autark
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.728 lange uren moest ik stil zijn
met de stille gemeente
omspoeld door het woord
snel vertrok ik dan
naar de ceder op de libanon
waar ik tussen de wortels
afdaalde in het verwulft
daar flakkerde een kaars
en zag een kruisspin toe
op het vullen van botervaten
met hazelnoten rozenbottels
appels en sleedoornpruimen
na ter verpozing…
Tranenwaterval
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.151 Zo vrij als een vogel is in de lucht
Zo woordeloos bevlogen van de pracht,
Van het hemelgewelf,
Dat zij nooit meer daalt op de grond waar het
Begin van haar vlucht was gelegen toen
Zij de modder ontsteeg
Dus bind ons met touw, maar daar
Waar huid brandt, vezel te diep,
Te hevig, zijn weg, door ons…
nood-weer
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.581 regen is niet hard genoeg
de hagel nacht en dag
schuint langs het venster
dat ik niet sluit
maar open laat
mijn vogeltje dat schuilt
doorwaak de duisternis
met koude pootjes…
Vochtige schaduw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.431 Regen raakt je trieste gezicht
waardoor tranen versmelten
schouders zakken langzaam in
en passen gaan steeds trager
de wanhoop in jouw ogen leest
verdriet, pijn en eenzaamheid
steeds verder loop jij uit mijn
tijd en slentert door de dagen
de regensluier verbloemt het
silhouet en ik teken je grijs
en grauw, al zien mijn ogen
alle kleuren…
Zestien
gedicht
3.2 met 119 stemmen
41.606 I
laat mij aan u ontstaan,
wezen van zestien jaar.
Ik heb nog niet geleefd
dan enkel maar om dood te gaan,
als ik mijn naam niet heb gegrift
onder het vers, dat in u ligt.
Het vangt met deze strofe aan.
II
Wezen buiten de wet.
Afspraken met
sterren en eigen leden
voor eeuwig en zonder reden.
III
Van het meisje van zestien jaar…
O, de begeerte naar genieten machtig
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.858 O, de begeerte naar genieten machtig
Dreunt door mijn trotse lichaam als een hamer,
Kloppende-òp uit haar donker-kille kamer
Wellust, die sliep, op 't wekkings-uur aandachtig.
O, - genieten, ineengestrengeld prachtig,
Dromend zo schoon met aangenaam gestamer,
Even tussen kus en kus, àl eenzamer
Nachten gesmacht, een bange droom,…
MIJN BLEKE DENKEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.619 Mijn bleke denken dwaalt tot u door diepe nachten
Als moede schapen naar haar eindelijke stal;
Zij maken wit de nacht met schemerblanke vachten,
Weidend de duisternis van het welig donkere dal.
Ik troost wel iedere dag met zon en zachte praten
In eigen weide en kooi haar stomme droefenis,
Maar in de avond breekt haar leedgerekte blaten…
HART EN LAND
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.759 En alle dingen zijn eenzaam, en
Vloeien ineen -
Ik wil slechts wezen wat ik ben:
Alleen, alleen, alleen!…
Error
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.218 Zoekende naar het heden
Starende naar het verleden
De leegte duister in het geheel
Carambolerende gedachten
Holle echo’s van woorden
In een propvol archief
De herinnering verslijmt
Het heden afglijdend
De toetsen steen van erkenning
De verwarrende witte knoop
Onder volle rode lippen
Sprankje ...stip error…
Verenigd in een Niemandsland
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.783 Voorbij de grens van dit nergens
Een niemandsland waar zij wonen wil
In een verloren omhelzing, ergens
Waar ik mijn gevlei verspil
Aan haar slurpende ziel
Als een behaagzieke randdebiel
Vastgepind aan haar vel
Gevangen in een zeepbel
Wiegt ze mijn spinsels op haar deinende borst
Ze bijt speels en spottend in de duim
In de badkuip, in het…
lucht
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.182 Ik ben lucht
voor mijn vader
in een hoekje getrapt
en vergeten....
Ik ben niks
ik ben niemand
en nergens toe in staat
dan te janken in m'n slaap....
Zie mij
kijk maar goed
van voor naar achter
ik spring in het rond....
Maar daaronder
koud en kil
warmte ken ik niet
want ik ben de lucht
die ik adem niet waard…
Herfst
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.684 Achter de oude kloosterwoning
Hing wat rode zon…
Onder goud-getinte linde
Bad een jonge non
Heur gelaten ogen droomden
Onder blanke doek,
Naar de zwart’ en rode letters
Van ’t getijden boek…
Langs de wegskens was geprevel
Van wat blâren bruin…;
Aan heur voeten bogen schrale
Violieren schuin
Als ’n dode^illusie, die ze
Lang vergeten…