8926 resultaten.
De laatste keer
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.697 keer
ik begrijp het niet
met uitgestoken hand
met de leegte in mijn buik
en een blik vol onbegrip
maar met liefde
met tranen stromend over mijn wangen
kijk ik je niet na
kom terug en omarm me
om te leren van onze fouten
zeg dat het een nachtmerrie was
en wij samen verder gaan
onze dromen te verwezenlijken
of is dit dan vandaag
de eerste…
OCHTENDDAUW
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.484 Zie daar dan de eerste zonnestralen
voel de warmte op mijn huid
'k wil de hele dag genieten
ik waan mij weer een zomerbruid.…
met nacht en halfduister
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.430 kleine uren
gluren zonder zicht
jij hebt je ogen dicht
totdat het licht ze opent
zacht tocht schemer
door het raam en kondigt
aan dat ik moet gaan
maar eerst kus ik je wang
in het lichtend
rood geef jij je bloot
en streelt me zacht
met nacht en halfduister
op de rand van elkaar
raken en nog half slapen
voelen we de schepper…
2 januari 2005
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
913 De eerste boetes zijn reeds een feit!
Wanneer o wanneer begint de spertijd*?
------------------------------------------------------------------
* ter verduidelijking: spertijd was ingesteld in de 2e wereldoorlog, en gewoon een huisarrest 's avonds na 8 uur…
de grens van heimwee
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
674 al mijn dagen
vlogen in het vuur
van de stad
de stad
die enkel uit woorden
bestond
ik kuste
de straat
waar je zwijgende mond
open lag
en voor het eerst
raakte ik jou aan
ook je latere pijn
ik heb in je gewoeld
de schaduw gezien
immer voortvluchtig
als een zwerver
zonder hond
ik likte
aan je woorden
slechts assen…
onvolmaakt verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.376 Bij de eerste
zonnestralen
die een diffuus licht
werpen op m'n
pas ontwaakte gezicht
en m'n gemoed
doordrenkt is
in niet te
stoppen gevoelens
door aanrakingen gevoed
kijk ik met een
kritische blik naar mezelf
wanneer de scherven van het
onvolmaakte hun plek krijgen
glimlach ik naar m'n
spiegelbeeld
dan besef ik
dat het spel niet…
Op eindeloze benen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
771 in een halve zon
de schaduw
sloeg al om
op mijn balkon
zag ik je buiten
droomde me jouw hand
jij liep daar zo parmant
het rode koppie
in de wind op
eindeloze benen
ik haakte aan
jij liet me gaan
een jochie als zovele
maar je herkende toch
mijn lichte blauwe ogen nog
pofte voor jou
echt speciaal kastanjes
de eersten van dit…
totempaalpoëzie
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
935 landschap
opent zich
ergens
tussen traagheid en bronnen
van geluk
het begint met een gedicht
met venstervogels
ik laat ze binnen
ook de bomen
die ik nergens vond
voordien
ik word zomer
lichter en geloof
eeuwig als de zon
je glimlacht naar me
en ik woon nu
voortaan
in jouw stilte
* Locatie foto : Eerste…
Hopeloos
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.047 Hopeloos van wanhoop
Je begint eraan
mmmm… lekker
de een na de ander
keer op keer
tap je weer
eerst voor de lol
dan went het
het wordt een gewoonte
je denkt dat het je goed doet
omdat het je leed doet verdwijnen
het lijkt lang, totdat het uitwerkt
dan komt het terug
het leed, de pijn
het doet je denken aan
erge dingen.…
reiziger
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.850 de weg oneindig
strekt zich gespannen uit
zover zijn oog wil reiken
om in de verte op te lossen
in een wervelende zindering
daar
waar de eerste bocht verschijnt
zijn tred verraadt hem
aan de stoffige struiken
die de randen bewaken
maar hij ziet het niet
zoals niets van dichtbij
daar
verschuilt zich niets interessants
hij loopt…
rouwmantel
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
655 weet je nog
de appelboom
het eerste groen
en de plaats waar ik zat
toen het daglicht van dode dagen
uitgediept, steeds verzwegen,
wachtte op de dans der rozen
ik naderde voorzichtig,
met vleugelslag, in grijze winterrouw
mijn mantel verdroeg geen tijd
enkel schaduwen in een te stil verdriet
weet je nog
onder de appelboom
jij…
Wat stukjes blauw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
864 verzamel dagelijks
wat stukjes blauw uit
kou in heldere hemel
wit iets later
donkere wolken die
de nacht konden bevolken
penseel het eerste
roze in ontdekken hoe
de zon haar rood laat lekken
terwijl het prille
groen ontwaakt kwaakt
een late kikker nog verhaal
jij bent erbij leest
mijn teksten en samen
maken we dit schilderij…
Schreeuw om contact
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.274 Verbondenheid
Ik schreeuw erom
Het delen
Ik schreeuw erom
Weet niet meer hoe
Ik wil dansen
Contact maken
Ik schreeuw erom
En toch, iets houdt me tegen
Ik wil leven
Delen met mijn medemens
Ik wil er zijn
Ik wil zo veel
Ik wil aanwezig zijn
Mij openstellen voor contact
Een kans om te delen
En mijn hart te helen
Het eerste…
Verbod en stiekeme genot
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
866 ben bij je
in de zon waar
de sering haar
laatste kleuren zingt
het geel van hazelaar
naast blauwe regen
de zomer tot een
warm ontplooien dwingt
weet met jou
de kersenboom zij
bloesemde in tal van
jaren als een droom
de eerste pitten
vaak te zuur om door
te slikken maar het
verbod en stiekeme genot
haar leven is
gestopt…
Jij ook ?
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
940 Zag je de eerste spetters vallen
en hoorde je het lachen van een kind
voel jij je ondanks alles ook gelukkig
of ben ik de enige die dit ondervind ?…
Angst voor Woorden
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.511 Ik heb gehoord dat er een man bestaat
die woorden zo prachtig kan uitspreken
zwevend als herfstblaadjes door ochtendmist
vanaf het einde van zijn lippen
tot de eerste aanraking
Zo prachtig dat elke jonge vrouw
bij het uitspreken van haar naam
zichzelf direct aan hem wil geven
Als ik ooit verlamd naast je lig
onze lippen door stilte overschaduwd…
Wat als?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
536 Jammer dat we eerst moeten wachten
tot er geen morgen meer zal zijn!…
Levensmolen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.609 Waar jouw hart eerst gesmolten was
is het nu weer hard en koud
gek dat ik zojuist in je ogen las
dat je nog steeds van mij houdt
Maar het is wel goed zo hoor
doe maar lekker wat jij wil
jouw levensmolen draait gewoon door
die van mij staat een tijdje stil……
je wiegt in wind
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
842 je was een knop
die lente nodig had
de winter al ontloken
de groene bladeren
nog niet gebroken
wachtend op de zon
ik zie je opengaan
voor het eerst spontaan
jezelf gevend in wat al die
tijd verborgen is gebleven
het wordt hoogzomer in
de geur van eigen leven
je wiegt in wind
van warme woorden
schrikt van het gevoel dat
je ook anderen…
De vogel op de kruk
poëzie
3.1 met 22 stemmen
5.452 Het zijn nu pas zes of zeven dagen,
Dat ik dit sijsje kocht van Klaas de vogelman;
En schoon ik in het eerst mijn moeite moest beklagen,
Nu is er nergens geen, die beter vliegen kan.
Wat zou ik vorderingen maken,
Als ik zo leerzaam was als hij!
Maar 'k zou wel haast aan 't schreien raken.
Mijn vogel, ach! veroordeelt mij.…
Ego
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
976 ze vraagt hem wie hij is en hij
hij noemt zijn naam, een stad, een baan
het weerzien met zijn zoekgeraakte beer
dag één op school, zijn eerste zoen
oma's lach, de cowboys in zijn kamer
groene zee met moeder, vader, broer
zijn mooiste goal, gesnik in ochtendmist
de blik van hem die weet wat oorlog is
zijn droom om ooit, om ooit een keer…
dwingen door de weergodinnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 mijn takken zijn gespreid
twijgen in een warm hunkeren
nog is de wind te koud
moeten knoppen zich beschermen
in een winters bunkeren
ik zie het jagen
van de eenden
meerkoeten zijn al dagen
naar een nest aan het
zoeken voor hun eerste leg
en ik besef
dat de natuur zich
niet laat dwingen door
de weergodinnen vogels
zingen…
de maan en de duinen
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
721 en we zeiden tegen elkander
dat het eerste woord stil is
en vol vertrouwen
het zoete avontuur waarin we
onze handen kwijtraken
over zee en huid
porseleinen pauzes
die laten voelen hoe zacht
liefde volgt
en hoe jij fluistert:
ga met me mee, ik lig
aan je zij
waarheen dan, vraag ik me af
als de maan onze dromen
al opraapt
jij…
Straf baar
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.231 mannen
schermen
met beschermen
listig lustig
langs de digitale snelweg
het eerste slacht
offer valt
vlakbij de vangrail
waar groen gras
zacht ontluikt
mooie woorden
paaien
witte strepen
met zachte dwang
jaren tellen niet
haar lichaam
was een spel
dobbelend
rolden de stenen
langs haar
jeugd
hij ging vrijuit
zij kreeg levenslang…
wuiven het niet weten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
771 een zee van handen deint
geluid golft aan in vlagen
vingers reiken ogen vragen
armen zijn tekort wuiven
het niet weten wat er schort
de blikken zijn nog open
er staat geen leider op
die aan de mensen zegt
hoe alles zal gaan lopen
woede uit zich in geweld
de eerste mannen zijn geveld
brandhaarden gaan open
ze willen bloed en het…
ik paleteer in aquarel
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.316 zocht naar een verborgen kras
een tekening van hoe het vroeger was
voelde je aanwezigzijn
in steen, herinneringen
schoten door me heen in ontzag
voor kracht en opgeslagen macht
tijd heeft hier niet stilgestaan
is langsgegaan in tal van
kleine levens die hun gevoel
in kleur hebben gegeven
ik paleteer in aquarel
en zet de eerste…
steel vast tijd voor ons bestaan
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
652 je wiegt leven
met je adem
je borst verrijst
uit zachte rust
ogen sluiten
nog de morgen buiten
gedachten zijn
met slaap gesust
het kind speelt
in je dromen
zijn lach
op je gezicht
je haren glanzen
nog wat vochtig
in het eerste
schemerlicht
ik neem afscheid
van ons samen
kus je zachtjes
zal nu gaan
wij gaan de uren…
verjaardag
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.924 Alleen het verstand verbetert,
heeft eerst leren nadenken,
om dan pas uit te voeren.
Heeft leren waarderen en dan liefhebben.
De kroon op het werk zijn
de voorbije levensjaren.
Nu krijg ik een rode strik rond mijn hart,
dat is mijn verjaardagscadeau.…
Het zwarte onkruid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
814 je bloeide
kleuren uit het
zwarte van de nacht
tot helderheid
van zon op een
eerste lentedag
maar ook het
onkruid voelde zacht
het openen van je gulle lach
rukte op
verstikte jou
stal je warmte en gaf kou
je hebt de borders
weer geschoond en weet
je wortels nog intact
jij gaat weer bloeien
het zwarte onkruid van de nacht…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Witte muren
dragen sporen
van raak
etterend in
verdampte jaren
onderhuids
als dat al kan
klinken klanken
als roepende wanhoop
in die éne woestijn
waar zand allang
geen vijand meer is
geschoten in gevangen lucht
vlucht het alfabet
langs kindergeesten
overleven is de
eerste letter
van de schrift
kom maar
kom van links of rechts…