15538 resultaten.
Een reus
gedicht
3.1 met 63 stemmen
44.316 Maar een reus is te hoog voor een meisje
en zij te blauw van onderdanigheid.
Het ras der reuzen sterft uit. Spijtig,
want hij kan zijn ogen openrekken
als spek en zijn spieren als slangen
doen spelen, tot vervelens toe.…
ik heb de hemel aangeklaagd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
786 ik heb vandaag
de hemel aangeklaagd
de zee gesproken
en het land gevraagd
me te begraven
het blauw wees me terecht
koude straalde wolkeloos
haar leegte naar me toe
ze maakte me weer klein
alleen en hulpeloos
ik gebaarde stilte in het
schreeuwen tegen golven
Ze deinden kilte
in het eindeloze thuis
mijn woorden zijn verzwolgen
ik…
ik aard in somber land
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.237 witte strepen krijten in
het blauw hun verre reizen
schrijven adem in de kou op
weg naar tropische verblijven
ze laten alles achter zich
de zorgen en hun zaken
het huis en met de buren thuis
voorlopig niets te maken
zie kiezen voor comfort
lucht om hen te dragen
geen boot of druk verkeer
treinen die vertragen
ik aard in somber…
Wonder
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
5.088 Wat is het toch een wonder
Dat dat rare wezentje op de echo
Zo ontzettend mooi bleek te zijn
En dat jij dat bent kleine Guido
Van alle baby'tjes op de wereld
Is er maar eentje zo speciaal
Je bent de aller allermooiste
En de liefste van allemaal
Die mooie blauwe oogjes
Oortjes, neusje en mondje zo perfect
Ik kan bijna niet geloven
Dat…
je woedt onstuimigheid
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.047 weer speel je
met de wind
en zendt mij
buien in onzekerheid
neem mij in het blauw
dans naakt de hemel
dichterbij en vrij
oplossend in de wolken
zwarte aarde geurt
het mogelijke wortelen
het delen van de plaats
voordat je weer vergaat
uren duren langer
omdat liefde tijdloos is
kom bij me, teveel
jaren voelen als gemis
geef…
Luchtmatrasje
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.174 Oogjes open,
alleen maar blauw,
alleen maar zon.
Ik zit hier dan,
op mijn luchtmatrasje.
Binnen een maandje ben ik wel terug.
Alles laten liggen.
Wat de zorgen waren?
Weet het niet meer.
Ze zijn simpelweg te ver af.
Ik, op mijn luchtmatrasje in de Dode Zee.…
droom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.256 Een land zonder blauw
op straat,
geen ommuurde gebouwen
met een binnenplaats.
Geen kogels die de
rust verstoren en
dood en verderf
zaaien.
Een continent vol vrede
en verdraagzaamheid
gebaseerd op
wederzijds respect.
Een planeet zo puur,
waar vrienden
nog echt
vrienden kunnen zijn.…
Remember September
hartenkreet
4.4 met 64 stemmen
1.867 Stalen rossen - kolossen beton
Prikken een gat in de zon
Kietelen haar blauwe gewaad
En werpen ruw - schaduw op straat
Stralen verdwijnen - schijnen onecht
Ontmoeten het slechtste van slecht
Zijn ineens niet meer zo sterk
Iedereen rondom - komt om in het werk
Verhalen verschijnen - pijn en verdriet
Roodzwarte pagina's vol bloedvergiet…
Paddestoelen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.023 Het zwerk is blauw dan wel bewolkt
het bos met zwammen dicht bevolkt.
Prachtig zijn ze om te zien,
soms ook lekker bovendien.
Maar vergis je echter niet,
want hun vriendelijk gezicht,
verbergt soms net als mensen,
barre stank of doodlijk gif.
Zoek daarom paddestoelen met verstand
of laat ze anders staan.…
Polikliniek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.247 De gang is grijs
Zoals de gezichten
Afwachtend starend
Naar blauwe deuren
Grijs het linoleum tot
Barstens toe gedweild
Langs de gekleurde lijn
Deuren openklappend
Rolstoelen vanzelf
Men komt en gaat
Zwijgend gevangen
In eigen gedachten
Dood of leven
Vraagt geen stem
Alleen het kind
Kan dwars door
Zware stilte springen
Breekt de…
langs de strijk van wat violen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.031 ik zie de hemel opengaan
wat wolken dwalen langs
het blauw en lossen op
ik voel de zon en wind
waan me weer een kind
op eindeloze vlaktes
muziek waait zacht
langs strijk van wat violen
ik vang met lach je melodie
we dansen hitte van de
poesta's en wijken later uit
naar permafrost van toendra's
nu gaan we lente brengen
in…
mijn kinderstem
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
3.977 windstil overal, niets beeft
en het groen dat om de bomen zweeft
hangt roerloos, ik wil
nu gaan vertellen van mezelf, wees stil
mijn stem, in 't midden van dit land geboren,
in vlaanderens wieg, daar kunt ge z'horen,
al vliegend naar het blauw
zo transparant als morgendauw -
zij spint de fijnste wolken die het hoogst
drijven en draven…
Wij bloeiden wild
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
767 jij zonde het
blauw in de lucht
ik schilderde
wolken wat wit
jij kaatste ons
licht snel weer terug
ik warmde
mijn rug
onder jouw stralen
om mijn kleur op
te halen en penseelde
prilgroen ons verlangen
wij bloeiden wild
in bloemen die
alleen deze zomer
maar kenden
wisten de lente in
voorzichtig verkennen
maar de zaden…
zomer
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.648 de krekels zijn blij
het trillen van bomen
glinsterend begrip van zomeroogst
en wij; de kern die ons voedt
legt ons de wereld in het hart
zwaar zwemt de middag voorbij
wij voelen zijn kloppen, tellen de slagen
en lieven ons breekbaar klevend in adem
jou drupt warme honing van ’t lijf
en ik zout het gras
toeval is blauw en een spoor…
Tomtom is de weg kwijt
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.741 He, verdikkemme
was het maar waar
was het maar zo makkelijk
de weg te vinden
naar haar
Ik druk de Tomtom op de voorruit
geef de koers in, de snelste route naar:
gevoelsmens, blauwe ogen, lang en slank
lief karakter, romantisch aangelegd
een vrouw van heb ik jou daar
Maar helaas...…
Ouderlingentehuis.
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
632 Morst dan een beetje,
omdat haar blauwe handen beven.…
zij moslima
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
695 als een echte jonkvrouw
getooid met ruisend kleed
beent ze door de straten
van haar veel te grote buurt
op haar rug het puntig blauw
van een lang vergeten erwt
plant ze haar modieuze hak
elegant achter iedere tak
die haar omgewaaid de weg verspert
en slechts vergetelheid vindt
waar zij de toekomst
en nog veel meer
zal zij nooit werken…
de lont in het Kruidvat
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.194 hoge luchtdruk, hoofden rood
stemmen hard en ogen groot
een vermoeide man met een V
komt het verkeer regelen
de dame met het kind
op haar arm mag eerst
braaf sta ik beschaafd te wezen
met blauwe haarverf
in mijn handen…
In jouw ogen mocht ik kijken
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
877 woordeloos in open ogen
drink ik de ruimte
tussen elke stilte
die je laat nazinderen
als een droomvlucht
op mijn wang
blij en droef bonkt
mijn hart van verlangen
om zon-gevlinderd
te grijpen naar
het blauwe licht
van ademloos wachten
je handen raken zacht
mijn roerloos denken
verborgen in de troost
van je streellichte lach
zo…
Dichtdruppel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 Een druppel valt uit mijn linkeroog
Met veel kabaal op het laatste woord
De inkt was droog, is nu weer nat
Nog nooit zoveel verdriet gehad
De letters verwateren, worden één
Het sentiment smelt tot een blauwe vlek
Het papier wordt zacht, een gat, een lek
Het laatste woord verdwijnt, verdween
Het zielige einde van dit rijmsel
Is geblust,…
De aarde bloeit
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
679 schapenwolkjes dribbelen in de lucht
kondigen de komst van lammetjes aan
steeds meer blauw verschijnt spontaan
door de steeds warmere voorjaarszucht
lenteklokjes tingelen nog onbevrucht
met harten die verwachtingsvol open gaan
ze voelen zich voor even nymfomaan
als ze de bijen lokken in hun vlucht
maar als alles eenmaal groeit
de nieuwe…
Jouw hand in de mijne
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
2.076 Gekleed op het weer
dertig graden of meer
in de auto, op de snelweg
naar het strand
richting de zon
die op ons gezicht brandt
Je zet de radio harder
de wind speelt met je haar
gooit alles door elkaar
het kettinkje om je nek
de kraag van je hemd
alles waait van z'n plek
Maar dán je lach
je blik opzij
je blauwe ogen
kijkend in die…
kon ik maar schreeuwen
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
820 morgen
zal ik je haren vlechten
mijn kind
morgen
wanneer ik de aarde
ben rondgegaan en
de zon heb aanschouwd
ik zal ze
door je haren strelen
we zullen stoeien en spelen
en hoog in de lucht
met blauwe bloemen om ons heen
zullen we de verte liefhebben
en zachte woorden spreken
morgen, ja morgen
mijn kind
zal ik je omhelzen…
Super-atleet
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.262 Ik was de super-atleet die blitste
was sneller dan de bliksem flitste
als het startschot klonk
schoot ik weg als vonk
zodat ik in 't startschot finishte
Als test-springer op wonder Nikes
veerde ik de lucht in met bekijks
en verdween in 't blauw
men zocht mij al gauw
en vond slechts m'n rokende spikes
Als hoogspringer op deze sandalen…
Geborgenheid
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.556 Mijn smart regent tranen
golven die breken
op het verlaten strand
van mateloze droefheid
verloren dromen
Vannacht dwaal ik
op onzichtbare vleugels
stromen van kristal
door de bittere kou
van glanzend zwart
Op zoek langs sterrenzilver
het ijs van de blauwe maan
naar de schaduw van je gelaat
de schoonheid van je licht
de verten van je…
de rivier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
743 de nachten verstommen in neonrood
een laatste duwbak in de zilveren vaart der naties
wat flarden van overkantse muziek
rimpels in de tijd
blauwe vaandels
in de optocht van hebberige dwazen
misthorens blazen de aanval
dijken angstvallig op deltahoogte
slapen de eeuw uit
een sleper ploegt de voren van een nieuwe tijd
ze zeggen dat het…
het meervoud van stilte
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
760 zon
het hoogst staat
en de zevende wind
vogels meeneemt onder bomen, innig
in het fluisteren
er zouden geen ramen zijn
om te vullen, geen kamers die zwijgen
gevonden, meer en meer
het verstijven van angst
omdat taal stil moet zijn in het omkeren
van woorden
of misschien
zou ik wel een lang uur
willen huilen in
een blauwe…
Klapstuk
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
657 De nacht wacht op
dat wat komen gaat
de lucht kleurt blauw
een tranen dauw
gekroond met rozen
klapscharlaken vurig rood.
Beminnelijk groen springt
gazellewaardig in het oog,
heesters weven een gedicht.
Een eenhoorn breekt het licht
aan de oever bewegen zwanen
pirouettes in sierlijke bogen.…
Kinderhand
gedicht
2.5 met 20 stemmen
22.169 Omdat ze gauw gevuld is
- het dons van een kwartel
is genoeg, een herfstblad in
de lente, een blauwe knikker
in de palm -
sprong plots iets donkerroods
hem in de ogen, een vingertop,
een snee van niets,
een net te snel langs
grote grassen strijken
en wat zich opent
is zijn ogenblik.…
Vakantieschilderij
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.317 Het boter bloemt, blauw zijn de luchten,
het vogel zangt, zingt zonder zuchten,
een glimlach kijkt tussen de wolken door,
vakantie, ja, daar ga ik even voor.
Geniet van zoveel moois, geen plichten,
dus maak ik maar wat kolder-dichten
om vrij en vrolijk even weg te zijn;
dag allemaal, mijn was hangt aan de lijn.…