4017 resultaten.
ALS DICHTER ZIT IK ER NU MEE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.245 genomen in dit leven
dat is erger dan de dood
afronding zal er dus nooit komen
nooit een weerzien op aarde
ze gaf geen liefde, ze zag geen waarde
nu wil ik je heel graag troosten en nabij zijn
maar dat is voor mij heel erg zwaar
je gelooft het niet, maar is echt waar
exact hetzelfde is mij gebeurd
net afgerond, ik wenste onze dochter een gelukkig…
HET ENIGE KIND
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.108 haar man
zouden ze wellicht sterven van verdriet
Na jaren toen de hoop opgegeven was
groeide haar een zweempje in het hart
Hernieuwde hoop klom uit het moeras
en in haar ziel ontdooide vlot de smart
Een kindje groeide in haar baarmama
een meisje, zoals ‘t na enige tijd bleek
Mama kocht direct een meisjespyjama
de hele wijk zag hoe gelukkig…
De Prikkels van het Leven.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.676 Daar ligt op ons pad zo veel edels,
Dat ons naar iets hogers verwijst;
Gelukkig, wanneer daar van binnen
De prikkel van 't goede in ons rijst.
Daar kruipt in ons hart ook een wormpje,
Dat, klein, zijn ontstaan noô verraadt,
Maar dat ongemoeid tot een slang groeit,
Die vorm is de prikkel van 't kwaad.…
Links - Rechts
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
766 zal vereren
en lukt het niet een zondaar tot de waarheid te bekeren
dan volgt een kanonnade op het rode klankbord 'Joop'
een vijand is een Nazi, een proleet of misantroop
met zulke lieden gaat men uiteraard niet discussiëren
gedachtegoed van rechts valt sowieso niet te verteren
geen denken aan, hun gal krijgt dan spontaan de vrije loop
gelukkig…
Onbekommerd genieten van je kookschriften
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 Ja, gelukkig zijn er kookboeken, eigen familiehandschriften
meritarinese geuren die thans nog vaak wangen kleuren.
Proef je een Peter in de huttencase, alpen en berghutten,
herbeleeft die ene bedstee, je eerste gedeelde liefdesleven,
denkbeeldig violen, beter had je nog nooit wakker gelegen.…
Hap, Slik, Weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 haar zij
Breekt mijn hart opnieuw
Hij bloed leeg
Ik voel het uit mij stromen
Alsof mijn lichaam huilt
Schreeuwend om genade
Ik zak in elkaar
Verslagen, verwond en verlaten
Naast haar op de grond
Smekend om genade
Stil staan van de tijd
De wereld in zijn achteruit
Tot ik opnieuw gevangen wordt
Samen met haar ben
Waar we nog gelukkig…
Beschouwing
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
562 Gelukkig blijven er ook
lichtpuntjes, al zijn ze
misschien wel heel erg
klein.
Een wonderlijk jaar, waarin
corona alles heeft veranderd.
Het is soms niet te
bevatten, wat die
sluipmoordenaar ons
heeft aangedaan.
Vele mensen zijn ziek
geworden, overleden
soms in een hele korte
periode.…
Indië
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
589 Denkend aan het oude Indië
denk ik aan mijn vroege jaren,
mijn leven van voor de oorlog
hoe gelukkig we toen nog waren.
Ik zie weer die koele witte huizen
langs de tamarinde lanen staan,
waar op het heetst van de dag
de luiken voor de ramen gaan.…
Den-ken lééft !
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Gelukkig of helaas.
Voor kunstenaars is leven muzikaal.
Een paradijs, waarin muzen wonen.
Waarin de liefde leeft.
Levenskunstenaars leven.
Ze lachen soms om alles.
Ze houden van bomen.
Van jonge blommen.
Ze bestuiven kruis.
Weten wat doen is.
Druktemaken.
Wat laten is.
Feest!
Ze ouwehoeren vaak en graag.…
Later
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
539 volle zalen
colleges over platte aarde
wassen platen
daar was Inge
Gewoond in dozen in Athene
Plato zou ik vinden
de waarheid achterna
24 doe iets met je leven
waarom kom je niet bij mij
ik alleen
hoorde haar gefluister
Inge stuurde me naar Frankrijk
de wereld rond
eerst nog slapen in Lyon
Reu Terraille 13
met die en die was ik gelukkig…
Alleen, maar niet eenzaam (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
655 Dat Jan-Anne zo kan en wil leven en daarmee gelukkig is, doet er toe!
Jan-Anne houdt van veel lezen,
daarin kan hij ook veel beleven.
Ook leest Jan-Anne met veel interesse in de Bijbel.
Dat Jan-Anne diepgelovig is, lijdt geen twijfel.
Sinds september 2023 bezoekt Jan-Anne een groepje mensen met autisme.…
De schort...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
633 Maar gelukkig voor mij,
hij gaf me aan zijn vrouw.
Die was waarachtig blij.
ze deed mij als schortje voor.
Nu hang ik aan een roestige spijker.
Ik ben er niet op vooruitgegaan.
Maar ik vermelde het al eerder.
‘k zit nog steeds met mijn neus vooraan.…
ZWARTE GATEN VAN DE TIJDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Ieder woord dat ze in het donker fluisterde
dat kwam regelrecht uit haar wenende hart
Terwijl er toch niemand naar haar luisterde
haar wereld zag immers zwarter dan zwart
Ieder verdrietig woord dat haar hart verliet
beproefde het traan uit haar ogen te persen
Achter haar klonk het levens afscheidslied
het zong van verdriet en pijn controversen…
Flashback
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
572 Vandaag een blik op jazz en popmuziek
De jazz kwam voort uit blues en honky-tonk
Een diamant, ruw als Thelonious Monk,
Die bij John Coltrane glans kreeg, dynamiek
Toen kwam Ray Charles,
The Genius, met soul
Gestoofd uit gospel, r&b en jazz
Met op de achtergrond zang van Raelettes
Het podium was waar zijn kracht in school
De man, niet…
Delfische Delegatie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
496 Duizend-en-een
Decoratieve
Denneboom
Dwergen en
Driehoornige
Deunen
Drenzende
Deernen
Dwalend
Door
De
Decembermaand
Dralen als
Djinns,
Duivelse
Decreten in
Dickens
Dracht
Debiterend,
Door
Deventer
Dreven terwijl
Derwischen
Der
Delfische
Delegatie
Doordachte
Dwaalwegen
Delibereren
Die
Demente…
Friesland in de winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.160 Als pijn getroost wordt dan is het fijne pijn
Er is toch een lieve God en Zijn heiligen gelukkig maar.
Koek was op.
De koek was op.
En dan behangt Liduina van Schiedam je uit de hemel met een KRUIS of je dat nu gelooft of niet.…
Schouwburg-rijmen
poëzie
3.0 met 19 stemmen
6.947 (BOVEN DE SCHOORSTEENMANTEL IN DE REGENTENKAMER)
Gelukkig is het land,
Daar ’t kind zijn moêr verbrandt.
V.
(OP HET VOORSCHERM)
De Bijen storten hier het eêlste, dat zij lezen,
Om d’ oude stok te voên en ouderloze wezen.
VI.
Het zij gij speelt voor stom of spreekt,
Let altijd in wat kleed gij steekt.
VII.…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 Ik ben een zeer gelukkig kind,
Wanneer men dit bedenkt:
Mijn vader is mijn beste vrind,
Die mij schier alles schenkt:
Zijn afgedragen zomervest,
Zijn oude broeken, en de rest;
Maar dat weet Moeders naaister best.
Hoe lekker smaakt die boterham,
Met dat Sint Nikolaas,
Dat mijn mama mij brengen kwam
In plaats van Leidse kaas.
En och!…
Welkom in de wereld...de wereld van...ja die!
netgedicht
3.6 met 61 stemmen
6.343 “
En lopen we samen gelukkig blij,
Met een lang verhaal nog
Voor de boeg?
Over dat we op weg zijn
Naar die ene open deur
Zonder te weten van elkaar
Wie die ander is en of die het is, die de ander
Binnen vroeg…
Getackeld
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.904 onverwacht
die daardoor de winkel in zweefde
waar de slager niet aan de gehaktmolen dacht
zijn vingers, zijn hand draaide in de molen
haar schreeuw overstemde zijn kreet van pijn
ze viel met haar hoofd door de glazen vitrine
het had zo'n mooie dag moeten zijn
de teckeltjes keften luid in consternatie
waar het gehakt door de winkel vloog
gelukkig…
alles of nu
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
3.065 leven leven
moesten dansen op het koord
tussen later en nu even
nee, wij niet als ouwe lullen
kwissen-starend op teevee,
ons met nootjes zitten vullen,
maar lekker manisch met z’n twee
dus vreeën wij de hele nacht
en lulden tot de dag begon
wat hebben we gedanst, gewacht
totdat ik naar de bakker kon,
om er bij ‘t ochtendgloren
zo gelukkig…
Heerlijk rustig
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.253 Ik voel me als mens
heel gelukkig. Ik wens
u hetzelfde. Dat mag u best weten!
_____________________________
Noot:
Deze verrukkelijke fietstocht maakte ik vandaag,
eerste pinksterdag 2009.…
Sultan van mijn hart
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
880 Voor heel even zag ik een stralend gelukkige vrouw.…
zinloze strijd (proza)
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 sappen van de levensboom
waar er in vroegere tijden maar enkele waren
is het nu een collectieve verschuiving die
men in eigen geest kan ervaren, de pseudo-
geesteswetenschappers schieten als
paddestoelen uit de grond, met volle doch
verkrampte borst als ontzenuwde pauwen
verkondigen zij het evangelie van vrijheid,
van vreugde en een levens gelukkig-zijn…
harteloos
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
978 stiekem wilde ik je gewoon vertrouwen
zo lang je mij maar de aandacht gaf die ik wilde
en je mijn seksuele honger stilde
ondertussen liet ik minder van me aan je horen
blijkbaar wilde jij mij ook niet storen
je was je pijlen al op andere vrouwen aan het richten
je hebt charme, dus ook zij zouden zwichten
als ik je sms'te reageerde je gelukkig…
De wintermaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 De mensen hebben gelukkig weer wintertenen.
En weer verkleumde vingers.
En de gronden worden weer hard.
En ze levert stenen op.
Moedertje maan verzamelt hoog boven haar kindertjes met mutsjes op.
In een kring lijden ze om de maan
Zorgen voor vrouwen, kinderen en zieke mannen
Ik verdwaal nu in een donker Hans en Grietenbos.…
VIJFENVEERTIG JAAR GETROUWD
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
3.910 en bij dag doorgaans onder de mooie regenboog
Zware, woeste zeeën, we voeren evenwel door
tezamen strijdend door zo vele donkere nachten
Nooit opgevend, altijd varend in het juiste spoor
altijd elkaars eeuwige liefde mogen verwachten
Vijfenveertig jaren er alreeds voorbij gevlogen
als een mooie droom gingen ze allemaal voorbij
Heel gelukkig…
Jij!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.072 Wat goed is, wat slecht, geluk is te schenken
Geluk wat je niet met voeten mag betreden
En zo zijn er veel meer dingen die met een reden,
Gebeuren en gaan zoals je soms niet wilt
Maar weet je, of je fluistert of gilt
Je roep om geluk wordt door meer mensen gehoord
En als ik daar aan bij kan dragen, is mijn bede verhoord
Want MIJN kind gelukkig…
Aan een beek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.606 wiens hand
Die beekjes zo doet vloeien
Door dit gelukkig land.
Leid, waterrijke streken,
Leid, koel beschaduwd oord,
Mij tot de volle beken
Van Jesus' liefde voort.
Daar ’s lafenis en krachten
Voor ’t hart dat Gode leeft;
Dat dorstig moet versmachten
Bij al wat de aarde geeft.…
Een Utrechts sprookje
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
609 Hij draaide zich nog één keer om
en zei: hier waar ik lang gelukkig leefde,
keer ik ooit weer terug,
want mijn hart slaat gelijk met de Dom.
Rom bom, rom bom.…