Alle inzendingen over tijd

23350 resultaten.

Sorteren op:

Verloren taal

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
Verborgen in vergetelheid Gekleurd door tijd Ligt het schrift tientallen jaren Stof en vuiligheid te vergaren Het kind ooit vol enthousiasme Krijgt nooit meer een schrijvers orgasme…
Trix9 maart 2012Lees meer >

oud hout

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
er gingen heel wat jaarringen aan vooraf als cirkelgangen in de tijd wat er groeide was het hout van jonge loot tot middelbaar en oud...…

zomertijd

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
Nu de winter weer is ondergedoken De zomertijd zo meteen weer aangebroken Moet de klok straks weer vooruit met de geit En ben je weer een uur op een dag kwijt Dat is al een hele poos een sigaar uit eigen doos Een zomer lang,terwijl men het donker zo nodig is Omdat men anders slecht slapen kan…
nijkamp13 maart 2012Lees meer >

Op het graf van ene ZANDLOPERMAKER

poëzie
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.284
Hij die door stoffig zand, terwijl hij heeft geleefd, ‘t Verloop van ieder uur in 't glas gewezen heeft, Wijst in zijn eigen stof, aan d'ogen daar toe open, Nu 't aller uren uur, dat niemand kan ontlopen.…

Amsterdam – Enschede 21:30

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 465
Traag glijdend omringd door duister Berust ik zuchtend in het feit Dat de tijd zijn sporen nalaat Is dit dan vertraagzaamheid…

Gebeurtenissen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 658
Gebeurtenissen in het nu worden de herinneringen van de toekomst…
marijke22 maart 2012Lees meer >

Zomertijd/ Wintertijd

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.329
Het is ergens goed voor, zeker en vast maar tegen dat we eraan gewend zijn, wordt de tijd weer aangepast, en klopt alles weer zoals het kloppen moet!…

De Straat

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Zomaar, op een donderdag ik hoefde enkel toe te geven werd ik, half bewust, als hij toverslag het verleden ingedreven het was niet nodig dat ik zocht ik wist hoe er te komen toch liep de weg bij elke bocht heel anders in mijn dromen ik stapte uit, niet ver vanwaar ik heen wou gaan verbijsterd bleef ik daar minuten staan ik kende…

De Straat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Zomaar, op een donderdag ik hoefde enkel toe te geven werd ik, half bewust, als hij toverslag het verleden ingedreven het was niet nodig dat ik zocht ik wist hoe er te komen toch liep de weg bij elke bocht heel anders in mijn dromen ik stapte uit, niet ver vanwaar ik heen wou gaan verbijsterd bleef ik daar minuten staan ik kende…

alleen in de tuin

gedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.821
Men zit met zijn schimmen in de tuin, licht bladert schemer, er ademen oude nalatige vragen men zwijgt zich tezamen, is sprekend zijn naaste het is later, onhoorbaar als tijd men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment willen wissen in scheurende zijde, ontastbare tastende voeten voorbijgaand…

De oude buurvrouw

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Meer dan twintig jaar geleden zat ze daar al twintig jaar misschien liet ze een stoel bekleden of verplaatste er een kandelaar nee ze was niet erg gesleten al was ze verder uitgedijd want naast zitten wou ze eten altijd was het etenstijd ze heeft me daar voorbij zien lopen een doos gebakjes en een vent ze groette niet, hoe kon ik hopen…

DE RODE STEP

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 636
marmerwoorden rieten tegels in huiskamergesprekken de suitedeuren glas-in-lood geef pagina’s de ruimte voor af te zetten voeten in putdeksel slalom laat knerpend grind, de sloppen langs mijn rubber banden zoeven de oude man gekromd zijn bruine tanden bloot vang stemmen achter deuren het wasgoed aan de lijnen de autoloze straten vol met tijd…
JELOU29 maart 2012Lees meer >

Vulpen, groen gevlamd

gedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 6.167
gekregen in '86 dop vervangen in '91 houder vervangen in '93 clip vervangen in '98 dop opnieuw vervangen in '02 gouden pen vervangen in '07 met deze pen geschreven in '09 alles anders alles hetzelfde ------------------------------ uit 'tellen en wegen', 2011…

EEN EEUW LANG

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Op de strenge diepzeebodem door beschermend duister omgeven ligt al honderd jaren het wrak van de Titanic zijn boeg en wanden slapen dof _ bruingekleurd grillig en verweerd door onoverwinnelijke vraatzucht van ontelbare dwergplantjes daarbinnen verblijft het gebeente van zeelui en reizigers die een verborgen graf kregen dat sterke herinnering…

Voetnoot

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
Het is niet meer dan bijzaak, ofschoon onlosmakelijk in gedurigheid verbonden. Wegstervende woorden van alle mensen wiens stem we horen konden. Uitdijende zwaartekracht rekt de ruimte op en laat grenzen terloops vervagen. Het achterland van herinnering vernevelt op gedempte toon in de zoom van lengte van dagen.…
Iniduo6 april 2012Lees meer >

SCHEMERTAAL

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Lang verdwenen tijd wordt teruggehaald door het duister, dat schuchter hierheen vlucht. Mensen uit aarden hutten leven weer, stellen het heelal tezamen een vraag. Sterren laten hun woord op bloemen neer. Strijdende wil der wereld oogt zwak en vaag bij de oeroude, nóg sprekende eer: zwoegen om slechts te bestaan als windvlaag.…

Nostalgie

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 786
Nostalgie is schuilen onder de paraplu van het verleden…
ria10 april 2012Lees meer >

de klok van mijn moeder

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
tik tik tik onverdroten graf tik tik tik het lijkt langzaam maar de wijzers lopen in een draf naar de tijd in vergetelheid en dan val ik in slaap aan de tafel waar mijn moeder eens zat tik tik tik mijn moeder en ik…
Fred13 april 2012Lees meer >

Déjà vu

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
De tijd lijkt omgekeerd vergleden. Al duurt het maar een tel of tien, het eens geziene weer te zien, is als herdoen wat wij al deden. Of is wat toen zich openbaarde niets meer dan slechts de tirannie, de drang om wat we nooit ontwaarden tòch te begroeten als vergaarde herinnering of nostalgie – een stil verlangen dat ontaardde?…

Mevrouw Verkuijl: bedankt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
dat ze zo ontworpen waren als een éénheid, door één man in één tijd, begin vijftiger jaren dat je daar niet zó in breken kan had ze een aktiegroep gevormd “laat de huizen prachtig blijven” had ze het stadhuis bestormd had ze brieven zitten schrijven en had ze, toen ze haar weerstonden haar ogen roodgejankt?…

chaotische nachtgedachten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
chaos gaat liggen dwarrelt zacht naar benee hoofd rust op het kussen weg aa dee haa dee de nacht ordent en strijkt zacht door mijn haar chaos verdwijnt slaap nu maar…
evelien20 april 2012Lees meer >

AAN ENE BEEK

poëzie
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.690
Ik juichte in de armen van een gade, Ik treurde hooploos op haar graf! Nu dool ik langs uw oever henen, En droom 't verleden, dat nog vleit. 'k Ontwaak en alles is verdwenen, En 'k sidder in mijne eenzaamheid. Vol zielrust, maar weemoedig tevens, Volg ik uw rolling na en ween; En al de vreugd en smart mijns levens Vliên zachtjes met uw golfjes…
Rhijnvis Feith18 september 2023Lees meer >

een laatste kans

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 722
hij , een oude man zoals zij een oude vrouw is wanhopig op zoek naar een nieuw begin een soort tweede jeugd de eerste hebben ze niet echt op waarde geschat ze deden maar wat ( arrogantie van de jeugd ) oh, zo pijnlijk zijn verlangens naar de lusten van toen die niet meer voorhanden zijn hij, een oude man zoals zij een oude vrouw…
Fairouz26 april 2012Lees meer >

het laatst

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Onder je onder je boven je boven je. De regen de grond de grond de regen. De liefde de dood. Het rood. Het blauw. De zon het licht. Het laatste licht. De grond. Het leven het leven. De dood.…
c. paris28 april 2012Lees meer >

Een heel behoorlijk natuurgedicht

gedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.237
De scepsis is langzaam weggestorven en het laatste voorbehoud met de spotvogels vertrokken naar het heidense Zuiden wordt het langzaam tijd om te gaan sneeuwen, eerst langzaam, daarna dichter, tot alles blanco is en onverlicht, je reinste Middeleeuwen. Mooi zo, dan nu maar eens een zwerver aan laten kloppen. Volluk! Hongur!…

Levensboek

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Elke trede van onze levenstrap, zetten we voorzichtig stap voor stap. We klimmen beetje bij beetje pas voor pas, rustig en bedaard en niet al te ras. Alles begon op je mooie geboortedag, zo'n dag waarop je onbeperkt huilen mag. Van baby naar peuter, kleuter en tiener alweer, zo groeien we door elke dag keer op keer. Van tiener naar een puber…

huiver

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 650
tot twee keer toe floot hij, de vogel die het voorjaar riep en ook de zomer terwijl de tuinman naderde waar ik hem zag viel er een schaduw over het lokkend groen en jij en ik, opnieuw, wij huiverden in de omhelzing duidelijk voelbaar de rilling van de tijd…

Houten kruis

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Houten kruis gekanteld Tegen een stenen schuur Knuffels, kaarsen, bloemen Herinnering aan een noodlottig uur Het lijden van nu en van de eeuwigheid Bij elkaar gebracht in de tijd ----------------------------------------------- In Memoriam Kees-Jan Dusseljee die in nieuwjaarsnacht door een eigen gemaakte vuurwerkbom om het leven kwam…

In decennia

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
Voor en van alles is een eerste keer Heel vaak wordt gedacht: dit wil ik wel weer Die streling, die kus Die intimiteit Voor en van alles is een eerste keer Die soms ook meteen de laatste kan zijn Wie herinnert zich níet die beleving...? Voor en van alles is een eerste keer Geniet en pak direct dus dit moment Vaak voor en van…

Ephemera

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Als ook de langste dag ten dode loopt, zal zelfs dan de schemer kleuren laten verstillen. Geen dag ontkomt aan de verstikking van het licht, geen dag, ook al zou je nog zo graag willen. De dagen zijn zo sterfelijk als zij talrijk zijn, de gedachte aan eeuwigheid is vergeefs gehoopt. Totdat, zo moet althans nog blijken, de dag komt die niet voor…