23350 resultaten.
Verloren taal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
575 Verborgen in vergetelheid
Gekleurd door tijd
Ligt het schrift tientallen jaren
Stof en vuiligheid te vergaren
Het kind ooit vol enthousiasme
Krijgt nooit meer een schrijvers orgasme…
oud hout
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
542 er gingen
heel wat jaarringen
aan vooraf
als cirkelgangen
in de tijd
wat er groeide
was het hout
van jonge loot
tot middelbaar
en oud...…
zomertijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
692 Nu de winter weer is ondergedoken
De zomertijd zo meteen weer aangebroken
Moet de klok straks weer vooruit met de geit
En ben je weer een uur op een dag kwijt
Dat is al een hele poos een sigaar uit eigen doos
Een zomer lang,terwijl men het donker zo nodig is
Omdat men anders slecht slapen kan…
Op het graf van ene ZANDLOPERMAKER
poëzie
3.9 met 11 stemmen
1.284 Hij die door stoffig zand, terwijl hij heeft geleefd,
‘t Verloop van ieder uur in 't glas gewezen heeft,
Wijst in zijn eigen stof, aan d'ogen daar toe open,
Nu 't aller uren uur, dat niemand kan ontlopen.…
Amsterdam – Enschede 21:30
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
465 Traag glijdend omringd door duister
Berust ik zuchtend in het feit
Dat de tijd zijn sporen nalaat
Is dit dan vertraagzaamheid…
Gebeurtenissen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
658 Gebeurtenissen in het nu
worden de herinneringen
van de toekomst…
Zomertijd/ Wintertijd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.329 Het is ergens goed voor, zeker en vast
maar tegen dat we eraan gewend zijn,
wordt de tijd weer aangepast,
en klopt alles weer zoals het kloppen moet!…
De Straat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 Zomaar, op een donderdag
ik hoefde enkel toe te geven
werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende…
De Straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Zomaar, op een donderdag
ik hoefde enkel toe te geven
werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende…
alleen in de tuin
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.821 Men zit met zijn schimmen in de tuin, licht
bladert schemer, er ademen oude nalatige vragen
men zwijgt zich tezamen, is sprekend zijn naaste
het is later, onhoorbaar als tijd
men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken
deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment
willen wissen in scheurende zijde, ontastbare
tastende voeten voorbijgaand…
De oude buurvrouw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
527 Meer dan twintig jaar geleden
zat ze daar al twintig jaar
misschien liet ze een stoel bekleden
of verplaatste er een kandelaar
nee ze was niet erg gesleten
al was ze verder uitgedijd
want naast zitten wou ze eten
altijd was het etenstijd
ze heeft me daar voorbij zien lopen
een doos gebakjes en een vent
ze groette niet, hoe kon ik hopen…
DE RODE STEP
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 marmerwoorden
rieten tegels
in huiskamergesprekken
de suitedeuren glas-in-lood
geef pagina’s de ruimte
voor af te zetten voeten
in putdeksel slalom
laat knerpend grind, de
sloppen langs mijn rubber
banden zoeven
de oude man gekromd zijn
bruine tanden bloot
vang stemmen achter deuren
het wasgoed aan de lijnen
de autoloze straten vol
met tijd…
Vulpen, groen gevlamd
gedicht
2.6 met 10 stemmen
6.167 gekregen in '86
dop vervangen in '91
houder vervangen in '93
clip vervangen in '98
dop opnieuw vervangen in '02
gouden pen vervangen in '07
met deze pen geschreven in '09
alles anders
alles hetzelfde
------------------------------
uit 'tellen en wegen', 2011…
EEN EEUW LANG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 Op de strenge diepzeebodem
door beschermend duister omgeven
ligt al honderd jaren
het wrak van de Titanic
zijn boeg en wanden
slapen dof _ bruingekleurd
grillig en verweerd
door onoverwinnelijke vraatzucht
van ontelbare dwergplantjes
daarbinnen verblijft het gebeente
van zeelui en reizigers
die een verborgen graf kregen
dat sterke herinnering…
Voetnoot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Het is niet meer dan bijzaak,
ofschoon onlosmakelijk
in gedurigheid verbonden.
Wegstervende woorden
van alle mensen
wiens stem we horen konden.
Uitdijende zwaartekracht
rekt de ruimte op en laat
grenzen terloops vervagen.
Het achterland van herinnering
vernevelt op gedempte toon
in de zoom van lengte van dagen.…
SCHEMERTAAL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 Lang verdwenen tijd wordt teruggehaald
door het duister, dat schuchter hierheen vlucht.
Mensen uit aarden hutten leven weer,
stellen het heelal tezamen een vraag.
Sterren laten hun woord op bloemen neer.
Strijdende wil der wereld oogt zwak en vaag
bij de oeroude, nóg sprekende eer:
zwoegen om slechts te bestaan als windvlaag.…
Nostalgie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
786 Nostalgie
is schuilen
onder
de paraplu
van het
verleden…
de klok van mijn moeder
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
538 tik tik tik
onverdroten graf
tik tik tik
het lijkt langzaam
maar de wijzers
lopen in een draf
naar de tijd
in vergetelheid
en dan val ik in slaap
aan de tafel waar mijn
moeder eens zat
tik tik tik
mijn moeder en ik…
Déjà vu
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 De tijd lijkt omgekeerd vergleden.
Al duurt het maar een tel of tien,
het eens geziene weer te zien,
is als herdoen wat wij al deden.
Of is wat toen zich openbaarde
niets meer dan slechts de tirannie,
de drang om wat we nooit ontwaarden
tòch te begroeten als vergaarde
herinnering of nostalgie –
een stil verlangen dat ontaardde?…
Mevrouw Verkuijl: bedankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 dat ze zo ontworpen waren
als een éénheid, door één man
in één tijd, begin vijftiger jaren
dat je daar niet zó in breken kan
had ze een aktiegroep gevormd
“laat de huizen prachtig blijven”
had ze het stadhuis bestormd
had ze brieven zitten schrijven
en had ze, toen ze haar weerstonden
haar ogen roodgejankt?…
chaotische nachtgedachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 chaos gaat liggen
dwarrelt zacht naar benee
hoofd rust op het kussen
weg aa dee haa dee
de nacht ordent
en strijkt
zacht door mijn haar
chaos verdwijnt
slaap nu maar…
AAN ENE BEEK
poëzie
3.4 met 15 stemmen
2.690 Ik juichte in de armen van een gade,
Ik treurde hooploos op haar graf!
Nu dool ik langs uw oever henen,
En droom 't verleden, dat nog vleit.
'k Ontwaak en alles is verdwenen,
En 'k sidder in mijne eenzaamheid.
Vol zielrust, maar weemoedig tevens,
Volg ik uw rolling na en ween;
En al de vreugd en smart mijns levens
Vliên zachtjes met uw golfjes…
een laatste kans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
722 hij , een oude man zoals zij
een oude vrouw is
wanhopig op zoek naar een
nieuw begin
een soort tweede jeugd
de eerste hebben ze niet
echt op waarde geschat
ze deden maar wat
( arrogantie van de jeugd )
oh, zo pijnlijk zijn verlangens
naar de lusten van toen
die niet meer voorhanden zijn
hij, een oude man zoals zij
een oude vrouw…
het laatst
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Onder je
onder je
boven je
boven je.
De regen
de grond
de grond
de regen.
De liefde
de dood.
Het rood.
Het blauw.
De zon
het licht.
Het laatste licht.
De grond.
Het leven
het leven.
De dood.…
Een heel behoorlijk natuurgedicht
gedicht
2.2 met 11 stemmen
4.237 De scepsis is langzaam weggestorven
en het laatste voorbehoud
met de spotvogels vertrokken
naar het heidense Zuiden
wordt het langzaam tijd om te gaan sneeuwen,
eerst langzaam, daarna dichter,
tot alles blanco is en onverlicht,
je reinste Middeleeuwen.
Mooi zo, dan nu maar eens een zwerver
aan laten kloppen. Volluk! Hongur!…
Levensboek
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.059 Elke trede van onze levenstrap,
zetten we voorzichtig stap voor stap.
We klimmen beetje bij beetje pas voor pas,
rustig en bedaard en niet al te ras.
Alles begon op je mooie geboortedag,
zo'n dag waarop je onbeperkt huilen mag.
Van baby naar peuter, kleuter en tiener alweer,
zo groeien we door elke dag keer op keer.
Van tiener naar een puber…
huiver
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
650 tot twee keer toe
floot hij, de vogel die
het voorjaar riep
en ook de zomer
terwijl de tuinman naderde
waar ik hem zag
viel er een schaduw
over het lokkend groen en
jij en ik, opnieuw,
wij huiverden
in de omhelzing
duidelijk voelbaar
de rilling
van de tijd…
Houten kruis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 Houten kruis gekanteld
Tegen een stenen schuur
Knuffels, kaarsen, bloemen
Herinnering aan een noodlottig uur
Het lijden van nu en van de eeuwigheid
Bij elkaar gebracht in de tijd
-----------------------------------------------
In Memoriam Kees-Jan Dusseljee
die in nieuwjaarsnacht door een
eigen gemaakte vuurwerkbom om het leven kwam…
In decennia
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
564 Voor en van alles is
een eerste keer
Heel vaak wordt gedacht: dit
wil ik wel weer
Die streling, die kus
Die intimiteit
Voor en van alles is
een eerste keer
Die soms ook meteen de
laatste kan zijn
Wie herinnert zich
níet die beleving...?
Voor en van alles is
een eerste keer
Geniet en pak direct
dus dit moment
Vaak voor en van…
Ephemera
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
488 Als ook de langste dag ten dode loopt,
zal zelfs dan de schemer kleuren laten verstillen.
Geen dag ontkomt aan de verstikking van het licht,
geen dag, ook al zou je nog zo graag willen.
De dagen zijn zo sterfelijk als zij talrijk zijn,
de gedachte aan eeuwigheid is vergeefs gehoopt.
Totdat, zo moet althans nog blijken,
de dag komt die niet voor…