Alle inzendingen over vol

12341 resultaten.

Sorteren op:

Het illusieparadijs

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
Droomkleurig als ze waren verwachtingen doordrenkt van rozengeur vol open deuren naar de toekomst met de schone schijn van als en dan maar het was een sprong naast het gat in de lucht recht in de geslepen messen van wat het noodlot leek maar eigenlijk gewoon de realiteit die zich niet weg liet dromen rest de repeterende vraag: hoe desillusie…

Golven

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.366
Niets is tastbaar meer met wat het oog deed geloven, natte voeten verzonken in het zand, eerder licht.. dansend licht zonder hoofdbrekens bekeken, zee van bruistabletten vol nattigheid, omgeslagen gaan ze kopje onder vinden gaandeweg hun verloren gang zoals het slippen van een anker dat zijn ware greep verliest aan de werkelijkheid.…
Rob van Tol24 januari 2013Lees meer >

Verdwaald

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.821
vol ongeloof na het nieuws dat insloeg als een bom staar ik verloren naar mijn eigen spiegelbeeld vraag me ten zeerste af waarom de ring die ooit onze liefde bezegelde nu voelt als 'n leugen is het gras daadwerkelijk groener daar waar hoop gloort aan de horizon blijf ik gebroken achter…
LadyLove2 februari 2013Lees meer >

Kom aan het leven te kort

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.223
Verstand op nul Blik op oneindig Hersens vol strakke schema's Die als serpenten mij omhangen En soms wel mijn ik verstikken In hun meedogenloze omstrengeling En als mijn leven het dan bijna Begeven heeft en zich moedeloos, Bloedeloos overgeeft aan de dood die me Gretig opwacht aan het naar voren gehaalde Einde ontdek ik dat ik aan…

De vroege vormen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
warm glijdt zand door mijn handen op het eindeloze strand zag bergen rotsen en rivieren in trage stroom passeren deeltjes kwarts door zee gedragen en aan land gebracht nog vol herinnering aan hun bestaan de vroege vormen vergaan stukjes uit de scheppingstijd opnieuw geboren delen in dit tropisch paradijs…

De juiste snaar

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 854
de viool het is alsof ik de snaren stilletjes hoor huilen tranen zich in elke trilling rond het hout verschuilen mijn emoties zweven mee breken met de klanken open bevrijden dat wat ongemerkt naar binnen was geslopen een kamer vol gevoelens ik zit er middenin tot aan de laatste noot lief ik het lied van de violin…

Zomerlief

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
De zoete herinnering van lui liggen in de zomerzon smaakt naar het geluk van een vluchtige kus die het begin was van een lange nacht vol met vervulde wensen een liefde die minstens een leven leek te duren maar toch de vakantie nauwelijks overleefde want niet bestand tegen de realiteit van het alledaagse wat blijft zijn de herinneringen…

BLIJVENDE KLANK

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
." mogen deze woorden steeds rondom mensen zweven om helend door het bloed te stromen van de nuchtere geest vol eenvoud de ruwe geharde landloper de hoogleraar der wijsbegeerte en godgeleerdheid.…

zucht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
begraaf me als dichter maar niet als mens de weg blijft open met het blauw in de ogen en het haar in de hens in een koud en vochtig kamertje kwam de leugen stand kom je jezelf tegen lang na de brand geen bundel of roem grootte tassen vol verhalen noch een huis en poen maar bevrijd van de poëtische zucht der doem…

vissen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
eis helderheid van je taal als water in die waterstroom drijven takken en gedachten ze blijven ergens hangen na een tijdje gaan ze door of misschien wel niet gevangen in een zijstroom vol vissen is het steeds weer iets over je heimwee de woorden van gemis die dat blijven zeggen zeg het zeg het voort en kijk naar het…

Het leven

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 766
Waarom al die gevoelens Waarom al die vragen Waarom al dat verdriet Waarom al dat lijden dragen Altijd die tegenvallers Altijd die onzekerheid Altijd het niet begrijpende Altijd het machteloze en spijt Hoe lang hou je dat vol Hoe lang ben je bereid Hoe lang kan dit worden gevraagd Hoe lang duurt het nog die strijd Zal iemand ooit…
Leidy13 december 2013Lees meer >

Nog onbeschut

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
zie ze staan onder de boom nog onbeschut onze lentedroom het hoge blauw strakt ijzig koud maar roze ochtendlicht kust al warm je gezicht je lach ontwaakt op het moment dat ik vol liefde jouw lippen raak eindelijk voorjaar in eerste kleur en nieuwe geur na de lange wintertijd…
wil melker19 februari 2014Lees meer >

Kinderen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 722
Zo fris zo vol van tijd nog zonder haast rennen en springen ze hun dagen in vliegen hun ouders onbevangen om de nek. Hun kwetsbaarheid gedachteloos uitgespreid op het gras van hun jeugd. Nog lang niet die moeizame omhelzing zoals later wanneer je van zo ver naar elkaar moet reiken.…

Liefdevolle pijn

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
Als liefde pijn doet, zoals wel meer lopen mijn ogen vol als ik pijn heb, zoals elke keer staan mijn vingers bol van schrijven als ik naar je kijk, de liefde zie in je ogen weet ik waar ik toen, in al mijn onschuld voor heb gekozen alleen voor jou! Een pijn die ik in stilte meedraag terwijl ik zeg: ik hou van je!…

HET OGENBLIK.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.473
De zon die strooit Mijn ogen vol, Mijn hart dat dooit Mijn hart is hol. Ik weet niet meer Of 't lente is, Of dat het weer Het najaar is. 'k Weet niemendal Of 'k jongen ben, Of dat ik al Een oude ben. Ik kijk maar in Dat mooie licht, En stil bemin 'k Dat zacht gezicht.…

Verboden te voederen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
mijn oom had een hele dikke boom twee schommels een erf vol kuilen en kakelende kippen witte en bruine maar ’t mooist waren zijn varkens pasgewassen zeugen, biggetjes roze die knorrend een stuk zeep verslonden oom had niet alleen een hele dikke boom maar ook hele grote handen…

Zomer

gedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 14.027
Toen kwam jij en sindsdien kom ik handen en ogen tekort met mijn mond vol tanden. --------------------------------- uit: 'Ik schrijf je neer', 2002.…

midzomertijd

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
nu vogels zwijgen, en de zon zich uitstrekt, over zand en zee die eindeloos de wolken volgt, langs blauwe waterkanten ligt het binnenland gedrenkt in bloed een dodelijk reces de mensheid krijt, in wanhoopsmoed en vol gebarend, langs de snaren van respijt voor altijd kwijt voor altijd lichtloos en voor altijd aan de grond genageld…

Chat

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
zie je vingers letters typen die de stilte breken de afstand doen vergeten die ons scheidt waar gedachten zweven worden zinnen geschreven Die jouw gevoelens zijn een bericht vol emoties gerangschikt met liefde jouw warmte voelt fijn ik lees je ogen hoor zacht je stem weet dat je bij mij bent…
Tristan1 augustus 2014Lees meer >

doorzon

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 422
waar het licht zich terugtrekt in de schemer van dat koele woud oud door tijd, maar jong door nieuwe twijgen en het neigen van haar eigen kwetsbaarheid het trillend gras vol blauwe klokjes sluipt een wijle tot aan niets dan duister, zondermeer vergeten door de luister van dit uur aan de kant een oude fiets, een waterfles en ramen…
switi lobi1 september 2014Lees meer >

mistig land

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Een miljoen zal me gestolen zijn vuilnis, tonnen gestort op een open wond vol venijn bijeengeraapt geïllustreerde verdoofde beren alleen het levensverhaal proberen te begrijpen het hoogste haalbare is iedereen respecteren cliché ratrace ratrace Kompas is mistig opgeven om opgegeven te verkomen en richting in listig land…

Cocon – 2

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Er wordt geklopt laat me toch met rust in mijn zelf verkozen isolement ze blijven kloppen graag respect voor het individu mijn god, het is mijn hart ik hoor mijn eigen hart ´t is fascinerend en ook beangstigend de ultieme zelfconfrontatie hoe lang houden we het vol elkaar te moeten aanhoren hoewel zomaar stoppen ook geen optie lijkt…
oneliner7 december 2014Lees meer >

EEN KIND

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Vol overgave en met alle aandacht; Geen moment dat het zich verveelt. Wat kan een kind toch vrij zijn. Onbewust dat iemand op het past. Geen zorgen om de dag van morgen Het draagt nog niet een zware last.…

Loslaten en verbonden zijn...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
Je gooit de trossen los en kiest voor het ruime sop, de ruige zee vol gevaren en onzekerheden. De verbinding via de radar is wat overblijft. Ik wens je een behouden vaart en een welkom voor als je weer terug komt en aanlegt in de veilige haven.…

ma

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
je bent nu 87 en vol levenslust elke keer wil ik je vragen hoe denk je over dood gaan ik zie dat je oude foto's terughaalt ze liggen overal alles wordt steeds meer iets van vroeger, kijk hoe we ranja dronken toen maar het lijkt ook of het je niet kan schelen waarom ben je niet bang voor de dood, is dat de leeftijd?…

Luisteren naar de zwijgende

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
Ik leg mijn hand In die van jou, Mens die met stomheid Geslagen is, het hoofd Vol onrustige gedachten En ontelbaar vele woorden - En niet één die de uitweg Weet naar je mond, je stem Die zelfs niet de zachtste Klank weet voort te brengen, Ik laat mijn hand In die van jou, En lees zonder taal Al jouw ongesproken woorden…

Mijn handschrift

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
Sierlijk van oudsher nog met het toetsenbord droom ik bij elke zin verder het universum in een donker theater vol met glinsteringen is mijn ambiance met jou in herinnering.…

De heide is maar stil

poëzie
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.237
De heide is maar stil, het overal vol licht, en als een zilverspil het zonnelicht; de wolken varen weg over het vage blauwgrijze, heel ver liggen witte weg op zilvere wijze. Ik voel de wind vergaan om mijne oren, ik wilde wel vergaan in 't licht te lore. -------------------- uit: Verzen (1903)…

Geenszins

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
nimmer zal ik jou meer vangen of in slaap sussen wellicht noch jouw tranen drogen zorgen strelen uit jouw gezicht gevangen in ‘n web vol leugens reilde ik op hoop jij op angst nooit zouden wij dichter geraken want jij bleek het aller bangst…

Moederdag

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.139
Moederdag, een dag van liefde Van dankbaarheid en van geluk Voor haar die ooit voor mij de bron was De maakster van het eerste stuk Moederdag staat in haar teken De tijd staat even bij haar stil Besef mij dat zij nu nog hier is En wat ik samen met haar wil Moederdag,een mooie zondag Vol zon en warmte in mijn hart Ik dank je ma voor al…