12341 resultaten.
Het illusieparadijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
458 Droomkleurig als ze waren
verwachtingen doordrenkt van rozengeur
vol open deuren naar de toekomst
met de schone schijn van als en dan
maar het was een sprong
naast het gat in de lucht
recht in de geslepen messen
van wat het noodlot leek
maar eigenlijk gewoon de realiteit
die zich niet weg liet dromen
rest de repeterende vraag:
hoe desillusie…
Golven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.366 Niets is tastbaar meer
met wat het oog deed geloven,
natte voeten verzonken in het zand,
eerder licht.. dansend licht
zonder hoofdbrekens bekeken,
zee van bruistabletten vol nattigheid,
omgeslagen gaan ze kopje onder
vinden gaandeweg hun verloren gang
zoals het slippen van een anker
dat zijn ware greep verliest
aan de werkelijkheid.…
Verdwaald
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.821 vol ongeloof na het nieuws
dat insloeg als een bom
staar ik verloren naar
mijn eigen spiegelbeeld
vraag me ten zeerste af
waarom de ring die ooit
onze liefde bezegelde
nu voelt als 'n leugen
is het gras daadwerkelijk
groener daar waar hoop
gloort aan de horizon
blijf ik gebroken achter…
Kom aan het leven te kort
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.223 Verstand op nul
Blik op oneindig
Hersens vol strakke schema's
Die als serpenten mij omhangen
En soms wel mijn ik verstikken
In hun meedogenloze omstrengeling
En als mijn leven het dan bijna
Begeven heeft en zich moedeloos,
Bloedeloos overgeeft aan de dood die me
Gretig opwacht aan het naar voren gehaalde
Einde ontdek ik dat ik aan…
De vroege vormen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 warm glijdt zand
door mijn handen
op het eindeloze strand
zag bergen
rotsen en rivieren
in trage stroom passeren
deeltjes kwarts
door zee gedragen
en aan land gebracht
nog vol herinnering
aan hun bestaan
de vroege vormen vergaan
stukjes uit de scheppingstijd
opnieuw geboren
delen in dit tropisch paradijs…
De juiste snaar
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
854 de viool
het is alsof ik de snaren
stilletjes hoor huilen
tranen zich in elke trilling
rond het hout verschuilen
mijn emoties zweven mee
breken met de klanken open
bevrijden dat wat ongemerkt
naar binnen was geslopen
een kamer vol gevoelens
ik zit er middenin
tot aan de laatste noot
lief ik het lied van de violin…
Zomerlief
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 De zoete herinnering van
lui liggen in de zomerzon
smaakt naar het geluk
van een vluchtige kus
die het begin was
van een lange nacht
vol met vervulde wensen
een liefde die minstens
een leven leek te duren
maar toch de vakantie
nauwelijks overleefde
want niet bestand
tegen de realiteit
van het alledaagse
wat blijft zijn
de herinneringen…
BLIJVENDE KLANK
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
483 ."
mogen deze woorden
steeds rondom mensen zweven
om helend door het bloed te stromen
van
de nuchtere geest vol eenvoud
de ruwe geharde landloper
de hoogleraar der wijsbegeerte
en godgeleerdheid.…
zucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 begraaf me als dichter
maar niet als mens
de weg blijft open
met het blauw in de ogen en het
haar in de hens
in een koud en vochtig kamertje
kwam de leugen stand
kom je jezelf tegen
lang na de brand
geen bundel of roem
grootte tassen vol verhalen
noch een huis en poen
maar bevrijd van de poëtische zucht der doem…
vissen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 eis helderheid
van je taal als water
in die waterstroom
drijven takken en gedachten
ze blijven ergens hangen
na een tijdje gaan ze door
of misschien wel niet
gevangen in
een zijstroom
vol vissen
is het steeds weer
iets over je heimwee
de woorden van gemis
die dat blijven zeggen
zeg het zeg het voort
en kijk naar het…
Het leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
766 Waarom al die gevoelens
Waarom al die vragen
Waarom al dat verdriet
Waarom al dat lijden dragen
Altijd die tegenvallers
Altijd die onzekerheid
Altijd het niet begrijpende
Altijd het machteloze en spijt
Hoe lang hou je dat vol
Hoe lang ben je bereid
Hoe lang kan dit worden gevraagd
Hoe lang duurt het nog die strijd
Zal iemand ooit…
Nog onbeschut
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
502 zie ze staan
onder de boom
nog onbeschut
onze lentedroom
het hoge blauw
strakt ijzig koud
maar roze ochtendlicht
kust al warm je gezicht
je lach ontwaakt
op het moment
dat ik vol liefde
jouw lippen raak
eindelijk voorjaar
in eerste kleur
en nieuwe geur
na de lange wintertijd…
Kinderen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
722 Zo fris
zo vol van tijd nog
zonder haast
rennen en springen ze
hun dagen in
vliegen hun ouders
onbevangen
om de nek.
Hun kwetsbaarheid
gedachteloos
uitgespreid op het gras
van hun jeugd.
Nog lang niet
die moeizame omhelzing
zoals later
wanneer je van zo ver
naar elkaar moet reiken.…
Liefdevolle pijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 Als liefde pijn doet,
zoals wel meer
lopen mijn ogen vol
als ik pijn heb,
zoals elke keer
staan mijn vingers bol
van schrijven
als ik naar je kijk,
de liefde zie in je ogen
weet ik waar ik toen,
in al mijn onschuld
voor heb gekozen
alleen voor jou!
Een pijn die ik
in stilte meedraag
terwijl ik zeg:
ik hou van je!…
HET OGENBLIK.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.473 De zon die strooit
Mijn ogen vol,
Mijn hart dat dooit
Mijn hart is hol.
Ik weet niet meer
Of 't lente is,
Of dat het weer
Het najaar is.
'k Weet niemendal
Of 'k jongen ben,
Of dat ik al
Een oude ben.
Ik kijk maar in
Dat mooie licht,
En stil bemin
'k Dat zacht gezicht.…
Verboden te voederen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 mijn oom had een hele dikke boom
twee schommels
een erf vol kuilen en kakelende kippen
witte en bruine
maar ’t mooist waren zijn varkens
pasgewassen zeugen, biggetjes roze
die knorrend een stuk zeep verslonden
oom had niet alleen een hele dikke boom
maar ook hele grote handen…
Zomer
gedicht
4.5 met 4 stemmen
14.027 Toen kwam jij
en sindsdien kom ik
handen en ogen tekort
met mijn mond vol tanden.
---------------------------------
uit: 'Ik schrijf je neer', 2002.…
midzomertijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 nu vogels zwijgen,
en de zon zich uitstrekt, over
zand en zee
die eindeloos de wolken volgt,
langs blauwe waterkanten
ligt het binnenland gedrenkt in bloed
een dodelijk reces
de mensheid krijt, in wanhoopsmoed
en vol gebarend, langs de snaren
van respijt
voor altijd kwijt
voor altijd lichtloos
en voor altijd aan de grond
genageld…
Chat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
613 zie je vingers
letters typen
die de stilte breken
de afstand
doen vergeten
die ons scheidt
waar gedachten zweven
worden zinnen geschreven
Die jouw gevoelens zijn
een bericht vol emoties
gerangschikt met liefde
jouw warmte voelt fijn
ik lees je ogen
hoor zacht je stem
weet dat je bij mij bent…
doorzon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
422 waar het licht zich terugtrekt
in de schemer van dat koele woud
oud door tijd, maar jong
door nieuwe twijgen en het neigen
van haar eigen
kwetsbaarheid
het trillend gras vol blauwe klokjes sluipt
een wijle tot aan niets
dan duister, zondermeer vergeten
door de luister van dit uur
aan de kant een oude fiets,
een waterfles
en ramen…
mistig land
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
514 Een miljoen zal me gestolen zijn
vuilnis, tonnen gestort
op een open wond vol venijn
bijeengeraapt geïllustreerde verdoofde beren
alleen het levensverhaal proberen te begrijpen
het hoogste haalbare is iedereen respecteren
cliché
ratrace
ratrace
Kompas is mistig
opgeven om opgegeven te
verkomen en richting in listig
land…
Cocon – 2
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 Er wordt geklopt
laat me toch met rust
in mijn zelf verkozen isolement
ze blijven kloppen
graag respect voor het individu
mijn god, het is mijn hart
ik hoor mijn eigen hart
´t is fascinerend en ook beangstigend
de ultieme zelfconfrontatie
hoe lang houden we het vol
elkaar te moeten aanhoren
hoewel zomaar stoppen
ook geen optie lijkt…
EEN KIND
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.056 Vol overgave en met alle aandacht;
Geen moment dat het zich verveelt.
Wat kan een kind toch vrij zijn.
Onbewust dat iemand op het past.
Geen zorgen om de dag van morgen
Het draagt nog niet een zware last.…
Loslaten en verbonden zijn...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 Je gooit de trossen los en kiest voor het ruime sop, de ruige zee vol gevaren en onzekerheden.
De verbinding via de radar is wat overblijft.
Ik wens je een behouden vaart en een welkom voor als je weer terug komt en aanlegt in de veilige haven.…
ma
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
694 je bent nu 87
en vol levenslust
elke keer
wil ik je vragen
hoe denk je
over dood gaan
ik zie dat je
oude foto's terughaalt
ze liggen overal
alles wordt steeds meer
iets van vroeger, kijk
hoe we ranja dronken toen
maar het lijkt ook
of het je niet kan schelen
waarom ben je niet bang
voor de dood, is dat de leeftijd?…
Luisteren naar de zwijgende
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 Ik leg mijn hand
In die van jou,
Mens die met stomheid
Geslagen is, het hoofd
Vol onrustige gedachten
En ontelbaar vele woorden -
En niet één die de uitweg
Weet naar je mond, je stem
Die zelfs niet de zachtste
Klank weet voort te brengen,
Ik laat mijn hand
In die van jou,
En lees zonder taal
Al jouw ongesproken woorden…
Mijn handschrift
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 Sierlijk van oudsher nog met het toetsenbord
droom ik bij elke zin verder het universum in
een donker theater vol met glinsteringen
is mijn ambiance met jou in herinnering.…
De heide is maar stil
poëzie
1.8 met 4 stemmen
2.237 De heide is maar stil,
het overal vol licht,
en als een zilverspil
het zonnelicht;
de wolken varen weg
over het vage blauwgrijze,
heel ver liggen witte weg
op zilvere wijze.
Ik voel de wind vergaan
om mijne oren,
ik wilde wel vergaan
in 't licht te lore.
--------------------
uit: Verzen (1903)…
Geenszins
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 nimmer zal ik jou meer vangen
of in slaap sussen wellicht
noch jouw tranen drogen
zorgen strelen uit jouw gezicht
gevangen in ‘n web vol leugens
reilde ik op hoop jij op angst
nooit zouden wij dichter geraken
want jij bleek het aller bangst…
Moederdag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.139 Moederdag, een dag van liefde
Van dankbaarheid en van geluk
Voor haar die ooit voor mij de bron was
De maakster van het eerste stuk
Moederdag staat in haar teken
De tijd staat even bij haar stil
Besef mij dat zij nu nog hier is
En wat ik samen met haar wil
Moederdag,een mooie zondag
Vol zon en warmte in mijn hart
Ik dank je ma voor al…