Alle inzendingen

ik zag in kleuren al het verhaal van de stukjes puzzel op het grote bord heb ze bij elkaar gelegd met de rechte delen apart voor de lijn rond het hart in gewijde stilte zocht ik de realiteit van het vlak waarbij alleen de vorm volmaakt past zonder woorden groeide het verha...

Dit najaar gaat het namenfeest beginnen: in Ierland, Nederland en de UK krijgt elke storm zijn eigen voornaam mee. Hij komt van over zee gelabeld binnen. Atiyah en Samir zijn er ook bij, naast Gerda, Jan en Piet – iedereen blij.

(op een bruiloft gezongen) (te zingen op de wijs van 'Der Ritter von Rosen' muziek van Meltitz) 't Was ochtend; een meisje ging wandlen aan strand; Een bootje, dat vlagde, lei ree; En straks was de vriendlijke schipper ter hand, Die sprak: 'Schoon kind, wilt gij mee? 't...

Twee schelpen wordt er wel gezegd die ooit aaneen ooit vanelkaar maar nu ten slotte. Of zou het eigenste, het duplicaat, nu juist geen ring, geen nest of huis, geen woning zijn, alleen verveelde spiegeling. Wat heel niet past maar toch gelijkt, aantrekt, vervoert is waard om goed bezegeld, be...

Hij vertrok als optimist in het stuifmeel van z’n rusteloze gedachtegoed, op de rode loper zover de zijn wereld reikt maar nog nergens leek te kiemen, in het oude spoor waarmee hij de horizon bestreek hij vertrouwde de boodschap en de richting niet, alleen de liefde en de zon ble...

Ik kijk naar de foto die mij zo dierbaar is Het is vandaag die dag, de dag van het gemis Dat jij ons dertien jaren geleden plots verliet Het was niet te bevatten en groot was het verdriet We gingen allen verder, zo goed als dat het kon Maar niets was meer hetzelfde zonder jou onder de zo...

Wil wiegen toch de moegestreden mens Zijn ziel ontvangen in Uw Raadselrijk Wil die ontdoen van alle slik en slijk Dat is van ieder hier de grootste wens Draag hem terwijl hij slaapt voorbij de grens Geef daarmee van uw Licht en Liefde blijk Wil wiegen toch de moegestreden mens Zijn ziel ontv...

de wind ruikt naar regen een korte huivering over groene gazons en bomen in de avond vinden de spreeuwen elkaar dansend als één geheel in de lucht verlatenheid en schoonheid in de schoot geworpen ik draag alles met me mee

Elke ochtend weer het gordijn openschuiven: dag wind, dag vogels!

Uitstoot van sokken zoals transpiratiegeur vraagt om beperking; klimaatbeheersing Is een kwestie van 'ruiken' in plaats van 'voelen'! Zweet uwer aanschijns, effecten in broeikassen ervaren als gas.

gegrift in mijn geheugen staat met grote letters geschreven dat je geen mensen ziet die helemaal deugen nee zulke exemplaren kom je nauwelijks tegen Bregman weerlegt in zijn boek alle feiten die wij al eeuwenlang aannamen voor al te zoete koek o wat maken we elkaar toch bang maar wat is...

Laat je tranen smelten van liefde en ik zal in je oor fluisteren, dat ik van je hou. Liefde

ik houw een standbeeld uit vruchtbare gedachten ingegeven door mijn hart vorm het met slanke lijnen woorden die het stenen leven kunnen verzachten ik geef het kleur met grootse tinten zoals de natuur ons aldoor schenkt het is mooier dan alleen het naakte omdat echtheid uitsluitend weet h...

Bij het vroege ochtendlicht krijgt elke dag zijn nieuwe gezicht. Ik kijk wat om mij heen en fluit de vogels weg onder hun steen. Wat kan de ochtendmens gelukkig zijn om het kleine dat toch heel groot kan zijn. bij het vroege ochtendlicht plooien de zorgen mijn gezicht. Ik word mij lan...

ik wist in verbinden weer stukjes wereld te vinden die ik was kwijtgeraakt in openstellen zijn zij losgemaakt uit het doolhof van niet meer weten door vergeten ik heb ze verwelkomd als schepping in tweede termijn manifesterend in zijn mijn wereld groeit in verbondenheid ...

tikt onverminderd door niet even staat hij stil nu jij ons ontvallen bent veel te vroeg in de bloei van jouw leven omringt door liefde …. en de tijd tikt onverminderd voort

Het monster van Loch Ness blijkt slechts een paling. Want onderzoekers hebben dat bewezen door in het meer zijn DNA te lezen. Ja hoor...zeg neem je moeder in de maling. Een paling? Man dat is tot echt te zot. Loch Ness is voortaan dan een emmer snot!

Geruisloos zak ik in mekaar als een droog geworden zandbaktaart en niemand die met welgevormde klamme handen mij terug in mijn vorm kan slaan. ------------------------------ uit: 'Pritt.stift.lippe', 2004

er scheen een zacht licht binnenskamers die nacht wakend over het restje droom voordat dekens en doeken zouden lichten en de naderende dag die het vale schijnsel bracht was het geestesuur in dagzoom waarvoor het lichaam in stilte zou zwichten

Oerknalresidu in tien miljoen neuronen aardse sterveling

De vreugde der bevrijding was groot. Men was klaar met het fluiten der kogels, verlangend naar het fluiten der vogels, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Vrijheid is niet doodnormaal. Denk niet te gemakkelijk that's it. Het moet bewaard worden, heel speciaal, als het meest kostbare b...

voor iets van geluk verdroeg hij haar warmte op zijn huid met de zachtheid in zijn handen de tranen op de lippen en 't zout voor in de wonden alles is beter dan verdraagzaamheid veinzen soms komt het geluk simpel binnen handbereik wat let je

jullie kwamen en namen meer dan je deel en nu ik iets terug eis zeg je dat ik steel jullie kwamen en namen zelfs ons met je mee zo ver weg van huis naar ver overzee en nu we uit ons zelf uit vrije wil komen is er niemand die staat te wachten om ons te verwelkomen jullie kwamen ...

ijzer in mijn bloed ooit in een supernova toevallig ontstaan

[Dit schreef ik voor anderen mensen] Moeder Je moeder overlijdt, in het begin van het jaar. Als zusjes werden wij in kennis gesteld via een rouwkaart. Triest maar waar: wij mochten niet op de begrafenis komen. Wij waren erg boos, maar uit respect voor onze moeder hebben wij...

Ik begin opnieuw mijn leven te stekken: groen – om uit te delen.

zijn wij uniek of zijn we het niet ja en nee wij zijn de vruchten die groeien aan de boom en proberen te rijpen de een iets sneller dan de ander het waarom hoe en wat zullen we nooit begrijpen van elkander de een valt heeft wind tegen weer een ander wordt aangevreten velen krijgen vo...

Leven is geven, en voltrekt zich veelal als een loterij. Soms win je prijzen, maar ook teleurstelling hoort er dikwijls bij. Als een ander zijn geluk vindt, ben je zelf vaak nog op zoek. Leven neemt vaak. Ook van een onbeschreven boek. Leven is geven, en laat niet in alle keuzen vrij. ...

ik heb mijn handen gewassen met zand op het strand van de zee het was warm en rul gleed door mijn vingers als een soepele waterval pas later bracht water houvast ik speelde met vorm en ballast tot het zand verdween de bodem golfde en wit schuim verscheen ik bezag de rimpels van ...

zou ik nog even één lijntje uit willen gooien eentje naar jou jouw mooie glimlach verstopt achter die baard betovert mij nog altijd zoals toen een liefdevolle omhelzing volgt, om nooit meer los te laten, ook nu tikt de tijd jouw hand verglijdt in de mijne praten honderd uit over wat w...