inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 2059):

Epithalamion*)

Twee schelpen wordt er wel gezegd
die ooit aaneen ooit vanelkaar maar
nu ten slotte. Of zou het eigenste,
het duplicaat, nu juist geen ring, geen
nest of huis, geen woning zijn, alleen
verveelde spiegeling. Wat heel niet past
maar toch gelijkt, aantrekt, vervoert
is waard om goed bezegeld, bestreden
en bemind, in eindeloze aandacht
beslist omarmd te houden. Twee schelpen ja
maar twee in hoogst verrukt onpassen.

*) epithalamion - klassiek gelegenheidsdicht.

--------------------------------------------
uit: 'Nu het nog licht is', 1998.

Schrijver: Tom van Deel
Inzender: pdk, 1 okt. 2006


Geplaatst in de categorie: huwelijk

1,0 met 155 stemmen 64.119



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:ff dop
Datum: 1 okt. 2006
Bericht:Ik vind dit meer een beetje onhandig opgeschreven stukje proza (smal papier ?) met een 'indrukwekkende' titel.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)