3050 resultaten.
Vol schaamte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
651 Ik leg mijn pen neer
doe mijn camera uit
laat de leegte vol
ontzetting stromen
wereldse tranen vloeien
bij het aanschouwen van
welke moeder houdt 't
droog bij 't lezen over
mannen die (zogenaamd)
onze veiligheid waarborgen
houden onderzoeken tegen
daar gewin in 't spel is
hoe ziek zij wij ?…
Als niemand begrijpt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Als niemand begrijpt
wat je bedoelt
als niemand weet
wat je werkelijk voelt
als niemand ziet
wat stilte met je doet
als niemand kent
hoe 't is als boosheid in je woedt
als niemand snapt
wat ik allemaal hoor
als niemand wil weten
waar ik me aan stoor
dan voel ik me soms ellendig alleen...…
Je maakt mijn hemel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 ik wil dwalen in jouw bos
bomen zien in stammen
bladeren die losjes hangen
verloren in de top
lichte banen zon
raken schaduwen op aarde
spelen met het tere groen
uit duizend lentejaren
ik ga met jou
het voorjaar kleuren in je blik
de bosrand langs het land
voor jou weer wijd geschikt
je bent verlost van alles
een vinger van mijn…
leven met gevoel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
623 Boos
Bang
Verward
Zo voel ik mezelf
Zo kijk ik om me heen
Niets is wat het lijkt
Het was een harde les
Nu mijn draai zien te vinden in deze wereld
Het is niet makkelijk
Ergens verder op zie ik een klein lichtje
Als ik dat lichtje volg, ben ik vrij…
Yeux de biche
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 Heerlijk dit ritje, toch ?
door het Meerdaalwoud
op die zachte rug van jou...
Krakende paadjes, stekende winterzon,
een schuchtere ree kruist ons pad,
de buizerd lacht...
Jij bent mijn vriend
gehoefd, niet getrimd,
vrij zoals het hoort...
in lichte draf of galop
zo lopen we het jaar in,
wij op kop...…
de bomen, ze vallen één voor één
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
734 zoeken vertwijfeld naar het licht
de kale plekken worden ingenomen
terwijl ze uit het niets tevoorschijn komen
herstelt het bos hand over hand ’t evenwicht
en zo verglijden uren, dagen, weken
alleen de stilte heeft hier recht van spreken…
Leger aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 De vage grens is hier even breed
als de tijd
breekbare lijnen hullen zich in dekmantels
uit zuivere nevels gevlochten
de wind die naakt maakt
slaapt achter weggedoken dijken
het gewas wacht met wuiven
totdat de vroege voorbijganger
sporen trekt door de ontzegelde dageraad
de stilte smoort elk gegeven commando
gericht op weg naar deze…
alleen wat raar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 het is koud buiten. ze murmelt
halfluid voor zich heen
warmt zich aan de lach van een
verliefd paar,
mensen vind haar raar.
ze lacht soms hardop, schrikt van zich
zelf. ontbrekende tanden zichtbaar
ze weet zich bespot, mensen griezelen
van haar,
gluren en zijn erg op hun hoede.
je weet immers nooit met deze mensen.
dat hoeft heus niet…
Zelfbevruchting is een sleur
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
594 hij groeit als boom
takt reikend
naar de hemel
in verloren droom
bladert vreemde kleuren
in verdelen van het licht
groent voor zuurstof
ruist ‘s nachts lichtjes wit
bloemt mager
in eenzijdigheid
bekent geen kleur
zelfbevruchting is een sleur
hij boomt als een autist
wil van het bos niets weten
vereenzaamt op een open plek
die door…
bosklappers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
417 Van Gogh-je met gemengde technieken
aquarelletje om van te genieten
broos brokje in de wind
herkenbaar windekind
uit een zwarte krioelende wirwar
mierenfeest gelijk, heel bizar
ploppen de poppies kleurrijk open
als zijden rode doekjes onverdroten
heerlijk rood op wit met zwart
pentekening van een gebroken hart
rode stippen neergedoekt…
Onneembaar onderhout
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 ik zie de bomen groeien
struiken dichten donker
in onneembaar onderhout
op open plekken
grijpen groene vingers
in snel tempo licht en zicht
schaduwen
schieten omhoog
reiken naar het nachtelijk duister
angstaanjagend is de stilte
geluidloos het gillen
als ik langzaam ingesloten word
zal nooit meer een bos betreden
want ik ken…
HOU(T)!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Naast mensen
hou ik
het meest
van
hout!…
Grensgebied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 van de dag
de nacht
en de maan
we komen niet
verder dan het grensgebied
van dromen
lachen ons suf om retoriek
van onze zelfreflectie
bekijken elkaar kritisch
zoals ook anderen
dat naar ons zullen doen
je lacht soms wanneer ik slaap
nabij een horizon
die iets vertelt over het verleden
in ons land
op een stoel
in een bos…
Dierenbeulen en mensenmeppers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 Ik maak me boos en ben een beetje blij,
boos om die idioten en blij om het geredde kind!…
Uit sprookjes van weleer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
663 bomen ruisen groen
stammen kringen statig bos
wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt
en het geluid van passen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen…
Dingen hebben hun geheim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 Tussen de morgen en de avond
dwingt het rietland mij naar vurige oorden
daar geraak ik op bospleinen
waar op binnenplaatsen van dakloze vertrekken
kleurig bluswater zich schuilhoudt
daar wacht ik op de oordelen
die vonnissen met zich meeslepen
en als bliksemschichten inslaan
daarbij de vlammenzee verder mijn land opsturend
ik wenk het vocht…
Tlaloc
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 Hector smeet lappen vlees
op de wegwerpbarbecue
en goot bellen whisky in de
truttige of treurige koffiemokken
van z’n stiefma -
ik knik, keek en kloof aan een peuk -
Alles uit zijn kern kwam met een
klompenmotoriek de wereld in;
Bot en bars en vaak verpakt in geblaf;
“Ja! Godverdekanker…” of
vunzig-gulzig smakkend
gewoon voor de lol…
Gedoofd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
494 Een straaltje licht
het bos
een fietser op het pad
nog net te zien
een man,
hij was hier eerder
zijn schim verdwijnt
tussen de stammen
ik ga voor dichterbij
en zoek beschutting
is het de koelte van het mos
die mij bij zinnen brengt
ik pak mijn fiets
het licht gaat uit…
voor jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.083 In het bos van geluk staat een hutje,
twee raampjes zitten daar in.
Ernaast staat een waterputje,
met een betoverde spin er in.
Ik vroeg aan haar of zij iets maken wou,
waaraan ik iets hebben zou.
Een draadje van geluk.…
Nazomer in de herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Op een kleurrijk pad
kraken droge bladeren
onder mijn voetzool.…
Het novembermeisje
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
514 Als de zon moeite krijgt met klimmen
en het licht geheimzinnig wordt
als elfen druppels dauw
gaan gooien naar elkaar
als kabouters hun
paddestoelen bestijgen
als wind zich
even rustig houdt
als vogels vergeefs
proberen de stilte
stuk te zingen
als verwachting hangt
tussen de stammen
dan, ja dan zou het kunnen zijn
dat het novembermeisje…
Woudtinten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
441 Hun kleurrijk afscheid
vult het bos
met regenbogen.
Een laatste groet
glinstert na,
nog heel even.…
de brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 langs de geroeste golven in de rails
op bielzen groen en geel van mos
slenter ik in zacht’ gedachten speels
vol met verwarde vragen door het bos
de krakende kracht van oer oud hout
draagt over ‘t vol gegroeide doornen dal
de gebroken brug, op palen ooit gebouwd,
al jaargetijden lang gestut van wal tot wal
verweerde bielzen vormden ooit…
We leken zo gelukkig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 Je ligt naast mij
Zo lekker knus
Maar verlaat mij
Met zachte kus
Je lag naast mij
Het is stil
En kil
Je hebt mij verlaten
Ik incasser veel schade
Aan mij hart
Die gebroken, versplinterd en beschadigd is
Je was één grote boze droom
Nu ben ik pist
Je lag naast mij
Ik hoef je niet
Ik hoop als ik niks zeg
Dat je niks meer in mij…
Van wolletjes en pluis
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
695 met
herinnering er netjes ingepast
maar het bos is laag gebleven
storm en tijd hebben hun tol gekregen
de allerzwaksten knappen af
maar de oude eik in al zijn statigheid
is nog op zoek naar groene jeugdigheid…
Het grote bos van al mijn zomerdromen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
498 Een bos van hoge stammen omsluit
mijn wezen, brengt mij tijdelijk
uit mijn evenwicht.
Ik voel mij een ontwortelde tussen
al deze hoge bomen. Haar beeltenis is
mijn droefenis in dit grote bos van al
mijn zomerdromen.…
Durf te laten zien dat je ook boos kunt zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Durf te laten zien dat je ook boos kunt
zijn, om de zaken die je blijven hinderen
als boze dromen. Neem geen blad voor jouw
mond als je flink moet zijn. Laat het met
hinderlijke problemen nimmer zo ver komen.…
bosspel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
547 halve kracht
verlicht een sprookjesbos
witte smog in slierten
spoken tussen bladeren
twee dieren van de nacht
kunnen zich niet bedwingen
een wolf huilt zijn serenade
de uil doet zijn best om mee te zingen
het geritsel van de bladeren,
het gekraak van dorre takken
met de wind als dirigent
en bomen als muzikanten
claimt dit donker bos…
Najaarsdagen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
729 er komen nog wel
heerlijke najaarsdagen
waar de zon op rosse
herfstkleuren blaakt
de hortensia die vol
bloementrossen staat
lijkt gevoelig voor roest
en schimmelplagen
de vogels zoeken
beschutting in dichte hagen
pikken gretig in de rode
en gele lijsterbessen
ook de eekhoorn in het bos
is aan het stressen
waar hij de nootjes…
vogelgeest
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 waar de taal
als een florist magistraal
tongzoenen kweekt
waar traag ontvouwende
chemiluminescente processen
dwaallichtjes baren
waar arboreale vogelgeesten
boven het zonnestraal-oogstende
dageraadspaard dansen
daar moet de denker
het oerbos van de geest betreden…