825 resultaten.
de tijd
netgedicht
3.4 met 90 stemmen
23.660 Hier wandel ik in de
schemering
de nacht zo dicht nabij
het is de tijd niet dat
ik nu nog zing
dauw hangt laag over
de vecht en landerij
De stilte heeft zich
al genesteld
in bomen straten en
de stad
in menig huis dooft
men het licht
zij hebben de dag gehad
In de verte blaft een hond
dendert er een trein
ergens gaat een deur op slot…
Winterhart.
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.109 Omgeven door druppeltjes dauw,
klaar ligt voor de winter.
Gaan mijn gedachten vaker uit naar jou.
hopend dat je van boven
stralen zendt om mij te verwarmen.
Zodat ik deze winter ook
voel dat je me blijft omarmen.…
Herfst mag komen.
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.104 Zomerzon met korte benen,
voeten zoeken traag hun eigen weg,
tussen vluchtige nevel flarden,
langs een spinneweb in dauw.
Herfst met navelstreng verbonden,
komt traag uit z,n barensnood,
een vogel schelle welkoms schreeuw,
bomen wachten stam aan stam.…
Op pad
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.193 Bodem in beroering, nacht maakt plaats voor dag
en dauw geeft de ochtend weemoed. Een brede gloed
rolt zijn oranje loper uit en kleurt een nieuwe morgen.
Onder het treurgeboomte twee vroege zielen
de hond voorop, geestdriftig in galop
en hij – misschien een dichter – vol gedachten
door het park.…
Ierse klaver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
977 Over de toppen van de horizon
vomeert een regenbouw dauw
slaapt verder
in het bekken van de rust
Vreemde kabouter
gniffelt onbezorgd over
zijn terracotta kluis ziet
grijnzend onweer verschijnen
Ongrijpbare cupido
voor geldwolven
springt energiek recht
uit zijn klaveren bedje
voelt de eerste druppels al
en vlucht naar binnen
Donderwolk…
heesters koketteren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
934 van verveling
of komt het
door het lanterfanten
van de wind
het wandelpad
ligt opgedroogd
bladeren vallen monotoon
een solitaire ekster
huppelt zonder drijfveer
heen en weer
heesters koketteren
met rode en zwarte bessen
op donkergroen
je zegt dat
het lang geleden is
dat wij hier waren
ofschoon de meerkoeten
sinds dag en dauw…
als de hoop nog rest
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
868 ik zie de dauw zweven
boven het gras
voel mij er mee verweven
tijdens mijn ochtendpas
mijn hond nog aangelijnd
is op zoek naar smaak en geur
om later in alle vrijheid
te sprinten naar het struikgewas;
het openbaar toilet
waar de aarde zich ontfermt
over zijn poep en plas
zelfs mijn darmen
nog amper met het heden gevuld
laten mijn…
Linnen woorden
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
778 leesbaar
die openheid schetsen op dichterlijk vlak
ook wat beelden voeg ik daartussen
afwachtend of ze elkaar bereiken
of ze de woorden kunnen verrijken
en de zichtbaarheid kunnen plussen
het schilderen laat ik aan jou
jij mag ze laten samenvloeien
door je suggestieve zinsopbouw
laat de verf maar lekker stoeien
uit jouw kwast gedoopt in dauw…
Klapstuk
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
657 De nacht wacht op
dat wat komen gaat
de lucht kleurt blauw
een tranen dauw
gekroond met rozen
klapscharlaken vurig rood.
Beminnelijk groen springt
gazellewaardig in het oog,
heesters weven een gedicht.
Een eenhoorn breekt het licht
aan de oever bewegen zwanen
pirouettes in sierlijke bogen.…
Mooi
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
623 Daar waar het hemels blauw
Zich spiegelt in gouden velden
De morgenzon de dauw doet sprankelen
Raapt de nieuwgeborenen diamanten
Luisterend naar het gezang van de merel
Begeleid door de tonen van de panfluit
Danst hij vrolijk op deze melodieën
Hij hoedt zich niet vroegtijdig te ontwaken
Dan scheurt de smetteloze hemel
En verschijnt er een…
De vloek van verlies
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
619 overweldigt de leegte mij,
ogen zonder blik,
woorden zonder betekenis,
lichaam zonder ik,
hij is dicht bij me,
en toch zo ver weg,
ik wil erover praten,
maar ik weet niet wat ik zeg,
een traan op mijn wang verraadt
mijn intense verdriet,
de zon laat hem glinsteren,
zodat iedereen hem ziet,
morgen is weer een dag,
dan is de traan enkel dauw…
Kluwen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Haar wereld geprojecteerd in
het prisma van een druppel dauw,
balancerend aan een wilgentak,
trouw bleef aan een voorbestemde
sprong die ze afwoog tot haar horizon.
Een vlinder die ik wilde vangen in
een gesponnen web van woorden
en verlangens, die ze begreep maar
ontweek, voordat ik sprak.…
Beaujolais Primeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 het laatste
fris groen, al dente
hangen woorden aan de rank
met dauw besprenkelt nog
lonken ze naar mij,
pluk mij, de zon…
pluk mij, de liefde…
pluk mij, het leven…
pluk!
ik laat ze chambreren
na decanteren
een zoete bloemige afdronk vandaag!…
het leven is mooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 (what a wonderful world)
kijk toch
hoe de bomen glanzen
zie de roos bedekt met dauw
en hoe de wolken samenvoegen
tot een sneeuwbeeld tegen blauw
ik hou van jou
klinkt dan zo goed
de woorden dansen, langs de regenboog
van mijn gemoed
hoor toch, hoe een baby huilt
het kindje schuilt zo warm in moeders arm
en aan de vaste hand van…
Dagdromen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
665 De dageraad scheidt mijn beeld met een druppel dauw
maar de kleuren omlijsten de beweging van onze opbouw.
Met bezinning en de gloed dat langzaam intensief versterkt
leef jij voort in de geuren van magie dat het leven opwekt.…
Uitgeslapen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Uitgeslapen stap ik over spinnenwebben van dauw het voorjaar tegemoet.…
Vertraagt dagdeel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
705 De secondes tikken weg
met ensembles in de ochtend
door gevoelens van dauw
is jouw dagboek geopend.…
In parelmoers mirakel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
890 zag in het gras
een parel glinsteren
nog nat van vroege dauw
wachtend op meer zon
wist dat oprapen niet kon
zij schitterde
haar glans en licht gaf
haar de kans om zo te stralen
behoedzaam trachtte ik iets
van het groene weg te halen
het snoer bleek in
de schaduw opgeborgen
ik viste vond de anderen
op een rij en wist
het slot was…
Natuurliefhebber
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Het was vroeg in de
ochtend, de zon scheen
en er hing nog dauw
over het land.
In een schitterende
ambiance waren de
ganzen met elkaar
bezig.
Het werd een unieke
belevenis ' s morgens
vroeg.
In stilte kwam alles tot
mij, met de geluiden van
de dieren.…
Nevelige waas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
459 Nevelige waas
bedekt de ochtend met natte dauw
reeën lijken te zweven, vogels
fluiten met ontzag
bederf
geeft mulle aarde in het bladrijke pad
en tussen de bomen
hangend op het vochtig gras, zo zacht
legt de stilte een laagje
rond de tederheid van de dag
april toont haar laatste stuipen
met reeds bekoorlijke lentekleuren
en tussen…
Het kan mij niet schelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
439 Mijn dorst les ik met de dauw.
Ik proef de zomers zoete stromen.
Ik eet de honing van de raat;
door de bijen voor mij meegenomen.
Mijn lichaam was ik met water van de val.
Ik spoel het stof af van al mijn wegen.
Ik spiegel mijzelf aan wat ik vind;
val ik mee of val ik tegen?…
Droom voor droom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
669 dromen van margrieten
dansend in de wind
madeliefjes gevlochten
als een haarlint
dromen van de dauw
zilverbolletjes in het gras
van zongerijpte tomaten
in de broeikas
dromen van pasgeboren
roodborst jongen
van het veulentje
met zijn rare sprongen
dromen van de hartjes
de poesjes van mei
van lakenvelders
grazend in een wei…
Gedoemd
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
517 Tot wederkeer gedoemden
in tijdelijk bestaan
in vederzacht omhulsel
hebt gij uw plicht gedaan
de liefde te ontdekken
te leren tot uw dood
doch wie liet mij verrekken
van dauw tot avondrood
O goedertierenheid
vergeef haar zondigheid
zij beidt nog wel haar tijd
alleen in eenzaamheid
met liefde die niet mijdt
maar overgeeft, verblijdt…
EENZAAM KERKHOF
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.084 De witte grassen bewegen en komen
heen en weder door wind en dauw,
de takken wiegen hun stille dromen
op donkere armen in sluiers van rouw,
het sleepkleed der treurende essenbomen
raakt bloeiende grassen in avonddauw.…
mystieke bruiloft van de roos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
320 Geur: rozenolie met munt-dauw,
muskus die zingt:
“Ik ben de ander die ik bemin.”
Aanraking: fluweel op marmer dat ademt,
vingers verliezen grens in de kelk
van gedeelde pols.
Geluid: trilling van bloembladen die elkaar raken,
één hum, één wortel.
Smaak: honing-dauw met doorn-bitter,
de tong proeft de offerande die heel bleef.…
Oase op de heuvel
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
10.167 er is geen water,
alleen maar dorst
en aan die anderhalve cactus
is ook geen eer te behalen
en in de verte
blaken
twee kleine heuveltjes
in de zon
En dan ineens springt die
oase mij in het oog,
liggend op een heuvel,
zacht glooiend
met fijne sprietjes gras begroeid
en met prille dauw bedekt
daar leg ik mij neer…
Laat ik nu leggen lichte dingen
poëzie
3.3 met 22 stemmen
2.408 Laat ik nu leggen lichte dingen
op haren lijf en gauw verganke-
lijke, laat het zijn rozeranken
en bloemen andere en trosseringen
en wiekevlokken van grote bleke
vlinders en blanke dauw geregen
aan herfstrag, alles wat van de vege
lente nog is, die gauw verstreken;
en iets van zonlicht, nu ik het kuis
en koel…
geduld mijn lief
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
995 geduld mijn lief... geduld
eerst wanneer de dauw
haar glans verliest
de zon haar hoogste punt bereikt
de roos haar bloem volledig heeft geopend
en de varen haar blad heeft ontkruld
eerst dan zal ik jouw tomeloze passie
jouw eindeloze hunkering
leiden tot het hoogst der hoogste
nog even
even geduld mijn lief
laat de branding haar golven inhouden…
Zo koud
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
955 Druppels van de dauw
hullen zich in zwarte stiltes.
Ik heb het zo koud.…
Sierlijkheid
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
485 je smalle voeten
veerden op het gras
dat opkwam na
het raken om zonder
dauw jouw kunst in
een lichtere variant
groen na te laten
jij schreef vrijheid
in gebondenheid
van het gazon
wij lazen uit jouw
prints hoe sierlijkheid
zich met jouw motoriek
op subtiele wijze verstond
jij sloot af waar je
begonnen bent met
een heerlijke lach…