1137 resultaten.
Mijn edelsteen...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.033 Waar diamanten tranen
van herkenning
aaneen geregen parelen,
onzichtbaar verweven
met draden van puur goud
Waar bronzen klokken
zonder wanklank
hun helder geluid in echo
laten weerklinken
Daar kan ik mezelf zijn,
ondergaan en bovenkomen,
mij wentelen en keren,
Geloven, vertrouwen,
eeuwig op bouwen,
omdat ik mezelf kan zijn
in jou…
Het vleugje herfst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
785 zie de
hoogste toppen
waar lentegroen
de zomer nog trotseert
weet het gele bruin
in onderlagen waar
het vleugje herfst
al is gepasseerd
voel de draden
van de spinnen die
hun web bespringen
voor een rijke oogst
maar in het loof vind
ik de kleur van zon
ruik nog de prille geur
waar alles mee begon…
Blauw in witte wolkenogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
666 breide met
vleugjes wind het blauw
in witte wolkenogen
haakte een horizon
in roze rood de
lijnen zacht gebogen
punnikte de
staarten van buien
die hun regen laten
kantte af in
donker uitgevoerd
zigzagde de lange nacht
met alle draden die ik
over had is de zon begroet
voor weer een nieuwe dag…
Stilzwijgend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.877 Het kan niet anders
je ligt hier stil
te zwijgen
sinds de laatste julidag
De dodenakker
minder doods vandaag
dag van Allerzielen
Een ster
was je in woorden rijgen
aan de rode draad
van je bestaan
Ik deed er vaak
't zwijgen toe
zo boven thee en cake
Wat onlangs bleek
is dat ik je stem
begin te missen.…
Bedelkind
netgedicht
4.8 met 34 stemmen
911 Zwemmend in gestolde tijd
zoeken wij de virtuoos
voorbij innerlijke strijd
bolwerk van de bolleboos
kruipend als een bedelkind
bevangen door de kilte
spinnen wij het labyrint
van de immense stilte
hangend aan een zijden draad
vangen wij de laatste bloei
in het licht van dageraad
dobbert onze reddingsboei.…
Zonder druppels bloed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
474 je spint
de stukjes wol
die jij hebt vergaard
langzaam draait
de draad in
kleuren van de dag
jouw hand
bepaalt de dikte
in het strelen
een enkele breuk
is snel te helen
zonder druppels bloed
je zet de klossen
op een rij klaar
voor het weefgetouw
maar als ik
door jouw handen ga
zet je mij altijd vooraan…
Los van elkaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
618 Los van elkaar
Maar met onzichtbare
Draden aan elkaar
Verbonden - zo
Leven wij ons leven
Ook al is het al
Zo vaak geschonden
Door de doornen
Door anderen op
Ons losgelaten -
Of soms ons door
Het leven aangedaan
Waarvan wij zelf
Niet kunnen bepalen
Wat er gebeuren gaat
Zo ga ik in liefde
Met jou mijn leven door
Los…
grip op het hier en nu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 het meisje met de zonnebloempitten
kreeg zojuist een zaadlozing
gelukkig had ze nog potgrond
wat een aardse liefkozing
wachtend op de zonnebloemen
en de volgende lading zaad
groeide het meisje belopend mee
ze spinde in haar spinneweb nog een draad
al de herinneringen in vakjes
zie de foto's ingelijst aan de wand
van al wat is en wat was…
De raadselen van het alledaagse 2
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
560 Met roze draad, nog op de machien, dichtte ik de gaten.
Je verbaasde je over het vlotte herstel en
bedankte me blij bij 't verlaten
en ik verbaasde me over jouw vlotte herstel na je kou.…
Weide....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 Hier
mag je grazen
het sappig gras
voor m´n voeten
Het hek
de weidepalen
waarlangs
prikkelend draad
Het is
als een brede straat
voor
het grazend vee
Schapen, koeien
paarden, geiten
om het even
Hier buigen
ze
naar moeder aarde
Overtuigd
van de waarde
de kop te buigen
Als ware het
omwille van
louter lijfsbehoud.…
Kloosterling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
719 Een tel,
tot eeuwigheid gesponnen
uit draden van geluk.…
evenwicht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
999 ik dans op het koord
wik en weeg het willoze woord
ik balanceer op de ijle draad
vind niets wat zich zeggen laat
ik zoek de zin zonder grond
sluit de luchtledige mond
ik verlies het wankele evenwicht
doos van Pandora in het felle licht
ik val naar de bodem en laat me gaan
hoop draagt me terug naar het bestaan…
WOLKENLUCHT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
554 gordijn
tussen ons in
Ze zegt, 'n tikkeltje stijf:
er is geen wolkje
aan de lucht
Ik zeg, bedremmeld:
dat is tenminste
een begin
Het is goed
je hart eens
bij mij te luchten
Wijs naar
het blauw van
lucht erboven
Ik wil je wel
op je woord
geloven
Maar straks
hangt er hier
een regengordijn
Zullen we nat zijn
geen droge draad…
gekozen einde
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.706 laatste keuze
de natuur had hun dagen nog niet geteld
toch werd het lichaam onbewoonbaar verklaard
gisteren was het Bevrijdingsdag
beslissing genomen naar de overkant te gaan
strijden had geen zin meer
morgen is er even aandacht voor hen
de onbekende krabt ongelovig in zijn haren
naaste familieleden kampen met een schuldgevoel
de rode draad…
Bobo 1
gedicht
2.6 met 9 stemmen
6.235 Niet gewikt
En steeds meer draden los. De accuklem
Is van literatuur, veroordeeld en
Verroest. Of ze gedrukt staat. Ik
Weet van opgeld dat het ruikt naar zijn stem.
-----------------------------------------
uit: 'De Brakke Hond', Jaargang 11, 1994.…
Biezenvrouwtje [madame Pouzieux]
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
692 zij trekt draden uit stof, zwart en wit
haar vingers te krom
haar handen te groot
vergaart zij zwart-wit, zwart-wit
zij boert er wat bij,
pluimvee en trotse paardenhoofden
op een rij, kijken haar na
wanneer Chanel haar roept
wijsheid verweeft ze
in pure kunst
haar handwerk is het handelsmerk
de allure en finesse van haute couture…
Zaagselsporen…(1)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
726 Meisje stelt haar vraag,
briefje opwaarts langs een draad,
vlieger die het verstaat.
“ Liefde is het mooiste kind
van de wijsheid “
Victor Hugo…
Dichtbij maar ongrijpbaar
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
954 Mijn zolder weeft zich een
web van dromen, daar leeft
de tijd die is geweest, soms
vangen de ragfijne draden een
vlinder,dansend rond boeken
die niemand meer leest
de wereld van vroeger trekt
aan mij, als iets dierbaars,
een droom, een vergeten feest
het kind van toen reikt nog
steeds naar de sterren,
dichtbij maar ongrijpbaar
laat…
Schaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
822 moeten gaan
strelen van de wind op de huid
haren die lichtjes omhoog bewegen
Fluisteringen van een hart
tellen van het aantal slagen
zonder seconden te vergaren
Zich voorstellen hoe de pluisjes
zilverachtig verder zweven
vol verwachting van nieuw leven
Soms stopt men er een wens bij
een heildronk op beter weven
van de draden…
Door vergoten rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
637 er zijn gedachten
die ik stoppen moet
zij graveren dood in mooi kristal
uit barst en scherf
zal niets herrijzen
door vergoten rood
die draad houdt mij
op aarde als ik
los kom uit mijn lijf
in verkennen van
de grenzen schreeuwt
de lokroep mij naar grijs
maar geleid door
de kristallen klank
volg ik mijn rode lijn
keer terug…
Kleurden tot patronen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
606 jij bent van stof
hebt ooit jezelf geweven
uit genen die je zijn gegeven
zij sponnen zich tot draad
kleurden tot patronen
in veelvuldig delen
hun eigen boodschap
bracht jou groot van
moederschoot tot meerderjarig
jouw bestaan is het uniek gebeuren
van een leven lang leren
tot stof zal jij weer wederkeren…
Nacht van de Ziel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 ach mens vol smarten
het nood-lot werpt je
vroeg of laat
terug
op je ware zelf
maskers zijn afgerukt
je naakte pijn
wil erkend worden
taaie , zelfgesponnen draden
moeten verbroken
het zal door merg en been gaan
als elke vezel in je schreeuwt
zal in je hart
gefluisterd worden
welke weg te gaan
Voor een vriend…
wachtruimte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 zo’n blaadje
cirkels schrijvend
aan een draad, gesponnen door
november
het lijkt een stil gebed
welhaast smekend, als het
zonlicht brekend in de oude nerven
scherven vol verkleuring
zet
ach, het leven schenkt opnieuw
het wacht onder de vracht
van afgestorven hoop
de samenloop van toen en ooit
is weggegooid
in lege glascontainers…
En toch . . .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Het moment van bezinning
gaat met een vraagteken
als een rode draad door je leven
en toch zie ik jouw schoonheid
binnen in je bonkende centrum
meer dan jouw onhebbelijkheden.…
wakker gekust
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
421 diep en pijnlijk
nam het geweld
bezit van je het
kroop onder je huid
een ijzige stormwind
was het die je
oppakte om je dan
weer neer te smijten
de rode draad van
je brieven sliepen op
zolder verborgen in
een bleekblauwe kist
omzichtig stofte zij
je zieleroerselen af
woord voor woord spelde
ze wat je schreef
na honderd…
Nu schraalt herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
389 jij wist
de zomer
ongemerkt
met wat
herfstig rood
te kleuren
door het
intenser
worden van
de geuren
aromatiseerde
de oogst
zelfs je lach
streelde de
volheid van
een lange dag
waar leven
eindeloos was
nog plakken
draden web
restanten
van wat eens
een copieuze
maaltijd was
de overvloed
was overal
nu schraalt herfst…
anders dan je verwacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 we sprokkelen
woorden bijeen
ze zullen
zeker wegwaaien
geen keuze
zonder verlies
we laten los
we houden vast
laverend op de
dunne draad
van verbreken
naar verbinden
alles gaat goed
we zijn er tot
we arriveren bij
alweer een dichte deur
we zijn er
helemaal niet
alles komt altijd
anders dan je verwacht…
Kervelsoep
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
755 De warme borden
met zorg en kervel opgediend
wachtten naar de fijne smaak
van haar ogen een leeg bestaan
kon niet lang gevuld blijven
glazen met bubbels verdoven,
het aquarium sputterde nog wel
maar niet tegen mijn vertrek
het leven verloor aan smaak
haar ogen dwaalden opzij
en de katten spinden tevergeefs
een lang gesponnen draad.…
Verloren en onzeker
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.649 tranen zoeken hun weg
Zullen ze opdrogen in het onbekende
Hier bloeit mijn tuin
Daar is het levenloos zonder kleur
Hier word ik wakker in mijn vertrouwde bed
Daar is het nieuw, maar beter …weet ik niet
Mijn fontein waar ik mijn hersenspinsels kwijt kon
Is daar nu nog een ondiepe put
Hier kan ik mij uitleven
Zal ik het daar ook beleven
De draad…
Een drievoudig snoer...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.363 Een derde draad geeft veel meer kracht,
met ruimte en met lucht, want...
je knelt elkaar niet af.
Hij smeed met jullie saam een prachtig hechte band.
Die derde draad is onze Schepper,
Laat hem maar in je leven toe, want dan
wordt het huwelijk sterker.
Een snoer dat niemand breken kan.…