Alle inzendingen over draden

1133 resultaten.

Sorteren op:

grip op het hier en nu

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
het meisje met de zonnebloempitten kreeg zojuist een zaadlozing gelukkig had ze nog potgrond wat een aardse liefkozing wachtend op de zonnebloemen en de volgende lading zaad groeide het meisje belopend mee ze spinde in haar spinneweb nog een draad al de herinneringen in vakjes zie de foto's ingelijst aan de wand van al wat is en wat was…

De raadselen van het alledaagse 2

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Met roze draad, nog op de machien, dichtte ik de gaten. Je verbaasde je over het vlotte herstel en bedankte me blij bij 't verlaten en ik verbaasde me over jouw vlotte herstel na je kou.…
Ralameimaar30 januari 2015Lees meer >

Weide....

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
Hier mag je grazen het sappig gras voor m´n voeten Het hek de weidepalen waarlangs prikkelend draad Het is als een brede straat voor het grazend vee Schapen, koeien paarden, geiten om het even Hier buigen ze naar moeder aarde Overtuigd van de waarde de kop te buigen Als ware het omwille van louter lijfsbehoud.…

ze gingen op hun rug

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.974
je hebt alles aan elkaar genaaid de rode draad dubbel gestikt hun lijf geflikt met nonchalance en wat lieve woorden ze hebben het gepikt ze gingen op de rug harten duizendbreken emoties snel vergeten maar hun ziel moet terug ze willen nu geen spiegel zijn en niet die zoete pijn die jij ze hebt gegeven in dromen uit een ander leven…

Het vleugje herfst

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 785
zie de hoogste toppen waar lentegroen de zomer nog trotseert weet het gele bruin in onderlagen waar het vleugje herfst al is gepasseerd voel de draden van de spinnen die hun web bespringen voor een rijke oogst maar in het loof vind ik de kleur van zon ruik nog de prille geur waar alles mee begon…
wil melker1 september 2008Lees meer >

Blauw in witte wolkenogen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
breide met vleugjes wind het blauw in witte wolkenogen haakte een horizon in roze rood de lijnen zacht gebogen punnikte de staarten van buien die hun regen laten kantte af in donker uitgevoerd zigzagde de lange nacht met alle draden die ik over had is de zon begroet voor weer een nieuwe dag…
wil melker10 september 2008Lees meer >

Verloren en onzeker

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.649
tranen zoeken hun weg Zullen ze opdrogen in het onbekende Hier bloeit mijn tuin Daar is het levenloos zonder kleur Hier word ik wakker in mijn vertrouwde bed Daar is het nieuw, maar beter …weet ik niet Mijn fontein waar ik mijn hersenspinsels kwijt kon Is daar nu nog een ondiepe put Hier kan ik mij uitleven Zal ik het daar ook beleven De draad…

Een drievoudig snoer...

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Een derde draad geeft veel meer kracht, met ruimte en met lucht, want... je knelt elkaar niet af. Hij smeed met jullie saam een prachtig hechte band. Die derde draad is onze Schepper, Laat hem maar in je leven toe, want dan wordt het huwelijk sterker. Een snoer dat niemand breken kan.…
Antje26 augustus 2022Lees meer >

Kloosterling

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
Een tel, tot eeuwigheid gesponnen uit draden van geluk.…
Wim Boeser24 september 2002Lees meer >

Nu schraalt herfst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
jij wist de zomer ongemerkt met wat herfstig rood te kleuren door het intenser worden van de geuren aromatiseerde de oogst zelfs je lach streelde de volheid van een lange dag waar leven eindeloos was nog plakken draden web restanten van wat eens een copieuze maaltijd was de overvloed was overal nu schraalt herfst…
wil melker21 augustus 2019Lees meer >

evenwicht

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 999
ik dans op het koord wik en weeg het willoze woord ik balanceer op de ijle draad vind niets wat zich zeggen laat ik zoek de zin zonder grond sluit de luchtledige mond ik verlies het wankele evenwicht doos van Pandora in het felle licht ik val naar de bodem en laat me gaan hoop draagt me terug naar het bestaan…
j.bakx23 oktober 2007Lees meer >

WOLKENLUCHT

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
gordijn tussen ons in Ze zegt, 'n tikkeltje stijf: er is geen wolkje aan de lucht Ik zeg, bedremmeld: dat is tenminste een begin Het is goed je hart eens bij mij te luchten Wijs naar het blauw van lucht erboven Ik wil je wel op je woord geloven Maar straks hangt er hier een regengordijn Zullen we nat zijn geen droge draad…

gekozen einde

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.706
laatste keuze de natuur had hun dagen nog niet geteld toch werd het lichaam onbewoonbaar verklaard gisteren was het Bevrijdingsdag beslissing genomen naar de overkant te gaan strijden had geen zin meer morgen is er even aandacht voor hen de onbekende krabt ongelovig in zijn haren naaste familieleden kampen met een schuldgevoel de rode draad…
de ruiter1 november 2008Lees meer >

Bobo 1

gedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.235
Niet gewikt En steeds meer draden los. De accuklem Is van literatuur, veroordeeld en Verroest. Of ze gedrukt staat. Ik Weet van opgeld dat het ruikt naar zijn stem. ----------------------------------------- uit: 'De Brakke Hond', Jaargang 11, 1994.…

Biezenvrouwtje [madame Pouzieux]

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 692
zij trekt draden uit stof, zwart en wit haar vingers te krom haar handen te groot vergaart zij zwart-wit, zwart-wit zij boert er wat bij, pluimvee en trotse paardenhoofden op een rij, kijken haar na wanneer Chanel haar roept wijsheid verweeft ze in pure kunst haar handwerk is het handelsmerk de allure en finesse van haute couture…
Hanny10 september 2010Lees meer >

Zaagselsporen…(1)

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 726
Meisje stelt haar vraag, briefje opwaarts langs een draad, vlieger die het verstaat. “ Liefde is het mooiste kind van de wijsheid “ Victor Hugo…
pama6 februari 2011Lees meer >

Dichtbij maar ongrijpbaar

netgedicht
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 954
Mijn zolder weeft zich een web van dromen, daar leeft de tijd die is geweest, soms vangen de ragfijne draden een vlinder,dansend rond boeken die niemand meer leest de wereld van vroeger trekt aan mij, als iets dierbaars, een droom, een vergeten feest het kind van toen reikt nog steeds naar de sterren, dichtbij maar ongrijpbaar laat…

Schaar

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 822
moeten gaan strelen van de wind op de huid haren die lichtjes omhoog bewegen Fluisteringen van een hart tellen van het aantal slagen zonder seconden te vergaren Zich voorstellen hoe de pluisjes zilverachtig verder zweven vol verwachting van nieuw leven Soms stopt men er een wens bij een heildronk op beter weven van de draden…

Kleurden tot patronen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 606
jij bent van stof hebt ooit jezelf geweven uit genen die je zijn gegeven zij sponnen zich tot draad kleurden tot patronen in veelvuldig delen hun eigen boodschap bracht jou groot van moederschoot tot meerderjarig jouw bestaan is het uniek gebeuren van een leven lang leren tot stof zal jij weer wederkeren…

Door vergoten rood

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 637
er zijn gedachten die ik stoppen moet zij graveren dood in mooi kristal uit barst en scherf zal niets herrijzen door vergoten rood die draad houdt mij op aarde als ik los kom uit mijn lijf in verkennen van de grenzen schreeuwt de lokroep mij naar grijs maar geleid door de kristallen klank volg ik mijn rode lijn keer terug…
wil melker13 november 2011Lees meer >

Nacht van de Ziel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
ach mens vol smarten het nood-lot werpt je vroeg of laat terug op je ware zelf maskers zijn afgerukt je naakte pijn wil erkend worden taaie , zelfgesponnen draden moeten verbroken het zal door merg en been gaan als elke vezel in je schreeuwt zal in je hart gefluisterd worden welke weg te gaan Voor een vriend…

wachtruimte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
zo’n blaadje cirkels schrijvend aan een draad, gesponnen door november het lijkt een stil gebed welhaast smekend, als het zonlicht brekend in de oude nerven scherven vol verkleuring zet ach, het leven schenkt opnieuw het wacht onder de vracht van afgestorven hoop de samenloop van toen en ooit is weggegooid in lege glascontainers…
switi lobi19 november 2015Lees meer >

En toch . . .

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 601
Het moment van bezinning gaat met een vraagteken als een rode draad door je leven en toch zie ik jouw schoonheid binnen in je bonkende centrum meer dan jouw onhebbelijkheden.…

wakker gekust

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
diep en pijnlijk nam het geweld bezit van je het kroop onder je huid een ijzige stormwind was het die je oppakte om je dan weer neer te smijten de rode draad van je brieven sliepen op zolder verborgen in een bleekblauwe kist omzichtig stofte zij je zieleroerselen af woord voor woord spelde ze wat je schreef na honderd…
J.Bakx6 maart 2019Lees meer >

anders dan je verwacht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
we sprokkelen woorden bijeen ze zullen zeker wegwaaien geen keuze zonder verlies we laten los we houden vast laverend op de dunne draad van verbreken naar verbinden alles gaat goed we zijn er tot we arriveren bij alweer een dichte deur we zijn er helemaal niet alles komt altijd anders dan je verwacht…
J.Bakx12 november 2019Lees meer >

Kervelsoep

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 755
De warme borden met zorg en kervel opgediend wachtten naar de fijne smaak van haar ogen een leeg bestaan kon niet lang gevuld blijven glazen met bubbels verdoven, het aquarium sputterde nog wel maar niet tegen mijn vertrek het leven verloor aan smaak haar ogen dwaalden opzij en de katten spinden tevergeefs een lang gesponnen draad.…

Ariadne (illusies)

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.346
Een wirwar kluwen draden spuwen uit spinnenrag wiegt en hangt aan grauwe daken de uitgedroogde hulzen die jij nog wil bewaken zijn grijs gekleed in 't fijnste zilverstof dat jij ooit weefde jij hebt hun ziel in slaap gewiegd om nooit meer te ontwaken je hebt jezelf ook ingepakt als troost voor koude dagen…

De gordel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
hij wist het donker als geen ander te bespelen stapelde kleuren in vage vormen verstikkend op elkaar geen uitweg omdat stilte echode zonder weerkaatsen niets om te raken weer contact met jezelf te maken geen rode draad om terug te keren naar leefbare sferen een zombie die geketend zichzelf niet meer ziet alleen de gordel…
wil melker27 augustus 2017Lees meer >

Verzilverde regen

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 888
je beloofde me regen in onverwachte buien druppelende neerslag tot ik zou verwateren schrijnende striemen tekenen mijn wangen doorweekte draden omsluiten mijn huid maar mijn ogen zien slechts het zilver van de talrijke mooie parels die zich aaneensluiten tot een schitterende plas en mijn zongerijpte lach tekent daar een regenboog…
Nina Laverona21 november 2006Lees meer >

Anatomisch museum Leiden

gedicht
2.5 met 40 stemmen aantal keer bekeken 13.671
Hun dood hangt aan een zijden draad. ------------------------------------------------- uit: 'Een bon-vivant in de dodenstad', 1985.…