957 resultaten.
een doodstille schelp
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 toen ik nog kind was
tilde ik de zee op
alles lag stil, alles was groots
de mooiste kleuren bogen hun rug
naar de overkant; daar ergens lag Engeland,
Ivanhoe en een leeuwenhart
ik sleepte rivieren mee, legde me neer
tussen kussentjes van duinen en koortsachtige
jongens
hoorde het klapwiekend lichaamgeklater
van de horizon, klaarwakkere…
tegemoet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
595 hou me vast
met handen van de nacht
en laat dit eeuwig duren
want morgen
nog voor duinen aarde worden
treurt de dageraad
langs grijze wangen
vederloos en onafwendbaar
met om mij heen
de lage stilte van een dichtgegroeide dag
hou me vast
in het voorbijgaan
en draag het ruisen naar verlangen
avondblauw, naar wie ik ben
de zee…
een ver beeld
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
597 waarom kan ik niet tapdansen
zoals meeuwen op de wind
spelen met de luchtstroom, ongehinderd
terugkeren naar het begin
zo echt, zo blij en mateloos verliefd
terechtkomen in de duinen
om dan weer op te stijgen in wat geen ander ziet
elk woord van verbeelding ontdekken
nodig en onnodig
vastberaden en jij ?…
De stilte, ergens
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
512 Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen
Stil, een roep van ver laat zich horen
Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen
Stil, luister naar dat carillon in een toren
Ergens zingt een vogel in de bomen
Ergens klinkt een vrolijke kinderlach
Ergens zit een paartje op een bank te dromen
Ergens, zomaar op een mooie pinksterdag.…
Zeeuws koolzaadveld
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
633 De ruimte hier nabij de duinen
grossiert in wolken, in duizenden beloften.
Opnieuw doordringt je
een geelwitte essence:
Anijs, Kamille? Een tikje machtig...
Duidelijk een idylle voor komende zomer
met voldoende valuta op je bankpas.
Verwonderd rijd je nog wat rond
om dit vrolijke reisbureau.…
Stilte wandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Ik wandel
Bijna
Dagelijks
In het bos
In de duinen
Of aan het strand
Langs de zee
Tijdens zo een wandeling
Word ik vaak stil
Van al het moois
Dat ik zie
De natuur
Brengt me tot rust
Stelt me gerust
Ik voel me daar thuis
Deel van
En dus nooit alleen
Een rijk mens
De natuur
Die nergens om vraagt
Zoveel moois geeft
En ik…
It Fryske Gea
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
793 In pake's pompeblêden polonaise
Vliegt vaak een vleugelrijke vlucht, veelvratig
Doorvoed met darren, driest, doch niet doelmatig
Door droge doornstruik dolend dwars door 't duin
Scheve schaatsen schuivend schots en schuin
Broedt zij in beppe's boerenbouillabaisse
Waar westenwinden wad en wierd doorwaaien
Daar kroelen kievit, kamperfoelie…
Vlinders
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
370 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
vlinders
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
392 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
DOLCE FAR NIENTE
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.186 Ik lig in Hollands dierbaar duin,
Zo zacht in ’t lauwe zand,
En naast mij zit een blozend kind,
Een dochter van het strand.
Een zilvren wolkje speelt en drijft
Aan ’s Hemels blauwe boog;
En zoete vrede straalt en daalt
Op aarde van omhoog.…
Muziek
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.327 Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee,
En de hemel aan flarden van goud en van zwart,
En de dreunende golven beschuimen het strand,
En de vlokken die beven en rollen en rillen,
En het duin is verlaten en eindloos alleen,
En ik luister verrukt naar de ruisende zee -
Dan waait soms uit de golven
Een diepe muziek.…
Februari, Bergen aan Zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 Behoedzaam betraden we de ruggengraat van ‘t duin.
Over het hele lange strand
liepen maar twee paartjes.
Landinwaarts, glooide halm waartussen meertjes glommen,
vogels vlogen, verre lichtjes schenen.
We volgden hondensporen
om de inplant niet te storen.…
Die dreigend donkerre nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
536 DIE DREIGEND DONKERE NACHT
Het was een donkere maanloze nacht
we liepen in de dreigend stille duinen
We deelden het eenzaam fluisterzacht;
als klonk ’t ruisen van dennenkruinen
We voelden het gevaar dat er dreigde
klemmend naderde die angstige sfeer
Waardoor ieder naar vluchten neigde;
’t latent onheil voerde ons naar afkeer
Geen…
Lente-schreeuw
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.554 Houd mij heel even vast
raak mijn verkilde huid,
verjaag waarheid, neem mij
mee naar het hoogste duin,
waar passie aderen vindt
in omwoelde grond, laat
ons wij zijn, geef bloei
aan het naderende voorjaar
fluister liefde richting
lente en geef ons die dagen
waar licht alleen maar zon
zal zijn, reik mij jouw hand…
Tussen hemel en zee
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.329 Elke duin is een stap
een spoor die ons draagt
en in elke verte hangen silhouetten
van leven.
We gooien fluisteringen
over
en de zee neemt onze woorden
zo spoelen we de zomer stil.…
Ik heb U lief....
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.680 Maar langzaam gaat 't tanen
hoe zeer het me ook spijt
de bossen en de heide
de duinen en de zee
raken hun schoonheid kwijt.
Graag wil ik blijven wonen
maar misdaad viert hoogtij
en de softe politiek
maakt in dit kleine land
het leef-klimaat doodziek.…
ansicht
gedicht
2.8 met 23 stemmen
10.950 kind voorbij de vloedlijn
ingegraven, wacht de storm
loop van golven bij wind
stil weer, hijzelf betrekt
geen stelling, hij foerageert
tussen duin en schuimrand
zeevlam verteert helmgras
verkilt hem. hij blindganger,
hoort de vloed. hij keert en
keert, rent. voor zijn voet blijft
wat van het strand rest: verkoold
wrakhout, zuigend aszand…
fluister de morgen
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.410 lente
waait stilte alsof er
geen dagen meer
komen
vertel me over liefde
voor je weggaat
of voor vogels bewegen
in het gebladerte van
de nacht
vertel me over duinen
en open huizen
zweefmolens
die rond de klok draaien
en bogen borduren op blauwe vlinders
vertel me over dromen
die gedichten naar
zee wiegen
alsof het zwijgen…
debutante reminiscentie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 lint
verraden zal hij ons niet
in die kuil in vaalduister strand
verlaten door oosterburen
in ’t afkoelende zand
van die intieme enclave
streel ik knullig haar hand
gevoel van plots ontwaken
dan hapert ons fluist’ren
naar een schromende kus
door onze onwetendheid
volmaakt onschuldig
en altijd bleef ik hier
in deze stad van duinen…
Souvenir
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
847 De zee wordt
mijn lichaam
wanneer ik duinen
in handpalmen verander;
bloeddoorlopen
door avondzand
en vastgelijmde schaamte.
Wind
weerspiegelt mijn wankelen;
vel over been
verwaaiend
tussen dikke lagen schaduw
en meeuwen die vluchten.…
Lente aan zee
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
791 Lente aan zee
grens tussen water en land
hagelwit strand
te midden van elementen
Dichter bij de oorsprong
van het leven kom ik niet
lentewarmte jaagt grauwe kou
de zee over naar ‘t noorden
In de luwte
aan de voet van de duinen
bij ruisen der branding
zink ik weg in ‘t geheel
Los mediterend op
in blauwe weidsheid
de…
Vredesduif
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
957 Of draai vanaf strand en duinen
over branding van de zee
neem boven het ruisen
mijn verlangen over de horizon mee.
Strijk neer witte vogel waar ik verwacht
dat gedachten tot rust zullen komen
geen pijn of angst zal zijn
maar alleen vervulling van vredesdromen.…
Nederland zingt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 duinen waaien niet in zee
om aflandig dwars te liggen
geen wolk bakt stenen
uit rivierklei of hemelstorm
zonder koketterie geen glorie
dacht men voorwereldlijk,
verwerpelijk misschien,
als moment van dijkzwakte
om zonder gewetensbezwaren
tijdig tempel en haard te verlaten
nog voor het laatste refrein
in het zweet uws aanschijns…
Onbewoond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
424 in mijn koffer neem ik eilanden,
kinderjaren en een schepje mee
uit de poriën tussen korrels
waarschuwt een stem voor twee
ga niet te ver in zee, blijf dicht
bij de schaduw van het duin
volg de lijnen van geheugen
zie de palm, de vlag in de kruin
aflandig waait de tranendood
naar de horizon van het oog
een weidse zucht tot verlaten…
Schemering van de binnenziel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
501 We zoeken het zand van vergeten dromen
in de duinen van de toekomst, daar tussen
jouw blonde haren, klinkt thans de stem
die ons meeneemt in verhalen, de verbeelding
voorbij, de horizon die lacht
en in de schemering van de binnenziel
breng jij mij schelpen, die meer waard zijn
dan het andere nutteloze, hetgeen ik achter
moest laten in mijn…
Den Helder
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
683 hoe helder is hier toch de hemel
hoe talrijk zijn de vette meeuwen
al schuimend tussen ’t volks gewemel
terwijl er noeste werkers breeuwen
hoe zuiver schijnt de kustlijn er
rondom het hoedend hart geslagen
waar westenwinden her en der
de duinen met hun kracht belagen
hoe lief is mij haar zilte land
het fleurig voorjaarsmozaïek
de jutter…
Zeewering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 De zee
willen we weren
het tij keren
want wij hebben
weet van water
dat springt en kolkt
brult
boven de wind uit
herkennen het geluid
van pijn, van hulpgeroep
van een onstuimige zee
en nee, niet meer
Zee komt
tot inkeer
weet zich eb en vloed
wat er toe doet
in de Lage Landen
waar duin & dijk
..........waken
als ouders…
Spiralen van zand
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
488 ik wist dat zij
zouden komen
kleine spiralen van zand
voelde ‘s morgens
de zon al prikken op
mijn gezicht en hand
ook het steels
verschieten van
de duinse schaduwkant
waar de alom
aanwezige gekko’s
kartels stappen op de rand
nog hangt in de pittige
geur van olijven ui en
paprika een kip te garen
op het vuurtje dat
maar niet…
Richting zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 nog sporen
je voetstappen
richting zee
onuitwisbaar
de indrukken
ik liep met je mee
nog jaren later
tekent de omgeving
jouw gelopen tracé
er lijkt niets
veranderd in
water en zand
gehalmde duinen
de basalten pier
zij zijn nog hier
weer springen wij
over de laatste golf
die onze afdrukken wist
ik kijk naar jou
zie eeuwige…
Het overblijfsel
gedicht
3.7 met 16 stemmen
10.357 Er zwerven herinneringen rond
zonder kop of staart
woorden losgeweekt van hun tekstballon
buiten het hoofd waarin ze opkwamen
en in de duinen
wordt duizendguldenkruid vertrapt
door zwaargelaarsde spoorzoekers.
Ze lachen besmuikt
om een afluistercentrale uit de vorige eeuw.…