Alle inzendingen over duin

957 resultaten.

Sorteren op:

een doodstille schelp

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
toen ik nog kind was tilde ik de zee op alles lag stil, alles was groots de mooiste kleuren bogen hun rug naar de overkant; daar ergens lag Engeland, Ivanhoe en een leeuwenhart ik sleepte rivieren mee, legde me neer tussen kussentjes van duinen en koortsachtige jongens hoorde het klapwiekend lichaamgeklater van de horizon, klaarwakkere…

tegemoet

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 595
hou me vast met handen van de nacht en laat dit eeuwig duren want morgen nog voor duinen aarde worden treurt de dageraad langs grijze wangen vederloos en onafwendbaar met om mij heen de lage stilte van een dichtgegroeide dag hou me vast in het voorbijgaan en draag het ruisen naar verlangen avondblauw, naar wie ik ben de zee…

een ver beeld

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 597
waarom kan ik niet tapdansen zoals meeuwen op de wind spelen met de luchtstroom, ongehinderd terugkeren naar het begin zo echt, zo blij en mateloos verliefd terechtkomen in de duinen om dan weer op te stijgen in wat geen ander ziet elk woord van verbeelding ontdekken nodig en onnodig vastberaden en jij ?…

De stilte, ergens

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen Stil, een roep van ver laat zich horen Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen Stil, luister naar dat carillon in een toren Ergens zingt een vogel in de bomen Ergens klinkt een vrolijke kinderlach Ergens zit een paartje op een bank te dromen Ergens, zomaar op een mooie pinksterdag.…

Zeeuws koolzaadveld

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
De ruimte hier nabij de duinen grossiert in wolken, in duizenden beloften. Opnieuw doordringt je een geelwitte essence: Anijs, Kamille? Een tikje machtig... Duidelijk een idylle voor komende zomer met voldoende valuta op je bankpas. Verwonderd rijd je nog wat rond om dit vrolijke reisbureau.…
K.Bladzij9 oktober 2017Lees meer >

Stilte wandeling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
Ik wandel Bijna Dagelijks In het bos In de duinen Of aan het strand Langs de zee Tijdens zo een wandeling Word ik vaak stil Van al het moois Dat ik zie De natuur Brengt me tot rust Stelt me gerust Ik voel me daar thuis Deel van En dus nooit alleen Een rijk mens De natuur Die nergens om vraagt Zoveel moois geeft En ik…

It Fryske Gea

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 793
In pake's pompeblêden polonaise Vliegt vaak een vleugelrijke vlucht, veelvratig Doorvoed met darren, driest, doch niet doelmatig Door droge doornstruik dolend dwars door 't duin Scheve schaatsen schuivend schots en schuin Broedt zij in beppe's boerenbouillabaisse Waar westenwinden wad en wierd doorwaaien Daar kroelen kievit, kamperfoelie…
Max29 april 2022Lees meer >

Vlinders

netgedicht
3.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 370
het duikt in kleur voor me uit schots en scheef als een van de start al licht aangeschoten schaatsster loom wiegelend en de stevige koude bries van de zee kreeg zij mee langs hoge duinen is het heerlijk struinen met opgestreken vleugels in ornaat alarm altijd vol paraat want de vraat van de meeuwen is ongekend in…

vlinders

netgedicht
3.7 met 40 stemmen aantal keer bekeken 392
het duikt in kleur voor me uit schots en scheef als een van de start al licht aangeschoten schaatsster loom wiegelend en de stevige koude bries van de zee kreeg zij mee langs hoge duinen is het heerlijk struinen met opgestreken vleugels in ornaat alarm altijd vol paraat want de vraat van de meeuwen is ongekend in…

DOLCE FAR NIENTE

poëzie
3.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.186
Ik lig in Hollands dierbaar duin, Zo zacht in ’t lauwe zand, En naast mij zit een blozend kind, Een dochter van het strand. Een zilvren wolkje speelt en drijft Aan ’s Hemels blauwe boog; En zoete vrede straalt en daalt Op aarde van omhoog.…

Muziek

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.327
Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee, En de hemel aan flarden van goud en van zwart, En de dreunende golven beschuimen het strand, En de vlokken die beven en rollen en rillen, En het duin is verlaten en eindloos alleen, En ik luister verrukt naar de ruisende zee - Dan waait soms uit de golven Een diepe muziek.…

Februari, Bergen aan Zee

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
Behoedzaam betraden we de ruggengraat van ‘t duin. Over het hele lange strand liepen maar twee paartjes. Landinwaarts, glooide halm waartussen meertjes glommen, vogels vlogen, verre lichtjes schenen. We volgden hondensporen om de inplant niet te storen.…
Ralameimaar7 februari 2015Lees meer >

Die dreigend donkerre nacht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
DIE DREIGEND DONKERE NACHT Het was een donkere maanloze nacht we liepen in de dreigend stille duinen We deelden het eenzaam fluisterzacht; als klonk ’t ruisen van dennenkruinen We voelden het gevaar dat er dreigde klemmend naderde die angstige sfeer Waardoor ieder naar vluchten neigde; ’t latent onheil voerde ons naar afkeer Geen…

Lente-schreeuw

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.554
Houd mij heel even vast raak mijn verkilde huid, verjaag waarheid, neem mij mee naar het hoogste duin, waar passie aderen vindt in omwoelde grond, laat ons wij zijn, geef bloei aan het naderende voorjaar fluister liefde richting lente en geef ons die dagen waar licht alleen maar zon zal zijn, reik mij jouw hand…
metha21 februari 2005Lees meer >

Tussen hemel en zee

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.329
Elke duin is een stap een spoor die ons draagt en in elke verte hangen silhouetten van leven. We gooien fluisteringen over en de zee neemt onze woorden zo spoelen we de zomer stil.…

Ik heb U lief....

hartenkreet
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.680
Maar langzaam gaat 't tanen hoe zeer het me ook spijt de bossen en de heide de duinen en de zee raken hun schoonheid kwijt. Graag wil ik blijven wonen maar misdaad viert hoogtij en de softe politiek maakt in dit kleine land het leef-klimaat doodziek.…

ansicht

gedicht
2.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 10.950
kind voorbij de vloedlijn ingegraven, wacht de storm loop van golven bij wind stil weer, hijzelf betrekt geen stelling, hij foerageert tussen duin en schuimrand zeevlam verteert helmgras verkilt hem. hij blindganger, hoort de vloed. hij keert en keert, rent. voor zijn voet blijft wat van het strand rest: verkoold wrakhout, zuigend aszand…

fluister de morgen

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.410
lente waait stilte alsof er geen dagen meer komen vertel me over liefde voor je weggaat of voor vogels bewegen in het gebladerte van de nacht vertel me over duinen en open huizen zweefmolens die rond de klok draaien en bogen borduren op blauwe vlinders vertel me over dromen die gedichten naar zee wiegen alsof het zwijgen…

debutante reminiscentie

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
lint verraden zal hij ons niet in die kuil in vaalduister strand verlaten door oosterburen in ’t afkoelende zand van die intieme enclave streel ik knullig haar hand gevoel van plots ontwaken dan hapert ons fluist’ren naar een schromende kus door onze onwetendheid volmaakt onschuldig en altijd bleef ik hier in deze stad van duinen…
stater19 juli 2008Lees meer >

Souvenir

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 847
De zee wordt mijn lichaam wanneer ik duinen in handpalmen verander; bloeddoorlopen door avondzand en vastgelijmde schaamte. Wind weerspiegelt mijn wankelen; vel over been verwaaiend tussen dikke lagen schaduw en meeuwen die vluchten.…

Lente aan zee

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 791
Lente aan zee grens tussen water en land hagelwit strand te midden van elementen Dichter bij de oorsprong van het leven kom ik niet lentewarmte jaagt grauwe kou de zee over naar ‘t noorden In de luwte aan de voet van de duinen bij ruisen der branding zink ik weg in ‘t geheel Los mediterend op in blauwe weidsheid de…
Custor18 maart 2009Lees meer >

Vredesduif

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 957
Of draai vanaf strand en duinen over branding van de zee neem boven het ruisen mijn verlangen over de horizon mee. Strijk neer witte vogel waar ik verwacht dat gedachten tot rust zullen komen geen pijn of angst zal zijn maar alleen vervulling van vredesdromen.…

Nederland zingt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
duinen waaien niet in zee om aflandig dwars te liggen geen wolk bakt stenen uit rivierklei of hemelstorm zonder koketterie geen glorie dacht men voorwereldlijk, verwerpelijk misschien, als moment van dijkzwakte om zonder gewetensbezwaren tijdig tempel en haard te verlaten nog voor het laatste refrein in het zweet uws aanschijns…
Iniduo11 april 2014Lees meer >

Onbewoond

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
in mijn koffer neem ik eilanden, kinderjaren en een schepje mee uit de poriën tussen korrels waarschuwt een stem voor twee ga niet te ver in zee, blijf dicht bij de schaduw van het duin volg de lijnen van geheugen zie de palm, de vlag in de kruin aflandig waait de tranendood naar de horizon van het oog een weidse zucht tot verlaten…
Iniduo31 juli 2014Lees meer >

Schemering van de binnenziel

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 501
We zoeken het zand van vergeten dromen in de duinen van de toekomst, daar tussen jouw blonde haren, klinkt thans de stem die ons meeneemt in verhalen, de verbeelding voorbij, de horizon die lacht en in de schemering van de binnenziel breng jij mij schelpen, die meer waard zijn dan het andere nutteloze, hetgeen ik achter moest laten in mijn…
mobar13 april 2015Lees meer >

Den Helder

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 683
hoe helder is hier toch de hemel hoe talrijk zijn de vette meeuwen al schuimend tussen ’t volks gewemel terwijl er noeste werkers breeuwen hoe zuiver schijnt de kustlijn er rondom het hoedend hart geslagen waar westenwinden her en der de duinen met hun kracht belagen hoe lief is mij haar zilte land het fleurig voorjaarsmozaïek de jutter…

Zeewering

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
De zee willen we weren het tij keren want wij hebben weet van water dat springt en kolkt brult boven de wind uit herkennen het geluid van pijn, van hulpgeroep van een onstuimige zee en nee, niet meer Zee komt tot inkeer weet zich eb en vloed wat er toe doet in de Lage Landen waar duin & dijk ..........waken als ouders…

Spiralen van zand

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
ik wist dat zij zouden komen kleine spiralen van zand voelde ‘s morgens de zon al prikken op mijn gezicht en hand ook het steels verschieten van de duinse schaduwkant waar de alom aanwezige gekko’s kartels stappen op de rand nog hangt in de pittige geur van olijven ui en paprika een kip te garen op het vuurtje dat maar niet…

Richting zee

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
nog sporen je voetstappen richting zee onuitwisbaar de indrukken ik liep met je mee nog jaren later tekent de omgeving jouw gelopen tracé er lijkt niets veranderd in water en zand gehalmde duinen de basalten pier zij zijn nog hier weer springen wij over de laatste golf die onze afdrukken wist ik kijk naar jou zie eeuwige…

Het overblijfsel

gedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.357
Er zwerven herinneringen rond zonder kop of staart woorden losgeweekt van hun tekstballon buiten het hoofd waarin ze opkwamen en in de duinen wordt duizendguldenkruid vertrapt door zwaargelaarsde spoorzoekers. Ze lachen besmuikt om een afluistercentrale uit de vorige eeuw.…