inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Nederland zingt

duinen waaien niet in zee
om aflandig dwars te liggen

geen wolk bakt stenen
uit rivierklei of hemelstorm

zonder koketterie geen glorie
dacht men voorwereldlijk,

verwerpelijk misschien,
als moment van dijkzwakte

om zonder gewetensbezwaren
tijdig tempel en haard te verlaten

nog voor het laatste refrein
in het zweet uws aanschijns

wat blijft, is verse vlakte
in rechtlijnig kwadraat

of een duit in het zakje
ik aarzel bij de gedachte

Schrijver: Iniduo, 11 apr. 2014


Geplaatst in de categorie: moraal

3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 133

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)