767 resultaten.
Dromen met open ogen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
549 Zoals wel vaker
was de nacht weer
langer dan de slaap
Zweefde weg op ijle tonen
van de wind die haren streelt
droomde nog met open ogen
toen de storm wind tegen werd
Bleef staan terwijl ik vallen moest
de zwaartekracht wellicht voorbij
tot een kort moment van stilte
aan het evenwichtig hangen
abrupt een einde maakte
Languit in een…
Tussen twee werelden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
541 fluorescerend
kleuren aromatische
geuren op vleugjes
warme wind van een
spelende avondbries
het is de balans
die het rood van de
ondergaande zon hangt
tussen twee werelden
in minutieus evenwicht
waarbij tijd lijkt
uit te dijen zonder
in verglijden op te gaan
seconden stil blijven staan in
een totaal ervaren van geluk
waar grenzen…
Dromen zijn van klei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 Uiterste balans,
onbetaalbaar wat je kiest,
illusie teer als evenwicht.
Werelden doorbloed
aderen uit beddingen getreden
door kloppende harten gevoed.
Gedachten zijn van klei,
gemodelleerd uit alles of niets
toepasbaarheid blijft vrij.…
In voorzichtig wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 het doek was leeg
geen enkele veeg
ontsierde de
volmaakte structuur
van het oppervlak
ik wilde beginnen
om de diepste
emoties van binnen
eindelijk eens vorm
en kleur te geven
maar was bang
om evenwicht en
stilte te verstoren
die ik daar gekoesterd
had sinds ik ben geboren
toch ben ik begonnen
in voorzichtig wit
zwommen later…
Nachtvrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 hoogwanden en geesten
die zich almachtig plooien
om mijn gedachten
ze langzaam wurgen
of opblazen tot zwarte reuzen
die honger hebben en mij ruiken
op de richel van dood en leven
duisternis verzwelgt mij, pijn
wekt me in het nauwe kanaal
dat mij weer de wereld in perst
en, samen met de zon en de planeten
wegslingert in het evenwicht…
Waar liefde woont
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
843 In jouw ogen, mijn lief, mijn licht,
Zie ik mijn wereld, in evenwicht.…
Hij loopt op straat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
345 Hij bestaat dus echt in werkelijkheid
die eenzame onbegrepen dichter
hij loopt op straat alsof het niets is
gedeeltes van gedichten in zijn hoofd
wankel evenwicht uit het verleden
over de kade in innovatieve zinnenspinsels
een volgend hoofdstuk in een onvolprezen boek
een groter gedeelte van een woordloos schaduwrijk
hij zwalkt niet, gaat…
Consumptiepatroon
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
824 In onbeweeglijk evenwicht
ligt mijn ik stil te wachten
in een bed geschikt voor dromen
ergens in de koude stadsbuurt
omdat jij ooit terug gaat komen
ik weet nog niet hoe lang het duurt
je weet dat mijn naakte ziel
zich ernstig zorgen maakt
maar eenzaam gaat het leven verder
ik speel een beetje met mijn gedachten
om het wachten te verzachten…
Slangenmens
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.362 Mooie bochten kronkelde haar lichaam
Met één arm en toch nog evenwichtig
Haar figuren waren ook bedachtzaam
Voor publiek dus helder en doorzichtig
Meer dan duizend handen klapten samen
Op hetzelfde ogenblik bevlogen
Open monden die haar overkwamen
Allen waren even opgetogen
Welke woorden klinken als haar bochten
Hebben harmonie met wat…
BESCHERMD
hartenkreet
3.6 met 25 stemmen
2.157 Voor evenwichtig, goed natuurbeheer kan
het nodig zijn er soms wat af te schieten.…
Waterkering
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
908 Een beetje water in een spiegelplas
blauw overdreven met witte vlokken
die elkander op de vlakte lokken
een helder oog op hoe de situatie was
Een meer, een minder het maakt niet uit
natuurlijk, is geen vaststaand feit
dat blijkt bij het verdampen in de tijd
en hoe het meertje elders buit
Het evenwicht is niet te verstoren
de som van al…
Als een zwarte sluier
netgedicht
2.5 met 133 stemmen
14.894 een dag vol warme woorden
mijn gevoel in een ruimte
een is er die zich stoorde
ben ik die verzuimde
een dag vol vreugde, in mij pijn
als een dubbel evenwicht
waar zal haar pijn voor zijn
een beeld zonder uitzicht
zo vervagen mijn gele beelden
als blinkend voelen, horen en zien
wat me ooit warm streelde
ik heb het ooit gezien…
Debuut
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.040 Zonder dat het kabbelt naar enig evenwicht.
Deze stroming maakte het nog verdachter.
Het was zelfs dubieus voordat het bevroor.
Er zat geen behoorlijk metrum achter
en al helemaal geen fatsoenlijk metafoor.
Zonder vernieuwing maak ik mijn besluit.
Alles is verdampt en alles is vervlogen.
Een discussieloos en ouderwets: punt uit!…
BIJ EEN ABSTRACTE COMPOSITIE MET ROOD, BLAUW EN GEEL van Piet Mondriaan
gedicht
3.5 met 45 stemmen
11.159 Windstil linnen, elk geruis gestold
in verf, de hang verradend naar dat
diepste evenwicht, de sluimerende
maat van alle dingen. De grote lijnen
trok hij zijwaarts en omhoog,
als volstrekte armen van een boom.
Òf die van ons, na alsmaar rekken
reiken naar elkaar én hemelwaarts –…
WORKSHOP
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
519 Meer dan gesloten, zijn gezicht
Hangt hij lethargisch in zijn stoel
Hij saboteert de hele boel
Wil weten niet van een gedicht
Ik duw en trek en ik belicht
En denk kom op joh, toon wat smoel
Hij heeft geen levenslust, geen doel
Is geestelijk uit evenwicht
Hip hop; zijn lievelingmuziek
Biecht hij me op met tegenzin
Een ingang denk ik opgelucht…
Waarom?
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
2.353 ik wilde je nog zoveel vragen
maar alles voelt nu leeg
eenzaam slijt ik hier mijn dagen
geen gevoel meer dat ik leef
in tijden dat we samen waren
scheen de zon op mijn gezicht
liefde groeide met de jaren
als paar in evenwicht
een lijf om aan te warmen
altijd in voor een gesprek
lag ik uren in je armen
aan passie geen gebrek
toch wilde…
Calculatie
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
3.632 Vandaar dat ik me voegde in het koor
van mannen met gevoel voor het exacte,
die, niemand uitgezonderd, zich verpakten
in grijze maatkostuums als metafoor
van evenwicht en als een omnivoor
braaf slikten wat passeerde; waarvan akte.
De stukken heb ik volgzaam doorgenomen
en toen heb ik het resultaat voorspeld.…
ongewild
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
968 ik behoor
dat kan u zien,
regelmatig dan,
tot de kaste der rijmelaars
ja, dat u toevallig
niet op eindklanken let
of wellicht haat
kan ik niet helpen
dat is niet onder
of boven de maat
niet dat alles zo
evenwichtig klinkt
in mijn geschriften
ik doe maar wat
vaak zonder te schiften
en denk vaak;
goh, het loopt wel ergens
ga verder…
De verdwenen verbeelding
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
456 nog zie ik het glas
geblazen in elke vorm
waterdicht en zondoorlatend
spelenderwijs met je vinger
dirigeren, de muziek beheersen
zonder klank of stem
nu krijt de zon dwergen
op de straat, het zoet van smaak
is niet meer proefde ik nog maar
het bitter dan was mijn hart
in evenwicht en dichtte ik het
leven naar mijn wens
tijd lijkt verankerd…
Onder 't helder koele laken
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.340 Onder 't helder koele laken,
Waar ik op de sluimer wacht,
Lig ik tussen droom en waken
Voor de drempel van de nacht,
Turend, hoe de beide schalen
Van het duister en het licht
Beurtlings rijzen en weer dalen
In een aarzlend evenwicht.…
" De fontein ben jij "
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
528 Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
eind brengt evenwicht.
Onvoldoende water,
om rivieren te blussen,
machteloosheid in mij.
Gedachten zijn klei,
uit het niets geschapen,
het model blijft vrij.…
het stille zand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
633 schuldenaar van nacht
en slotakkoord jij bent de verwarring
waarin ik de gevallen bladeren raap en
de geur van verval omhels
de tijd misstaat, ik lees het in de krassen
op mijn gezicht
wat kunnen we nog vieren als
gebroken wolken mij stenigen
eenvoud mijn intellect te boven gaat
en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt
het evenwicht…
Slaap wel mijn lief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
693 Slaap wel mijn lief
laat zoete dromen komen
waarin de warme nacht
ontsnapt aan kille dagen
de rust weer wordt gevonden
terwijl het evenwicht herstelt
Droom maar mijn lief
laat heden en verleden
zich mengen tot beelden
die een mooie toekomst scheppen
onder een verwachtingsvolle maan
Een kus op je warme mond
daarna zachtjes op je ogen…
Betraande verwijdering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
669 Als door een glinsterend vlies
bekijken ze wazig de wereld
noodlot was weer opgedoken
ongenood, onwelkom als immer
slaat het zwarte gaten in het licht
leven in het nu klinkt volmondig
als er sprake is van wat geluk
desnoods evenwicht of harmonie
vol eenzame heimwee verlangen
naar gisteren of overmorgen
bijna overal willen ze wel zijn…
dichten helpt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.011 Bij de confrontatie met beperking
verlies ik mijn evenwicht
tot ik heil zie in nieuw licht
ik tel geen dagen of uren
en telkens vind ik een uitweg
in creëren en imagineren
piekeren is op slag verdwenen
geniet weer ten volle van het leven
wakker, gelukkig en content
sta nu echt wel te kijken,
geen oordeel meer of kritiek
brengt me terug…
stil (voor V S - M)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
928 vervloekt getergd
het kind dat niet weet
hem tart tot op het bot
en hartverscheurend huilt
het is stil op de gang
zachte klassieke klanken
in een verlaten kamer
niemand luistert
ze loopt haar kamer binnen
na de autopsie altijd
de muziek troostend ritueel
nooit redt ze het kind
dat op de tafel ligt
telkens zoeken en later
vinden van evenwicht…
De vijver bewaart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
535 De vijver sluit zich af
in een week een laag van
twintig centimeter ijs
Het water wiegt stil
het ingeslapen leven
dekt zorgzaam wat kikkers toe
diep in de modder weggekropen
Tussen jouw borsten en billen
ontdek ik sporen van nieuw leven
geknakt, geplet door luchtigheid
scheppen dat is ernstig leven
vlees en wil in evenwicht
even zwak,…
Jouw brieven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 De brieven die jij hebt achtergelaten
na inzicht om jouw droom te ambiëren
verloor ik mijn rust op mijn standbeen
het cynisch uitzwaaien gaf geen evenwicht
om de harmonie van ons af te sluiten
toen jouw silhouet in de horizon verdween.…
Vuurkracht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
454 Als in de nacht de blindeman
wankelmoedig op zoek moet naar
een nieuw evenwicht.
Vuur wekt passie op als een van
de natuurlijke elementen.
Zonder vuurkracht kan er geen leven
zijn. Zijn er slechts dode duistere
momenten.…
Bij daglicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
673 Niettemin blijf ik dan onbevreesd,
want zij heeft vele malen bewezen,
-en wordt daarom door mij geprezen-
op haar best in de duisternis te zijn geweest
Elke nacht brengt weer een nieuwe kans,
geen last van afleidingen als licht,
haar essentie op mijn geestesoog vereeuwigd,
En raak ik bij daglicht uit balans,
een klein moment uit evenwicht…