Alle inzendingen over gave

909 resultaten.

Sorteren op:

Zelfs als glimp

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
je zwarte hoed was handelswaar completeerde altijd jouw outfit in het openbaar een bekend verschijnen zelfs als glimp kon jij nooit onopgemerkt verdwijnen alleen al je ogen waren gekend de gouden handtas en je dito nagellak gaven stof aan een karakteristiek in hun kleine roddelcircuit maar wie al jaren op de set verkeerde genoot…

Naar virtueel blauw

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 397
jij wist je als geen ander te kleden met de meest charmante gezegdes uit de galanterie encyclopedie woorden en zinnen pasten jou perfect kleuren gaven nog een extra cachet aan het schitterend geheel zelfs fonetisch klonk beschaving uit het emotioneel elkaar voorbij gaan groetend met een uiterst vriendelijk gebaar waar etiquette…
wil melker21 januari 2020Lees meer >

Melodie van stilte

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 499
ik wist deze mist lichter dan die jij mij ooit in zicht hebt gegeven zij straalde in duizenden partikeltjes die dansten op een dralende melodie van stilte bekende vormen gaven het knus warme beslotenheidsgevoel in hun demping van alledag jouw mist is beklemmend met het unheimliche gevoel van opgesloten zijn waardoor de blik…
wil melker12 januari 2018Lees meer >

In alles van adem

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 808
maanlicht en noordenwind echo’s van zout waren in je hoofd gevangen; zo oud de angst in alles en adem mijn vingers volgden de stemmen van zand, ook je huid uit glas geblazen je keek in woorden en donkere dagen zag het meisje van eb en vloed waarom, vroeg je laat je me niet gaan het buitenlicht en de duizend monden van het water gaven…

Een VN militair

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.629
Ik ging waar anderen bang waren om te gaan En deed wat anderen nalieten om te doen Ik vroeg niets aan hen, die ook niets gaven En accepteerde gelaten de gedachte aan eeuwige eenzaamheid.. Ik heb het gezicht gezien, het gezicht van Ellende, De stekende kou van angst gevoeld, Maar ook af en toe een moment van liefde mogen proeven..…

beunkneus

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.570
al koutend over mijn kwelling het was van den droeve thuis zonder uitzondering gordijnen aan rechte roeden onverklaard dalend met helling zei jopie van jack's laminaat kijk eens naar je schroeven die waren scherp gepunt en bedraad pluggen met erbij gezochte maten voor door gave voorgeboorde gaten in onze wit gestuukte zoldering tergend…

mijn dromen

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 869
vannacht liep ik schuin door mijn dromen losgelaten stukken vlogen in leegte en in lichte bewegingen onverstoorbaar gaven ze mij plaats om mijn leven uit te bouwen al was het geen night in white satin nieuwe wegen werden geschept in geest en ben ik mens in nieuwe studies des levens unieke feiten voltrokken zich als kind luisterde ik naar…
klaes21 december 2007Lees meer >

Buitenspel

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.539
Hij speelde toen linksbuiten, gleed langs z'n back steeds weer, gaf een gave voorzet of scoorde zelf een keer. Dat spel van toen, zegt opa, dat zie je zelden meer en een goede buitenspeler nog maar een enkele keer. Je kent hem wel, die opa, ja echt, je kent hem wel. Hij staat daar langs de lijn, zijn plaats: links-buiten-spel.…

Iets magistraals

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
heilige bent maar wel de grenzen kent en netwerkjes hebt met boven in jouw ogen hangt de cherubijnen lach het stukje hemel dat ik op oude schilderijen zag als jouw stem ter kerke gaat dan sprankelen noten als nachtegalen omhoog om als regenboog te dalen in kleurrijke sfeervolle melodieën die ziel en zaligheden raken jij hebt de gave…
wil melker2 november 2014Lees meer >

Ze bewoont de stilte.

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 560
stilte van de sterren woon is er geen stem meer nodig om de alles omvattende leegte te verwarmen, daar buiten heerst alleen koning winter, daar ben ik eeuwen lang vandaan, alvorens om tot mijn kindsdom terug te gaan, zal ik immer zwijgen en alle geluidloze woorden in mijn grafsteen krassen, om onuitwisbaar alle grond en gave…
pama17 november 2010Lees meer >

4 mei

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 600
Laten wij vandaag gedenken even stil staan een eerbetoon aan hen die hun leven gaven voor onze vrijheid.…

Van de oorsprong tot de einder

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
De vroegte van de dag kwam Langzaam op gang De zon kroop omhoog Als een difuus licht Dat vocht Voor een vaste vorm De zon won Werd rond en krachtig Wolken wijden uit Gaven ruimte Door juist daarin op te gaan In de middag brak het groen door Nerven waaieren uit In de wind Een omvangrijke tak Van de familie Bloeit Richting de verte…
Frank L.15 september 2011Lees meer >

de hoorn

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.341
niet is moeras dat leeft in mist dat heet geen ras en vergeet de list het bolwerk verlegt rare gave iedereen terecht lam van de agaven in een maatschappij kleuren in de pot strijken ligt mij wie en wat is eigenlijk zot de pelgrim en kalk leuren samengesteld de tijd droogt op geld geteld hoe is het mop?…

Dochter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.676
dat je als meisje openbloeit dat onze vriendschap alsmaar groeit dat je met goede gaven werd bedacht dat de hele wereld jou toelacht…

VERDWALEN

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Is anders zijn een gave Waarmee je bent geboren? Of een vorm van pech? Zo zijn die dagen Die ik verhul in duister Laat mij maar verdwalen Ik weet de weg…
Hookie3 november 2014Lees meer >

Halleluja

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
U voelt wel over wie ik het nu heb: Juist, handopleggers en meer van die klanten, gebedsgenezers en dat soort trawanten, door God begiftigd met de gave ~NEP~. Het wond’ren doen was er maar Eén gegeven: Hij legde hand op Lazarus zijn lijk, die retourneerde uit het dodenrijk en zou nog jaren in gezondheid leven.…

Schikten in liefde

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 728
jij hebt je laten gaan in blauwwitte wolken wiegde in prilgroene wind ik was het kind dat mocht spelen met jou samen plukten we wildere bloemen dan ooit schikten in liefde ons mooiste boeket jij koos de kleur en ik liet de bloei zacht ontwaken wij waren samen gaven de uren de meest lieve namen niemand heeft ons gemist alleen…

The jazzman

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 683
bloemen geplukt om dood te versieren met leven emoties applaus op de kist wit gezicht in een glimlach een leven en drie maten vooraf gaven toon aan de band ze wiegden gevoel met familie en vrienden verstrooiden de dood zochten troost in hun eigen verhaal klarinet en sax fluisterden taal hij was hun ziel zong met elan hun donkerste…

Als een boeket

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
De handen die ze gaven, zodat ze troosten, laven. Je bent weer kind, als met de geur van brem en kamperfoelie. De zilte geur van zee en strand. Rennende voeten in het zand. Van een afstand kijk je toe, volgt het pad van je herinnering. Laat alle bloemen bloeien, en kleur en klanken samenvloeien.…
Antje29 augustus 2016Lees meer >

Stroom

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.826
Het was een vakantie van niets doen, van overgave aan zon, zee en wind, we gaven ons bloot waar we konden, we verschoten ervan. We lazen ons bij, boekten opgelucht tijdwinst op wat nog zou komen, voelden eigen natuur, een herkenbare toon die ons niet had ontluisterd. We liepen veel samen, waadden nooit dieper dan buiten de stroom.…

Vaders armen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 763
Vaders armen hebben mij van kinds af aan gesteund bij alles wat ik deed vaders armen waren zo bijzonder gaven veiligheid en warmte troostten bij verdriet vertelden zwijgend veel in vaders armen voelde ik me altijd kind ook toen de tijd dat anders wist maar geborgen in zijn armen zal ik nooit meer zijn nu hij veel verder is dan…
sacrajewa27 augustus 2017Lees meer >

fragmenten uit mijn leven

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 602
er ging een vreemde langs mij heen koud en stil door merg en been de samenhang verdween ik was er wel maar had niets meer met de dingen die mij lagen die mijn bestaan zijn reden gaven een dunne lijn verbond mij met de werkelijkheid wat ik presenteerde wat ik formuleerde was niet meer van mij de vreemde keek mij aan keek door…

Liefde

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Voorzichtig gaven wij elkaar een kus. We liepen in het bos soms te dromen, maar de liefde werd waarheid, waar wij samen zo op gehoopt hadden.…
Dick26 maart 2018Lees meer >

Sinterklaas

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 864
na eerst dat kindermisbruik oogluikend te hebben geduld in z’n kerk blijkt dat ze aan de knechten wiens hulp hij krijgt bij z’n uit te voeren werk nooit volgens een of ander CAO een salaris gaven schandalig vindt u ook niet het bleken zowel de witte als de zwarte geronselde erbarmelijk slecht behandelde slaven en weer was het de katholiek…
c. ale27 november 2018Lees meer >

nooit eerder gaven we ons bloot

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 790
dicht maar in het sluiten kiert nog steeds jouw licht ik voel in zachte tocht jouw warmte langs me gaan ze raakt me aan en streelt mijn zinnen ik weet heel diep van binnen dat ik deel in jouw bestaan je vonkte bij het eerst begroeten we brandden vuur in ons ontmoeten zacht gloeit liefde rood in het warmen van ons beiden nooit gaven…
wil melker3 november 2005Lees meer >

Voorheen bomen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 419
De bomen waar ik altijd langs liep onder schuilde bij de eerste regen die me schaduw gaven in hete dagen waar ik de vogels in hoorde zingen in lentegroen en najaarskleuren zijn ineens veranderd in een stomp Groenbeheer meneer, werd mij na veel doorverbinden verteld waren ze dan ziek of gevaarlijk?…

VERBAZING LEEFT STEEDS

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
uitmaakt van eigen aard of kunde die troosteloosheid zien denken aan dat eenzame maar er niet vandaan vluchten plotseling spuit een springbron hoog op daalt weer in wijde bogen schept in de rondte een schone bloeiende tuin te midden van leegte die tevreden toe hoort spreken bloemen en druppels over onvermoede kansen opduikende gave…
Han Messie22 februari 2022Lees meer >

proloog

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
we baadden in kolossaal water zij gaven ons namen er waren nog geen luchtspiegelingen geen buren, geen besef van gisteren of vandaag, van het kloppend huis, dat ons lijf belichaamt, ons zicht op zaken, dat geest bezielt we traden in voetsporen weken van zijde, verlieten de buurt van brandgangen we voelden ons enkelmuurs omringd…
Iniduo30 december 2024Lees meer >

Eind goed

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 173
Dat hielden ze niet vol, Deden water bij de wijn, Edoch die bliefden ze niet, ’t was een te slap aftreksel, Gingen er beî aan voorbij, Gaven hun portie aan Fikkie, Maakten die ermee blij, Zitten nu met gebakken peren, Komen van ’n koude kermis thuis, Maar de soep wordt Niet zo heet gegeten Als die wordt opgediend, Zetten de tering naar…