1027 resultaten.
vergankelijkheid
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.215 vandaag verliest
het kind in mij
vandaag verliest
het kind in mij
opnieuw de hoop
die blijkt,
al kon hij het weten,
verborgen
in een
onlosmakelijke knoop
van liefde en
zorgen
alhoewel gedragen
door een prille ochtend
ligt het duister op de loer
waar allengs
onder de onbereikbare zon,
de verwachting sterft
wat dan het…
Passiebloem
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.016 Slingerend door rijen
coniferen en
takken als noten-
balk begeren
ziet haar knop ont-
sluiten
plotseling blauwviolette,
pracht
speelse, steeltjes rond
haar hart
laat zich niet be-
plukken
los te rukken
gekruld fijn groene dra-
den aan takken coni-
feren begeren, eren
blauwviolette pracht
passievolle macht…
wortels diepen winterslaap
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
778 ze waren nog
als kinderen
in lente uit
de knop gekropen
en zomers tot
volwassen blad ontloken
hebben zon gezien
hun stukje wereld
meegewaaid gezwaaid
naar vogels en insecten
totdat de herfst
hen kleurrijk buitensloot
wind zal hen
van takken rukken
kou gaat aan het schaarse
leven plukken wortels diepen
winterslaap maar de…
theeblaadjes
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 er werd iets weggeslagen toen ze plots
haar hoed afzette
zonder wimpers
die als schaduw tussen ogen vielen
was de andere kant niet mooi
hoewel
verpakt in lieve woorden fluisterde
bedrieglijk vals
wat hoop
in de breedband van de rand
stak een blikken knoop, ze stond haar goed
totdat – ineens -
de middag korter bleek
en ik verloren…
Een lente vol bloemen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
613 alleen hij
zag haar bloeien
in een lente vol bloemen
zij kleurde
voor hem opende
haar mooiste knop
in een zomer
vol geluk kwam
hun liefde tot vrucht
maar de warmte
verdween naarmate
de zon korter scheen
het praten
kwam later
met herfstige kou
in brieven
vol zinnen kwam
het misverstaan binnen
zij hebben
woorden gehad…
Voor altijd duren mag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
685 De lichten gedoofd
Knoop in mijn maag
Hamers in mijn hoofd
Tulpen blijven groeien
Viooltjes, wit en violet
Wangen die rood gloeien
Vandaag zijn wij beland
In een zeer slechte film
Zakkend door het zand
Hoe het einde zal zijn
Zal niemand weten
Hevige intense pijn
Wij plukken de dag
En leven in het nu
Dat het maar
Voor altijd duren…
ik bijt een dier uit de muur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
451 ik bijt een dier uit de muur
zijn poten zijn kromme lepels
zijn bek vol knopen
hij zegt niks
maar spuugt geel
ik lik blauw van het plafond
de lucht smaakt naar ijzer
iemand heeft ogen
geschilderd op mijn knieën
ze huilen zwart
ik schreeuw een boom in rood
geen wortels, alleen
vingers die grijpen
naar mijn oor
en alles beweegt…
Ik ween om bloemen in de knop gebroken
poëzie
3.6 met 208 stemmen
36.849 Ik ween om bloemen, in de knop gebroken
En vóór de ochtend van haar bloei vergaan,
Ik ween om liefde, die niet is ontloken,
En om mijn harte dat niet werd verstaan:
Gij kwaamt, en 'k wist -- gij zijt weer heen-gegaan...…
Snijd alle knopen los
gedicht
1.8 met 12 stemmen
10.548 Dit ochtendlicht een mes met benen heft, snijdt
knopen van de rouw. Mijn hoofdkussen mompelt
wat brokken Bach, mechanisch, maatstrepen
van crêpepapier. Waarom lachen ze dan,
de overgrootmoeders, en buigen alsof, bokkendansen
op een deun van pannendeksels en gebarsten fluitjes.
Ze zwaaien en struikelen weg in het rookgordijn
van deze dag.…
jouw bloem verdroogt nu in de knop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
807 al 's nachts op stal
alleen de schapen zijn gebleven
hun vachten voelen winter al
de zomer eindigde voortijdig
mijn dagen bloeide nog volop
zag zelfs al lente in je ogen
mijn liefde kon gewoon niet op
maar jij verstikte in mijn aandacht
de bladeren groeiden kapot
je wortels zijn gestopt met groeien
jouw bloem verdroogt nu in de knop…
Prille liefde in de knop geknakt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
828 De stilte is nu ijselijk en koud
En mijn hart begon al te ontdooien
Want een noorderling, een rooie
Die vrouwen zoekt zoals een arme sprokkelhout,
heeft ‘t onlangs ingelegd in zuringzout
Zodat ie ‘t straks weg kan gooien?
Juist liep mijn ziel weer vol van liefdevol gevoel
Liet ie dan toch bewust het prille vuurtje doven
Heeft hij expres…
XXIV - bloem in de knop - 1916
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 heur haar opgestoken
haar schort altijd even schoon
liefde in de tuin
even eveline
in de kringen van kratten
haar jeugd gevangen
paralellen
schieten pijlen uit de oerknal
naar de eeuwigheid
weer een depressie
uit de lucht vallen zegening
en mobilisatie
na sterre maanden
de premature geboorte
van begeerte…
Het vuur deed open
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
855 ik klopte aan
de hellepoort
het vuur deed open
verbrandde insgelijks
onschuld en wat knopen
die bonden het bestaan
ik ben gegaan
op een levenspad
vol sloten zij gingen
nooit vanzelf open
versleutelde
de mogelijkheden
die ik had helaas
nooit paste wat
tot ik jouw deuren zag
jij was niet gesloten
stond altijd open
ik heb me…
'n wit papierke
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
946 met de nacht voorhanden
tussen zuivere zilte wind
en jouw haren, kalmeer ik
praat tegen je huid
leg knopen in het wit
't is den morgen
van dauw en jong gras
van vrijdagliefde, grote ogen
besneeuwde telefoondraden
die ons samen bedekken…
Brandschilder jou
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 jou
in alle ramen
de ochtendzon
geeft mij ons samen als
ik de vroegte knokig kniel
jij hebt mijn ziel
en ik leef daar
aanbid je zonneklaar
in metten en de lauden
hoor ik je stem in koren die
uit mijn stilte zijn geboren
zal ontwaken in de dagen
dat ik je liefde
weer zal kunnen dragen
ik omgord de pij
met een touw vol knopen…
Geboden
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.962 Vormsel Doopbeloften
Beschermende deken
Kerk en ouders
Eerste streken
Deuken Scheuren
Ongeluk en pijn
Gesloten deuren
Verloren samenzijn
Geloof Hoop
Liefde en berouw
Verwarde knoop
Waardeloze trouw.…
verslaafd
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.362 Ik ben verslaafd ik geef het toe
ik wil ook niet stoppen,dat is echt een taboe
een ander snuift lijm
ik ben verslaafd aan letters die vormen een rijm
op papier worden de letters een geheel
ik laat het achter als mijn erfdeel
niets zal er van verdwijnen
een druk op de knop en er zullen woorden verschijnen
met deze verslaving ben ik niemand tot…
Ik verscheep mijn hart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
547 Ik verscheep mijn hart
vaar met mast en zeil
door woeste zeeën
ik ben een banneling
in deze gerezen tijd
doorklieft verga ik vol
van pijn en zielendorst;
het anker is verroest tot
aan de jaren waar boeg en
steven mij de wind
en knopen geven
maar het varen
herbergt geen doel
waar het roer zich
ook naar went;
het liefst althans
in…
Zij is mijn bruid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 Het stille water uit de wintertijd
Wordt van de ijskap bevrijd
Door een zon die warmer straalt
Mij uit mijn winterslaap haalt
Lente laat leef tijd ontwaken
Zintuigen voelen groeiend raken
In diepe gronden treft het doel
Ontkiemt een tinteling gevoel
Voel in mij de levensstroom
Ondanks de flink gesnoeide boom
De knop is om, ik…
Ommekeer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
532 jij wees me 'n kant op
die ik nooit meer op zou willen
jouw kille blik deed haren rijzen
aarzelend bewoog ik me richting
het gevecht in m'n hoofd
duidelijk zichtbaar middels parels
de knoop in mijn maag trok samen
deed me omdraaien en zette een stap
voorwaarts "En als ik nou eens nee zeg"
van nu af aan zou ik me niet meer laten leiden…
vijvertje geluk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 je mag het best wel weten
ik huil soms uren lang
er vormt zich dan een watertje
een beekje stroomt zijn gang
ik traan langs harde keien
en zachte rozemarijn
ik kletter nog een waterval
en weg is dan mijn pijn
en als de uren om zijn
mijn tranen zijn dan op
dan speel ik met de vissen
zie lelies in hun knop
dat huilen niet voor niets…
Een heerlijke vrijdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
692 Met een vrijdag voor de boeg
varen we met de wind in de zeilen
Al is het pas morgen vroeg
ik ben het dek al aan het dweilen
Gewoon flink de vaart erin
ja, echt alle knopen los
Zij maakt me nu al blij van zin
terwijl ik een blik werp naar haar tros
Als we straks voor anker gaan
aanmeren bij Verkade
Zal mijn meisje er zeker staan
ja ik…
Vraag 't ze
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Vraag de vogels wat ze al
trekkend daar beneden zien
vraag de bijen om in
geuren en kleuren
te vertellen wat ze proeven
vraag de mieren waarop
ze toch hopen en
waarom ze zo haastig lopen
vraag ’t ze
En als we hun verhalen in
onze oren knopen
kunnen onze ogen
eindelijk echt alles zien
en begrijpen we wat er
werkelijk aan de hand is…
Mediawoorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 volg mij gedwee
hoed je voor zinledig
raaskalgerap
holle frasen en
mankgaande woorden
Wees je bewust
van de kink in de kabel
sla geen acht op de ruis
van gebral en geklep
van wie ons nu
vertegenwoordigt
En luister niet
naar het kwijlende lied
van derde- en vierderangs
uitgerangeerde
haven- of
palingpopkoren
Knoop…
Het gevecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 het woord kwam uit t niets
zwart omsloten - ingekaderd
een verstikkende deken
zoekend naar contrast of
in ieder geval iets lichts -
iets wat mijn ongelijk bewijst
een knoop in mijn maag - baksteen
de ogen - ‘Vantablack’
lijken mij te hypnotiseren
doen vuren oplaaien
waarvan ik het bestaan niet kende
er worden geen woorden vuilgemaakt…
Seizoenen Haiku
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
558 Moeder Natuur zucht
Vier seizoenen in één week
Dat is wel wat veel
Libellen paren
Terwijl de paddestoel groeit
Bomen kleuren geel
De struik aarzelt nog
Krokus weet het ook niet meer
Wordt het koud of warm
Nieuw blad in de knop
Naast het vallende blaadje
Vivaldi fronst diep
Dan speelt de viool
Klanken van alle kleuren…
Boze Engel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Dat komt wel
Het zijn de klokgenen
Kom maar even bij mij
Fijn bij mij liggen
Dicht bij elkaar
Jij bent zo lief
Het legde knopen in mij
die nog niet helemaal los zijn
Ik was een reddende engel
die nog niet gewend was
aan haar lichaam, een kind
dat wel de hemel, maar
nog niet de aarde kent
Het herhaalde zich
In mij groeide boosheid…
Stukjes schuld en boete
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
402 gezet
gedachten
waarmee je
nog steeds
niet uit de
weg kunt
waar aan stukjes
schuld en boete
kleven over zaken
die door geen van
de twee partijen
zijn te vergeven
of mogelijk zijn
te vergeten
ook al is de
rode draad van
aanwezigheid
soms duidelijk
zichtbaar in
vaak pijnlijke
en duidelijke
striemplekken
zij rafelt bij de
knopen…
Mijn huis heeft bellen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
47 Mijn huis heeft bellen
tegen slaapzucht, overal
waar een hand is
om op de knop te drukken
Het licht blijft aan
er zijn geen blinddoeken
We zijn wakker
van vermoeidheid, vechtend
tegen de treurnis van de sleur
en het verschrompelen van alles
Zoveel te beleven
en er is altijd meer
binnen bereik als je slim slalomt
en niet met een show…
in je kop weer de kolder
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
939 woorden
voelde de angsten
die je leven vermoordden
kroop in een hoekje
in je handen het boekje
met namen die bleven
jij bent gegaan
zij zijn gebleven maar
zonder enig teken van leven
je groette met ogen
bad mededogen maar wist
dat de hoop zich in hen had vergist
je kan het niet vatten
dat hun leven en schatten
door een simpele knop…