4903 resultaten.
moeder brak
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.795 God plukte de roos
rozerood als ze was
wiegelde ze broos
op haar jonge steel
priegelde een heel
subtiele vlindertong
het stuifmeel
uit haar ziel
rozerood als
ze was
de moedertak
brak - ontzet
heeft God recht
op een boeket…
Als moeder machteloos
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
1.438 samen
je leven krijgt een fikse knauw
Als moeder ben je soms machteloos
verdriet van je kind doet je pijn
er is maar één ding wat je kunt doen
en dat is gewoon er voor ze zijn.…
Typisch jij
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
765 meid heb je het niet koud
in dat flodderding,
hier, trek mijn vest aan
ik ben als onkruid
dat vergaat zomaar niet
typisch jij,
met je prachtige handen
waarin levensjaren liggen
die ik in streepjescode lees
ik kruip in je vest
voel me warm en geborgen
en jij vertelt van vroeger
zoals je steeds vaker doet
ik hou van jou, je golvend…
Haar moed die ik vergaarde
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.473 In haar te zien wie zij is,
in plaats van hoe zij lijkt.
Niet zoals zij er uitziet,
maar de vrouw die mij baarde
is de echte waarheid.
Etterende kankerwonden
vervormen haar gezicht
dat ooit het mooiste was
van alle gezichten op aarde.
Wanneer heelt de tijd?
Geloof, hoop en liefde,
maar liefde is de meeste.
Ergens diep van binnen…
Toe zeg het me
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
657 Je lag zo veilig in mijn armen
geboren vanuit liefde
in mijn schoot
je eerst lachjes waren
juist voor mij
je woordjes
je wankele stapjes
aan mijn hand
zeg me, waar het mis ging
wat deed mama fout
woorden komen bijtend uit je mond
je ogen staan zo koud
zeg me waar het mis ging
wat deed mama fout…
mama
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.805 voelen ook al is het allemaal pijn
Er is kracht voor nodig
om te blijven geloven in je zelf
En te geloven dat alle ellende
een keer weg zal gaan
Er is moed voor nodig
om door te gaan,
Om achter je eigen mening te staan
Er is moed voor nodig
om om ondanks alle ellende
op je benen te blijven staan
Er is moed voor nodig
om zo’n goede moeder…
De morgenstond
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
525 zwoel de nacht
mist in de vroege morgen
voetstappen op het pad
een glimlach verborgen
in donkere kijkers
eigen weg volgend
af en toe struikelend
boomwortels
zorgen voor oneffenheid
langzaam krult de zon
door wolkenflarden
laat zien
wat werd verborgen
in betovering
van al wat moeder aarde schenkt
aan schoonheid
elke vroege morgen…
Buiten de proporties
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
527 Buiten de proporties
is de nacht mijn minnaar
aan wie ‘k dacht en desnoods
mij gaf in alle beelden
die verwoord konden worden
ik kende geen andere duister
dan die ene met dat zwaard
en felle ogen zonder wit
bebaard en toch vrouw
zij was een ruiter zonder paard
doch koetsierde
zij in alle wrangheden
van haar te kort bestaan
waar ze…
Verloren in een grote mensenwereld
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
633 jouw gezicht
op de oude foto
kennen doe ik je
eigenlijk niet
vijf jaar was ik
toen je dood ging
toch voel je zo vertrouwd
inmiddels ben ik
bijna tweemaal
de leeftijd in jaren ouder
dan jij ooit mocht worden
maar nog diep van binnen
is er het verdriet
wat ik toch
een levenlang bij me draag
het eeuwige missen
“een kind zonder moeder…
Een dag als moeder
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.694 Ik sta op, Vrouw of Moeder.
Nog wazig is de zachte dwang,
het hoofd in dromen,
één voet in de stroom des tijds.…
In memoriam
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.112 Weer schieten de herinneringen
Massaal als losse vlodders in mijn hoofd
Ik klauw nog ongeoefend, half verdoofd
In het ondiepe waar de zalmen springen
Reeds vallen bij de eerste tintelingen
En masse de lome vlinders in het loof
Ik raap ze op en prik ze, onverdoofd
Met een punaise bij de dode dingen
Bestaat mijn moeder enkel en alleen
Als…
Mijn wonderbaarlijke moeder
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
923 Mijn ongelooflijke moeder
had altijd de aandacht
voor alles wat in mij omging:
pijn, woede, irritatie,
vreugde en liefde.
Mag mijn moeder
gezegend zijn
voor al wat goed is.…
Toverspreuken
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
813 Moeder heeft mij uitgerekend
om uit haar talud te varen
levend boegbeeld, ik lijk sprekend,
elke dag en alle jaren
meer dan op mezelf te lijken
kan haar ziel niet overstijgen
moeders ogen kunnen kijken
in de erkers van mijn eigen
dreigt het leven soms met breuken
pijnen in barre barensnood
fluister ik haar toverspreuken
als druppels water…
Gewoon wat rust
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.200 Het wordt niet zo gewaardeerd, al komt er veel bij kijken
Poetsen, koken, inkopen doen en vooral strijken.
Ik doe het met de ogen dicht en met een lach
Stilzwijgend, elke dag.
Heden blijft de wasmand staan, de vaat gaat ook niet lopen
Lekker de stad in, ik ga een jurkje kopen.
Koffie en een gebakje, hier en daar een praatje
Fijn toch, zien…
Vader en moeder en hun lieve kindje.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
861 En toen kocht moeder de eerste voor iets later, de eerste
gekleurde tandenborstel.
Daar hoort een kinderbeker bij en kindertandpasta.
Kinderkleurtandpasta uit een vrolijke tube.
Een tube tandpasta met een aandoenlijke cavia erop met knabbeltanden wit en rein.…
Die ik zo mis,,,,,
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.594 Ze keek opeens zo anders naar me
en was zo heel afwezig
plotseling weer bij de tijd
sorry kind, ik was even bezig
'k Zag haar zienderogen achteruit gaan
en zo verloren in de tijd
ik voelde me opeens verzorgster
en niet meer mama's kleine meid
'k Zie alles als een film voorbij gaan
en weet weer wat ik vaak zo mis
mijn moeder, met wie…
een kusje op mijn hand
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
818 vertrouwen
dwars door de vergetelheid
een kusje op mijn hand
vanuit de woordenschat die toch verborgen ligt ontstond
ineens een warme zin; je wilde dat ik bleef
je wilde vast ook van me houden
want
mijn hart vertelde het
en jij vertelde mij
dat het gemaaide gras naar oude mijmeringen rook
opgeborgen in de tijd
toen jij nog echt mijn moeder…
hoe jij honing schraapte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
517 de smalle gang herleeft nu een nieuw
jaargetijde zich kleedt naar de wens
van de natuur, zo ook is het handvest
dat door jou geschreven mijn kraag
kreukelt zodra het donker
bij het avondeten aanschuift
het licht op een zacht pitje, het bleekje
ondergewaardeerd toont toch de trots
waarop ik heb gelegen en ik ken mijn weg
in het duister…
in stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
739 .
hoe je zachtjes slaapt en hoe
je zelfs mijn hand niet wilt, wit
en weggetrokken in de waas van niets
rechtop steunt de stoel het oude lijfje
niet veel groter, dan het kind
dat in haar ogen nestelt
langzaam steelt de dood jouw immer grijze haren
uit de wirwar van vandaag
mijn hart bloedt
witte dochtertranen langs jouw stille wang…
PLEZIER
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.658 Treintjes rijden af en aan
door de kamer heen en weer
moeder wordt er soms dol van
maar vader heeft plezier…
dementie
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.779 moeder,
nu bij jou het licht is uitgegaan
en de dood je ramen heeft beslagen
zie ik je blik naar binnen slaan
om het stof der jaren te verjagen
je zit daar stil, de liefde uitgevent
je handen dwalend in je schoot
en vergeet kwansuis dat je moeder bent
in taal en teken uitvergroot
soms spoelt een glimlacht op je lippen aan
en wordt je blik…
dit kerstconcert
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
772 gevoelig..
de carols klonken als weleer - zo sfeervol -
ook in oude oren
daar lichtte het geluid
een warm gevoelen op, het zong allerwegen mooier
toen er ogen traanden en emotie toch
een uitweg vond
och mama..
jouw gewonde geest vertrok geen spier
mijn “ik ben hier” vatte geen vlam
en in mijn warme handen trok de kilte
van verdriet…
Ik liet je los
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.479 Vanaf mijn geboorte
tot nog niet zo lang geleden
heb je mij gelezen
en de jaren aan elkaar geregen.
Bladzijde na bladzijde
ben je mij blijven verbeteren:
je haalde door,
je schrapte, gomde, vlakte af,
verving hier en daar een woord,
soms zelfs hele zinnen.
Je gooide veel van mij overboord
waardoor ik helemaal verdween
en niet meer bestond…
Moeders herinneringen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.389 Voor mij loopt een vrouw
ik herken de geur van jou
de zeep waar jij je vroeger mee waste
of die als verfrissing lag in de kasten
ik moet mijzelf bedwingen
om niet voor te dringen
deze geur heb ik al zolang niet geroken
het is net of er spontaan weer herinneringen opdoken
glimlachend loop ik naar de deur
en denk: wat kan je toch genieten van…
Eenling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 Ik ben uit je schoot ontschoten,
eenling,
altijd een Remi,
nu soms het liefst sans famille,
volwassen worden is niet zien dat iedereen uiteindelijk alleen dood gaat,
maar accepteren dat het bestaan komt en gaat,
uit meer dan alleen een eicel en zaad bestaat,
van kroost tot man,
is niet voor de eerste keer vrijen met een vrouw,
maar bereid zijn…
rozenpoort
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 er was een vogeltje gebroken, het lag
in stukken op de trap, de rest stierf in mijn handen
mijn wereld trok zich terug naar blauwe ogen
een handvol aardbeien; zo zoet, zo rood
onuitsprekelijk
zalig…
waar de zon haar warmte goot
zaten we, genietend van elkaar –zalig…
hoe jouw mond vergetelheid versprak
zomaar teruggevallen naar nu -…
Mijn Ma
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.178 eindeloze rij
spiegelland van jou voor altijd in mij
Soms vreemd, omdat je de dingen anders ziet
en “jou-zijn” dat wil ik “natuurlijk” niet
Een spiegel laat echter zien wie je bent
al is het soms of je jezelf niet herkent
De goede reflecties doeltreffend achterna
komen uit bij het evenbeeld van mijn Ma
Eerlijkheid, Energie en Zorgen
(Moeder…
De wolf en de zeven geitjes
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
831 De eetwolf had trek en riep buiten:
'Ik ben jullie moeder, m'n spruiten!'
Een geitje zei hem:
'Je verbloemde je stem
met wat voicemeel. Je kunt naar ons fluiten!!!'…
Zij aan zij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
689 geen man bij
Ik lag zij aan zij
met haar onder donzen dekens
We rookten sigaretjes
en deden aan schietgebedjes
Het was zoals jij bent
of zoals jij haar kent
Allebei bij de tijd
Strak in het lijf
Gek op gekkigheid
Haar benen waren wielen
Haar willen was haar kracht
Ik lag in de nacht
Voelde mij een kind zo klein
om zo dicht bij mijn moeder…
Een sjekkie achter z'n oor
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
680 gisteren zag ik de groene ogen
van mijn moeder weer, nog altijd
onbewogen achter glas
dat elk moment kon barsten
ze rook naar gekookte was
het moet maandag zijn geweest
vader keek naar haar gezicht, strak
als de lijnen op het bleekveld
moeder zei dat hij op moest schieten
werk gaat voor, kom, was uitwringen
haar wijzende vinger blind…