3158 resultaten.
Benauwde hechting
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.656 Toen je weg was
Bleven mijn handen
Onophoudelijk naar je reiken
Mijn ogen je eindeloos zoeken
Vragend of je de stilte wilde vangen
Die in de verte lag
Het was net alsof
Het kind bleef schreeuwen
Het kind bleef roepen
Het kind bleef vragen
Het kind alleen
Blijft wachten
Tot het krijgt
Tot het geeft
Tot het krijgt
Tot het geeft…
Géén Woord
hartenkreet
3.3 met 31 stemmen
2.308 Maar de stilte,
ze fluistert
dat je weg bent
...en ik deed niets
ik zei niets
geen woord
Mijn handen reiken
en ze zoeken
of je hier bent.
Maar de leegte,
ze schreeuwt
dat je wegbent
...en ik deed niets
ik zei niets
geen woord
Mijn hart breekt
en smeekt je
of je terugkomt.…
the sound of simon
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
460 zwijg
zeg ze niet
de woorden die
ik niet wil horen
ze klonken al wel
duizend maal
in mijn hoofd
zwijg
laat me even
de lucht bespelen
de wolken witblazen
om de verte te lezen
klanken verbannen
vergeten
spreek nu maar
doe het zachtjes
met tedere woorden
fluister iets liefs
dat ik wil horen
reik me je zinnen
bakens voor nieuwe…
Bos
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
813 Ik weet dat wij
in bomen zijn uitgebroken
voor groei en strekken
naar elkaar en reiken
in liefde.
Ik weet: wij lopen vaak stuk,
stuiptrekken op hars, schors
en het kussen van rasp
en oud hout.…
Zo is het !
hartenkreet
2.4 met 19 stemmen
1.861 Hoe ver
kan alle verte
reiken, als ik
jouw handen
mis,
jouw voeten
niet
kan zijn.
Hoe diep
kan alle diepte
zinken, als ik
jouw ogen
mis,
jouw tong
niet
proeven kan.
Waar ben ik
om
jouw woorden
op te vangen,
jouw klanken
op te slaan.
Waar ben ik
om
jouw kleuren
te begrijpen,
jouw geuren,
die nooit
overgaan.…
onder water
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.059 ik ken
een holle weg
waarin ik duik
als ik ontsnappen wil
links in een rij
staan jonge eiken
die naar het weiland
de handen reiken
aan de overkant
een ongerepte zee
van turkooisgroen
waar wilgen zeilen
en als de zon
tegen de avond
zwemmen gaat
duik ik kopje onder
wij stoeien dan
ketsen op elkander
en blussen
onder water…
panorama
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
1.859 hoog
reiken de dunne poten
van de gazelle
in de poel
waar vogels af en aan vliegen
ik leg
me te rusten
in de jaarringen van bomen
en de stilte in mijn buik
het open landschap
en de bloemen in mijn hand
strelen op je mond
de geur van het beminnen
ik schrei jouw naam
in duizend wolken en begeef
me naar de kraterrand
voorbij…
Zweven op het roze van zachte wolken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 Zachtjes beroert mijn kus
jouw lippen
ik voel je sterke armen
om me heen
zie je ogen die vragen
kom dichter bij me
ik leg mijn hoofd
tegen je borst
voel het kloppen van je hart
je fluistert
laat me voelen dat
je van me houdt
tongen verstrengelen
bemin me
zingt mijn bloed
laten we samen
naar de sterren reiken…
Weer een lente
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
722 Als het donker van de nacht
door het morgenlicht
is weggekust
en ik de zon verwelkom
op m'n gezicht
de blauwe lucht zie
met witte wolkjes
die tot aan de horizon reiken
en de vogels hoor zingen
in met glanzende knoppen
gehulde bomen neerstrijken
Dan besef ik ineens
dat de lente
de winter heeft uitgeblust
en ik nog even
op de schoonheid…
Onmacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 als een doffe klap
ondanks de duif is stilgelegd
los en vast
van schreiend aangemeten
moederplicht
doch zij verheft uit
godverlaten zwakte
welke wereldmoeder
ook zo voelde
toen haar zoon verging
het gesloten ogenkind
zijn geliefde en hun kroost
het volk tast door de mist
hoe sterk de band
hoe machteloos het reiken…
VOOR MORGEN
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.073 Als je morgen doodgaat
je glimlach lijkt verstomd
je ogen zo verdomd
onzichtbaar, je gelaat
een dichtgeslagen boek
waar ik jouw zinnen zoek
in huid van perkament
je blikken afgewend
naar verder dan het hier
waar ik niet reiken kan
zo zal ik deel daarvan
en immer jou nabij
in wat jij schreef en zei
je lach een ornament
voor morgen…
Andere vorm
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 ik fluister woordjes in de regen
vang een regenboog met mijn paraplu
dans de zonnedans in grote plassen
tot zij mij lieflijk omarmt
nodigt ze me uit tot grote avonturen
daar waar wolken niet reiken kunnen
lacht schoonheid mij tegemoet
evenals zij die zich al eerder overgaven
daar schijnt een andere vorm
van liefde die niet uit te leggen…
de ziener
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
698 in haar kristallen bol
ziet zij wezens
reiken naar zonnestralen
voorjaarsvogel scheert
langs de rand van de wereld
een enkele zwaluw
maakt nog geen zomer
krassen de raven
die uit hun schuilplaats komen
kristal is ijs geworden
smeltwater sijpelt
tussen gespreide vingers
dan is zij wereld in water
rondom haar wordt horizon geboren…
Solanum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
413 Met gerucht dat mij wil straffen
zodat geluid van kleur verschiet, ook al weet ik beter
in het water van rimpelloze nachten groeien wortels
die tot mijn lippen reiken
geruisloos in plooien van kerende gedachten
die onder gewicht van duister bezwijken
Ook al weet ik beter…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.…
Het Onstuimige Kind (De lente begint)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Ze eten steeds minder
Dat is het begin
van hun einde, maar ik wil vooruit
Ik kruip en waggel tot ik rennen kan
en ondertussen tover ik mezelf groot
Ik ben onstuimig, op zijn minst
in de verlangens die uit mijn ziel
botten, ongeacht het seizoen
Er laait een hongerige groei in mij
Ik eet om te blijven eten, er is zoveel
om naar te reiken…
Een gedicht..
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
862 jij hebt
niets te vrezen
ook als mijn
handen beven
zal jij iedere dag
een gedicht van
mij kunnen lezen
met altijd iets
dat wij als nieuw
samen kunnen delen
soms zijn de
woorden bekend
maar de context
zal jou nooit vervelen
dus neem
mijn hand
raak de vingers
die ik je reik dan
gaan wij wel ieder
op eigen wijze de
tekst al…
Ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Als ik wil weten wie ik was
word ik benieuwd
naar wie ik nog ben
dan kan ik oude foto’s kijken
die nu niet meer zo goed lijken
ik kan dan dieper dalen in tijd
en mijn geheugen met beleid
totaal afpellen tot de kern
van het verstand en het gevoel
met als allerhoogste doel
uiteindelijk te mogen reiken
naar wat ik zou willen lijken…
AFDRIJVING
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
640 We liepen samen zwijgend langs het water
het was een mooie dag, dat moet gezegd
je haren goed gekapt, je scheiding recht
een toonbeeld van perfectie voor je vader
Zoals gewoonlijk volgde ik jouw tred
gedwee als immer, passend in jouw kader
je strakke pak gestevend, scherp de naden
als was jij reeds gekleed voor onze echt
Mijn oog viel op…
Onvoltooid?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 er daalt een stilte op mij neer vanuit de
oorsprong van de perfectie, zijn blindheid
leert mij wat ik had kunnen, zijn waarde tikt
weg in een wegvloeiend genot van overschot.…
MIJN AFKOMST
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.188 Mijn ouders benaderden de perfectie; ik werd nooit rot verwend.
Strenge scholen bezocht, basis werd gekend.
Opgegroeid in een warm nest, dat haalt heden een krantenkop
Papa en mama gingen ook nooit echt dood; blijven in hart en kop.
Problemen of wat slecht in mijn vel
Pa en Ma geven me wijze raad en ik red het wel!…
Vervlogen schittering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Je haar,
dat als een sluier van perfectie,
langs de glooiing van je aanzicht viel.
Je ogen die,
in mij verzonken,
altijd naar de wereld lachten.
Wachten, kon ik niet..,
je had mijn hart,
je had mijn ziel.
Je had mijn liefde,
als een schuchter jong,
vanzelf bedacht profiel.
-
Ik zag je laatst,
weer terug..…
Essentie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
437 Voelbaar zoekend naar essentie,
naar perfectie,
reflecteert het als een blank papier.
Ik kijk.
Volg de eerst gelegde steen.
Zie de blijheid als voorheen.
Onbevangen.
Speels blijmoedig,
essentieel gevoelig.
Het is waar ik,
de eerste bloem,
terug vind..…
Aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Is het die perfectie die ik mis,
of juist een hoger doel waarnaar ik streef?
Intussen groeien wij samen één,
onder witte zomerwolken uit het westen.
Geduldig in de tijd die ons zal resten,
trekken ook wij naar dat eindpunt heen.…
Domweg Gelukkig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
446 Perfectie is voor wie z'n feed bijhoudt,
Of legen, ach, wie heeft daarvoor de tijd?
Dat scrollen maakt de wereld leeg en koud,
Een eindeloos gevecht, een dagelijkse strijd.
Geef mij maar liever dit gejaagde nu,
Een gevelwand die spiegelt in 't gezicht,
De flarden lucht erboven: déjà vu,
Gevangen in dat vlak van glas en licht.…
tsunami
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
872 cijfers
met een eigen
leven
twaalf-twaalf
elf-negen
begrippen
over ieders
lippen
al qaida
tsu-na-mi
kijkkast kotst
vloed
verwoesting
over stranden
vol
kerstbomen
geen
ontkomen aan
in land gezogen
in-
leef-
vermogen
kelk Leed
tot op
de bodem op
netvlies
gebrand - wij
reiken Hand
raken Heil…
vergroeiden zo in namen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
966 ik zag je al
naar vruchten reiken
maar de lente was te pril
we bloesemden wel samen
vergroeiden zo in namen
alleen de zomer bleef te kil
we hebben niet meer
kunnen oogsten
ons seizoen was al geweest
we winterden de jaren door
in stug volhardend hopen
tropenjaren zijn geen feest
nu bloeien weer je handen
voel ik ons voorjaar dichterbij…
Binnenkind
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
607 laat nu niet je kopje hangen
voor het rijpend reiken kan
jij ving geen felle zon of wind
kon niet jouw krachten meten
bent weerloos als een binnenkind
dat straks ineens de weg op springt
blijf in die kelk niet steken
breek uit en kom tot bloei
geef prijs je zoete hart
groei op voor je verwelkt
vol smart om het ongekende…
waar sterren doven
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.380 gedachten gaan verloren
als schaduw in de nacht
waar sterren zachtjes doven
mijn droom niet langer wacht
in het sterfelijk dwalen
reik jij mij de hand
hoopvol, zachtjes leidend
tot waar het duister breekt
en twee stralende ogen
mij vol liefde beloven
dat waar sterren doven
jij steeds op mij wacht…
Dromen
hartenkreet
4.6 met 20 stemmen
1.846 Dromen
Als ik mijn ogen sluit
En denk aan jou
Dan voel ik een voorjaarsbries
Die mijn huid verkoelt
Ik zie een glimlach om je mond
En stralende ogen
Die kijken naar mij
Uitgestoken handen
Die naar me reiken
Je donkerblonde haar
Ik hoor een stem vol verlangen
Die fluistert in mijn oor
Met gesloten ogen, droom ik van jou
Mijn…