Alle inzendingen over reiken naar perfectie

3158 resultaten.

Sorteren op:

Benauwde hechting

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.656
Toen je weg was Bleven mijn handen Onophoudelijk naar je reiken Mijn ogen je eindeloos zoeken Vragend of je de stilte wilde vangen Die in de verte lag Het was net alsof Het kind bleef schreeuwen Het kind bleef roepen Het kind bleef vragen Het kind alleen Blijft wachten Tot het krijgt Tot het geeft Tot het krijgt Tot het geeft…
sunrise11 juli 2007Lees meer >

Géén Woord

hartenkreet
3.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.308
Maar de stilte, ze fluistert dat je weg bent ...en ik deed niets ik zei niets geen woord Mijn handen reiken en ze zoeken of je hier bent. Maar de leegte, ze schreeuwt dat je wegbent ...en ik deed niets ik zei niets geen woord Mijn hart breekt en smeekt je of je terugkomt.…
2gether12 september 2007Lees meer >

the sound of simon

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 460
zwijg zeg ze niet de woorden die ik niet wil horen ze klonken al wel duizend maal in mijn hoofd zwijg laat me even de lucht bespelen de wolken witblazen om de verte te lezen klanken verbannen vergeten spreek nu maar doe het zachtjes met tedere woorden fluister iets liefs dat ik wil horen reik me je zinnen bakens voor nieuwe…
rietvr1 oktober 2007Lees meer >

Bos

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 813
Ik weet dat wij in bomen zijn uitgebroken voor groei en strekken naar elkaar en reiken in liefde. Ik weet: wij lopen vaak stuk, stuiptrekken op hars, schors en het kussen van rasp en oud hout.…

Zo is het !

hartenkreet
2.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.861
Hoe ver kan alle verte reiken, als ik jouw handen mis, jouw voeten niet kan zijn. Hoe diep kan alle diepte zinken, als ik jouw ogen mis, jouw tong niet proeven kan. Waar ben ik om jouw woorden op te vangen, jouw klanken op te slaan. Waar ben ik om jouw kleuren te begrijpen, jouw geuren, die nooit overgaan.…
Koos Schippers20 september 2008Lees meer >

onder water

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.059
ik ken een holle weg waarin ik duik als ik ontsnappen wil links in een rij staan jonge eiken die naar het weiland de handen reiken aan de overkant een ongerepte zee van turkooisgroen waar wilgen zeilen en als de zon tegen de avond zwemmen gaat duik ik kopje onder wij stoeien dan ketsen op elkander en blussen onder water…
delius25 augustus 2006Lees meer >

panorama

netgedicht
3.9 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.859
hoog reiken de dunne poten van de gazelle in de poel waar vogels af en aan vliegen ik leg me te rusten in de jaarringen van bomen en de stilte in mijn buik het open landschap en de bloemen in mijn hand strelen op je mond de geur van het beminnen ik schrei jouw naam in duizend wolken en begeef me naar de kraterrand voorbij…

Zweven op het roze van zachte wolken

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 462
Zachtjes beroert mijn kus jouw lippen ik voel je sterke armen om me heen zie je ogen die vragen kom dichter bij me ik leg mijn hoofd tegen je borst voel het kloppen van je hart je fluistert laat me voelen dat je van me houdt tongen verstrengelen bemin me zingt mijn bloed laten we samen naar de sterren reiken…

Weer een lente

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 722
Als het donker van de nacht door het morgenlicht is weggekust en ik de zon verwelkom op m'n gezicht de blauwe lucht zie met witte wolkjes die tot aan de horizon reiken en de vogels hoor zingen in met glanzende knoppen gehulde bomen neerstrijken Dan besef ik ineens dat de lente de winter heeft uitgeblust en ik nog even op de schoonheid…
ria24 maart 2010Lees meer >

Onmacht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
als een doffe klap ondanks de duif is stilgelegd los en vast van schreiend aangemeten moederplicht doch zij verheft uit godverlaten zwakte welke wereldmoeder ook zo voelde toen haar zoon verging het gesloten ogenkind zijn geliefde en hun kroost het volk tast door de mist hoe sterk de band hoe machteloos het reiken…

VOOR MORGEN

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.073
Als je morgen doodgaat je glimlach lijkt verstomd je ogen zo verdomd onzichtbaar, je gelaat een dichtgeslagen boek waar ik jouw zinnen zoek in huid van perkament je blikken afgewend naar verder dan het hier waar ik niet reiken kan zo zal ik deel daarvan en immer jou nabij in wat jij schreef en zei je lach een ornament voor morgen…
JELOU7 maart 2012Lees meer >

Andere vorm

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
ik fluister woordjes in de regen vang een regenboog met mijn paraplu dans de zonnedans in grote plassen tot zij mij lieflijk omarmt nodigt ze me uit tot grote avonturen daar waar wolken niet reiken kunnen lacht schoonheid mij tegemoet evenals zij die zich al eerder overgaven daar schijnt een andere vorm van liefde die niet uit te leggen…
LadyLove9 januari 2013Lees meer >

de ziener

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 698
in haar kristallen bol ziet zij wezens reiken naar zonnestralen voorjaarsvogel scheert langs de rand van de wereld een enkele zwaluw maakt nog geen zomer krassen de raven die uit hun schuilplaats komen kristal is ijs geworden smeltwater sijpelt tussen gespreide vingers dan is zij wereld in water rondom haar wordt horizon geboren…

Solanum

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
Met gerucht dat mij wil straffen zodat geluid van kleur verschiet, ook al weet ik beter in het water van rimpelloze nachten groeien wortels die tot mijn lippen reiken geruisloos in plooien van kerende gedachten die onder gewicht van duister bezwijken Ook al weet ik beter…
Iniduo28 april 2014Lees meer >

LAIS CCCII

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Mistroostig de kale takken reiken van het zuigende naar de grijze lucht. Geen ene plaats is nog te bereiken want het zicht is van mijn stilstand vlucht en klank versmelt tot onleesbaar gerucht. Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar los en schittering daalt neer, godsgebaar. Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.…

Het Onstuimige Kind (De lente begint)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Ze eten steeds minder Dat is het begin van hun einde, maar ik wil vooruit Ik kruip en waggel tot ik rennen kan en ondertussen tover ik mezelf groot Ik ben onstuimig, op zijn minst in de verlangens die uit mijn ziel botten, ongeacht het seizoen Er laait een hongerige groei in mij Ik eet om te blijven eten, er is zoveel om naar te reiken…
Zywa18 maart 2022Lees meer >

Een gedicht..

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 862
jij hebt niets te vrezen ook als mijn handen beven zal jij iedere dag een gedicht van mij kunnen lezen met altijd iets dat wij als nieuw samen kunnen delen soms zijn de woorden bekend maar de context zal jou nooit vervelen dus neem mijn hand raak de vingers die ik je reik dan gaan wij wel ieder op eigen wijze de tekst al…

Ik

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Als ik wil weten wie ik was word ik benieuwd naar wie ik nog ben dan kan ik oude foto’s kijken die nu niet meer zo goed lijken ik kan dan dieper dalen in tijd en mijn geheugen met beleid totaal afpellen tot de kern van het verstand en het gevoel met als allerhoogste doel uiteindelijk te mogen reiken naar wat ik zou willen lijken…
W. Verhoeven13 november 2022Lees meer >

AFDRIJVING

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
We liepen samen zwijgend langs het water het was een mooie dag, dat moet gezegd je haren goed gekapt, je scheiding recht een toonbeeld van perfectie voor je vader Zoals gewoonlijk volgde ik jouw tred gedwee als immer, passend in jouw kader je strakke pak gestevend, scherp de naden als was jij reeds gekleed voor onze echt Mijn oog viel op…
JELOU31 januari 2012Lees meer >

Onvoltooid?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
er daalt een stilte op mij neer vanuit de oorsprong van de perfectie, zijn blindheid leert mij wat ik had kunnen, zijn waarde tikt weg in een wegvloeiend genot van overschot.…
Pama13 november 2013Lees meer >

MIJN AFKOMST

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.188
Mijn ouders benaderden de perfectie; ik werd nooit rot verwend. Strenge scholen bezocht, basis werd gekend. Opgegroeid in een warm nest, dat haalt heden een krantenkop Papa en mama gingen ook nooit echt dood; blijven in hart en kop. Problemen of wat slecht in mijn vel Pa en Ma geven me wijze raad en ik red het wel!…

Vervlogen schittering

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Je haar, dat als een sluier van perfectie, langs de glooiing van je aanzicht viel. Je ogen die, in mij verzonken, altijd naar de wereld lachten. Wachten, kon ik niet.., je had mijn hart, je had mijn ziel. Je had mijn liefde, als een schuchter jong, vanzelf bedacht profiel. - Ik zag je laatst, weer terug..…
John Kroos14 februari 2016Lees meer >

Essentie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Voelbaar zoekend naar essentie, naar perfectie, reflecteert het als een blank papier. Ik kijk. Volg de eerst gelegde steen. Zie de blijheid als voorheen. Onbevangen. Speels blijmoedig, essentieel gevoelig. Het is waar ik, de eerste bloem, terug vind..…

Aan zee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Is het die perfectie die ik mis, of juist een hoger doel waarnaar ik streef? Intussen groeien wij samen één, onder witte zomerwolken uit het westen. Geduldig in de tijd die ons zal resten, trekken ook wij naar dat eindpunt heen.…
Cees Sleven18 oktober 2020Lees meer >

Domweg Gelukkig

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 446
Perfectie is voor wie z'n feed bijhoudt, Of legen, ach, wie heeft daarvoor de tijd? Dat scrollen maakt de wereld leeg en koud, Een eindeloos gevecht, een dagelijkse strijd. Geef mij maar liever dit gejaagde nu, Een gevelwand die spiegelt in 't gezicht, De flarden lucht erboven: déjà vu, Gevangen in dat vlak van glas en licht.…

tsunami

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 872
cijfers met een eigen leven twaalf-twaalf elf-negen begrippen over ieders lippen al qaida tsu-na-mi kijkkast kotst vloed verwoesting over stranden vol kerstbomen geen ontkomen aan in land gezogen in- leef- vermogen kelk Leed tot op de bodem op netvlies gebrand - wij reiken Hand raken Heil…

vergroeiden zo in namen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 966
ik zag je al naar vruchten reiken maar de lente was te pril we bloesemden wel samen vergroeiden zo in namen alleen de zomer bleef te kil we hebben niet meer kunnen oogsten ons seizoen was al geweest we winterden de jaren door in stug volhardend hopen tropenjaren zijn geen feest nu bloeien weer je handen voel ik ons voorjaar dichterbij…

Binnenkind

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 607
laat nu niet je kopje hangen voor het rijpend reiken kan jij ving geen felle zon of wind kon niet jouw krachten meten bent weerloos als een binnenkind dat straks ineens de weg op springt blijf in die kelk niet steken breek uit en kom tot bloei geef prijs je zoete hart groei op voor je verwelkt vol smart om het ongekende…
Ludy Bührs28 februari 2008Lees meer >

waar sterren doven

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.380
gedachten gaan verloren als schaduw in de nacht waar sterren zachtjes doven mijn droom niet langer wacht in het sterfelijk dwalen reik jij mij de hand hoopvol, zachtjes leidend tot waar het duister breekt en twee stralende ogen mij vol liefde beloven dat waar sterren doven jij steeds op mij wacht…

Dromen

hartenkreet
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.846
Dromen Als ik mijn ogen sluit En denk aan jou Dan voel ik een voorjaarsbries Die mijn huid verkoelt Ik zie een glimlach om je mond En stralende ogen Die kijken naar mij Uitgestoken handen Die naar me reiken Je donkerblonde haar Ik hoor een stem vol verlangen Die fluistert in mijn oor Met gesloten ogen, droom ik van jou Mijn…