Alle inzendingen over verte

2104 resultaten.

Sorteren op:

de lente wil spreiden

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 888
de lente wil spreiden ze wil naar ons toe maar rinkelend door de bocht komt de winter nog met kwade blikken hoopvol dacht ze te komen maar sneeuw sluipt nog naar binnen het verlangen naar warmte onzichtbaar nog even stilgezet nog niet opgewassen voorjaar nog in de verte gestald in dromen nog ongeboren…
klaes12 maart 2006Lees meer >

De zee en het gebed

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 725
Door de Helderse duinen loopt het Schapendijkje tot het Kaaphoofd op weg naar Huisduinen Een grijze man daar tuurt in de verste verten heft zijn wandelstok wijst naar hoog boven de heiige zee tegen de winden in hangende gevleugelden Hij mompelt kijk daar ze bidden nog de zeeuwmeeuwen…

Hoe gelukkig ik ben

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.367
ze weten in de verste verte niet hoe verrukt ik van je glimlach ben En je handen en je wenkbrauwen en...wat er verder nog bij je hoort...…

In het moment

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.350
heden ten dage met name in de huidige gedachte heerst de stilte achter aangeslagen ramen diepte beheert de tijd die duurt of lijkt verten te hebben ingehuurd met een woord dat toekomst heden en verleden vult en als het waren mijn zinnen levenslang omhult…

K(i)c(i)k

netgedicht
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 524
Midden-Zweden, 29 december 2004 In het midden van de stilte zit ik met mijn naakte ik en het suizen in mijn oren vormt een koele kille kick en de vlakten en de verten ijzig lang en luchten leeg doen mijn lichaam gloeien doet mij beseffen: ik leef.…

zomer.

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 675
liepen door de zomer was drukkend warm zweten puffen hijgen een ijsje in de hand naar een pretpark 's avonds op het balkon thriller in je hand de drukke jongens in de straat maken amok, een brommer in de verte, ja, ik heb m'n hart aan dit leven verpand...…
c. paris18 april 2009Lees meer >

Onverstoorbaar

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
het uitzicht tuurt in de verte wolken drijven langzaam over tot het pad wegebt in vergetelheid vreemde vogel vliegt geruisloos op de tonen van de wind atmosfeer gelaten de openstaande deur geeft doorkijk naar 'n sereen achterland dat er teruggetrokken bij ligt…
LadyLove14 april 2010Lees meer >

De zee

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Schuimkoppen drijven op de golven woest is de zee een zandstorm verduistert het gezicht de vuurtoren schijnt met zijn licht in de verte vaart een boot daar komt weer een hevige windstoot heerlijk is het aan de kust je komt er zo tot rust uitwaaien aan de zee het voelt zo tevree!…

gelezen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 479
zijn sprong in verte-ogen, toen hij stil verdronk in blauw en dieptes las, als zachte dauw rond zomers gras het was een vreemd moment daar tussen stenen, waar ik werd herkend als meer dan enkel buitenkant in mijn hand de kleine tekens van wat ooit mijn wereld was…

Lokroep

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 724
Verharde wegen aangestampte paden soms een nieuwe route op blote voeten door de modder het mulle zand een hek een bord stop eigen terrein niet buiten de paden lopen honden aan de lijn maar in de verte blijft de buizerd roepen…

't Grote iets

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
Wat het is Weet ik niet Maar wanneer Ik hupsend voortrijd Op opa's veel te grote fiets Zie 'k in de verte Blauwe luchten en Een zon die mij verblijdt Over iets dat komt En dat ik nog niet zie Of ben ik gewoon Te blij en is het niets Sellingen, zomer 1964 In dankbare herinnering aan opa Lute Huls…

Eeuwige liefde en zo

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
ik val voor het licht dat op je schijnt gebroken in het kristal van ogen ik weet dat je in de verte verdwijnt zonder mededogen terwijl we over vlakke wegen zwerven langs leven en een beetje dood help me overeind, of lijm mijn scherven mijn kus was jouw voetnoot…
Iniduo20 november 2013Lees meer >

stilte wordt duur betaald

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
's morgens bij het ontwaken is er altijd wel ergens geraas van autowegen treinen in de verte het tumult van lawaaiige krantenjongens rumoer van schoolgaande kinderen en dan zijn er ook nog van die testen je weet wel de zogenaamde open (h)oordagen nou laat maar zitten denk ik dan...…

landschap

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
de fletse zon hangt tussen het grauwe wolkendek en de grijze zee een kracht die geen lawaai maakt keert het donkere hart naar binnen onder een glazen stolp het stroperige gevoel niets dan wachten in de verte vogels als kleine stippen zoekend naar al het eetbare…
J.Bakx3 december 2014Lees meer >

Wolvenvriend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 820
Bij nacht in het oerbos klinkt jouw woeste gehuil in verte van een dromenland omdat je weet dat in vergeten eenzaamheid zich zal herhalen richt jij trots jouw wilde kop met bloeddoorlopen ogen naar de volle maan die lacht om in de nacht jouw vriend te zijn.…
mobar20 februari 2015Lees meer >

Liefde overvleugelt

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
jij bent de zon en maan van mijn heelal ogen sterren twinkelend in de verte je lacht universeel ik aard teveel om los te gaan in geestverruimen koester macht in zwaartekracht maar liefde overvleugelt dat heb me gegeven om met jou te zweven naar een oneindig leven…

Hoopvol.

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Nauwelijks nog woorden, alleen de stilte, terwijl beelden vervagen en geluiden verstommen in lege verten. Bijna alles gehuld in nevel die tot de einder reikt en onderwijl alle hoop verloren lijkt. Maar dan schijnt de zon die hoog aan de hemel prijkt.…
martin valk4 september 2015Lees meer >

schaatsen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 726
zo weinig winter maakt schaatsen tot diep verlangen naar prachtig ijs of zelfs maar rommelig vol scheuren en wakken maar je schaatst wel ergens moet er dan toch de volmaakte ijsvloer zijn die zingt bij elke slag in de verte de kerktorens bijna zweef je op je schaatsen…

Als een zon in de steen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
De steen die door Bittere kou bevangen is, De barre winter Ter nauwer nood doorstaan, Voelt de zon Van het nieuwe licht In zich groeien, Komt langzaam tot leven - De lijnen die in haar wonen Roepen haar op in beweging te komen Op naar nieuwe verten te gaan…

Donderdagochtend

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
tramrails liggen er verlaten bij men fluistert dat ‘ie al meer dan een half uur vermist wordt het bord dat aankomsten voorspelt lijkt van slag, en geeft aan dat ‘ie er had moeten zijn in de verste verte is er nog altijd geen ros in aantocht dus klim ik weer op de fiets de wind geeft mij vleugels…
LadyLove23 februari 2017Lees meer >

Vogelconcert

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
Wanneer 't bijna donker is, in de verte geluiden van de kermis, klinkt opeens het hoogste lied, geen vogel die ik toevallig zie, kermisgeluiden overstemmend hoor ik een concert, alleen voor mij, oh daar vloog ie net met een enorme vaart voorbij.....…

winterwoorden

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 462
langzame dromen in mijn lichte hoofd lucht in mijn longen zoete melk in de ochtendkoelte in de palm van mijn hand witte stille vlakte waar mijn ogen in de verste verte verdwalen winterwoorden schijnen door poreuze wolken in het prille tere licht…
J.Bakx17 oktober 2017Lees meer >

ijstijden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
in dit onontgonnen land van steen en ijs van de dichtgevroren ijszee en bevroren aarde keert met het voorjaar het licht in het noorden terug de hut een stipje in de mist als een kleine aangespoelde kist de koperrode zon en het onbedwingbare verlangen naar de verte haar wezen verschuift met de tijd…
J.Bakx11 januari 2019Lees meer >

op verzoek

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
noem een onderwerp en ik zal iets schrijven om over na te denken zegt de dichter wij opperen 'verlangen' en de dichter schrijft van gindse verten over zijn te wijde jas met plaats voor twee en van hunkering naar luister... fronsend lezen wij zijn werk en veinzen een diep nadenken…

op ooghoogte

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
een ogenblik, te kort voor de verte te wazig voor diepte te weinig om de maag te vullen helder genoeg om te verhullen wat zichtbaar is snel genoeg voor woorden met in beton gegoten uitspraak er brandt een onbekend licht met kleur en stem te ver voor weerklank ogenschijnlijk…
Iniduo1 januari 2020Lees meer >

nachtdauw

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
waar de spotvogel gorgelde schreeuwde huilde en de dappere winterkoning dichtbij de grond een wormpje zocht waar de eenzame zwaan op haar lege eieren broedde en in de verte de tere eendenkuikens zag daar legde onverhoeds de nachtdauw een sluier over mijn hart…
J.Bakx4 oktober 2021Lees meer >

voorbij (2)

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
de schaduw van de rand van de hoed viel op zijn gezicht voorbij gelijk en ongelijk droeg hij zijn gekneusde ziel op vleugels naar het open veld voorbij papier en lawaai wist hij dat de gewatteerde handschoenen zijn val niet konden breken hij keek in de verte alles werd hem duidelijk…
J.Bakx8 november 2021Lees meer >

Oneindigheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
Er is zoveel verte. Zoveel te zien wat niet te zien is. Ik baad in het licht van de sterren. Ik loop niet meer, maar ik zweef. Hoger dan de hoogste hoogten. Oneindigheid niemand kan mij zeggen wat het is, maar ik weet dat het bestaat. Ik ga de eeuwigheid tegemoet...…

iter novum

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 394
de blaren als bergen bedwingen in de eerste zonnestralen wolken drijven uiteen in streven naar hoop in de doordacht gewraakte wind de spiegelende voeten in woeste rivieren waar oevers verruigen de wegen naar de verte gericht op de pijn prikken door verdriet…

Frontjas

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 377
Ik nader de vijand en verschuil me tot het donker wordt Ik graaf me in, sluip 's nachts in mijn frontjas om het terrein te egaliseren voor een verrassingsaanval op een geschikt moment Vechtend tegen de slaap sta ik in de greppel te bijten op de punt van mijn tong en in de verte te turen Op mijn schouderflappen prijken mijn insignes…
Zywa21 december 2025Lees meer >