Alle inzendingen over eeuwigheid

6335 resultaten.

Sorteren op:

Dagen op aarde

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 136
Zo gaat het leven van dag tot dag voort tot het laatste uur slaat en in de verte de eeuwigheid gloort. Dan zien wij het zonlicht stralen over de glazen zee zitten wij op blanke stranden koesteren in warmte van de Liefde en de vree voelen Zijn beschermende handen.…

Zonder macht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 36
Verloren in de eeuwigheid, tot ik de duivel overviel. Geen vuur of hoorns die ik daar zag, zijn wezen bleek verbazend zacht. Als watten, schuim en lichte lucht, die teder in de leegte wacht.…
sil darius5 november 2026Lees meer >

Ochtend mijmering

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 871
Komen wij dus vaker op de oude plaatsen Dan leeft ons lichaam ook voor eeuwig Dat we nog wel vaker het leven gaan weerkaatsen Of verandert, eens, ons vlezig zijn?…

Voor liegen een tien.

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.302
Vanaf het begin, heb ik alles van jou doen geloven, door je eeuwige trouw, te beloven. Jammer, ik heb het allemaal verkeerd gezien, Maar voor liegen, krijg jij van mij een tien.…

Melancolia

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.118
Vleermuisvleugelige vrouw, Die mij eeuwig jong, 't Eeuwig oude lied van rouw Vaak te voren zong, Tot ik in de maneschijn Zacht heb meegeschreid Met het eeuwenoud refrein: 'Alles ijdelheid.' Hebt ge hier op mij gewacht, Denkend, dat ik sliep?…

Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.694
Wie overwint zal deze dingen erven; maar wie in zonden leeft en niet gelooft- zijn deel is 't vuur dat nimmer wordt gedoofd; dit is de tweede dood, die z' eeuwig sterven.…

Liefdes versluiering

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.323
, een witte mond, vervaagt Kristallen wenkbrauwen in een gouden maan Murmurerend water langs een beïepte laan Ik vertel niets over besterde ogen, Borsten vol liefdesvuur, en, opgetogen, Lippen, die door rozen zijn gevoed, Nachten van wanhoop onder lavendel beddegoed Ademtochten, met zachte muziek omlijst Zonomfloerst haar waarin de eeuwigheid…
Janneman25 januari 2004Lees meer >

KOFFIEHUIS

poëzie
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.603
En 't eeuwig spel van spelers schijn en wezen, vast het gelaat, niet te doorlezen; behoedzaam defensief, maar de sterkte van hen die niet vrezen. Solidariteit der spel-geruchten, van de tragies-ernstige domino's, fatum-zwart tot der biljartballen rood-wit luchtig vluchten.…

HET LIJK

poëzie
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 10.963
Wanneer ge God bemint en dient, Dan voert de dood u, als een vriend, In ’t eeuwig zalig leven. En komt dan eens de jongste dag, Dan zal het lichaam, dat daar lag, Zich levend weer vertonen. Dan voeren de Engelen van beneên U zingend naar de Hemel heên, Om eeuwig daar te wonen.…

Vragen aan de Spiegel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 605
Ik ben het niet, die spreekt of denkt of doet – ik ben de klank die in uw eeuwigheid verglijdt, een veertje, opgeheven door uw wind, die dwarrelt… en verglijdt in ’t eindloos nacht.…

in paars en te pril lentegroen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.401
ik zag je zonnig in de kou de handen diep in zakken weggestoken de stoet was zwart alleen het wit van bloemen had zijn kleuren al ontloken in paars en te pril lentegroen hij was een boom in jouw tuin vol herinnering aan een horizon die nooit verging want zij is eeuwig jouw vriendin jullie speelden in zijn schaduw maar het licht werd…
wil melker9 februari 2005Lees meer >

Adzhemyshkaiy

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.267
Steen groeve Van uit krochten ondergronds Vochten zij tegen overmacht Die onmacht vals wraakte Injecteerden gas erna de bom Voorwaar de strijd staakte Zielen eeuwig geborgen delen In de duisternis van de schacht Hoort de schreeuw van velen Nimmer geborgen altijd op wacht ------------------------------------------------------- Vijftien…

Geheim

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Ergens bedolven onder stof van gestold verlangen achter echo’s van psalmen en gezangen in de laatste kelder van het hof naast het hakhout uit oude linden hoop ik het terug te vinden Een eeuwige schemer pakt kil mijn hand verpakt het pad in gedoofde kolen en nauwelijks tastbaar ligt verscholen het bruine sieraad uit het verre land Ik breek…

Langzaam aan

hartenkreet
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.028
De verandering van ons leven, Het geluk dat we samen vingen, Het symbool van eeuwige liefde, Zoals twee gouden ringen. Bepalen van een eigen wet, Doen wat we willen doen, Het schrijven van een nieuwe brief, Bezegelt met een zoen.…

Godin

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Iedere avond als de heldere zon ondergaat en de volle maan opkomt zit ik op haar te wachten op de enige en echte godin van de liefde en ik zal dat eeuwig blijven doen want ze heeft mijn hart.…

Licthbaken

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.410
Zoals ze de eeuwig bezongen Venus Haar roem gunt Alsof die een bron van raadsels zou zijn. Terwijl de aardse zwevers wachten op een komeet de vervulling, de blijde boodschap. Waait de zeewind dromen overhoop en de razernij slaat de romp, Klotsklots, Spoelt over het dek. Een dikke duisternis kruipt onder jouw veren.…

De Styx

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 964
ze geen kaartje met de allerbeste wensen Ze hebben aan Gene Zijde zeker geen telefoon Ik bedoel maar effe bellen is toch zeker heel gewoon Hoe weet ik hoe het hen vergaat als ze nooit wat laten horen Ik zal ze heus niet gaan bezoeken om hun slaapje te verstoren Ik heb trouwens ook geen geld voor de veerman van de Styx En zonder eeuwig…

de dag brandschildert licht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.111
ik stak kaarsen aan en wilde bidden maar de wind golft rook het licht speelt spook op zwart beroette muren mijn gebed is valse hoop de dag brandschildert licht in lood gezette ruiten leven speelt al eeuwen buiten binnen rusten zielen van hen die in de tijd ontvielen het eeuwig rusten is geplaatst in urnen aan de muur ze begraven…
wil melker20 september 2003Lees meer >

Hebben en zijn

gedicht
3.8 met 188 stemmen aantal keer bekeken 45.068
Het werkwoord hebben en het werkwoord zijn; Hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven, De ene werklijkheid, de andre schijn. Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven. Is van de wereld en haar goden zijn. Zijn is, boven die dingen uitgeheven, Vervuld worden van goddelijke pijn. Hebben is hard. Is lichaam. Is twee borsten.…

Zoals ik eenmaal beminde (immortelle C)

poëzie
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.414
Verveeld heeft mij eindelijk dat haten, Dat eeuwig gezang en geween. Ik zweeg, en zoals ik nu zwijg, Zo zweeg er op aarde nooit een. ----------------------------------------------- uit: Snikken & grimlachjes (1867)…

Mummie

poëzie
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.240
Heerser van sphingisch wich'lend wereldrijk, Die uit verre gebergten had gesticht Ongenaakbaarheid tot het laatst Gericht, Buiten heiligschennend mensenbereik, Diep op de bodem slaapt van de eeuwigheid Uw vrome chrysalide, en wacht, en wacht: Ik wilde, dat voleindigd was de tijd, Die verned'ring aan uw weerloosheid bracht, En opsteeg naar…

Aan de liefste onbekende

hartenkreet
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.292
Wacht een maand, een jaar, de eeuwigheid en één seconde meer - maar kom, voor ik mijn ogen sluit.…
retl@W3 januari 2003Lees meer >

Midzomernacht

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.032
Heel even leek de zomer te vervluchtigen In haar ogen en mijn hart Luttele seconden een eeuwigheid Werkelijk en Ondraaglijk Bittere herinneringen zweefden als kersenbloesem uit de met bloed doordrenkte hemel... ... en de zon ging onder...…

die geschreven staat in steen

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 817
zon brandt openingen in de tijd zie profeten het volk laten weten dat de schepping eindig is ze spiegelen een eeuwigheid die verder reikt dan ondermaans bestaan slechts doden pleiten hun gelijk geloven is de boodschap die geschreven staat in steen hopen op hiernamaals want waar moeten mensen anders heen bezit en macht nemen zij…

SAMEN

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.170
voor altijd en eeuwig zal ik je daar nooit verliezen. Diep diep maar niet veraf in mijn hart voor altijd geprent als een mooie herinnering in mijn leven Van JOU!…

een glimlach liet je achter

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.417
zo koud en kil lag jij daar, je gedachten stil al jaren gebonden door het duister geleidelijk ontdaan van je waardigheid en luister je wassen handen gevouwen op het laken geel verstilde glimlach, de eeuwigheid nu je deel je glimlachte toen de Engel Gods je kwam halen in je geest begon het licht steeds feller te stralen je richtte je op en…
Adriana9 september 2004Lees meer >

geurt zoeter dan de herfstnacht

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.171
er één zij zullen jou uiteindelijk tot volle wasdom laten groeien je rijpt nog sneller dan ik dacht geurt zoeter dan de herfstnacht naar jou verlangen smaakt zo zacht verleidelijk bied jij je aan met rode blosjes op de ronding toch laat ik me niet helemaal gaan je valt spontaan als de novemberstormen komen in mij zul je voor eeuwig…
wil melker14 september 2004Lees meer >

MOOD INDIGO

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.798
Ik had hem lief, niet om zijn lijf dat parelzwart op glad parket zijn onbereikbaar leven had, maar om dat eeuwige geheim. Mood Indigo. Vergeten was de heden tijd nu ik de oerbron in mij wist en ik het eindelijk begreep dat heimwee soms gelukkig maakt. Mood Indigo.…
Henny Blaak1 december 2004Lees meer >

Huize Matanze

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.559
Verdwaalde meeuwen slapen er nog immer in hun schaduwen terwijl in het dorp een grijsaard sterft ook even later dolverliefden huwen waar de geest van Hanzesteden eeuwig zwerft De rivier draagt op het kabbelend water de tijd naar veel verder en veel later.…
Kees Keizer30 december 2004Lees meer >

Verweerdicht

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Verkrazeld door het pruigezwoen wordt zo de druit onttwijld en achter in de kruile sproen voor eeuwig bluigekeild. - En gaat het vers door deze stijl het onverstand te boven, dan zoekt u onverwijld uw heil in ongerijmde strofen.…
Aubrey12 januari 2005Lees meer >