6335 resultaten.
Dagen op aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
136 Zo gaat het leven
van dag tot dag voort
tot het laatste uur slaat
en in de verte
de eeuwigheid gloort.
Dan zien wij het zonlicht
stralen over de glazen zee
zitten wij op blanke stranden
koesteren in warmte
van de Liefde en de vree
voelen Zijn beschermende handen.…
Zonder macht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
36 Verloren in de eeuwigheid,
tot ik de duivel overviel.
Geen vuur of hoorns die ik daar zag,
zijn wezen bleek verbazend zacht.
Als watten, schuim en lichte lucht,
die teder in de leegte wacht.…
Ochtend mijmering
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
871 Komen wij dus vaker op de oude plaatsen
Dan leeft ons lichaam ook voor eeuwig
Dat we nog wel vaker het leven gaan weerkaatsen
Of verandert, eens, ons vlezig zijn?…
Voor liegen een tien.
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.302 Vanaf het begin, heb ik alles van jou doen geloven,
door je eeuwige trouw, te beloven.
Jammer, ik heb het allemaal verkeerd gezien,
Maar voor liegen, krijg jij van mij een tien.…
Melancolia
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.118 Vleermuisvleugelige vrouw,
Die mij eeuwig jong,
't Eeuwig oude lied van rouw
Vaak te voren zong,
Tot ik in de maneschijn
Zacht heb meegeschreid
Met het eeuwenoud refrein:
'Alles ijdelheid.'
Hebt ge hier op mij gewacht,
Denkend, dat ik sliep?…
Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.694 Wie overwint zal deze dingen erven;
maar wie in zonden leeft en niet gelooft-
zijn deel is 't vuur dat nimmer wordt gedoofd;
dit is de tweede dood, die z' eeuwig sterven.…
Liefdes versluiering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.323 , een witte mond, vervaagt
Kristallen wenkbrauwen in een gouden maan
Murmurerend water langs een beïepte laan
Ik vertel niets over besterde ogen,
Borsten vol liefdesvuur, en, opgetogen,
Lippen, die door rozen zijn gevoed,
Nachten van wanhoop onder lavendel beddegoed
Ademtochten, met zachte muziek omlijst
Zonomfloerst haar waarin de eeuwigheid…
KOFFIEHUIS
poëzie
4.5 met 13 stemmen
5.603 En 't eeuwig spel van spelers schijn en wezen,
vast het gelaat, niet te doorlezen;
behoedzaam defensief, maar de sterkte van hen die niet vrezen.
Solidariteit der spel-geruchten,
van de tragies-ernstige domino's, fatum-zwart
tot der biljartballen rood-wit luchtig vluchten.…
HET LIJK
poëzie
3.7 met 27 stemmen
10.963 Wanneer ge God bemint en dient,
Dan voert de dood u, als een vriend,
In ’t eeuwig zalig leven.
En komt dan eens de jongste dag,
Dan zal het lichaam, dat daar lag,
Zich levend weer vertonen.
Dan voeren de Engelen van beneên
U zingend naar de Hemel heên,
Om eeuwig daar te wonen.…
Vragen aan de Spiegel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
605 Ik ben het niet, die spreekt of denkt of doet –
ik ben de klank die in uw eeuwigheid verglijdt,
een veertje, opgeheven door uw wind,
die dwarrelt… en verglijdt in ’t eindloos nacht.…
in paars en te pril lentegroen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.401 ik zag je zonnig
in de kou
de handen diep
in zakken weggestoken
de stoet was zwart
alleen het wit van bloemen
had zijn kleuren al ontloken
in paars en te pril lentegroen
hij was een boom
in jouw tuin vol herinnering
aan een horizon die nooit verging
want zij is eeuwig jouw vriendin
jullie speelden in zijn schaduw
maar het licht werd…
Adzhemyshkaiy
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.267 Steen groeve
Van uit krochten ondergronds
Vochten zij tegen overmacht
Die onmacht vals wraakte
Injecteerden gas erna de bom
Voorwaar de strijd staakte
Zielen eeuwig geborgen delen
In de duisternis van de schacht
Hoort de schreeuw van velen
Nimmer geborgen altijd op wacht
-------------------------------------------------------
Vijftien…
Geheim
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.022 Ergens bedolven onder stof
van gestold verlangen
achter echo’s van psalmen en gezangen
in de laatste kelder van het hof
naast het hakhout uit oude linden
hoop ik het terug te vinden
Een eeuwige schemer pakt kil mijn hand
verpakt het pad in gedoofde kolen
en nauwelijks tastbaar ligt verscholen
het bruine sieraad uit het verre land
Ik breek…
Langzaam aan
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.028 De verandering van ons leven,
Het geluk dat we samen vingen,
Het symbool van eeuwige liefde,
Zoals twee gouden ringen.
Bepalen van een eigen wet,
Doen wat we willen doen,
Het schrijven van een nieuwe brief,
Bezegelt met een zoen.…
Godin
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.114 Iedere avond als de heldere zon ondergaat
en de volle maan opkomt
zit ik op haar te wachten
op de enige en echte godin van de liefde
en ik zal dat eeuwig blijven doen
want ze heeft mijn hart.…
Licthbaken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.410 Zoals ze de eeuwig bezongen Venus
Haar roem gunt
Alsof die een bron van raadsels zou zijn.
Terwijl de aardse zwevers wachten op een komeet
de vervulling, de blijde boodschap.
Waait de zeewind dromen overhoop
en de razernij slaat de romp, Klotsklots,
Spoelt over het dek.
Een dikke duisternis kruipt onder jouw veren.…
De Styx
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
964 ze geen kaartje
met de allerbeste wensen
Ze hebben aan Gene Zijde
zeker geen telefoon
Ik bedoel maar effe bellen
is toch zeker heel gewoon
Hoe weet ik hoe het hen vergaat
als ze nooit wat laten horen
Ik zal ze heus niet gaan bezoeken
om hun slaapje te verstoren
Ik heb trouwens ook geen geld
voor de veerman van de Styx
En zonder eeuwig…
de dag brandschildert licht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.111 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroette muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
het eeuwig rusten is geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven…
Hebben en zijn
gedicht
3.8 met 188 stemmen
45.068 Het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
Hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,
De ene werklijkheid, de andre schijn.
Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is, boven die dingen uitgeheven,
Vervuld worden van goddelijke pijn.
Hebben is hard. Is lichaam. Is twee borsten.…
Zoals ik eenmaal beminde (immortelle C)
poëzie
3.9 met 22 stemmen
7.414 Verveeld heeft mij eindelijk dat haten,
Dat eeuwig gezang en geween.
Ik zweeg, en zoals ik nu zwijg,
Zo zweeg er op aarde nooit een.
-----------------------------------------------
uit: Snikken & grimlachjes (1867)…
Mummie
poëzie
3.9 met 19 stemmen
2.240 Heerser van sphingisch wich'lend wereldrijk,
Die uit verre gebergten had gesticht
Ongenaakbaarheid tot het laatst Gericht,
Buiten heiligschennend mensenbereik,
Diep op de bodem slaapt van de eeuwigheid
Uw vrome chrysalide, en wacht, en wacht:
Ik wilde, dat voleindigd was de tijd,
Die verned'ring aan uw weerloosheid bracht,
En opsteeg naar…
Aan de liefste onbekende
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
1.292 Wacht een maand, een jaar,
de eeuwigheid en één seconde meer -
maar kom, voor ik mijn ogen sluit.…
Midzomernacht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.032 Heel even leek de zomer
te vervluchtigen
In haar ogen
en mijn hart
Luttele seconden
een eeuwigheid
Werkelijk en Ondraaglijk
Bittere herinneringen
zweefden als kersenbloesem
uit de met bloed doordrenkte hemel...
... en de zon ging onder...…
die geschreven staat in steen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
817 zon brandt openingen
in de tijd zie profeten
het volk laten weten
dat de schepping eindig is
ze spiegelen een
eeuwigheid die verder reikt
dan ondermaans bestaan
slechts doden pleiten hun gelijk
geloven is de boodschap
die geschreven staat in steen
hopen op hiernamaals want
waar moeten mensen anders heen
bezit en macht
nemen zij…
SAMEN
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.170 voor altijd en eeuwig
zal ik je daar nooit verliezen.
Diep diep
maar niet veraf in mijn hart
voor altijd geprent als een mooie herinnering in mijn leven
Van JOU!…
een glimlach liet je achter
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.417 zo koud en kil
lag jij daar, je gedachten stil
al jaren gebonden door het duister
geleidelijk ontdaan van je waardigheid en luister
je wassen handen gevouwen op het laken geel
verstilde glimlach, de eeuwigheid nu je deel
je glimlachte toen de Engel Gods je kwam halen
in je geest begon het licht steeds feller te stralen
je richtte je op en…
geurt zoeter dan de herfstnacht
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
2.171 er één
zij zullen jou uiteindelijk tot
volle wasdom laten groeien
je rijpt nog sneller dan ik dacht
geurt zoeter dan de herfstnacht
naar jou verlangen smaakt zo zacht
verleidelijk bied jij je aan
met rode blosjes op de ronding
toch laat ik me niet helemaal gaan
je valt spontaan als
de novemberstormen komen
in mij zul je voor eeuwig…
MOOD INDIGO
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.798 Ik had hem lief, niet om zijn lijf
dat parelzwart op glad parket
zijn onbereikbaar leven had,
maar om dat eeuwige geheim.
Mood Indigo.
Vergeten was de heden tijd
nu ik de oerbron in mij wist
en ik het eindelijk begreep
dat heimwee soms gelukkig maakt.
Mood Indigo.…
Huize Matanze
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.559 Verdwaalde meeuwen
slapen er nog immer in hun schaduwen
terwijl in het dorp een grijsaard sterft
ook even later dolverliefden huwen
waar de geest van Hanzesteden eeuwig zwerft
De rivier draagt op het kabbelend water
de tijd naar veel verder en veel later.…
Verweerdicht
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.408 Verkrazeld door het pruigezwoen
wordt zo de druit onttwijld
en achter in de kruile sproen
voor eeuwig bluigekeild.
- En gaat het vers door deze stijl
het onverstand te boven,
dan zoekt u onverwijld uw heil
in ongerijmde strofen.…